Interpretacja indywidualna z dnia 18 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.830.2025.1.ASZ
Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nabytego na podstawie aktu notarialnego w 2019 r. i sprzedanego w 2025 r. nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co zwalnia z obowiązku zgłoszenia i opodatkowania tej transakcji.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Na mocy aktu notarialnego sygn. (...) z 5 czerwca 2019 r., zawartego przed notariuszem A. A, nabyła Pani do majątku osobistego mieszkanie nr 1 przy ul. A 1 w B od dewelopera – X Spółka z o.o., a akt był realizacją umowy przedwstępnej dot. tej nieruchomości zawartej w 2018 r.
Akt notarialny z 5 czerwca 2019 r. stanowi, że jest to „(...)”. Wynikało to z faktu, że budynek mieszkalny, w którym jest lokal nr 1, dla którego prowadzona jest (...), znajdował się na działce nr ewid. 2, której właścicielem było C, a wieczystym użytkownikiem X Spółka z o.o., tj. deweloper jest obok działki nr ewid. 3 opisanej w (...) stanowiącej „Y” nieruchomości przy ul. A 1. Właścicielem tej niezabudowanej działki także było C, a użytkownikiem wieczystym X Spółka z o.o.
Akt notarialny obejmował sprzedaż lokalu nr 1, dla którego prowadzona była (...), w budynku usadowionym na działce nr 2 wraz z komórką i udziałem w nieruchomości wspólnej w 3/10000 części zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o własności lokali. Tym samym aktem Spółka X sprzedała Pani także udział w 1/30 części w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej stanowiącej działkę nr 3 o pow. 82 m.kw. stanowiącej „Y” pod warunkiem, że Prezydent C nie skorzysta z prawa pierwokupu przysługującego mu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 2 i art. 111a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami do tego udziału w działce nr 3.
Jako nabywca oświadczyła Pani, że nabywa lokal wraz z udziałem w częściach wspólnych w budynku mieszkalnym położonym na działce nr 2. Ponadto złożyła Pani też oświadczenie, że nabywa udział w działce niezabudowanej nr 3 stanowiącej „Y” pod opisanym warunkiem. Z dniem zawarcia umowy sprzedaży lokalu został on Pani wydany, została Pani zobowiązana do ponoszenia opłat administracyjnych i zawarła umowy z dostawcami mediów, stała się też członkiem wspólnoty mieszkaniowej.
Decyzja Prezydenta C sygn. (...) została wydana (...) czerwca 2019 r. i wynikało z niej, że nie skorzysta z prawa pierwokupu udziału w działce niezabudowanej nr 3. Aktem notarialnym sygn. (...) z 16 grudnia 2020 r. opisanym jako „(...)” Spółka z o.o. X przeniosła na Panią jako nabywcę udział w 1/30 części w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej stanowiącej działkę nr 3, a Pani oświadczyła, że udział ten nabywa.
W akcie notarialnym z 16 grudnia 2020 r. nie ma żadnych rozporządzeń dotyczących budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 2, ani lokalu nr 1 umiejscowionego w tym budynku, ani Pani udziału w samej nieruchomości oznaczonej jako działka nr 2. Mieszkanie to sprzedała Pani na mocy aktu notarialnego z 28 stycznia 2025 r.
Pytanie
Czy mając na uwadze treść i rozporządzenia opisanych aktów notarialnych należy uznać, że sprzedaż mieszkania nabytego aktem notarialnym z 5 czerwca 2019 r., dokonana 28 stycznia 2025 r., nastąpiła po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie mieszkania i tym samym przychód ze sprzedaży tego mieszkania zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie podlega wykazaniu w PIT-39 za rok 2025/opodatkowaniu?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie nabyła Pani przedmiotowe mieszkanie na mocy aktu notarialnego sygn. (...) z 5 czerwca 2019 r. wraz z przynależnymi komórką lokatorską i udziałem w częściach wspólnych budynku i działki nr 2. Akt notarialny z 16 grudnia 2020 r. dotyczył jedynie przeniesienia prawa użytkowania wieczystego (1/30 część) w działce nr 3, która stanowi „Y”, ale nie jest wprost połączona ani z budynkiem, ani z mieszkaniem, które nabyła Pani.
Pani zdaniem sprzedaż mieszkania 28 stycznia 2025 r. nastąpiła po upływie 5 lat od jego nabycia i tym samym przychód ze sprzedaży tej nieruchomości nie wymaga zgłoszenia jej do US poprzez PIT-39 i opodatkowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i tworzy obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie tego terminu – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Według art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Z treści art. 48 Kodeksu cywilnego wynika, że:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane.
Z kolei art. 47 ww. Kodeksu:
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z opisu Pani sprawy wynika, że w 2019 r. nabyła Pani mieszkanie do majątku osobistego. Skoro więc akt notarialny z 2019 r. stanowi, że jest to umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży to do nabycia przez Panią mieszkania doszło w 2019 r. Tym samym sprzedaż lokalu mieszkalnego w 2025 r. nastąpiła po upływie okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. W konsekwencji sprzedaż ta nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy i nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Ta interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych dotyczących sprzedaży lokalu nr 1, dla którego prowadzona była (...), w budynku usadowionym na działce nr 2. Interpretacja nie rozstrzyga w przedmiocie udziału w prawie użytkowania wieczystego (1/30 część) w działce nr 3, która stanowi „Y”, z uwagi na to, że z Pani opisu sprawy nie wynika, aby było to przedmiotem Pani wątpliwości.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
