Interpretacja indywidualna z dnia 2 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.643.2025.2.AN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 27 listopada 2025 r. (data wpływu do Organu tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1. Charakterystyka działalności Wnioskodawcy.

X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”), jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w Polsce. Spółka jest polskim producentem (…) działającym na rynku od (…) roku. Spółka specjalizuje się w projektowaniu, produkcji (…).

Zakres działalności Spółki obejmuje:

- Projektowanie i produkcję (…) (dalej: „X”);

- Rozwój dedykowanych systemów (…);

- Integrację systemów X (…);

- Projektowanie i implementację (…);

- Opracowywanie rozwiązań (…);

- Świadczenie usług (…);

- Serwis, szkolenia (…).

Spółka jest częścią międzynarodowej grupy (…).

2. Charakterystyka innowacyjnej działalności Spółki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Jako polski producent X, Spółka oferuje dedykowane rozwiązania projektowane i wyprodukowane w Polsce, dostosowane do specyficznych wymagań każdego klienta (…).

Charakterystyka prowadzonych projektów.

Spółka realizuje projekty polegające na tworzeniu nowych lub znacząco ulepszonych produktów i procesów. Każdy projekt rozpoczyna się od gruntownej analizy specyficznych wymagań klienta, identyfikacji wyzwań technologicznych, po czym następuje faza projektowania dedykowanych rozwiązań z wykorzystaniem innowacyjnych metod i technologii.

Metodyka realizacji projektów.

Proces realizacji projektów w Spółce można podzielić na następujące etapy:

1. (…).

3. Projekty rozwojowe zrealizowane w latach 2019-2020.

Spółka zrealizowała w latach 2019 – 2020 następujące projekty o charakterze rozwojowym (dalej także: „Projekty”).

(I) Projekt 1: (…).

Główne cele projektu.

(…).

Zakres przeprowadzonych prac nad projektem.

(…)

Innowacyjność i różnice względem istniejących rozwiązań.

Nowości techniczne.

(…)

Ulepszenia względem dostępnych rozwiązań.

(…)

Metodyczne podejście do projektu.

(…)

Niepewność rezultatu na początku projektu.

(…).

Zastosowana metodyka prac.

(…)

Wykorzystanie i przekształcenie wiedzy.

Źródła wiedzy wykorzystywanej w projekcie.

(…)

Sposób przetwarzania i łączenia wiedzy.

(…)

Zwiększenie zasobów wiedzy organizacji.

Nowa wiedza powstała w ramach projektu.

(…)

Możliwość wykorzystania nabytej wiedzy. Opracowane rozwiązania zostały następnie wykorzystane w kolejnych projektach dla innych klientów. Skalowano rozwiązania na inne branże przemysłowe.

Wykroczenie poza rutynową działalność. Odróżnienie od standardowych modyfikacji.

Projekt wykraczał znacząco poza rutynowe prace modernizacyjne i koncentrował się na (…). Opracowano od podstaw nowe algorytmy decyzyjne oraz zastosowano innowacyjne podejście do problemów dotychczas nierozwiązywanych w tej dziedzinie.

Twórczy charakter prac.

Zastosowano technologie dotychczas niestosowane w tej konfiguracji. (…).

Zespół i zasoby projektu.

W projekcie uczestniczył zespół interdyscyplinarny składający się z inżynierów elektroników, specjalistów automatyki oraz programistów systemów przemysłowych. Wykorzystano infrastrukturę rozwojową obejmującą laboratoria testowe, stanowiska prototypowe oraz środowisko produkcyjne klienta.

Osiągnięte rezultaty projektu.

Realizacja projektu doprowadziła do powstania jednego spójnego systemu (…).

(II) Projekt 2: (…).

(…)

Zakres przeprowadzonych prac nad projektem.

(…)

Nowości techniczne

(…)

Systematyczność i planowość realizowanych prac.

Metodyczne podejście do projektu.

(…)

Niepewność rezultatu na początku projektu

(…)

Zastosowana metodyka prac.

