Jak ustalić podstawę wymiaru zasiłku chorobowego dla kierowcy który uległ wypadkowi przy pracy

PROBLEM

Mam pytanie odnośnie zasiłku chorobowego kierowcy, który ma naliczane wynagrodzenie na podstawie pakietu mobilności. Kierowca pracujący na podstawie umowy o pracę miesięcznie otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 10 000 zł. Na jego wynagrodzenie brutto składają się następujące składniki: płaca zasadnicza: 4666 zł, premia uznaniowa: 5230,72 zł, ryczałty za godziny nocne, dyżury i godziny nadliczbowe - razem: 900 zł, dopłata do płac sektorowych: 1781,90 zł, wyrównanie ryczałtów: 161 zł, razem brutto: 12739,62 zł, podstawa składek społecznych: 8673 zł, podstawa podatku: 9805,31 zł, podatek należny: 877 zł, podstawa ubezpieczenia zdrowotnego: 7483,93 zł, ubezpieczenie zdrowotne: 673,55 zł, do wypłaty: 10 000 zł. Jak na podstawie wskazanych kwot i podstaw obliczyć podstawę wymiaru zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego? Pracownik uległ wypadkowi przy pracy. Wypadek został uznany za wypadek przy pracy. Jakie wynagrodzenie za ten czas powinien otrzymać pracownik?

RADA

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przychód, od którego płatnik naliczał składkę na ubezpieczenie wypadkowe. Nie należy uwzględniać w tej podstawie części przychodu zwolnionego ze składek na ubezpieczenia społeczne w postaci tzw. wirtualnych diet. Za czas niezdolności do pracy z powodu wypadku przy pracy pracownik zachowuje od pierwszego dnia tej niezdolności prawo do zasiłku chorobowego w wysokości 100% podstawy wymiaru. Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego ustala się według zasad wynikających z ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa).

UZASADNIENIE

Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje niezależnie od okresu podlegania ubezpieczeniu i pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową. Omawiany zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, za które ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu zachowuje prawo do wynagrodzenia, uposażenia, stypendium lub innego świadczenia przysługującego za czas niezdolności do pracy.

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem wskazanego okresu podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia (art. 36 ust. 1-2 ustawy zasiłkowej). Jeżeli Państwa pracownik otrzymywał wynagrodzenie w tej samej wysokości przez okres poprzedzający miesiąc powstania niezdolności do pracy, uwzględnieniu w podstawie zasiłkowej podlega podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Należy przy tym pamiętać, że podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego za jeden dzień niezdolności do pracy stanowi jedna trzydziesta część wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru zasiłku (art. 36 ust. 3-4 ustawy zasiłkowej).

Zakładając, że będzie to kwota 8673 zł, należy obniżyć ją o składki na ubezpieczenie społeczne, tj. o 13,71% podstawy wymiaru. Po obniżeniu jest to 7483,93 zł, a stawka dzienna (100%) wynosi 249,46 zł.

W przypadku kierowców wykonujących zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów drogowych, których miesięczny przychód jest wyższy niż przeciętne wynagrodzenie, w skład przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne nie wchodzą:

• kwota stanowiąca równowartość 60 euro za każdy dzień pobytu za granicą z zastrzeżeniem, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób stanowiący podstawę wymiaru składek nie może być niższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia;
• należności stanowiące zwrot równowartości poniesionych przez kierowcę kosztów m.in. noclegu.

Do dni pobytu za granicą nie zalicza się: dni urlopu wypoczynkowego, okresu przebywania na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby, a także okresu korzystania z urlopu bezpłatnego.

Jeżeli okres pobytu kierowcy wykonującego międzynarodowe przewozy drogowe za granicą jest krótszy niż 12 godzin, kwoty kosztów i innych należności, które nie stanowią podstawy składkowej są obniżane proporcjonalnie (art. 26g-26h ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców).

Bożena Goliszewska Chojdak

ekonomista, specjalista w zakresie kadr i płac oraz ubezpieczeń