Interpretacja indywidualna z dnia 27 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDWB.4017.2.2025.2.BB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie Ordynacji podatkowejjest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 września 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą jest spółka akcyjna (dalej: „Spółka”), której główną działalnością jest wytwarzanie i zaopatrywanie w parę wodną, gorącą wodę i powietrze do układów klimatyzacyjnych (PKD 35.30.Z). Spółka prowadzi również działalność w zakresie wytwarzania, dystrybucji oraz handlu energią elektryczną. Jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „uCIT”).

Zgodnie z art. 25 uCIT, Spółka ma obowiązek dokonywać miesięcznych wpłat zaliczek na podatek dochodowy. Wysokość zaliczki jest różnicą między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek zapłaconych za poprzednie miesiące. Wpłaty te należy regulować do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

W marcu 2023 r., z powodu błędu rachunkowego, kwota zaliczki miesięcznej została obliczona na niższym poziomie niż rzeczywiste zobowiązanie podatkowe. Podobna sytuacja miała miejsce w maju 2023 r., gdy również błędnie obliczono wysokość zaliczki. W rezultacie, obie płatności za marzec i maj 2023 r. zostały dokonane w zaniżonej wysokości i wpłacone dopiero 26 września 2023 r. ze względu na mające w tym okresie miejsce zmiany kadrowe w firmie, które dotyczyły głównie pracowników odpowiedzialnych za obliczanie i dokonywanie wpłat zaliczek. Nowi pracownicy potrzebowali czasu na zapoznanie się z dokumentami oraz na wykrycie błędów związanych z nieopłaconymi zaliczkami.

Za należne kwoty za marzec i maj 2023 r. naliczone zostały odsetki za zwłokę zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (dalej: „OP”). Art. 53 OP stanowi, że od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę, w tym również od zaległych zaliczek na podatek dochodowy, jeśli nie zostały opłacone w terminie.

Z powodu wcześniejszego błędu rachunkowego, odsetki również zostały obliczone na podstawie zaniżonej kwoty, co skutkowało zapłatą odsetek w niewystarczającej wysokości. Z tego powodu Spółka nie zrealizowała pełnej spłaty swojego zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z art. 27 uCIT, podatnicy zobowiązani są do złożenia zeznania rocznego o wysokości osiągniętego dochodu (lub poniesionej straty) do końca trzeciego miesiąca roku następnego, oraz uregulowania podatku należnego lub różnicy między podatkiem należnym a zapłaconymi zaliczkami. Spółka złożyła zeznanie w wymaganym terminie.

Pierwotnie zaległości nie zostały uwzględnione w zeznaniu podatkowym za 2023 r., ponieważ z dokumentów księgowych wynikało, że zobowiązanie zostało w pełni pokryte. Zeznanie podatkowe za 2023 r. zostało złożone przez Spółkę 28 marca 2024 r. Dopiero po przeanalizowaniu błędów rachunkowych okazało się, że zaliczki za marzec i maj 2023 r. zostały źle obliczone, a zaległości nie zostały w pełni opłacone.

Po wykryciu błędu Spółka dokonała korekty deklaracji rocznej, składając ją 24 kwietnia 2024 r., a następnie kolejną korektę 21 sierpnia 2024 r., kiedy to zapłaciła zaległe zobowiązania podatkowe z odsetkami.

Korekta deklaracji z 24 kwietnia 2024 r. dotyczyła nieistotnych różnic w przychodach i kosztach, które wpłynęły na pomniejszenie podstawy opodatkowania. Po tej korekcie różnica pomiędzy zapłaconymi zaliczkami a należnymi wyniosła nadpłatę w wysokości 10 535 zł, mimo wcześniejszego błędu rachunkowego.

Korekta złożona 21 sierpnia 2024 r. dotyczyła zaktualizowania wysokości zapłaconych zaliczek i nadpłaty, wskazując na powstałą zaległość w zapłacie zaliczek na podatek dochodowy za 2023 r.

