Interpretacja indywidualna z dnia 7 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.709.2025.2.DS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych związanych z tematyką ubezpieczeniową. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 15 grudnia 2025 r. (wpływ 15 grudnia 2025 r.) oraz z 16 grudnia 2025 r. (wpływ 16 grudnia 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca.

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej również: Podatnik, Spółka) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością,która została zarejestrowana w roku 2017 w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Przedmiotem przeważającej działalności przedsiębiorcy jest działalność agentów i brokerów ubezpieczeniowych (PKD 66.22.Z), w ramach której Spółka prowadzi szeroko rozumianą działalność w branży ubezpieczeniowej. Spółka jest Brokerem Ubezpieczeniowym w rozumieniu ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. i posiada odpowiednie zezwolenia wydawane przez Komisję Nadzoru Finansowego. Ponadto, Spółka prowadzi działalność w zakresie usług szkoleniowych dla dorosłych, związanych z tematyką ubezpieczeniową.

Spółka organizuje specjalistyczne szkolenia z zakresu obsługi szkód ubezpieczeniowych skierowane do osób dorosłych, przede wszystkim do pracowników kadry biurowej i zarządzającej odpowiedzialnej za ubezpieczenia w różnych podmiotach gospodarczych. Grupą docelową są m.in. spedytorzy, dyspozytorzy i koordynatorzy.

Uczestnicy szkoleń uzyskują dofinansowanie w ramach (…), uzyskiwane środki są środkami publicznymi w rozumieniu w art. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Uzyskanie dofinansowania w wysokości wynoszącej minimum 70% kosztów szkolenia jest warunkiem koniecznym uczestnictwa. Wsparcie jest dokonywane zarówno ze środków pochodzących z Unii Europejskiej, jak i ze środków krajowych.

Celem szkoleń organizowanych przez podatnika jest podniesienie kwalifikacji zawodowych uczestników w obszarze ubezpieczeń, likwidacji szkód oraz zarządzania ryzykiem. Zajęcia prowadzone są z wykorzystaniem zróżnicowanych metod dydaktycznych (m.in. prezentacje, wykłady, warsztaty, ćwiczenia aktywizujące oraz zadania praktyczne dla uczestników). Program szkoleń opracowano tak, aby uczestnicy zdobyli specjalistyczną wiedzę i umiejętności z zakresu likwidacji szkód ubezpieczeniowych, bezpośrednio przydatnych w ich pracy zawodowej i rozwoju kariery. Warunkiem ukończenia szkolenia jest uczestnictwo w liczbie zajęć nie niższej niż 80% wymiaru godzinowego oraz osiągnięcie wymaganej liczby punktów w teście teoretycznym – nie mniej niż 80%, zgodnie ze scenariuszem walidacji. Spełnienie kryteriów walidacji – frekwencji oraz zdanie testu na określonym poziomie – skutkuje wydaniem zaświadczenia o ukończeniu usługi rozwojowej potwierdzającego osiągnięte efekty. Wydanie zaświadczeń przez Spółkę jest elementem obligatoryjnym do rozliczenia usługi przez uczestnika oraz poświadcza osiągnięcie zamierzonych efektów nauczania. Jednocześnie Spółka wydaje uczestnikom szkoleń dodatkowy dokument w postaci certyfikatu, który uczestnicy mogą wykorzystać na potrzeby własne.

Szkolenie prowadzi wykwalifikowany specjalista z wieloletnim doświadczeniem w branży ubezpieczeniowej, aktywnie zaangażowany w działalność edukacyjną. Prowadzący posiada rozległą praktykę w zakresie likwidacji szkód komunikacyjnych, majątkowych oraz z tytułu odpowiedzialności cywilnej. Od wielu lat realizuje szkolenia zawodowe, koncentrując się na przekazywaniu praktycznej wiedzy w sposób warsztatowy, oparty na rzeczywistych przypadkach. Dzięki takiemu podejściu uczestnicy nie tylko przyswajają zagadnienia teoretyczne, lecz przede wszystkim rozwijają konkretne umiejętności przydatne w codziennej pracy zawodowej związanej z zarządzaniem ryzykiem i obsługą szkód ubezpieczeniowych.

Organizacja szkoleń odbywa się z udziałem Operatora (…)– podmiotu wybranego w drodze konkursu przez instytucję zarządzającą programem, w zależności od regionu i edycji programu.

Zadaniem podmiotu jest wdrażanie i obsługa środków publicznych przeznaczonych na dofinansowanie usług rozwojowych w ramach (…).

Proces dofinansowania usług szkoleniowych w ramach (…) może przebiegać w dwóch modelach organizacyjno-finansowych, w zależności od statusu uczestnika oraz zawieranych umów.

W pierwszym modelu stroną zawierającą umowę o dofinansowanie z operatorem (…) jest przedsiębiorca (pracodawca), kierujący swoich pracowników na szkolenie, występuje mechanizm refundacyjny. Przedsiębiorca uprzednio finansuje pełny koszt usług szkoleniowej, a następne (po spełnieniu przewidzianych warunków formalnych) uzyskuje refundację ze środków publicznych w wysokości nie niższej niż 70% pełnej ceny szkolenia. Przyznane środki są przekazywane bezpośrednio na rachunek bankowy przedsiębiorcy na podstawie umowy zawartej z operatorem.