(…)

Wykorzystanie i przekształcenie wiedzy.

(…)

Sposób przetwarzania i łączenia wiedzy.

(…)

Zwiększenie zasobów wiedzy organizacji.

Nowa wiedza powstała w ramach projektu.

(…)

Możliwość wykorzystania nabytej wiedzy.

(…)

Wykroczenie poza rutynową działalność. Odróżnienie od standardowych modyfikacji.

(…)

Twórczy charakter prac.

(…)

System (…) został opracowany od podstaw z uwzględnieniem unikalnych wymagań klienta.

Zespół i zasoby projektu.

W projekcie uczestniczył interdyscyplinarny zespół składający się z konstruktorów mechanicznych, (…), programistów systemów automatyki oraz specjalistów ds. testowania i walidacji. Wykorzystano infrastrukturę produkcyjną obejmującą stanowiska konstrukcyjne, (…) oraz laboratoria testowe. Zakupiono dodatkowe licencje oprogramowania (…).

Osiągnięte rezultaty projektu.

(…)

(III) Projekt 3: (…).

(…)

Główne cele projektu.

(…)

Zakres przeprowadzonych prac nad projektem.

(…)

Innowacyjność i różnice względem istniejących rozwiązań.

Nowości techniczne.

(…)

Systematyczność i planowość realizowanych prac.

Metodyczne podejście do projektu.

(…)

Niepewność rezultatu na początku projektu.

(…)

Zastosowana metodyka prac.

(…)

Wykorzystanie i przekształcenie wiedzy.

Źródła wiedzy wykorzystywanej w projekcie.

(…)

Sposób przetwarzania i łączenia wiedzy.

(…)

Zwiększenie zasobów wiedzy organizacji.

Nowa wiedza powstała w ramach projektu.

(…)

Możliwość wykorzystania nabytej wiedzy.

(…)

Wykroczenie poza rutynową działalność.

Odróżnienie od standardowych modyfikacji.

(…)

Twórczy charakter prac.

(…)

Zespół i zasoby projektu.

W projekcie uczestniczył interdyscyplinarny zespół składający się z konstruktorów mechanicznych, inżynierów, specjalistów automatyki, technologów oraz działów wsparcia technicznego. Wykorzystano pełną infrastrukturę rozwojową obejmującą laboratoria konstruktorskie, stanowiska prototypowe oraz zasoby produkcyjne. Przeprowadzono intensywne konsultacje wewnętrzne z pracownikami produkcji i działem technicznym.

Nakład prac i poziom innowacyjności.

Projekt był obarczony wysokim poziomem innowacyjności i ryzyka, ponieważ wymagał opracowania zupełnie nowego modelu X, gdzie wcześniejsze konstrukcje mogły służyć jedynie jako luźny punkt odniesienia.

Osiągnięte rezultaty projektu.

(…)

(IV) Projekt 4: (…).

(…)

Główne cele projektu.

(…)

Zakres przeprowadzonych prac nad projektem.

(…)

(…)

Innowacyjność i różnice względem istniejących rozwiązań.

Nowości techniczne.

(…)

Ulepszenia względem dostępnych rozwiązań.

(…)

Systematyczność i planowość realizowanych prac.

Metodyczne podejście do projektu.

Prace realizowano według systematycznego planu obejmującego kolejne etapy: (…)

Niepewność rezultatu na początku projektu.

(…)

Zastosowana metodyka prac.

(…)

Wykorzystanie i przekształcenie wiedzy.

Źródła wiedzy wykorzystywanej w projekcie.

(…)

Sposób przetwarzania i łączenia wiedzy.

(…)

Zwiększenie zasobów wiedzy organizacji.

Nowa wiedza powstała w ramach projektu.

(…)

Możliwość wykorzystania nabytej wiedzy.

Opracowane rozwiązania zostały wykorzystane jako podstawa do rozwoju kolejnych systemów X (…). (…)

Wykroczenie poza rutynową działalność.

(…)

Twórczy charakter prac.

