Interpretacja indywidualna z dnia 23 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.859.2025.3.KK
Zbycie działek nr 2 oraz części działek nr 3, 4, 5 i 6, wywodzących się z działki nr 12 nabytej w drodze zamiany w 2022 roku przed upływem pięciu lat od końca roku nabycia, generuje obowiązek podatkowy. Natomiast sprzedaż części tych działek wywodzących się z darowizny w 2007 roku, przy braku prowadzenia działalności gospodarczej, nie rodzi obowiązku podatkowego.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłegow podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe w części dotyczącej braku opodatkowania przychodu z tytułu sprzedaży działki nr 2 oraz działek nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6 w części w jakiej ich powierzchnia składa się z działki nr 12 nabytej przez Panią w drodze zamiany w 2022 r. oraz prawidłowe w pozostałym zakresie.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 12 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismami z 24 listopada 2025 r. i 9 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W 2007 r. na podstawie umowy darowizny nabyła Pani działkę gruntu nr 6, o powierzchni 5 761 m2, położoną w miejscowości (…), gmina (…).
W 2021 r. decyzją Wójta Gminy (…) działka ta została podzielona na działki nr 1/1 (0,1875 ha) oraz nr 1/2 (0,3886 ha).
W 2022 r. dokonała Pani notarialnej zamiany działki nr 1/2 z (…), właścicielem działki nr 12. W wyniku tej czynności, przeniosła Pani własność działki nr 1/2 na rzecz (…), a w zamian nabyła Pani działkę nr 12 o powierzchni 0,3884 ha. Zamiana nastąpiła bez obowiązku dopłat.
W 2025 r. decyzją organu administracyjnego dokonano podziału działek nr 12 oraz nr 1/1, w wyniku czego powstały działki oznaczone numerami: 2, 3, 4, 5 oraz 6.
Obecnie zamierza Pani sprzedać powyższe działki.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że działki mają następującą powierzchnię:
·nr 2 – 0,1503 ha,
·nr 3 – 0,1251 ha,
·nr 4 – 0,1009 ha,
·nr 5 – 0,1010 ha,
·nr 6 – 0,0986 ha.
Razem 0,5759 ha.
Na pytanieOrganu o treści: „w jakiej części w skład powierzchni ww. działek wchodzi powierzchnia działki nr 12, a w jakiej działki nr 1/1 – proszę wskazać odrębnie dla każdej działki?”, wskazała Pani, że powierzchnia działki nr 12 to 0,3884 ha, a działki nr 1/1 to 0,1875 ha.
W skład dawnej działki nr 12 wchodzi obecna działka nr 2 (38%), działka nr 3 (18%), działka nr 4 (14%), działka nr 5 (14%) i działka nr 6 (14%).
W skład dawnej działki nr 1/1 wchodzi obecna działka nr 3 (26%), działka nr 4 (24%), działka nr 5 (24%) i działka nr 6 (24%).
Działka nr 2 – wchodzi w 100% w skład dawnej działki 12.
Działka nr 3 – 12 (55%), 1/1 (45%).
Działka nr 4 – 12 (54%), 1/1 (46%).
Działka nr 5 – 12 (53%), 1/1 (47%).
Działka nr 6 – 12 (54%), 1/1 (46%)
Na pytanieOrganu o treści: „w jaki sposób korzystała Pani ze wskazanych we wniosku działek od momentu ich nabycia; czy ww. działki były wykorzystywane w pozarolniczej działalności gospodarczej? Jeśli tak, to należy wskazać: rodzaj i zakres prowadzonej działalności gospodarczej, formę opodatkowania, rodzaj dokumentacji podatkowej (np. podatkowa księga przychodów i rozchodów, księgi rachunkowe). Czy działki te były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (w przypadku odpowiedzi twierdzącej należy wskazać, kiedy została wprowadzona do ww. ewidencji)?”, wskazała Pani, że ziemia podlegała bezpłatnej dzierżawie, nie czerpała Pani korzyści materialnych z ww. działek.