Zgodnie z art. 56 § 1 OP, stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynosi 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego oraz dodatkowe 2%, przy czym nie może być niższa niż 8%. Spółka rozważała, czy zapłacona kwota odsetek nie jest wyższa niż należna zaległość podatkowa, uwzględniając możliwość obniżenia wysokości odsetek zgodnie z art. 56a § 1 OP, jeśli spełnione są określone warunki. Spółka uważa, że obniżone odsetki powinny być obliczone od zaległości powstałych w wyniku zapłaty zbyt niskich zaliczek na podatek dochodowy za marzec i maj 2023 r.

Uzupełnienie wniosku

Zaległości wskazane we wniosku powstały w roku 2023 za miesiące marzec oraz maj. Zaległość narastała o odsetki ustawowe do 26 września 2023 r., kiedy to Spółka podjęła próbę jej uregulowania, jednak przez przyjęcie zbyt niskiej podstawy obliczenia odsetek (wynikającej z błędu rachunkowego), Spółka opłaciła zaległość w zbyt niskiej kwocie tym samym nie wypełniając całości swojego zobowiązania. Odsetki obejmowały więc okres od marca 2023 r. do 21 sierpnia 2024 r. oraz od maja 2025 r. do 21 sierpnia 2024 r., kiedy to finalnie, razem z korektą zeznania podatkowego, należności zostały w pełni uregulowane.

Podatnik zastosował podstawową stawkę odsetek wynikającą z art. 56 Ordynacji Podatkowej do całości powstałych zaległości – od marca 2023 r. do momentu pełnego uregulowania należności oraz od maja 2023 r. do momentu pełnego uregulowania należności.

Pytania

1)Czy Spółka prawidłowo zastosowała podstawową stawkę odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych stanowiącą 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2% określoną w art. 56 § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa?

2)Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest przecząca, to czy Spółce przysługuje prawo złożenia wniosku o zwrot nadpłaty odsetek?

Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Zgodnie z art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, stawka odsetek za zwłokę wynosi sumę 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej przez Narodowy Bank Polski, oraz 2%, przy czym nie może być ona mniejsza niż 8%.

Natomiast art. 56a § 1 tej samej ustawy stanowi, że obniżoną stawkę odsetek za zwłokę, wynoszącą 50% standardowej stopy, można zastosować, jeśli spełnione są łącznie dwa warunki:

1)złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji;

2)zapłaty zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty.

Zgodnie z art. 27 uCIT, termin na złożenie deklaracji podatkowej o dochodach za poprzedni rok upływa z końcem trzeciego miesiąca roku następującego po zakończeniu roku podatkowego, co oznacza, że termin złożenia deklaracji za 2023 r. minął 31 marca 2024 r. Przepis art. 56a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przewiduje możliwość skorzystania z obniżonej stawki odsetek, jeśli korekta deklaracji zostanie złożona w ciągu 6 miesięcy od tego terminu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka złożyła dwie korekty swojej rocznej deklaracji podatkowej – 24 kwietnia oraz 21 sierpnia 2024 r., co oznacza, że obie korekty zostały dokonane w odpowiednim czasie.

Zgodnie z art. 56a § 1 pkt 2 OP, drugą przesłanką do zastosowania obniżonej stawki jest zapłata zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od złożenia korekty. W omawianym przypadku należy uwzględnić tylko korektę złożoną 21 sierpnia 2024 r., ponieważ to właśnie po jej złożeniu dokonano prawidłowego ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego i pełnej zapłaty zaległości, co miało miejsce tego samego dnia.

W piśmie z 8 maja 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (0111-KDIB2-1.4017.2.2023.2.KK) podkreślił, że celem przepisu art. 56a § 1 OP jest motywowanie podatników do dobrowolnego składania korekt deklaracji podatkowych oraz regulowania zaległości podatkowych. Zatem, zgodnie z tą regulacją, obniżona stawka odsetek może być stosowana, gdy podatnik zgłosi fakt istnienia zaległości i skoryguje deklarację, w tym zeznanie roczne.

