Interpretacja indywidualna z dnia 19 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.832.2025.2.DP
Sprzedaż udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w spadku przed upływem 5 lat od nabycia przez spadkodawcę stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 28 listopada (wpływ) i 28 grudnia 2025 r. (wpływ 3 grudnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku
30 marca 2020 r. zmarła Pana siostra [dopisek organu – dalej: Spadkodawca I], która była właścicielką spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Mieszkanie to posiadała nieprzerwanie od ponad 30 lat. Postanowieniem sądu z 8 stycznia 2021 r. spadek po niej nabyło pięcioro jej rodzeństwa – w równych częściach (po 1/5 udziału).
Jeden ze spadkobierców (brat Pana oraz Pana zmarłej siostry) uzyskał od trzech pozostałych spadkobierców pełnomocnictwa do sprzedaży nieruchomości. Był on też opiekunem prawnym osoby ubezwłasnowolnionej, tj. swojej i Pana siostry – która również odziedziczyła 1/5 udziału. Zakładał on, że jako opiekun może dokonać sprzedaży jej udziału. Jednak na pewnym etapie kontaktów z agencją nieruchomości, która miała pośredniczyć w sprzedaży – uzyskał informację, że konieczna jest zgoda sądu rodzinnego. Przygotowany został stosowny wniosek do sądu, jednak zanim został złożony, Pana siostra (osoba ubezwłasnowolniona) 6 grudnia 2024 r. zmarła – stając się kolejnym spadkodawcą [dopisek organu – dalej: Spadkodawca II].
Jej udział w nieruchomości został odziedziczony przez pozostałych czterech spadkobierców (rodzeństwo), w tym Pana, co zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z 25 sierpnia 2025 r.
17 października 2025 r. nieruchomość została sprzedana przez czterech spadkobierców: dwie siostry i dwóch braci, w podeszłym wieku (od 73 do 91 lat). Każdy ze spadkobierców – w tym również Pan – sprzedał swój udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego.
Pytanie ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku
Czy sprzedaż przez Pana udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego 17 października 2025 r., odziedziczonego siostrze zmarłej w 2020 r., tj. po Spadkodawcy I, a następnie udziału po siostrze zmarłej w 2024 r., tj. po Spadkodawcy II, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, sprzedaż nieruchomości 17 października 2025 r. przez czterech spadkobierców nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ spełnione zostały przesłanki zwolnienia określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
W szczególności:
·Pierwotna właścicielka nieruchomości (zmarła w 2020 r.) posiadała spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przez ponad 30 lat, co oznacza, że spełniała warunek 5-letniego okresu posiadania.
·Spadkobiercy nabyli nieruchomość w drodze dziedziczenia, a zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną, okres posiadania przez spadkodawcę wlicza się do okresu posiadania przez spadkobiercę.
·Udział odziedziczony po zmarłej siostrze w 2024 r. (osobie ubezwłasnowolnionej) pochodził z pierwotnego spadku po osobie spełniającej warunek zwolnienia, co powinno skutkować zachowaniem prawa do zwolnienia również dla tej części udziału.
Dodatkowa argumentacja:
1.Zasada racjonalności systemu podatkowego.
Prawo podatkowe powinno być interpretowane w sposób, który nie prowadzi do absurdów, zwłaszcza gdy okoliczności faktyczne są niemal identyczne, a różnica wynika wyłącznie z formalnego przesunięcia w czasie. Gdyby sprzedaż nieruchomości udało się przeprowadzić na miesiąc przed śmiercią spadkobierczyni (osoby ubezwłasnowolnionej), środki pieniężne uzyskane z tej transakcji weszłyby do jej majątku i zostałyby następnie odziedziczone przez pozostałych spadkobierców jako środki finansowe. Dziedziczenie środków pieniężnych nie generuje obowiązku podatkowego w zakresie PIT. Tym samym, uznanie tej samej wartości - uzyskanej ze sprzedaży udziału w nieruchomości - za dochód podlegający opodatkowaniu tylko dlatego, że transakcja nastąpiła po śmierci spadkobierczyni, prowadziłoby do nieracjonalnych i niesprawiedliwych skutków podatkowych.