(…)

Zespół i zasoby projektu.

W projekcie uczestniczył zespół interdyscyplinarny składający się z inżynierów konstrukcyjnych, specjalistów automatyki, programistów systemów sterowania oraz ekspertów od systemów bezpieczeństwa. Wykorzystano infrastrukturę rozwojową obejmującą stanowiska projektowe, laboratoria testowe oraz środowisko produkcyjne klienta do testów integracyjnych.

Osiągnięte rezultaty projektu.

(…)

Projekt V: (…)

(…)

Główne cele projektu.

(…)

Zakres przeprowadzonych prac nad projektem.

(…)

Rozwój dedykowanego oprogramowania.

(…)

Innowacyjność i różnice względem istniejących rozwiązań.

Nowości techniczne.

(…)

Ulepszenia względem dostępnych rozwiązań.

(…)

Systematyczność i planowość realizowanych prac.

Metodyczne podejście do projektu.

(…)

Niepewność rezultatu na początku projektu.

(…)

Zastosowana metodyka prac.

(…)

Wykorzystanie i przekształcenie wiedzy.

Źródła wiedzy wykorzystywanej w projekcie.

(…)

Sposób przetwarzania i łączenia wiedzy.

(…)

Zwiększenie zasobów wiedzy organizacji.

Nowa wiedza powstała w ramach projektu.

(…)

Możliwość wykorzystania nabytej wiedzy.

(…)

Wykroczenie poza rutynową działalność.

Odróżnienie od standardowych modyfikacji.

(…)

Twórczy charakter prac.

(…)

Zespół i zasoby projektu.

(…)

Osiągnięte rezultaty projektu.

(…)

(V) Projekty o niepewnym wyniku – zakończone niepowodzeniem.

W kontekście oceny charakteru prowadzonych przez Spółkę prac należy wskazać, że działalność ta charakteryzuje się znacznym ryzykiem niepowodzenia, co ilustrują projekty zrealizowane w latach poprzednich. Pomimo poniesienia znacznych nakładów finansowych i zaangażowania wykwalifikowanego personelu, projekty te nie zakończyły się sukcesem komercyjnym, co potwierdza nieprzewidywalność wyników podejmowanych przez Spółkę działań technologicznych.

Projekt 1

(…) Mimo poczynionych znacznych inwestycji i zaangażowania najlepszych specjalistów, projekt zakończył się niepowodzeniem. System nie osiągnął wymaganych parametrów niezawodności i precyzji działania (…). Projekt został ostatecznie zaniechany, a poniesione nakłady nie przyniosły oczekiwanych rezultatów komercyjnych.

Projekt 2.

Równolegle Spółka realizowała projekt (…). Prace obejmowały zarówno aspekty programistyczne, jak i konstrukcyjne, wymagając ścisłej współpracy specjalistów z różnych dziedzin. Jednak i ten projekt spotkał się z niepowodzeniem (…). Nakłady finansowe projektu obejmowały przede wszystkim koszty osobowe związane z intensywną pracą zespołu programistów i inżynierów, a także zakup komponentów (…) i oprogramowania specjalistycznego.

Projekt 3 - (…).

Szczególnie interesującą ilustracją nieprzewidywalności wyników prowadzonych prac jest projekt 3 (…). Celem było opracowanie (…).

Analiza wspólnych cech projektów nieudanych.

