Interpretacja indywidualna z dnia 27 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-1.4010.579.2025.2.DK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia, czy:

• w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, Spółka jest uprawniona do uznania za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenia Doradcy prawnego (zapłaconych na podstawie faktur VAT),
• w świetle art. 15 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1, art. 7b ust. 1 ustawy o PDOP, poniesione przez Spółkę koszty wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenia Doradcy prawnego (zapłaconych na podstawie faktur VAT) pozostają w związku z przychodami z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe), a tym samym mogą pomniejszać przychody osiągnięte przez Spółkę z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A. S.A. jest polską spółką kapitałową, zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz polskim rezydentem podatkowym (podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów). Spółka prowadzi działalność operacyjną m.in. w zakresie (...). Z działalności tej osiąga przychody podlegające w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, które nie są przychodami z zysków kapitałowych, o których stanowi art. 7b ust. 1 ustawy o PDOP.

Spółka posiada pełne prawo do odliczenia VAT – jej główna sprzedaż stanowi sprzedaż opodatkowaną VAT w Polsce bądź sprzedaż dającą prawo do odliczenia VAT.

Spółka nabywa pakiety 100% udziałów w spółkach zależnych (dalej: Spółki zależne) w celu kompleksowego rozwoju (przede wszystkim: rozszerzenie portfolio i dostępu do rynku) oraz w efekcie - zwiększenia przychodów z działalności operacyjnej (dalej: Transakcje). Z tych samych względów, tj. w związku z rozwojem Spółki, jest ona w trakcie finalizacji procesu pozyskiwania nowego inwestora.

Spółki zależne są polskimi i zagranicznymi spółkami kapitałowymi.

Celem Transakcji jest komercyjny rozwój Spółki, a w rezultacie osiąganie przez Spółkę przychodów (dochodów) innych niż kapitałowe z wykorzystaniem aktywów przejętych spółek, m.in. przy wykorzystaniu efektu synergii kosztowej. Spółka nie nabywa pakietów udziałów Spółek zależnych w celu odsprzedaży tych udziałów czy dokonywania umorzenia udziałów w tych spółkach.

W związku z Transakcjami Spółka zawarła umowy z zewnętrznymi doradcami dla potrzeb wsparcia, za które to wsparcie należne wynagrodzenie zostało i zostanie udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Spółki. Doradcy, których usługi zostały opisane poniżej, są podmiotami niepowiązanymi ze Spółką w rozumieniu ustawy o PDOP.

Doradca transakcyjny

Spółka zawarła umowę z zewnętrznym doradcą (dalej: Doradca transakcyjny), celem wsparcia działań Spółki w zakresie nabycia udziałów w Spółkach zależnych. Doradca transakcyjny jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. W ramach umowy Doradca transakcyjny wykonuje przede wszystkim następujące usługi na rzecz Spółki: doradztwo transakcyjne i praca nad dokumentacją nabycia Spółek zależnych.

• przygotowywanie wycen finansowych, w tym wyceny wartości spółek zależnych,
• doradztwo i wsparcie w prowadzeniu procesu nabycia udziałów w spółkach zależnych (w tym wskazywanie możliwych scenariuszy przejęcia, wsparcie w przygotowaniu procesu przejęcia oraz przygotowanie oferty przejęcia),
• analizy w zakresie potencjalnych korzyści dla Spółki wynikających z nabycia udziałów w spółkach zależnych,
• analiza inwentaryzacji zapasów przeprowadzonej przez spółki zależne,
• kalkulacje dotyczące parametrów finansowych spółek zależnych,
• wykonanie procedur dotyczących sprawozdań finansowych,
• analizy pozycji finansowej spółek zależnych, w tym badania jej sprawozdania finansowego,
• badanie due diligence spółek zależnych.

Doradca prawny

Spółka zawarła umowy z zewnętrznym doradcą prawnym (dalej: Doradca prawny), celem uzyskania stosownego wsparcia działań Spółki przez wyspecjalizowany podmiot w toku procesu nabycia udziałów w Spółkach zależnych. Doradca prawny jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Działania Doradcy prawnego na polegają na udziale w spotkaniach, prowadzeniu korespondencji mailowej, przygotowaniu, opiniowaniu i nanoszeniu uwag na dokumenty (w tym umowy dotyczące przejęcia), przygotowywaniu raportów pisemnych czy prezentacji multimedialnych.