W wyroku z 13 marca 2024 r. (I SA/Łd 22/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że okoliczność, iż podatnik nie wykonał lub niewłaściwie wykonał obowiązek terminowej zapłaty zaliczek, nie stanowi podstawy do odmowy zastosowania obniżonej stawki odsetek. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyrokach z ostatnich lat uznał, że dobrowolna zapłata odsetek za nieterminowo opłacone zaliczki na podatek, które pozostają do zapłaty po zakończeniu roku podatkowego, uprawnia do obniżenia stawki odsetek, jak określono w art. 56a § 1 OP (por. wyrok NSA z 12 lipca 2022 r., sygn. akt II FSK 571/20).

Wnioskodawca uważa, że spełnia wszystkie warunki określone w art. 56a § 1 OP oraz że interpretacje przepisów dokonane przez WSA w Łodzi i NSA wspierają tę tezę. W związku z dobrowolnym złożeniem korekty deklaracji podatkowej oraz dążeniem do uregulowania pełnych zaległości, Spółka uważa, że miała prawo do zastosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę, wynoszącej 50% stawki określonej w art. 56a § 1 OP.

Jeśli zdanie organu pokrywa się z powyższym twierdzeniem, że Spółka nie powinna była zapłacić odsetek w pełnej wysokości (tj. zastosowano stawkę podstawową, mimo że spełniono warunki do obniżenia stawki), to Spółce powinno przysługiwać prawo do złożenia wniosku o zwrot nadpłaty odsetek. Zgodnie z art. 75 i 76 OP, jeżeli kwota uiszczona przez podatnika na poczet należności podatkowych przewyższa faktyczny ich wymiar, tj. powstaje nadpłata (np. w wyniku zastosowania nieprawidłowych obliczeń/stawek), to podatnik ma prawo do stwierdzenia nadpłaty oraz ubiegania się o zwrot nadpłaconej kwoty.

W tym przypadku, przy założeniu spełnienia powyższego, Spółka mogłaby ubiegać się o zwrot nadpłaconych odsetek za zwłokę.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 24 września 2025 r., doprecyzowali Państwo, że Państwa zdaniem, prawo do zastosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę określonej w art. 56a § 1 Ordynacji Podatkowej przysługiwało Państwu od momentu rozpoczęcia ich naliczania, tj. od marca 2023 r. oraz od maja 2023 r., aż do uregulowania należności w pełnej kwocie czyli do 21 sierpnia 2024 r. – ponieważ zgodnie z dyspozycją przepisu spełnione zostały wszelkie wskazane przesłanki do jego zastosowania do odsetek powstałych wskutek wskazywanych w stanie faktycznym błędów rachunkowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Jak stanowi art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”):

Istota deklaracji korygującej polega na ponownym, tym razem poprawnym wypełnieniu odpowiedniego formularza i złożonych ewentualnie wraz z nim załączników. W tym celu na nowym formularzu zaznacza się inny cel niż złożenie deklaracji, a więc właśnie jej korektę.

Stosownie do art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:

W świetle art. 51 Ordynacji podatkowej:

Jak stanowi art. 53 § 1, 2, 3 oraz 4 Ordynacji podatkowej:

W myśl art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej:

Natomiast art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że:

Należy wskazać, że przepisy Ordynacji podatkowej wyraźnie wskazują na dwa warunki jakie należy spełnić w celu możliwości skorzystania z obniżonych odsetek za zwłokę, w wysokości 50% stawki tych odsetek. Jest to:

1)złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji;

2)zapłaty zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty.