Przedstawione projekty łączy szereg wspólnych charakterystyk, które ilustrują specyfikę działalności prowadzonej przez Spółkę. Wszystkie projekty charakteryzowały się znacznymi nakładami finansowymi, przy czym dominowały koszty osobowe związane z intensywną pracą wykwalifikowanego personelu. Zespoły projektowe składały się głównie z pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę, co zapewniało ciągłość i jakość realizowanych prac. Nakłady materiałowe obejmowały zakup zaawansowanych komponentów (…), często produkowanych na specjalne zamówienie (…). Koszty te sięgały znaczących kwot, szczególnie w przypadku komponentów wymagających indywidualnego projektowania. Wszystkie projekty charakteryzowały się wysokim stopniem innowacyjności technologicznej. Spółka nie kopiowała istniejących rozwiązań, lecz dążyła do opracowania autorskich technologii wykraczających poza standardowe oferowanie produktów dostępnych na rynku. Każdy projekt wymagał rozwiązania unikalnych problemów technicznych, dla których nie istniały gotowe rozwiązania. Istotną cechą była nieprzewidywalność rezultatów. Na początku każdego projektu istniała realna nadzieja na osiągnięcie przełomowego rozwiązania technologicznego, jednak rzeczywiste wyniki znacznie odbiegały od założeń (…). Projekty te nie miały charakteru rutynowego czy powtarzalnego. Każdy wymagał opracowania unikalnych rozwiązań, często w oparciu o technologie dotychczas niestosowane w danej konfiguracji. Niepowodzenia potwierdzają, że Spółka nie prowadzi działalności polegającej na oferowaniu produktów „z półki”, lecz każdorazowo podejmuje się rozwiązywania nowych wyzwań technologicznych. W dokumentacji księgowej projekty te były rozliczane jako prace rozwojowe lub środki trwałe podlegające amortyzacji, co odzwierciedla ich charakter inwestycyjny i rozwojowy w strukturze organizacyjnej Spółki.

Znaczenie dla oceny kolejnych projektów

Przedstawione przykłady projektów nieudanych stanowią istotny kontekst dla oceny charakteru wszystkich działań podejmowanych przez Spółkę. Ilustrują one, że każdy nowy projekt - w tym opisywany projekt modernizacji X (…) - podejmowany był w warunkach rzeczywistej niepewności co do osiągnięcia zamierzonego rezultatu. Historia niepowodzeń potwierdza, że mimo doświadczenia i kompetencji zespołu, mimo znacznych nakładów finansowych i czasowych, mimo stosowania najnowszych technologii - wynik każdego przedsięwzięcia technologicznego pozostaje nieprzewidywalny do momentu jego faktycznego zakończenia. Ta niepewność stanowi nieodłączną cechę działań technologicznych podejmowanych przez Spółkę o charakterze rozwojowym.

4. Ewidencja kosztowa związana z Projektami:

a) Ewidencjonowanie kosztów wynagrodzeń oraz składek ZUS.

W związku z prowadzeniem Projektów Spółka prowadzi ewidencję czasu pracy pracowników zatrudnionych w oparciu na umowy o pracę, zlecenia lub dzieło zaangażowanych w Projekty w ujęciu miesięcznym. System ewidencji obejmuje:

- przypisywanie godzin pracy do konkretnych Projektów za pomocą kodów projektowych;

- miesięczne zestawienia podsumowujące udział poszczególnych pracowników w Projektach;

- kalkulację proporcji czasu pracy poświęconego na Projekty w stosunku do ogólnego czasu pracy.

Na tej podstawie Spółka wyodrębnia część wynagrodzeń (wraz ze składkami ZUS finansowanymi przez pracodawcę) przypadającą na prace związane z Projektami proporcjonalnie do czasu pracy poświęconego całej działalności. Wynagrodzenia pracowników zaangażowanych w Projekty są zaliczane na poczet kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4g ustawy o CIT.

b) Ewidencjonowanie kosztów materiałów i surowców.

W związku z prowadzeniem Projektów Spółka prowadzi wyodrębnioną ewidencję materiałów i surowców wykorzystywanych w Projektach. Każdy projekt posiada przypisany unikalny kod, który jest wykorzystywany przy ewidencjonowaniu wszystkich poniesionych kosztów. System ewidencji kosztów materiałowych obejmuje:

- prowadzenie odrębnych dokumentów magazynowych (WZ, PZ) z oznaczeniem kodu Projektów;

- ewidencjonowanie wydań materiałów wyłącznie na potrzeby konkretnego Projektu;

- dokumentowanie zakupów komponentów (…), części zamiennych i materiałów pomocniczych z bezpośrednim przypisaniem Projektu;

- prowadzenie arkuszy kalkulacyjnych dla każdego Projektu, zawierających zestawienie wszystkich poniesionych kosztów materiałowych.