Na moment złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca poniósł już część wydatków związanych z usługami Doradcy transakcyjnego i Doradcy prawnego oraz będzie ponosić je w przyszłości, jako że usługi te będą jeszcze wykonywane.

Przedmiotowym wnioskiem o interpretację Spółka zamierza potwierdzić możliwość ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego i Doradcy prawnego oraz możliwość kwalifikacji tych kosztów jako koszt uzyskania przychodów innych niż wskazane w art. 7b ust. 1 PDOP przychody z zysków kapitałowych, a także możliwość odliczenia VAT z faktur dokumentujących wynagrodzenie Doradcy transakcyjnego oraz faktur dokumentujących wynagrodzenie Doradcy prawnego.

Pytania

1.Czy, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, Spółka jest uprawniona do uznania za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenia Doradcy prawnego (zapłaconych na podstawie faktur VAT)?

2.Czy, w świetle art. 15 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1, art. 7b ust. 1 ustawy o PDOP, poniesione przez Spółkę koszty wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenia Doradcy prawnego (zapłaconych na podstawie faktur VAT) pozostają w związku z przychodami z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe), a tym samym mogą pomniejszać przychody osiągnięte przez Spółkę z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe)?

3.Czy, w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Spółka jest uprawniona do odliczenia VAT z faktur dokumentujących wynagrodzenie Doradcy transakcyjnego oraz faktur dokumentujących wynagrodzenie Doradcy prawnego?

Niniejsza interpretacja dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie pytań nr 1 i 2 dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 3 odnośnie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

Spółka stoi na stanowisku, iż:

1. w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP Spółka jest uprawniona do uznania za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenia Doradcy prawnego (zapłaconych na podstawie faktur VAT);

2. w świetle art. 15 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1, art. 7b ust. 1 ustawy o PDOP, poniesione przez Spółkę koszty wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenia Doradcy prawnego (zapłaconych na podstawie faktur VAT) pozostają w związku z przychodami z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe), a tym samym mogą pomniejszać przychody osiągnięte przez Spółkę z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe);

V. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Opisane powyżej wynagrodzenie Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenie Doradcy prawnego (zapłacone na podstawie faktur VAT) w dalszej części wniosku określane będzie łącznie jako “Koszty ekspansji”.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 1

Zasady zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP.

Aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu:

• musi zostać poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
• musi zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów (racjonalny charakter),
• musi mieć charakter definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• jest właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP), pod warunkiem, że zostały poniesione w związku z prowadzoną działalnością podatnika, jako wydatków gospodarczo uzasadnionych, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub prowadzi do zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów i praktyką organów podatkowych cel poniesionego wydatku musi mieć charakter zobiektywizowany i zmierzać do odpowiedzi na pytanie, czy oznaczony wydatek daje się „racjonalnie” powiązać z uzyskanym lub oczekiwanym przychodem. Kosztami uzyskania przychodów będą więc wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeśli są one racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek, poza wskazanymi w ustawie, wymaga indywidualnej oceny pod kątem jego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu (patrz m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt II FSK 700/20).

Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że kosztami uzyskania przychodów są m.in. racjonalnie poniesione koszty związane z funkcjonowaniem podatnika i koszty organizacyjne podatnika, mimo że wydatki tego rodzaju nie zmierzają bezpośrednio do uzyskania przychodu. Do tej kategorii wydatków powinny również należeć wydatki związane z Transakcjami.

Racjonalność poniesienia kosztu Kosztów ekspansji

Jak wskazano powyżej, Koszty ekspansji służyły temu, aby proces nabycia Spółek zależnych był skuteczny i bezpieczny pod kątem prawnym i korporacyjnym oraz aby został przeprowadzony w sposób jak najbardziej efektywny z perspektywy organizacji Spółki. Bez poniesienia tych kosztów, dalszy rozwój Spółki, w tym rozwój działalności operacyjnej, mógłby pozostać ograniczony.

Dzięki poniesieniu tych kosztów realizowane są cele, jakie Spółka stawiała w związku z rozpoczęciem współpracy z Doradcą transakcyjnym i Doradcą prawnym co będzie miało przełożenie na biznes operacyjny Spółki i możliwość dalszego rozwoju.

Z tej przyczyny Spółka stoi na stanowisku, że poniesienie Kosztów ekspansji było racjonalne, pozwalało bowiem na utrzymanie perspektywy wzrostu i rozwoju po jej stronie.