Ustawodawca obniżył wysokość odsetek w przypadku dobrowolnej korekty deklaracji złożonej przez podatnika, lecz ograniczył czasowo możliwość korzystania z tego przywileju. Dla zastosowania obniżonych odsetek za zwłokę w wysokości 50% stawki podstawowej okres sześciu miesięcy został wyznaczony jako optymalny i musi wystarczyć na wykrycie przez podatnika i skorygowanie błędów w deklaracjach. Ograniczenie czasowe dotyczy jednak wyłącznie terminu na złożenie korekty deklaracji podatkowej. Ustawodawca zachęca więc do samodzielnej weryfikacji prawidłowości złożonej deklaracji i - w razie ujawnienia błędów - złożenia w tym okresie korekty i zapłaty zaległości. Stawka obniżona znajdzie zastosowanie bez względu na wysokość ujawnionej zaległości.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w marcu 2023 r., ze względu na błędne wyliczenia, niewykryte na etapie dokonywania płatności należności podatkowych, kwota zaliczki miesięcznej została obliczona w niższej wysokości, niż rzeczywiste zobowiązanie podatkowe. Podobna sytuacja miała miejsce w maju 2023 r. Na skutek ww. błędów, obie płatności (za marzec oraz maj 2023 r.) uregulowane 26 września 2023 r. nie odpowiadały wysokości faktycznej należności podatkowej. Z powodu wcześniejszego błędu rachunkowego, odsetki również zostały obliczone na podstawie zaniżonej kwoty, co skutkowało zapłatą odsetek w niewystarczającej wysokości. 28 marca 2024 r. Spółka złożyła zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym. Po zidentyfikowaniu błędu rachunkowego Spółka dokonała korekty złożonej uprzednio deklaracji rocznej 24 kwietnia 2024 r., a następnie kolejnej korekty 21 sierpnia 2024 r. i tego samego dnia (tj. 21 sierpnia 2024 r.) uregulowała zaległe należności podatkowe za 2023 rok wraz z naliczonymi odsetkami. Korekta deklaracji z 24 kwietnia 2024 roku dotyczyła nieistotnych różnic w przychodach i kosztach, które wpłynęły na pomniejszenie podstawy opodatkowania. Po tej korekcie różnica pomiędzy zapłaconymi zaliczkami a należnymi wyniosła nadpłatę w wysokości 10 535 zł, mimo wcześniejszego błędu rachunkowego. Korekta złożona 21 sierpnia 2024 roku dotyczyła zaktualizowania wysokości zapłaconych zaliczek i nadpłaty, wskazując na powstałą zaległość w zapłacie zaliczek na podatek dochodowy za 2023 rok.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka prawidłowo zastosowała podstawową stawkę odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych stanowiącą 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2% określoną w art. 56 § 1 Ordynacji Podatkowej.

Odnosząc się do powyższego, zauważyć należy, że regulacja zawarta w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej ma motywować i premiować podatników posiadających zaległości podatkowe do dobrowolnego składania korekt deklaracji podatkowych i regulowania tychże zaległości. Oznacza to, że przepis art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej pozwala na zapłatę odsetek od zaległości podatkowych w wysokości 50% stawki podstawowej w sytuacji dobrowolnego zgłoszenia faktu istnienia zaległości i odpowiednim skorygowaniu deklaracji, w tym zeznania rocznego.

Z obniżonej stawki odsetek za zwłokę może także skorzystać podatnik, który z własnej inicjatywy koryguje zeznanie podatkowe poprzez wykazanie niezadeklarowanych wcześniej należnych zaliczek bądź zwiększenie ich pierwotnej wysokości.

Natomiast przepis art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej nie dotyczy przypadków, gdy wpłata tytułem zaległych zaliczek na podatek dochodowy (w całości lub w części) dokonywana jest w trakcie roku podatkowego, zanim jeszcze wysokość należnych zaliczek nie zostanie udokumentowana w rocznym zeznaniu podatkowym. Także w sytuacji, gdy podatnik składa pierwotne zeznanie podatkowe i w tym zeznaniu wskazuje (ujawnia) należne zaliczki na podatek dochodowy, które nie zostały zapłacone w roku podatkowym – nie są spełnione przesłanki art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej uprawniające do zastosowania obniżonej stawki odsetek. W tym przypadku, od niezapłaconych zaliczek należy naliczyć odsetki za zwłokę według podstawowej stawki określonej w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej.