W przypadku materiałów wykorzystywanych częściowo w Projektach, a częściowo w bieżącej działalności operacyjnej, Spółka stosuje zasadę proporcjonalnego rozdziału kosztów na podstawie rzeczywistego zużycia udokumentowanego w ewidencji magazynowej. W przypadku Projektów, w związku z którymi Spółka rozpoznała przychodów podatkowe, koszty materiałów i surowców zużywanych przy realizacji tych Projektów stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki w momencie wykazania przychodów podatkowych, na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy CIT.

Ponadto, w piśmie uzupełniającym, w odpowiedzi na zadane pytania wskazali Państwo następująco:

1. Czy posiadają Państwo status centrum badawczo-rozwojowego?

Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.

2. Czy korzystają Państwo ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

3. Czy koszty realizacji prowadzonych prac pokrywają Państwo ze środków własnych i nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym?

Koszty realizacji prowadzonych prac Spółka pokrywa ze środków własnych i nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

4. Czy koszty wynagrodzeń pracowników realizujących prace badawczo-rozwojowe zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz na podstawnie umów cywilnoprawnych tj. umowy zlecenia oraz umowy o dzieło stanowią należności o których mowa w art. 12 ust. 1 bądź art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Koszty wynagrodzeń pracowników realizujących prace badawczo-rozwojowe zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz na podstawnie umów cywilnoprawnych tj. umowy zlecenia oraz umowy o dzieło stanowią należności o których mowa w art. 12 ust. 1 bądź art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

5. Czy przedmiotem Państwa pytania nr 2 jest również wynagrodzenie za czas choroby, urlopu, lub innej nieobecności pracowników (jakiej?)?

Przedmiotem pytania nr 2 jest również wynagrodzenie za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników.

Spółka wskazuje, iż kwestia ta była przedmiotem rozstrzygnięcia w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2024 r. (sygn. DD8.8203.1.2021), w której wskazano, iż: „do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT i art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, należą poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu, w tym również należności z tytułu usprawiedliwionej nieobecności pracownika, do których poniesienia pracodawca jest zobowiązany na podstawie odrębnych przepisów, m.in. te dotyczące urlopu oraz choroby”. Spółka pragnie zaliczyć do kosztów kwalifikowanych koszty zgodnie z ww. interpretacją ogólną Ministra Finansów.

Powyższe stanowisko (tj. o możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych kosztów dotyczących usprawiedliwionej nieobecności pracownika) zostało również potwierdzone przez judykaturę, m.in. w następujących wyrokach:

- wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2022 r. sygn. II FSK 1204/20 (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. I SA/Ol 692/19);

- wyrok NSA z dnia 11 października 2022 r. sygn. II FSK 364/20 (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 7 listopada 2019 r. sygn. I SA/Rz 609/19);

- wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2022 r. sygn. II FSK 1247/21 (wyrok WSA z dnia 23 czerwca 2021 r. sygn. III SA/Wa 2513/20);

- wyrok NSA z dnia 4 listopada 2021 r. sygn. II FSK 998/21 (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 12 maja 2021 r. sygn. I SA/Po 826/20);

- wyrok NSA z dnia 5 lutego 2021 r. sygn. II FSK 1038/19 (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 13 lutego 2019 r. sygn. I SA/Sz 835/18);

- wyrok NSA z dnia 3 marca 2021 r. sygn. II FSK 65/21 (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 września 2020 r. sygn. I SA/Gl 1436/19).

Pytania

1. Czy opisane w stanie faktycznym Projekty zrealizowane przez Spółkę spełniają ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w związku z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a tym samym jako taka może być klasyfikowana na cele podatkowe?