Koszt ten nie jest kosztem o charakterze bezpośrednim, ale pośrednio będzie wpływać na działalność operacyjną Spółki. Jest to więc koszt poniesiony racjonalnie, pozwalający zabezpieczyć źródło przyszłych przychodów, czyli rozwój operacji Spółki (co również będzie przekładać się na poprawę sytuacji finansowej i możliwość dalszych inwestycji).

Dlatego też poniesienie wskazanych kosztów, przy założeniu, że były one odpowiednio udokumentowane i nie są wymienione w katalogu kosztów niepodatkowych (określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP), jak również nie zostaną Spółce w żadnej sposób zwrócone, należy uznać za poniesienie kosztu ukierunkowanego na zabezpieczenie źródła przychodów Spółki (racjonalny wydatek), a tym samym za poniesienie kosztu, który może obniżyć wynik podatkowy Spółki jako koszt uzyskania przychodów.

Praktyka organów podatkowych

Praktyka organów podatkowych w zakresie zaliczenia usług doradczych i prawnych o podobnym charakterze jest jednolita i korzystna dla Wnioskodawcy. O możliwości zaliczania tego typu kosztów do kosztów uzyskania przychodów rozstrzygnięto m.in. w następujących indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego:

• interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. 0111-KDIB1- 2.4010.378.2017.2.MM (dotycząca możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych między innymi w związku z nabyciem usług doradczych polegających w szczególności na wsparciu w opracowywaniu optymalnej struktury i harmonogramu przeprowadzenia transakcji, przygotowaniu i negocjowaniu umów związanych z przeprowadzaną transakcją, analizę rynku i określenie dalszej strategii działalności Spółki) usług prawnych (polegających w szczególności na konsultacjach w zakresie planu prawnego transakcji, projektowaniu zmian w treści umowy Spółki, poświadczeń podpisów oraz kosztów wypisów z aktów notarialnych z wyłączeniem opłat notarialnych) - organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, odstępując od uzasadnienia prawnego

• interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.218.2017.1.BKD (dotycząca możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z nabyciem usług doradztwa biznesowego, przeprowadzenia badania due diligence finansowego, przeprowadzenia badania due diligence podatkowego, przeprowadzenia badania due diligence technicznego, przeprowadzenia badania due diligence biznesowego, przeprowadzenia badania due diligence prawnego doradztwa prawnego) - organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, odstępując od uzasadnienia prawnego,
• interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2025 r., sygn.: 0111-KDIB1-3.4010.214.2025.3.AN: „Analizując charakter wydatków szczegółowo opisanych w zdarzeniu przyszłym, ponoszonych w związku z wypłatą wynagrodzenia dla Doradcy prawnego i Doradcy transakcyjnego oraz wydatków z tytułu nabycia Usług VDD i Usług VDR, zgadzam się, że ww. wydatki spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za koszty uzyskania przychodu, wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.”

Zbliżone stanowisko, potwierdzające prawidłowość podejścia Spółki, zostało wyrażone m. in. w interpretacjach indywidualnych o sygn. IPPB3/423-876/11-2/MC z dnia 15 grudnia 2011 r., ITPB3/4510-436/15/MKo z 6 listopada 2015 r., 2461-IBPB-1-3.4510.835.2016.1.JKT z 7 listopada 2016 r., 0111-KDIB1-1.4010.530.2022.3.SH z dnia 2 sierpnia 2022 r., 0111-KDIB1-1.4010.509.2022.4.BS z dnia 30 września 2022 r., 0111-KDIB1- 3.4010.341.2023.3.JG z dnia 18 sierpnia 2023 r., 0114-KDIP2-2.4010.292.2023.2.PK z dnia 8 sierpnia 2023 r. oraz o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.556.2023.2.SH z dnia 11 grudnia 2023 r., 0114-KDIP2-1.4010.679.2023.2.KW z 7 lutego 2024 r., 0114-KDIP2-2.4010.148.2024.2.AS/IN z dnia 23 maja 2024 r., 0111- KDIB1-2.4010.682.2024.1.AW z dnia 16 stycznia 2025 r. i o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.60.2025.3.BS z dnia 9 kwietnia 2025 r.

Mamy więc do czynienia z jednolitą, ugruntowaną linią interpretacyjną potwierdzającą prawidłowość stanowiska Spółki.

