Zmiana ustawy środowiskowej modernizuje proces wydawania decyzji środowiskowych i wzmacnia standardy oceny oddziaływania
Projekt ustawy o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw, uwzględniający uwagi organizacji ekologicznych, inwestorów, projektantów oraz branży przyrodniczo-budowlanej odnośnie stosowania obecnych przepisów w szczególności w zakresie usprawnienia procedury uzyskiwania decyzji administracyjnych, kwestii dookreślenia pojęć, którymi posługuje się ustawa ooś oraz zapewnienia zgodności polskich przepisów z prawem UE został opublikowany przez Rządowe Centrum Legislacji.

Zmiany proponowane w projekcie ustawy
I. W zakresie stron postępowania, uczestników na prawach strony i społeczeństwa
doprecyzowanie kwestii kręgu stron postępowania przez:
- enumeratywne wymienienie katalogu praw rzeczowych, dla którego przepis będzie miał zastosowanie,
- rozszerzenie zakresu tytułów prawnych uprawniających do przyznania podmiotom przymiotu strony postępowania;
- doprecyzowanie i ujednolicenie pojęć, w celu uniknięcia błędów interpretacyjnych, w szczególności błędnego uznania:
że badanie w ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinno dotyczyć odziaływania występującego tylko na obszarze wskazanym w art. 74 ust. 3a ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r. poz. 1112), zwanej dalej „ustawą ooś”;
zwiększenie liczby stron postępowania
- zmiana ustawy ooś przewidująca zwiększenie liczby stron postępowania, od których uzależnia się zastosowanie zawiadomienia w trybie art. 49 k.p.a., co umożliwi częstsze stosowanie bezpośrednich doręczeń stronom postępowania;
- uregulowanie przepisów dotyczących dokumentacji wskazującej przekroczenie liczby stron, od której ustawa ooś uzależnia zastosowanie trybu art. 49 k.p.a., co wpłynie na prawidłowe ustalanie liczby stron w postępowaniach i właściwe stosowanie tego trybu;