2. Czy koszty wynagrodzeń, materiałów i surowców ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją opisanych Projektów można zakwalifikować jako koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT? (część pytania z wyłączeniem kosztów wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę za czas choroby, urlopu oraz innej nieobecności pracowników)

Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana we wniosku działalność Spółki spełnia ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 updop w związku z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a tym samym jako taka może być klasyfikowana na cele podatkowe.

Uzasadnienie.

Definicja działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych

zastosowań. Definicja ta odwołuje się do art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, który wskazuje, że prace rozwojowe obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich.

Kryteria kumulatywne działalności B+R.

Aby działalność mogła być uznana za badawczo-rozwojową, musi kumulatywnie spełniać trzy kluczowe przesłanki:

1. Twórczy charakter;

2. Systematyczność prowadzenia;

3. Cel zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystania wiedzy do nowych zastosowań.

1. Kryterium twórczości. Teoretyczne podstawy.

Zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa Finansów do IP Box z dnia 15 lipca 2019 r. (dalej: „Objaśnienia do IP Box”), działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia/powstania czegoś. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się m.in. opracowywaniem nowych koncepcji/narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Zgodnie z Podręcznikiem Frascati 2015 OECD, działalność badawcza i prace rozwojowe (B+R) obejmuje pracę twórczą podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy, w tym wiedzy o człowieku, kulturze i społeczeństwie, oraz wykorzystanie tych zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Realizacja w działalności Spółki - Projekty Opracowywanie od podstaw nowych produktów:

- Spółka nie otrzymuje gotowych planów/specyfikacji technicznych maszyn, a klient informuje wyłącznie o swoich potrzebach.

- Cały proces od pomysłu przez wybór materiałów i rozwiązań do kompletacji przeprowadzany jest przez pracowników Spółki.

- Każdy projekt wymaga gruntownej analizy specyficznych wymagań klienta i identyfikacji wyzwań technologicznych.

Przykłady twórczych rozwiązań opisanych w stanie faktycznym:

(…)

Nieprzewidywalność wyników – „niepewność badawcza”.

Ponadto, dokumentowane przypadki projektów nieudanych potwierdzają twórczy charakter działalności, tj., m.in.:

(…)

2. Kryterium systematyczności.

Teoretyczne podstawy.

Zgodnie z Objaśnieniami do IP Box, systematyczność oznacza prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie). Wystarczy, że podatnik zaplanuje i przeprowadzi chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby.

Realizacja w działalności Spółki

Spółka podzieliła proces realizacji projektów na systematyczne etapy: analizę i konceptualizację, projektowanie, prototypowanie, walidację oraz transfer technologii. Zorganizowana struktura zespołowa obejmuje konstruktorów odpowiadających za projektowanie i dokumentację, (…) realizujących montaż, (…) składających elementy według rysunków technicznych oraz specjalistów ds. jakości zapewniających kontrolę procesów. Zespół określa wymagania, opracowuje harmonogram oraz przypisuje adekwatne zasoby. Pracownicy dokumentują przebieg prac i ewidencjonują koszty związane z projektami. Spółka traktuje każdy projekt indywidualnie z uwzględnieniem specyficznych wymagań.

3. Kryterium zwiększenia zasobów wiedzy.

Teoretyczne podstawy

Zgodnie z Objaśnieniami do IP Box, kryterium to może być rozumiane z perspektywy danego podatnika - kluczowy jest element celowościowy (zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to czy zdobywana wiedza stanowi nowość tylko dla danego podmiotu.

Realizacja w działalności Spółki

Spółka w każdym projekcie wykorzystuje wiedzę z zakresu projektowania (…). Zespół stosuje syntetyczne podejście łączące wiedzę z różnych dziedzin technicznych oraz adaptuje rozwiązania znane z innych zastosowań do specyfiki (…). Specjaliści twórczo łączą istniejące technologie w nowe, nieznane wcześniej konfiguracje. Każdy projekt wymaga opracowania koncepcji rozwiązania, która nie posiada modelowego sposobu postępowania. Pracownicy samodzielnie rozwiązują problemy techniczne, dla których nie istnieją gotowe rozwiązania (…).

