Interpretacja indywidualna z dnia 17 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.630.2025.1.BR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 24 października 2025 r. (wpływ 24 października 2025 r.) oraz z 20 listopada 2025 r. (wpływ 20 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną, nieprowadzącą pozarolniczej działalności gospodarczej. (…) marca 2000 r. wraz z mężem pozostając w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, nabyła Pani na podstawie umowy sprzedaży (sporządzonej w formie aktu notarialnego) nieruchomość gruntową (działkę) za cenę określoną w akcie. Nabycie to nastąpiło do Państwa majątku wspólnego. Na przestrzeni lat wraz z mężem na ww. działce wybudowała Pani budynek mieszkalny, w którym do dnia dzisiejszego zamieszkują Państwo i który stanowi Państwa centrum życiowe. (…) lipca 2024 r., na mocy umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego, nastąpiło przesunięcie własności ww. nieruchomości z Państwa majątku wspólnego do Pani majątku osobistego. W akcie tym (działając za zgodą męża) oświadczyła Pani, że daruje nieruchomość z majątku wspólnego do Pani majątku osobistego, a jednocześnie oświadczyła Pani, że darowiznę tę (obejmującą de facto udział przypadający mężowi) do swojego majątku osobistego Pani przyjmuje. W wyniku tej czynności stała się Pani wyłączną właścicielką całej nieruchomości. Informuje Pani, że opisana nieruchomość (pierwotna działka) została już podzielona geodezyjnie. W wyniku tego podziału powstała m.in. nowa, niezabudowana działka gruntu (stanowiąca obecnie odrębną nieruchomość). Planuje Pani w 2025 r. dokonać odpłatnego zbycia (sprzedaży) tej wydzielonej, niezabudowanej działki.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, planowane przez Panią w 2025 r. odpłatne zbycie nieruchomości (niezabudowanej działki powstałej wskutek podziału nieruchomości, której stała się Pani wyłączną właścicielką w dniu (…) lipca 2024 r. na skutek darowizny z majątku wspólnego małżonków), będzie podlegało opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Innymi słowy: Czy dla celów ustalenia obowiązku podatkowego, 5-letni termin, o którym mowa w ww. przepisie, powinien być liczony od końca roku pierwotnego nabycia nieruchomości do majątku wspólnego (tj. od końca 2000 r.), czy od końca roku nabycia jej do mojego majątku osobistego (tj. od końca 2024 r.), i w konsekwencji – czy będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu tej sprzedaży?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, przychód uzyskany z planowanej w 2025 r. sprzedaży wydzielonej działki (niezabudowanej części pierwotnej nieruchomości) nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu tej sprzedaży.

Uzasadnienie Pani stanowiska:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. Kluczowe dla Pani sprawy jest ustalenie momentu „nabycia” nieruchomości, z której wydzielono sprzedawaną działkę. Nabyła Pani tę nieruchomość (w ramach wspólności majątkowej z mężem) (…) marca 2000 r. W Pani ocenie, czynność prawna z (…) lipca 2024 r., polegająca na darowiźnie (przesunięciu) nieruchomości z majątku wspólnego małżonków do Pani majątku osobistego, nie stanowiła „nabycia” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Podkreśla Pani, że nieruchomość ta już od 2000 r. należała do Pani, stanowiąc przedmiot współwłasności łącznej (majątek wspólny). Czynność z 2024 r. zmieniła jedynie charakter tej własności (z łącznej na Pani wyłączną własność), ale nie stanowiła nabycia przez Panią prawa do nieruchomości od nowa. Była Pani jej współwłaścicielem nieprzerwanie od 2000 r. Biorąc pod uwagę powyższe, 5-letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwotne nabycie nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, tj. od końca 2000 r. Termin ten bezsprzecznie upłynął. Zatem planowana sprzedaż części nieruchomości w 2025 r. nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a na Pani nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku ani złożenia zeznania PIT-39.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu, ma moment ich nabycia.