Jeżeli jednak w dalszej kolejności podatnik skoryguje zeznanie i w korekcie wykaże zaliczki na podatek dochodowy w kwocie wyższej niż wykazał w zeznaniu pierwotnym, wtedy do ujawnionej w korekcie kwoty zaliczek będzie miała zastosowanie obniżona stawka odsetek za zwłokę, w przypadku spełnienia pozostałych warunków określonych w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej

Z wniosku wynika jednoznacznie, że na dzień złożenia zeznania podatkowego, co nastąpiło 28 marca 2024 r. nie została przez Państwa wykazana zaległość podatkowa, o której mowa we wniosku, co zatem oznacza, że zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2023 r. nie zostało wykazane przez Państwa w należytej wysokości. Właściwą wysokość zobowiązania za 2023 r. wykazali Państwo w korekcie złożonej 21 sierpnia 2024 r., w tym też dniu dokonali Państwo zapłaty zaległego zobowiązania podatkowego z odsetkami.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że skoro 21 sierpnia 2024 r., a więc przed upływem 6-cio miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej, złożyli Państwo korektę zeznania podatkowego za 2023 r. i w tym samym dniu dokonali Państwo zapłaty zaległości podatkowej, spełnione zostały łącznie oba warunki wskazane w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji regulacje wynikające z ww. przepisu mają w Państwa przypadku zastosowanie.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że od zaległości podatkowej ujawnionej w korygowanym rozliczeniu CIT-8 za 2023 r., na którą składa się również zaległość dotycząca korygowanych kwot zaliczek za marzec i maj 2023 r., Spółce przysługuje obniżona stawka odsetek za zwłokę na podstawie art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że stosownie do § 4 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 703 ze zm.):

W związku z powyższym, prawo do zastosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę stosownie do art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej przysługuje Spółce:

-od zaległości podatkowej ujawnionej w korekcie zeznania CIT-8 za 2023 r. - odsetki liczone od 1 kwietnia 2024 r. do 21 sierpnia 2024 r., oraz

-od zaległości podatkowej ujawnionej w korekcie zeznania CIT-8 za 2023 r. dotyczącej zaliczek za marzec i maj 2023 r. - odsetki liczone odpowiednio od 21 kwietnia i 21 czerwca 2023 r. do 28 marca 2024 r. (tj. daty złożenia zeznania CIT-8 za 2023 r.).

Należy jednocześnie zaznaczyć, że prawo do zastosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej nie przysługuje Spółce w zakresie odsetek naliczonych przy wpłacie dokonanej przez Spółkę 26 września 2023 r., z uwagi na niespełnienie wymogów określonych w tym przepisie.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, z powyższym zastrzeżeniem, uznano za prawidłowe.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest również ustalenie, czy Spółce przysługuje prawo złożenia wniosku o zwrot nadpłaty odsetek.

W myśl art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 72 § 2 Ordynacji podatkowej:

Według art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej:

Z kolei, jak stanowi art. 73 § 2 Ordynacji podatkowej:

Stosownie do art. 74a Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:

Przytoczone wyżej przepisy ustanawiają regułę generalną, zgodnie z którą nieterminowe wykonanie zobowiązania podatkowego wywołuje powstanie zaległości podatkowej. Stan ten powstaje z mocy samego prawa następnego dnia po dniu, w którym upłynął termin płatności, i nie jest tu potrzebne podejmowanie dodatkowych działań przez organy podatkowe, np. wydanie decyzji stwierdzającej zaległość. Odsetki za zwłokę są konsekwencją powstania zaległości podatkowej. Powstają one w sytuacji, gdy np. podatnik zobowiązany do zapłaty podatku nie uiści go w terminie płatności. Odsetki od zaległości podatkowej mają charakter uzupełniający w stosunku do należności głównej – zaległości podatkowej, nie wystąpią samodzielnie bez zaistnienia zaległości podatkowej.

Istota nadpłaty sprowadza się do tego, że podatnik płaci, gdy nie musi tego robić, albo płaci za dużo. W obu przypadkach świadczenie podatnika dokonane na rzecz wierzyciela podatkowego przewyższa to, czego wymaga od niego przepis prawa.

Z przedstawionych regulacji wynika jednoznacznie, że podatnik może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty tylko w sytuacjach powodujących uszczerbek w jego majątku, gdy na skutek własnych błędów zadeklarował oraz wpłacił podatek w wysokości większej od należnej albo większej od pobranej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że jeżeli Spółka wpłaciła odsetki w zawyżonej wysokości, to Spółce przysługuje prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty z tytułu odsetek zapłaconych w zawyżonej wysokości.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej oraz wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.