2.Tożsamość ekonomiczna sytuacji
W obu wariantach - sprzedaży przed śmiercią spadkobierczyni lub po jej śmierci – spadkobiercy otrzymują ten sam majątek: równowartość udziału w nieruchomości. Różnica polega wyłącznie na tym, czy sprzedaż nastąpiła przed czy po śmierci spadkobiercy. Uznanie tej samej kwoty za dochód w jednym przypadku, a za zwolniony spadek w drugim, byłoby sprzeczne z zasadą równości i sprawiedliwości podatkowej.
3.Cel przepisów o 5-letnim okresie posiadania
Celem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT jest zapobieganie spekulacyjnemu obrotowi nieruchomościami. W niniejszym przypadku nie ma mowy o żadnej spekulacji – nieruchomość była w rodzinie od ponad trzech dekad, a sprzedaż wynikała z konieczności uporządkowania spraw spadkowych i zabezpieczenia interesów osób w podeszłym wieku. Wnioskodawca działa jako pełnomocnik spadkobierców, z których najstarszy ma 91 lat, a najmłodszy 73 lata.
4.Faktyczny zamiar sprzedaży i przeszkody proceduralne
Od samego początku zamiarem spadkobierców było dokonanie sprzedaży mieszkania po uzyskaniu postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Jeden ze spadkobierców uzyskał od trzech pozostałych stosowne pełnomocnictwa i rozpoczął działania zmierzające do sprzedaży. Był on również opiekunem prawnym swojej siostry – osoby ubezwłasnowolnionej – i początkowo zakładał, że jego status opiekuna uprawnia go do sprzedaży jej udziału. Dopiero na końcowym etapie rozmów z agencją nieruchomości dowiedział się, że konieczna jest zgoda sądu rodzinnego. Wniosek do sądu został przygotowany, jednak zanim został złożony, siostra zmarła, stając się kolejnym spadkodawcą. W tej sytuacji sprzedaż została opóźniona wyłącznie z przyczyn proceduralnych, wynikających z nieporadności osób starszych i złożoności formalnej. Wnioskodawca zaoferował pomoc, by usprawnić cały proces, ponieważ istniało realne ryzyko, że umrzeć może kolejna osoba, co spowodowałoby kolejne dziedziczenie i dalsze wydłużenie procedury. W skrajnym przypadku – gdyby przy życiu pozostała już tylko jedna osoba – niemal całość środków ze sprzedaży mieszkania, przy niekorzystnej interpretacji podatkowej, musiałaby podlegać opodatkowaniu, mimo że majątek pochodził z wieloletniego posiadania przez pierwotną właścicielkę. Taka sytuacja byłaby nie tylko nieracjonalna, ale również głęboko niesprawiedliwa – penalizowałaby osoby starsze za brak sprawności organizacyjnej, mimo że działały w dobrej wierze i zgodnie z intencją przepisów.
Odwołania do interpretacji podatkowych:
·Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.298.2025.1.MK z 24 czerwca 2025 r. Potwierdza, że przy sprzedaży nieruchomości odziedziczonej po spadkobiercy, kluczowa jest data nabycia przez pierwotnego właściciela.
·Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.176.2025.2.AKU z 12 maja 2025 r. Dotyczy małżonków bez wspólności majątkowej. Wskazuje, że brak wspólności oznacza nowe nabycie, ale w przypadku rodzeństwa dziedziczenie następuje ustawowo, nie w drodze czynności prawnej.
·Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.641.2024.1.JB z 27 stycznia 2025 r. Dotyczy dziedziczenia pomiędzy rodzeństwem. Fiskus uznał, że 5-letni okres należy liczyć od daty nabycia przez ostatniego spadkodawcę, jeśli nieruchomość została nabyta przez niego w drodze dziedziczenia. Jednak w tej interpretacji nie uwzględniono faktu, że udział pochodził z pierwotnego spadku po osobie spełniającej warunek 5-letniego posiadania.
Wnioskodawca podnosi, że w sytuacji, gdy udział w nieruchomości nie został nabyty w drodze czynności prawnej, lecz odziedziczony jako część większego majątku, nie powinno dochodzić do przerwania biegu terminu wyłączającego obowiązek podatkowy.