Przy czym, jak wynika z art. 10 ust. 6 ww. ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że (…) marca 2000 r. nabyła Pani wraz z mężem pozostając w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej na podstawie umowy sprzedaży nieruchomość gruntową (działkę). Nabycie to nastąpiło do Państwa majątku wspólnego. (…) lipca 2024 r. na mocy umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego, nastąpiło przesunięcie własności ww. nieruchomości z Państwa majątku wspólnego do Pani majątku osobistego. W wyniku tej czynności stała się Pani wyłączną właścicielką całej nieruchomości. Nieruchomość (pierwotna działka) została podzielona geodezyjnie. W wyniku tego podziału powstała m.in. nowa działka, niezabudowana działka gruntu (stanowiąca odrębną nieruchomość). Planuje Pani w 2025 r. dokonać odpłatnego zbycia tej wydzielonej, niezabudowanej działki.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 155 § 1 ww. Kodeksu:

Pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Według art. 888 § 1 cyt. Kodeksu:

Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Według art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z kolei art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:

Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 powołanego Kodeksu:

Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym udziale.

Stosownie do art. 47 § 1 ww. Kodeksu:

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w składzie siedmiu sędziów z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że:

W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że:

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.

Argumenty zawarte w uchwale II FPS 2/17 są aktualne także w sytuacji, gdy do nabycia udziału w nieruchomości dojdzie w drodze darowizny dokonanej pomiędzy małżonkami. Zarówno w wyniku darowizny dokonanej pomiędzy małżonkami, jak i w wyniku ustania wspólności ustawowej wobec śmierci jednego z małżonków następuje nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego do ustawowej wspólności małżeńskiej i za datę nabycia w świetle uchwały należy uznać tą datę. Późniejsze/następcze zdarzenia prawne (sposób ustania ustawowej wspólności małżeńskiej) nie mają zatem, w tym aspekcie, prawnopodatkowego znaczenia dla ustalenia daty nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego.

Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 33/17:

Wskazuję, że dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nieistotny jest sam fakt podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji nieruchomości (działki). Jeżeli zatem właściciel dokonuje podziału (wydzielenia) nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości nie stanowi przy tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie bowiem, żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem (współwłaścicielem). W wyniku samego podziału (wydzielenia) działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w drodze podziału. Właściciel (współwłaściciel) nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia, gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości od daty jej nabycia, a nie od daty podziału.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa, przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17 stwierdzam, że datą nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Panią jest data jej nabycia do majątku wspólnego małżonków, tj. (…) marca 2000 r. Zatem, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r.

Dokonana darowizna udziału w nieruchomości w dniu (…) lipca 2024 r. między Panią a Pani mężem, pozostającymi we wspólności majątkowej małżeńskiej, przenosząca składnik majątkowy z majątku wspólnego do Pani majątku osobistego, nie stanowi ponownego nabycia prawa do tego składnika przez Panią – obdarowanego małżonka, ponieważ z uwagi na małżeńską wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani mąż posiadali w chwili nabycia udziału we własności nieruchomości. Nie mogła więc Pani ponownie nabyć tego udziału w momencie zawarcia umowy darowizny, skoro udział ten wchodził wcześniej do majątku wspólnego małżonków i przysługiwał on Pani.

Podkreślam, że późniejszy podział nieruchomości, tj. pierwotnej działki nabytej przez Panią i Pani męża w 2000 r. nie ma wpływu na ustalenie momentu nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, planowane przez Panią odpłatne zbycie nieruchomości (niezabudowanej działki powstałej wskutek podziału nieruchomości, której stała się Pani wyłączną właścicielką w dniu (…) lipca 2024 r. na skutek darowizny z majątku wspólnego małżonków), nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, bowiem odpłatne zbycie będzie miało miejsce po upływie 5 lat od daty nabycia ww. nieruchomości.

W konsekwencji, nie będzie ciążył na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu zbycia przedmiotowej nieruchomości.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłynm. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.