Wykroczenie poza działalność rutynową.

Ustawa wyłącza z definicji prac rozwojowych „działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń”. Działalność Spółki nie ma charakteru rutynowego, ponieważ każdy projekt rozpoczyna się od gruntownej analizy specyficznych wymagań klienta, a pracownicy muszą przeprowadzić prace koncepcyjne przed rozpoczęciem właściwych prac rozwojowych. Na początku projektu nie można określić ostatecznego kształtu rozwiązania ani kosztów jego opracowania. Każdy projekt wiąże się ze znaczącym ryzykiem technicznym związanym z opracowaniem nowych rozwiązań. Droga do nowego produktu nigdy nie jest taka sama i wymaga ciągłych prac badawczo-rozwojowych. Każdy projekt wymaga rozwiązania unikalnych problemów technicznych, a zespół prowadzi znaczną część prac metodą prób i błędów. Potwierdzeniem nierutynowego charakteru działalności są dokumentowane przypadki projektów nieudanych (…).

Wnioski.

Pełne spełnienie definicji ustawowej

Działalność Spółki opisana w stanie faktycznym kumulatywnie spełnia wszystkie trzy kryteria działalności badawczo-rozwojowej:

1. Twórczość - opracowywanie nowych, innowacyjnych rozwiązań technicznych niewystępujących dotychczas w praktyce.

2. Systematyczność - prowadzenie prac w sposób zorganizowany, planowy i metodyczny.

3. Zwiększanie zasobów wiedzy - nabywanie, łączenie i wykorzystywanie wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Tym samym, mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym Projekty zrealizowane przez Spółkę spełniają ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT w związku z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a tym samym jako taka może być klasyfikowana na cele podatkowe.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty wynagrodzeń, materiałów i surowców ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją opisanych Projektów można zakwalifikować jako koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu, a także nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Zgodnie zaś z art. 18d ust. 2 pkt 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.

Koszty wynagrodzeń pracowników.

W realizacji wszystkich opisanych Projektów uczestniczą pracownicy różnych specjalizacji zatrudnieni na podstawie umów o pracę, dzieło lub zlecenia. Zespoły projektowe składają się z konstruktorów odpowiedzialnych za projektowanie i dokumentację techniczną, (…) realizujących montaż i składanie elementów, (…) wykonujących połączenia elementów (…) oraz programistów opracowujących oprogramowanie sterujące i algorytmy.

Spółka prowadzi szczegółową ewidencję czasu pracy pracowników zaangażowanych w Projekty w ujęciu miesięcznym. System ewidencji obejmuje przypisywanie godzin pracy do konkretnych Projektów za pomocą kodów projektowych, miesięczne zestawienia podsumowujące udział poszczególnych pracowników w Projektach oraz kalkulację proporcji czasu pracy poświęconego na Projekty w stosunku do ogólnego czasu pracy. Na tej podstawie Spółka wyodrębnia część wynagrodzeń przypadającą na prace związane z Projektami proporcjonalnie do czasu pracy poświęconego działalności badawczo-rozwojowej.

Wynagrodzenia pracowników obejmują składniki wymienione w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, takie jak wynagrodzenia zasadnicze, dodatki oraz nagrody, wraz ze składkami ZUS finansowanymi przez pracodawcę.

Wynagrodzenia zaś osób współpracujących na podstawie umowy o dzieło lub umów zlecenia obejmują należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Wszyscy pracownicy oraz osoby współpracujące na podstawie umów o dzieło lub umów zlecenia wykonują rzeczywiste prace badawczo-rozwojowe polegające na twórczym rozwiązywaniu problemów technicznych opisanych w poszczególnych Projektach.

Koszty materiałów i surowców.

W ramach realizacji Projektów Spółka ponosi koszty materiałów i surowców niezbędnych do opracowania nowych rozwiązań technicznych (…).