Należy też zaznaczyć, że w uzasadnieniu do pytania nr 2 (poniżej) wskazano ponadto wyroki sądów administracyjnych potwierdzające, że koszty poniesione na nabycie usług doradczych (prawnych) związanych z nabyciem udziałów w innych podmiotach mogą być alokowane do pozostałych źródeł przychodów (tj. z działalności operacyjnej). Orzeczenia te zatem pośrednio potwierdzają również, że koszty poniesione na nabycie usług doradczych (prawnych) związanych z nabyciem udziałów w innych podmiotach mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów (co jest warunkiem wstępnym, aby przejść do kolejnego kroku, tj. rozstrzygnięcia co do alokacji tych kosztów do pozostałych źródeł przychodów).

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 2

Ustawa o PDOP w art. 7 ust. 1 wprowadza podział przychodów osób prawnych na dwie kategorie (źródła), tj. przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów. W art. 7b ust. 1 ustawy o PDOP, ustawodawca wprost wymienił kategorie przychodów, które uznaje się za przychody ze źródła zyski kapitałowe, m.in. przychody ze zbycia udziału (akcji), wskazane w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit.a.

O ile ustawodawca wskazał wprost zamknięty katalog przychodów dla źródła „zyski kapitałowe”, to brak jest odpowiedniego katalogu zawierającego kategorie kosztów związanych z tym źródłem przychodów.

W konsekwencji, w celu prawidłowego obliczenia dochodu z określonego źródła przychodów, niezbędne jest między innymi prawidłowe przypisanie ponoszonych kosztów uzyskania przychodów do poszczególnych źródeł przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy, Koszty ekspansji powinny być w całości alokowane do pozostałych źródeł przychodów (tj. z działalności operacyjnej). Przemawiają za tym wskazane poniżej argumenty.

Koszty ekspansji jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż Koszty ekspansji nie wykazują bezpośredniego związku z Transakcjami nabycia udziałów.

Jak już wskazano, zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Jak stanowi zaś art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 7e ustawy o PDOP, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.

Jakkolwiek brak jest definicji „wydatków na nabycie udziałów (akcji)”, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOP, to należy posłużyć się linią interpretacyjną wypracowaną w tym zakresie przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne na przestrzeni lat.

Organy interpretacyjne powielają stanowisko wyrażone przez NSA w wyroku z 7 kwietnia 2006 r. (sygn. akt II FSK 643/05), w którym sąd stwierdził, że: (…) użycie przez ustawodawcę określenia "wydatki na nabycie" oznacza, że do kosztów - ale dopiero z chwilą sprzedaży udziałów lub akcji -zalicza się wszelkie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie tych udziałów lub akcji, bez których poniesienia nie byłoby możliwe skuteczne nabycie udziałów lub akcji (np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 lutego 2017 r., sygn. 1462-IPPB3.4510.1.2017.1.MC, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 19 stycznia 2016 r., sygn. IBPB-1-1/4510-189/15/EN, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 13 października 2014 r., sygn. IBPBI/2/423-843/14/MS).

Ponadto, jak wskazał NSA w wyroku z 29 stycznia 2016 r., sygn. II FSK 2587/13, wydatkami na nabycie udziałów w spółce z o.o., o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.p. są wydatki bezpośrednio związane z nabyciem tych udziałów, zaś o bezpośredniości tej świadczy to, że podatnik przy nabyciu udziałów nie może ich uniknąć.

Mając na uwadze powyższe i fakt, że nabycie udziałów (realizacja Transakcji) możliwe było bez konieczności ponoszenia Kosztów ekspansji, przyjąć należy, iż nie stanowią one kosztów bezpośrednio związanych z transakcjami nabycia udziałów. Koszty ekspansji nie warunkowały bowiem skutecznego nabycia udziałów (lecz takie nabycie znacznie usprawniały i zabezpieczały pod kątem prawnym i korporacyjnym), tak więc nie mogą być one uznane za „wydatki na objęcie lub nabycie udziałów albo akcji”.

W świetle powyższego, Koszty ekspansji stanowią koszty pośrednie i powinny być one alokowane do źródła przychodów obejmującego działalność operacyjną Spółki (inne źródła przychodów).

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w rzeczywistym charakterze tych kosztów i w celu, na jaki zostały poniesione.

Związek Kosztów ekspansji z działalnością operacyjną Wnioskodawcy

Zasadniczym argumentem przemawiającym za alokacją Kosztów ekspansji do przychodów z działalności operacyjnej (inne źródła przychodów) jest główny cel, jaki przyświecał Wnioskodawcy w czasie analizowania nabycia udziałów w Spółkach zależnych i realizowania Transakcji. Celem dokonanej przez Wnioskodawcę inwestycji nie była i nadal nie jest bowiem dalsza odsprzedaż nabytych udziałów, lecz rozwój prowadzonej działalności gospodarczej Spółki.

