Interpretacja indywidualna z dnia 5 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.362.2025.5.BD; 0112-KDIL2-1.4011.814.2025.4.KP
Darowizna dokonana między małżonkami co do zasady rodzi obowiązek podatkowy w zakresie podatku od spadków i darowizn, jednakże przy spełnieniu warunków przewidzianych w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, zwolniona jest z opodatkowania. Czynność ta nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe w części prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn:
-w części dotyczącej powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn – jest nieprawidłowe,
-w części dotyczącej zastosowania zwolnienia określonego w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – jest prawidłowe,
oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie m.in. skutków podatkowych otrzymania w drodze darowizny samochodu osobowego od męża. Uzupełniła Pani wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 listopada 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)
Pani wraz z mężem są obywatelami Republiki Białorusi. Od (…) r. stale zamieszkują i pracują Państwo w Polsce. Pani posiada kartę czasowego pobytu i stałe miejsce zamieszkania, natomiast Pani mąż – kartę stałego pobytu. Oboje są Państwo polskimi rezydentami podatkowymi, prowadzącymi wspólne gospodarstwo domowe i składającymi wspólne zeznania podatkowe PIT-36. Ze wspólnych środków do majątku wspólnego planują Państwo nabyć samochód osobowy o wartości (…) zł, który zostanie zarejestrowany na Pani męża. Samochód znajduje się w Polsce i posiada polskie tablice rejestracyjne. Następnie Pani mąż planuje darować ten samochód na Pani rzecz wraz z jego przerejestrowaniem.
Pytania
1.Czy darowizna samochodu dokonana przez męża na Pani rzecz, przy uwzględnieniu, że samochód został nabyty ze wspólnych środków, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
2.Czy w wyniku otrzymania darowizny (samochodu) od męża, będzie Pani podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn albo podatkiem dochodowym od osób fizycznych? (pytanie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Pani zdaniem, przekazanie przez Pani męża samochodu osobowego zakupionego ze wspólnych środków (majątek wspólny małżonków w rozumieniu art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Czynność ta ma charakter nieodpłatny i dokonywana jest w ramach majątku wspólnego małżonków, a zatem brak jest podstaw do uznania jej za źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nawet gdyby uznać to przekazanie za darowiznę, zastosowanie znajdzie zwolnienie przewidziane w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Zwolnienie to dotyczy tzw. „grupy zerowej”, obejmującej m.in. małżonków, i pozwala na całkowite zwolnienie z podatku – pod warunkiem zgłoszenia darowizny w terminie 6 miesięcy od dnia jej dokonania (na formularzu SD-Z2).
W związku z powyższym, przekazanie samochodu przez Pani męża na Pani rzecz nie powoduje powstania obowiązku podatkowego ani w zakresie podatku od spadków i darowizn, ani w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Powyżej przywołano tylko tę część Pani stanowiska, która odnosi się do otrzymania przez Panią w drodze darowizny samochodu osobowego od męża.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części nieprawidłowe a w części prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i § 2 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.
Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej: 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
Na podstawie art. 14 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 ww. ustawy:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
Do I grupy podatkowej zalicza się – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w swojej treści zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe, dla członków najbliższej rodziny.
Zgodnie z art. 4a ust. 1 i 3 ww. ustawy:
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
1)zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 1a-2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2)w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną wart. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy:
Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
1)wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2)nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
Wg treści art. 4 ust. 4 cyt. ustawy:
Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium takiego państwa.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przeszłego wynika, że razem z mężem są Państwo obywatelami Republiki Białorusi. Od (…) r. stale zamieszkują i pracują Państwo w Polsce. Pani posiada kartę czasowego pobytu i stałe miejsce zamieszkania, natomiast Pani mąż – kartę stałego pobytu. Oboje są Państwo polskimi rezydentami podatkowymi, prowadzącymi wspólne gospodarstwo domowe i składającymi wspólne zeznania podatkowe PIT-36. Ze wspólnych środków do majątku wspólnego planują Państwo nabyć samochód osobowy o wartości (…) zł, który zostanie zarejestrowany na Pani męża. Samochód znajduje się w Polsce i posiada polskie tablice rejestracyjne. Następnie Pani mąż planuje darować ten samochód na Pani rzecz wraz z jego przerejestrowaniem.
Opisane przez Panią nabycie tytułem darowizny rodzi – zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy. Obowiązek ten ciąży na Pani jako obdarowanej. Jednakże zobowiązanie podatkowe nie powstanie, bo jak Pani słusznie wskazuje, do nabycia będzie miało zastosowanie zwolnienie określone w art. 4a ww. ustawy pod warunkiem złożenia w ustawowym terminie zgłoszenia tego nabycia.
Jak wynika z powołanego powyżej art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, dla skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 4a tej ustawy przy zawarciu umowy darowizny, koniecznym jest, aby obdarowany:
a)posiadał obywatelstwo Polskie, lub
b)posiadał obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub
c)miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
d)miał miejsce zamieszkania na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
W przepisach polskiego prawa podatkowego pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało zdefiniowane.
Jak stanowi art. 25 Kodeksu cywilnego:
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.
Z opisu sprawy wynika, że od (…) r. stale zamieszkuje i pracuje Pani (wraz z mężem) w Polsce. Posiada Pani kartę czasowego pobytu i stałe miejsce zamieszkania, natomiast Pani mąż – kartę stałego pobytu. Oboje są Państwo polskimi rezydentami podatkowymi, prowadzącymi wspólne gospodarstwo domowe i składającymi wspólne zeznania podatkowe PIT-36 w Polsce.
Jeżeli zatem istotnie Pani, jako obdarowana, ma stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to planowana darowizna samochodu osobowego (a właściwie jego część – bo przecież kupują go Państwo do majątku wspólnego, więc w części jest Pani jego właścicielką) od Pani męża na Pani rzecz, tj. osoby wymienionej w zamkniętym katalogu określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a powołanej ustawy. Do zastosowania ww. zwolnienia konieczne będzie spełnienie przez Panią dodatkowego warunku, czyli złożenie w terminie 6 miesięcy zgłoszenie o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2 do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego.
Zatem, planowane nabycie tytułem darowizny – wbrew Pani twierdzeniu – będzie rodziło obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn. Dlatego w tej części uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe.
Zgodzić się natomiast należy z Panią, że ww. nabycie na podstawie darowizny będzie zwolnione z opodatkowania tym podatkiem, jednakże przy spełnieniu ww. warunków określonych w art. 4a cyt. ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Tym samym w tej części uznałem Pani stanowisko za prawidłowe.
Przechodząc natomiast do rozstrzygnięcia zagadnienia na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuję, że zagadnienie dotyczące podatku od spadków i darowizn stanowi zagadnienie wstępne względem podatku dochodowego od osób fizycznych.
Na podstawie bowiem art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Zacytowany przepis dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
Skoro zatem na gruncie tej sprawy analizowana darowizna samochodu między małżonkami będzie podlegała przepisom o podatku od spadków i darowizn, to – stosownie do dyspozycji art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ do takich przychodów nie stosuje się przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Pani stanowisko również w tej części jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska w zakresie otrzymania od męża samochodu w drodze darowizny, na podstawie analizy przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w zakresie sformułowanego we wniosku pytania nr 2, dotyczącego wypłaty na rzecz mamy renty, wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?