Spółka prowadzi wyodrębnioną ewidencję materiałów i surowców wykorzystywanych w Projektach. Każdy projekt posiada przypisany unikalny kod, który jest wykorzystywany przy ewidencjonowaniu wszystkich poniesionych kosztów. System ewidencji kosztów materiałowych obejmuje prowadzenie odrębnych dokumentów magazynowych z oznaczeniem kodu Projektów, ewidencjonowanie wydań materiałów wyłącznie na potrzeby konkretnego Projektu oraz dokumentowanie zakupów komponentów z bezpośrednim przypisaniem do Projektu.

Bezpośredni związek z działalnością badawczo-rozwojową.

Wszystkie wymienione materiały i surowce służą wyłącznie realizacji Projektów badawczo- rozwojowych, co jest potwierdzane przez system ewidencji z przypisaniem do konkretnych kodów projektowych. Materiały te są niezbędne do opracowania nowych rozwiązań technicznych, bez których niemożliwe byłoby zrealizowanie innowacyjnych funkcjonalności opisanych w Projektach. Materiały i surowce nie mają charakteru uniwersalnego, lecz są dobierane specyficznie dla każdego Projektu zgodnie z jego unikalnymi wymaganiami technicznymi.

W przypadku materiałów wykorzystywanych częściowo w Projektach, a częściowo w bieżącej działalności operacyjnej, Spółka stosuje zasadę proporcjonalnego rozdziału kosztów na podstawie rzeczywistego zużycia udokumentowanego w ewidencji magazynowej.

Wnioski.

Mając na uwadze powyższe argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że koszty wynagrodzeń pracowników bezpośrednio zaangażowanych w opisane Projekty stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Tożsamo Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż koszty wynagrodzeń osób współpracujących na umowach o dzieło lub umowach zlecenia bezpośrednio zaangażowanych w opisane Projekty stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1a ustawy o CIT w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.

Równocześnie koszty materiałów i surowców wykorzystywanych w opisanych Projektach stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jako nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „uCIT”),

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Stosownie do 4a pkt 26 updop,

przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej: „Ustawa SWIN”),

badania naukowe są działalnością obejmującą:

a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

W art. 4a pkt 28 updop ustawodawca wskazał, że:

ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN,

prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

W myśl art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:

1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

Stosownie z art. 18d ust. 5 updop,

koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop,

podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,

kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.

Art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,

kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

W myśl art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym

podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

- podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

- koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

- ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

- jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

- w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

- podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

- kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

- koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Ad. 1

W celu stwierdzenia, czy opisana działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop – co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Biorąc pod uwagę powyższe wskazuję, że Projekty które zostały przez Państwa szczegółowo opisane w stanie faktycznym, stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 dotyczące ustalenia, czy prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie Projektów opisana w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, jest prawidłowe.

Ad. 2

Odnosząc się do możliwości odliczenia w ramach prowadzonych Projektów badawczo-rozwojowych kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz umowy zlecenia i o dzieło wskazuję, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.

Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm., dalej: „updof”),

za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 updop), należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a updop).

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a updof.:

za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia lub umowa o dzieło, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia i o dzieło w danym miesiącu.

Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a updop.

Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie możliwości uznania kosztów wynagrodzeń ponoszonych przez Spółkę w związku z realizacją opisanych Projektów za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, jest prawidłowe.

Odnosząc się z kolei do możliwości odliczenia kosztów materiałów i surowców ponoszonych w zawiązku z realizowanymi Projektami wskazuję, że zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek‑Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

Materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Biorąc pod uwagę powyższe zgadzam się, że możecie Państwo zaliczyć koszty materiałów i surowców wykorzystywanych w ramach realizowanych Projektów, do kosztów kwalifikowanych o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, dotyczące ustalenia, czy koszty wynagrodzeń, materiałów i surowców ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją opisanych Projektów można zakwalifikować jako koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, jest prawidłowe

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie części pytania, oznaczonego we wniosku nr 2 w zakresie kosztów wynagrodzeń za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.