Dzięki pracy wykonanej przez Doradcę transakcyjnego i Doradcę prawnego, Spółka mogła należycie ocenić skutki ekonomiczne planowanego nabycia udziałów i dzięki temu zminimalizować ryzyka finansowe, prawne i podatkowe związane z Transakcjami. Dokonując zakupu udziałów w Spółkach zależnych i ponosząc przy tym analizowane koszty, Wnioskodawca zamierzał rozwijać swoją działalność, m.in. poprzez rozszerzenie portfolio i dostępu do rynku oraz zwiększenie efektywności kosztowej na skutek efektu synergii. Ostatecznym i nadrzędnym celem dokonanego przejęcia kontroli nad Spółkami zależnymi było zwiększenie przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej oraz rozwój.

Spółka nie jest podmiotem, który w ramach swojej działalności stara się osiągać zyski poprzez zakup udziałów innych spółek, a następnie ich odsprzedaż po wyższej cenie i taka sytuacja nie miała miejsca w przypadku nabycia udziałów w Spółkach zależnych.

W konsekwencji powyższego, należy uznać, iż Koszty ekspansji, stanowiąc koszty uzyskania przychodów Spółki, powinny być alokowane przez Wnioskodawcę do przychodów z jego podstawowej działalności operacyjnej, tj. do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

Praktyka sądowa

Spółka wskazuje, że jej stanowisko w zakresie prawa do zaliczenia Kosztów ekspansji jako kosztów uzyskania przychodów z działalności niestanowiącej zysków kapitałowych znajduje oparcie w orzeczeniach wydawanych na rzecz innych podatników w podobnych stanach faktycznych. Poniżej zaprezentowano fragmenty wybranych orzeczeń:

• wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1969/20 (wydany w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną dotyczącą stanu faktycznego, w ramach którego w związku z przeprowadzonym procesem przejęcia spółki hiszpańskiej, spółka poniosła szereg kosztów związanych z tym procesem (koszty ekspansji). Do kosztów tych zaliczono koszty doradztwa strategicznego, inwestycyjnego, podatkowego, prawnego, doradztwa technicznego, badania spółki hiszpańskiej pod kątem prawnym, podatkowym i finansowym (tzw. due diligence), tłumaczeń, podróży służbowych związanych z planowaną transakcją przejęcia spółki hiszpańskiej, inne opłaty, jak np. notarialne poświadczenie dokumentów, opłaty dotyczące pełnomocnictw): W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny odmówił racji poglądom organu interpretacyjnego zaakceptowanych przez sąd pierwszej instancji, że cel poniesienia wydatku, założony przez podatnika przy jego poniesieniu, nie ma znaczenia dla oceny, czy dany koszt stanowi koszt uzyskania przychodu i czy można go powiązać z konkretnym źródłem przychodu. (…) (…) koszty ekspansji związane z zakupem akcji spółki hiszpańskiej w celu uzyskania przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe lub w celu zachowania albo zabezpieczenia innych źródeł przychodów stosownie do art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. uprawnia spółkę do ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z innych źródeł. Sama okoliczność, że w wyniku zakupu akcji podatnik w przyszłości może osiągnąć przychód wskazany w art. 7b ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. nie jest przesłanką wystarczającą do uznania, że koszty tego rodzaju mogą być uznane wyłącznie za koszt pośrednie uzyskania przychodów z zysków kapitałowych (zaznaczenie Wnioskodawcy).
• prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 336/20 (uchylający interpretację indywidualną dotyczącą stanu faktycznego, w ramach którego w związku z nabywaniem udziałów w spółkach zależnych, wnioskodawca ponosił koszty wyszczególnione jako Koszty transakcyjne i Koszty finansowania): Powiązanie Wnioskodawcy z innymi spółkami poprzez posiadanie ich udziałów umożliwia, jak twierdzi we wniosku, zwiększenia produkcji własnej, a więc przychodów, ale przecież nie jest to przychód z udziału. A zatem w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego przychody z działalności operacyjnej nie są przychodami z zysków kapitałowych. Jeżeli zatem określone we wniosku koszty nazwane Kosztami Transakcyjnymi i Kosztami Finansowania poniesione zostały w celu zwiększenia przychodu z działalności operacyjnej i ocena możliwości wpływu poniesienia tych kosztów na osiągnięcie tego przychodu jest realna, to istnieje związek pomiędzy tymi kosztami a źródłem przychodu innym niż zyski kapitałowe (zaznaczenie Wnioskodawcy). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 411/21 utrzymał w mocy ww. wyrok WSA w Łodzi, wskazując: (…) praktyka związana z obrotem gospodarczym wskazuje, że nabycie akcji lub udziałów oprócz tego, że może być dokonane w celu uzyskiwania przychodów z zysków kapitałowych, wskazanych w art. 7b u.p.d.o.p., może także zostać dokonane równocześnie w innym celu niż osiąganie tych przychodów. Ten inny cel może dotyczyć działalności gospodarczej (tzw. operacyjnej), którą prowadzi podmiotnabywający akcje lub udziały i która jest nakierowana na uzyskiwanie innych przychodów niż przychody z zysków kapitałowych. (…) W tej sytuacji nabycie akcji lub udziałów służy uzyskaniu przychodów ze źródła innego niż zyski kapitałowe ewentualnie i tym samym może służyć utrzymaniu lub zabezpieczeniu tego źródła (innego niż zyski kapitałowe) (zaznaczenie Wnioskodawcy).
• prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Po 386/24 (uchylający interpretację indywidualną dotyczącą stanu faktycznego, w ramach którego w związku z nabywaniem udziałów w spółkach zależnych, wnioskodawca ponosił koszty usług doradztwa finansowego, podatkowego i prawnego w celu przeprowadzenia szczegółowego badania typu „due diligence”, natomiast pytanie wnioskodawcy dotyczyło tego, czy poniesione przez niego w związku z potencjalnymi transakcjami akwizycji innych podmiotów (w przypadku gdy ostatecznie nie doszło do nabycia udziałów) powinny być alokowane przez niego do przychodów z działalności operacyjnej, tj. do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe)