Na pytanie Organu o treści: „czy planowana przez Panią sprzedaż działek nr 2, 3, 4, 5 i 6 nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?”, wskazała Pani, że nie.
Na pytanie Organu o treści: „czy posiada Pani inne nieruchomości oprócz wskazanej we wniosku – jeżeli tak, to należy podać odrębnie do każdej nieruchomości – kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości, w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią, w jaki sposób były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w ich posiadanie, czy nieruchomości te udostępniała/udostępnia Pani innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze?”, wskazała Pani, że umową darowizny z 20 listopada 2007 r. nabyła Pani działkę gruntu nr 10 oraz działkę gruntu nr 14 w (…) ul. (…) wraz z domem mieszkalnym o powierzchni oraz budynkiem gospodarczym murowanym. Dom jest zamieszkiwany przed darczyńców (rodziców) na podstawie prawa nieodpłatnej dożywotnej służebności. W 2021 r. dokonała Pani zakupu mieszkania w ..., które od tego czasu zamieszkuje.
Na pytanie Organu o treści: „czy dokonywała Pani kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych nieruchomości – jeżeli tak, to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości – kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości, w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią, w jaki sposób były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży, kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży, w jaki sposób był opodatkowany przychód z ich sprzedaży, czy przed odpłatnym zbyciem nieruchomości te udostępniała Pani innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze?”, wskazała Pani, że nie.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy sprzedaż działek oznaczonych numerami 2-6 będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Pani zdaniem, planowana sprzedaż działek oznaczonych numerami 2, 3, 4, 5 oraz 6 nie powinna skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
W odniesieniu do części nieruchomości pochodzącej z działki nr 1/1, nabytej w drodze darowizny w 2007 r., bezsporne jest, że upłynął pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa własności. Zatem sprzedaż tej części nieruchomości nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu.
Po głębszej analizie wskazuje Pani, że również w odniesieniu do części nieruchomości nabytej w drodze zamiany w 2022 r. nie powinien powstać obowiązek podatkowy, gdyż zamiana została dokonana bez jakichkolwiek dopłat, a zamieniane działki posiadały praktycznie taką samą powierzchnię oraz taką samą wartość rynkową. Po dokonaniu czynności nie nastąpiło zwiększenie Pani majątku. Celem zamiany była wyłącznie racjonalizacja przebiegu granic nieruchomości i poprawa ich funkcjonalności, a nie osiągnięcie korzyści majątkowej.
Wobec powyższych faktów, stoi Pani na stanowisku, że w takim stanie faktycznym nie doszło do nabycia w znaczeniu ekonomicznym, lecz jedynie do zamiany ekwiwalentnych składników majątkowych, co w konsekwencji nie powinno być traktowane jako nowe nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowo podkreśla Pani, że późniejszy podział geodezyjny nieruchomości oraz zmiana numerów ewidencyjnych działek miały charakter wyłącznie techniczny i nie wpływają na moment nabycia prawa własności, ani na ocenę skutków podatkowych planowanej sprzedaży.
W związku z powyższym, wnosi Pani o potwierdzenie prawidłowości stanowiska, zgodnie z którym, sprzedaż działek nr 2-6 nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
W myśl art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Zatem, użyty w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Tak więc jednym ze sposobów nabycia nieruchomości jest nabycie własności nieruchomości w drodze zamiany.
Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
Umowa zamiany jest umową konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter niepieniężny.
Zgodnie z art. 603 ustawy Kodeks cywilny:
Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.
Wobec powyższego umowa zamiany stanowi również odpłatne zbycie rzeczy. Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż.
Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
W świetle przywołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że rezultatem umowy zamiany nieruchomości jest z jednej strony zbycie nieruchomości, a z drugiej nabycie na własność innej nieruchomości. Tym samym, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej uprzednio w drodze zamiany, datą, od której należy liczyć okres pięcioletni, o którym mowa w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rok, w którym dokonano zamiany nieruchomości. W przepisach nie istnieje żaden wyjątek, który wyłączałby opisany skutek, np. z uwagi na zachowanie takiej samej powierzchni nieruchomości sprzed zamiany i po niej. Przekazanie nieruchomości w drodze zamiany oznacza jej odpłatne zbycie, natomiast uzyskanie w zamian nieruchomości, która uprzednio należała do kogoś innego – oznacza odpłatne jej nabycie, nawet w sytuacji kiedy zamiana następuje bez wzajemnych dopłat.
Jednocześnie zauważyć należy, że dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie jest istotny sam fakt podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem właściciel dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem. Sam podział nieruchomości nie stanowi przy tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału, właściciel nie nabędzie żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału działek, nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd, czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z treści wniosku wynika, że w 2007 r. na podstawie umowy darowizny nabyła Pani działkę nr 6. W 2021 r. działka nr 6 ta została podzielona na działki nr 1/1 oraz nr 1/2. W 2022 r. dokonała Pani zamiany działki nr 1/2 z właścicielem działki nr 12. W wyniku tej czynności przeniosła Pani własność działki nr 1/2, a w zamian nabyła Pani działkę nr 12. Zamiana nastąpiła bez obowiązku dopłat. W 2025 r. dokonano podziału działek nr 12 oraz nr 1/1 w wyniku czego powstały działki oznaczone numerami: 2, 3, 4, 5 oraz 6. Działka nr 2 – składa się w 100% z dawnej działki nr 12. Działka nr 3 – 12 (55%), 1/1 (45%). Działka nr 4 – 12 (54%), 1/1 (46%). Działka nr 5 – 12 (53%), 1/1 (47%). Działka nr 6 – 12 (54%), 1/1 (46%). Obecnie zamierza Pani sprzedać działki o numerach 2, 3, 4, 5, 6.
Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, że dokonana w 2022 r. zamiana działek niewątpliwie skutkowała nabyciem przez Panią działki nr 12, której przed dokonaniem umowy zamiany nie była Pani właścicielem. W wyniku zamiany nabyła Pani prawo do działki, której przed dokonaniem ww. czynności nie była właścicielem.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że planowana przez Panią sprzedaż działki nr 2 (która w całości składa się z powierzchni dawnej działki nr 12) oraz sprzedaż działek nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6 w części w jakiej ich powierzchnia składa się z działki nr 12 dokonana do dnia 31 grudnia 2027 r. będzie stanowiła źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki nr 12 w drodze umowy zamiany.
Natomiast przychód ze sprzedaży działek nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6 w części w jakiej ich powierzchnia składa się z działki nr 1/1 nabytej przez Panią w drodze darowizny w 2007 r. nie będzie stanowiła źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ okresu pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki nr 6 w drodze darowizny.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Z kolei zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Przepis art. 22 ust. 6c ww. ustawy w sposób jednoznaczny stanowi, co w przypadku sprzedaży nieruchomości może być uznane za koszt uzyskania przychodu. Przepis ten posługuje się m.in. pojęciem kosztu nabycia. W przypadku podatników zbywających nieruchomość nabytą w drodze zamiany, kosztem tym jest koszt nabycia zbywanej w drodze sprzedaży nieruchomości.
Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1)dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2)dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
Reasumując, stwierdzić należy, że planowana przez Panią sprzedaż działki nr 2 (która w całości składa się z powierzchni dawnej działki nr 12 oraz sprzedaż działek nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6 w części w jakiej ich powierzchnia składa się z działki nr 12 dokonana do dnia 31 grudnia 2027 r. będzie stanowiła źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki nr 1/1 w drodze umowy zamiany.
Natomiast przychód ze sprzedaży działek nr 3, nr 4, nr 5 i nr 6 w części w jakiej ich powierzchnia składa się z działki nr 1/1 nabytej przez Panią w drodze darowizny w 2007 r. nie będzie stanowiła źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ okresu pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki nr 6 w drodze darowizny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