Podsumowanie:
Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że sprzedaż nieruchomości 17 października 2025 r. przez czterech spadkobierców, którzy odziedziczyli ją po siostrze zmarłej w 2020 r., a następnie odziedziczyli udział po zmarłej siostrze w 2024 r., nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ:
·Pierwotna właścicielka posiadała nieruchomość przez ponad 5 lat,
·Dziedziczenie nastąpiło w ramach rodziny, w drodze sukcesji ustawowej,
·Udział odziedziczony po zmarłej siostrze pochodził z pierwotnego spadku,
·Nie doszło do nabycia w drodze czynności prawnej, lecz do kontynuacji posiadania,
·Formalne przesunięcie w czasie transakcji nie powinno skutkować powstaniem obowiązku podatkowego,
·Zastosowanie przepisów w sposób formalistyczny prowadziłoby do nieracjonalnych i niesprawiedliwych skutków podatkowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.
W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1710 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 tej ustawy:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Z kolei, art. 924 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Stosownie do art. 925 powołanej ustawy Kodeks cywilny:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu, bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału.
Na mocy art. 206 omawianej ustawy:
Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
Z opisu zdarzenia wynika:
·30 marca 2020 r. zmarła Pana siostra – Spadkodawca I, która była właścicielką spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nieprzerwanie od ponad 30 lat.
·Postanowieniem sądu spadek po Pana siostrze, tj. po Spadkodawcy I nabyło pięcioro jej rodzeństwa – każdy po 1/5 udziału.
·6 grudnia 2024 r. zmarła druga Pana siostra, tj. Spadkodawca II, jej udział w nieruchomości odziedziczyło czterech pozostałych spadkobierców, tj. rodzeństwo, w tym Pan, co zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z 25 sierpnia 2025 r.
·17 października 2025 r. udziały w nieruchomości zostały sprzedane przez wszystkich spadkobierców (rodzeństwo), w tym przez Pana. Każdy ze spadkobierców sprzedał swój udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego.
Wobec tego, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis zdarzenia, wskazać należy, że Pan jest spadkobiercą po zmarłych dwóch siostrach.
Spadkodawca I – Pana siostra zmarła 30 marca 2020 r. – spółdzielcze własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego posiadała nieprzerwanie od ponad 30 lat.
Spadkodawca II – Pana siostra zmarła 6 grudnia 2024 r. – nabyła udział w ww. lokalu mieszkalnym po Spadkodawcy I, tj. siostrze.
Zatem datą nabycia – o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – udziału w lokalu mieszkalnym otrzymanym przez Pana w spadku po siostrze zmarłej w 2020 r., tj. Spadkodawcy I – jest dzień nabycia tego lokalu mieszkalnego przez Pana siostrę, tj. ponad 30 lat temu.
Wobec tego, skoro udział w lokalu mieszkalnym po Spadkodawcy I nabył Pan ponad 30 lat temu (data nabycia lokalu mieszkalnego przez Pana siostrę), to pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy niewątpliwie minął. Zatem, sprzedaż udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w spadku po Spadkodawcy I nie stanowi dla Pana źródła przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Nie mogę się zatem z Panem zgodzić, że sprzedaż udziału w nieruchomości otrzymanego przez Pana w spadku po Spadkodawcy I nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ spełnione zostały przesłanki zwolnienia określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Pozostaje to jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie w tej sprawie.
Odnosząc się natomiast do kwestii zbycia udziału w lokalu mieszkalnym otrzymanym w spadku po zmarłej w 2024 r. Pana siostrze – Spadkodawcy II, wskazuję, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych datą nabycia przez Pana udziału w lokalu mieszkalnym, otrzymanym w spadku po Spadkodawcy II, jest dzień śmierci Spadkodawcy I, tj. 30 marca 2020 r.
Wobec tego, skoro udział w lokalu mieszkalnym nabytym w spadku po Spadkobiercy II nabył Pan 30 marca 2020 r, to pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy upłynie 31 grudnia 2025 r.
Zatem sprzedaż przez Pana 17 października 2025 r. udziałów w lokalu mieszkalnym nabytych w spadku po Spadkodawcy II stanowi źródło przychodu, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, bowiem sprzedaż tych udziałów nastąpiła przed upływem pięcioletniego okresu wskazanego w tym przepisie. Wobec tego uzyskany z tego tytułu dochód podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym, stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy w zw. z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W myśl art. 30e ust. 1 ww. ustawy:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Natomiast zgodnie z art. 30e ust. 4 cytowanej ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1)dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2)dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Wobec tego stanowisko Pana w tym zakresie jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Powołane w treści wniosku interpretacje indywidualne nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości Pana stanowiska. Nie negując tych rozstrzygnięć, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego wyjaśniam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?