W wyroku tym WSA w Poznaniu, powołując się na ww. wyrok NSA z 14 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1969/20, stwierdził:

(...) nawet w sytuacji faktycznego nabycia udziałów (akcji) po poniesieniu wydatków na badania typu "due diligence", przesłanką do takiej kwalifikacji kosztów związanych z nabyciem akcji (udziałów) nie może być samo wskazanie przez ustawodawcę w art. 7b u.p.d.o.p. przychodów, których uzyskanie może nastąpić tylko po wcześniejszym nabyciu akcji lub udziałów, jak np. przychody ze sprzedaży akcji lub udziałów, z dywidend, z odsetek udzielonych spółce, z umorzenia akcji lub udziałów. NSA zasadnie zwrócił uwagę, że praktyka związana z obrotem gospodarczym wskazuje, że nabycie akcji lub udziałów oprócz tego, że może być dokonane w celu uzyskiwania przychodów kapitałowych, wskazanych w art. 7b u.p.d.o.p., to może także zostać dokonane równocześnie w innym celu niż osiąganie tych przychodów (jak ma to miejsce w opisanym przez skarżącą w niniejszej sprawie stanie faktycznym).

(...)

Sąd w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę w pełni podziela także konkluzję NSA, zgodnie z którą, jeżeli wydatki związane z kosztami ekspansji poniesione zostały w celu zwiększenia przychodu z działalności operacyjnej i ocena możliwości wpływu poniesienia tych kosztów na osiągnięcie tego przychodu jest realna, to istnieje związek pomiędzy tymi kosztami a źródłem przychodu innym niż zyski kapitałowe nawet wtedy, gdy wynikiem ich poniesienia było nabycie akcji innej spółki.

Wskazane powyżej, przykładowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i sądów administracyjnych potwierdza prawidłowość stanowiska Spółki co do tego, że koszty wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego i Doradcy prawnego pozostają w związku z przychodami z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe), a tym samym mogą pomniejszać przychody osiągnięte przez Spółkę z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

1.został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

2.jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

3.pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

4.poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

5.został właściwie udokumentowany,

6.nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Przedmiot Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczy ustalenia, czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, Spółka jest uprawniona do uznania za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenia Doradcy prawnego (zapłaconych na podstawie faktur VAT).

Jak wskazali Państwo we wniosku, Spółka nabywa pakiety 100% udziałów w spółkach zależnych w celu kompleksowego rozwoju (przede wszystkim: rozszerzenie portfolio i dostępu do rynku) oraz w efekcie - zwiększenia przychodów z działalności operacyjnej. Z tych samych względów, tj. w związku z rozwojem Spółki, jest ona w trakcie finalizacji procesu pozyskiwania nowego inwestora.

Celem Transakcji jest komercyjny rozwój Spółki, a w rezultacie osiąganie przez Spółkę przychodów (dochodów) innych niż kapitałowe z wykorzystaniem aktywów przejętych spółek, m.in. przy wykorzystaniu efektu synergii kosztowej. Spółka nie nabywa pakietów udziałów Spółek zależnych w celu odsprzedaży tych udziałów czy dokonywania umorzenia udziałów w tych spółkach.

W związku z Transakcjami Spółka zawarła umowy z zewnętrznymi doradcami dla potrzeb wsparcia, za które to wsparcie należne wynagrodzenie zostało i zostanie udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Spółki.

Analizując charakter wydatków szczegółowo opisanych w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, ponoszonych w związku z wypłatą wynagrodzenia dla Doradcy prawnego i Doradcy transakcyjnego,zgadzam się, że ww. wydatki spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za koszty uzyskania przychodu, wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te nie zostały wymienione w negatywnym katalogu kosztów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, oraz mają związek z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą. Ponadto, zostały właściwie udokumentowane, bowiem jak wskazano we wniosku wynagrodzenia Doradców zostaną udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Spółki.

Wobec powyższego, stanowisko w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, Spółka jest uprawniona do uznania za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenia Doradcy prawnego uznaję za prawidłowe.

Ad. 2

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia czy w świetle art. 15 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1, art. 7b ust. 1 ustawy o PDOP, poniesione przez Spółkę koszty wynagrodzenia Doradcy transakcyjnego oraz wynagrodzenia Doradcy prawnego (zapłaconych na podstawie faktur VAT) pozostają w związku z przychodami z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe), a tym samym mogą pomniejszać przychody osiągnięte przez Spółkę z innych źródeł (inne niż zyski kapitałowe).

Aby odpowiedzieć na Państwa 2 pytanie, w pierwszej kolejności należy ustalić źródło przychodów, z którym związane są wydatki objęte zakresem tego pytania, tj. wynagrodzenie doradcy transakcyjnego oraz doradcy prawnego.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 zd. 1 ustawy o CIT:

Z art. 7 ust. 2 tej ustawy wynika natomiast, że odrębnie ustala się dochód z każdego z tych dwóch źródeł jako nadwyżkę przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania.

Zamknięty katalog przysporzeń stanowiących przychody z zysków kapitałowych ustawodawca zawarł w art. 7b ustawy o CIT. Natomiast, ustawa nie zawiera definicji przychodów z drugiego ze źródeł przychodów, tj. „z innych źródeł przychodów”, co oznacza, że są nimi wszystkie inne przychody, w szczególności określone ogólnie w art. 12 ustawy o CIT, nie będące przychodami z zysków kapitałowych.

W myśl art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Natomiast w myśl art. 7b ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Ustawodawca wyróżnił dwa źródła przychodów i nakazał odrębne ustalanie dochodu z każdego z tych źródeł jako nadwyżkę przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania, aby później te dochody sumować. Oznacza to, że istnieje konieczność przyporządkowania kosztów do przychodów z każdego z dwóch źródeł w sposób określony w art. 15 ustawy o CIT. Przepis ten w ust. 1 określa ogólnie pojęcie kosztów uzyskania przychodów. Są to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Ze względu na ogólny charakter definicji kosztów uzyskania przychodów wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wydatki ponoszone przez podatnika powinny każdorazowo podlegać indywidulanej analizie co do ich kwalifikacji prawnej, jako koszty uzyskania przychodów lub wydatki niestanowiące kosztów podatkowych. Co do zasady, kosztem uzyskania przychodów będą wszelkie wydatki poniesione przez podatnika pod warunkiem istnienia związku między ich poniesieniem a możliwością osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów bądź zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, za wyjątkiem kosztów wprost wskazanych w negatywnym katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Przepisy ustawy o CIT dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami). Wskazać należy, że:

• za koszty bezpośrednie uznaje się te wydatki, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła i są one niezbędne dla osiągnięcia przychodu (są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów),
• za koszty pośrednie uważa się te wydatki, które ponoszone są w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, tj. wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z całokształtem działalności. Co do zasady kosztów takich nie można przypisać konkretnym przychodom, jak również ocenić szczegółowo stopnia ich wpływu na uzyskanie przychodów.

Moment poniesienia kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. „kosztów pośrednich) został określony w art. 15 ust. 4d-4e ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ww. ustawy:

Natomiast w myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

Moment zaliczenia wydatków na nabycie udziałów/akcji do kosztów uzyskania przychodów określa art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Użycie przez ustawodawcę określenia „wydatki na nabycie” oznacza, że do kosztów uzyskania przychodów – ale dopiero z chwilą sprzedaży udziałów lub akcji – zalicza się wydatki bezpośrednio warunkujące nabycie tych udziałów lub akcji, tj. takie, bez których poniesienia skuteczne nabycie udziałów lub akcji nie byłoby możliwe. Takimi wydatkami są np. cena zakupu udziałów (akcji), opłaty notarialne, prowizja biura maklerskiego, podatek od czynności cywilnoprawnych, związane z ich zakupem. Zatem, zasada ta nie odnosi się do innych wydatków, które nie były wydatkami na nabycie udziałów/akcji. W szczególności, art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT nie będzie miał zastosowania w stosunku do usług doradczych, badania due diligence, kosztów zarządzania czy audytu logistycznego.

Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1 wydatki wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów. Są to wydatki, które ekonomicznie i w sposób definitywny obciążyły majątek Spółki, mają związek z prowadzoną działalnością oraz nie mieszczą się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Z uwagi na fakt, iż ww. wydatki spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów ujętą w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jednocześnie nie są kosztami na nabycie akcji rozpoznawanymi na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, winny być one zakwalifikowane do kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami, gdyż nie mają bezpośredniego związku z uzyskaniem przez Spółkę konkretnego, możliwego do zidentyfikowania przychodu.

Następnie, należy dokonać analizy wydatków w celu przypisania ich do źródła przychodów. Nie zawsze jest to jednak możliwe, ponieważ koszty mogą mieć związek z przychodami z różnych źródeł. Sytuacje takie najczęściej dotyczą kosztów, które nie są bezpośrednio związane z przychodami, i dlatego trudno jest uchwycić ich związek z tymi przychodami.

W związku z tym, zgodnie z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT:

Art. 15 ust. 2 ustawy o CIT przewiduje natomiast możliwość zastosowania klucza alokacji polegającego na przypisaniu do danego źródła przychodu kosztów, co do których nie jest możliwe przypisanie do jednego źródła przychodów, poprzez alokowanie kosztów do poszczególnych źródeł w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Zakresem regulacji zawartych w art. 15 ust. 2 i 2b ustawy o CIT powinny być objęte tylko koszty, które pośrednio prowadzą do uzyskania przychodów i dotyczą obu źródeł przychodów.

W tym miejscu należy wskazać, że ocena charakteru powiązania kosztów z przychodami musi zawsze odbywać się w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego, tj. powinna uwzględniać charakter prowadzonej przez podatnika działalności, jego specyfikę, źródło osiąganych przychodów.

Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że Spółka nabywa pakiety 100% udziałów w spółkach zależnych w celu kompleksowego rozwoju (przede wszystkim: rozszerzenie portfolio i dostępu do rynku) oraz w efekcie - zwiększenia przychodów z działalności operacyjnej. Spółka nie nabywa pakietów udziałów Spółek zależnych w celu odsprzedaży tych udziałów czy dokonywania umorzenia udziałów w tych spółkach.

W ocenie organu, w niniejszej sprawie, w oparciu o przedstawiony przez Spółkę opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, wydatki na wynagrodzenie doradcy transakcyjnego oraz doradcy prawnego będą stanowiły koszty uzyskania przychodów ze źródeł innych niż zyski kapitałowe.

Spółka wykazała, że celem nabywania takich podmiotów, nie jest inwestycja kapitałowa jako taka ani zbycie aktywów (udziałów), ale celem transakcji jest komercyjny rozwój Spółki, a w rezultacie osiąganie przez Spółkę przychodów (dochodów) innych niż kapitałowe z wykorzystaniem aktywów przejętych spółek, m.in. przy wykorzystaniu efektu synergii kosztowej.

Podsumowując, wydatki na wynagrodzenie doradcy transakcyjnego oraz doradcy prawnego stanowią koszty uzyskania przychodów zaliczane do źródła przychodów innych niż zyski kapitałowe.

Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 2 należy więc uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane/zapadły w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.