Drugi model jest stosowany w przypadku, gdy uczestnikiem szkolenia jest osoba fizyczna (pracownik, który samodzielnie zgłasza się na szkolenie bez pośrednictwa pracodawcy), finansowanie następuje w sposób bezpośredni. Osoba fizyczna pokrywa jedynie niewielką część kosztów szkolenia (najczęściej w wysokości 5% ceny), natomiast pozostała kwota finansowana jest bezpośrednio przez operatora (…) ze środków publicznych. Kwota finansowania wynika z dokumentów rozliczeniowych oraz faktury wystawianej przez dostawę usługi (Spółkę). Po pozytywnej weryfikacji dokumentacji operator dokonuje przelewu środków publicznych bezpośrednio na rachunek bankowy dostawcy usługi (Spółki). Finansowanie ma zatem charakter pośredni, środki publiczne nie są przekazywane bezpośrednio osobie korzystającej z usługi, lecz trafiają do dostawcy szkolenia za pośrednictwem operatora (…).

Program szkolenia obejmuje m.in. następujące zagadnienia:

(...)

Szkolenie ma charakter wyraźnie praktyczny i zawodowy, jego celem jest przygotowanie uczestników do wykonywania konkretnych zadań związanych z obsługą szkód komunikacyjnych w ramach ich obowiązków służbowych, a także ogólne podniesienie kompetencji i kwalifikacji w tym zakresie.

Należy podkreślić, że Spółka nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Nie posiada również statusu szkoły wyższej, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.

Oferowane szkolenia nie posiadają akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty i nie są prowadzone na zasadach określonych w odrębnych przepisach prawa oświatowego.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe, których koszty w co najmniej 70% finansowane są ze środków publicznych, stanowią przedmiot tego wniosku.

W odniesieniu do tych usług Wnioskodawca zamierza skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.) oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (dalej również: r.z.p.t.u., Rozporządzenie Ministra Finansów), w przypadku, gdy co najmniej 70% kosztów szkolenia pokrywanych jest z funduszy publicznych.

W związku z tym, Spółka zamierza dokumentować sprzedaż tych usług poprzez wystawianie faktur ze stawką „ZW” (zwolnione z opodatkowania).

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy

1.Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Zdecydowana większość usług wykonywanych przez Spółkę to usługi pośrednictwa i dystrybucji ubezpieczeń, które są przedmiotowo zwolnione od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.).

2.Na pytanie dotyczące wskazania, kto i jakie (nazwa) dokładne dofinansowanie otrzymuje, odpowiedzieli Państwo, że:

Dofinansowanie szkoleń objętych zakresem zapytania udzielane jest w ramach (…), funkcjonującego za pośrednictwem (…). W ramach tego systemu operatorzy regionalni – wyłonieni przez instytucje zarządzające programami regionalnymi – zawierają umowy z uczestnikami, przyznając im środki na realizację usług rozwojowych (w tym szkoleń).

Uczestnikami usług rozwojowych, które mogą podlegać dofinansowaniu w ramach (…), są (w zależności od danego projektu i warunków wsparcia określonych przez właściwego operatora) zarówno przedsiębiorcy, jak i osoby fizyczne. W szczególności dofinansowaniem mogą zostać objęci:

-mikro, mali i średni przedsiębiorcy (MŚP), zarówno w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, jak i spółek prawa handlowego;

-pracownicy zatrudnieni w przedsiębiorstwach MŚP, w tym m.in. osoby o niskich kwalifikacjach lub osoby w wieku 50+;

-osoby fizyczne uczące się z własnej inicjatywy, podejmujące udział w usługach rozwojowych dostępnych w (…).

W przypadku osób fizycznych, dofinansowanie może obejmować m.in. studia podyplomowe i szkolenia, przy czym (w zależności od województwa i projektu) poziom dofinansowania może wynosić 80%, a nawet 100% wartości usługi.

Źródłem dofinansowania są środki publiczne, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. System wsparcia obejmuje szesnaście programów regionalnych oraz krajowy Program Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021–2027 (FERS), w ramach którego realizowane są działania z zakresu podnoszenia kompetencji dorosłych. Przykładowe programy regionalne obejmują m.in.:

(…).

Każdy z tych programów przewiduje możliwość dofinansowania usług rozwojowych dla osób dorosłych, mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw oraz ich pracowników – zgodnie z regionalnymi priorytetami i mechanizmami wdrażania (…).

Informacja o publicznym charakterze finansowania danej usługi pochodzi od uczestnika lub operatora (…) i znajduje swój wyraz w systemie (…) poprzez nadanie numeru identyfikacyjnego wsparcia (ID wsparcia).

3.Na pytanie o treści: „czy świadcząc usługi szkoleniowe posiadają Państwo stosowną dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania szkoleń objętych zakresem Państwa pytania są środki publiczne? Jeśli tak, proszę wskazać z jakich dokumentów to wynika (np. oświadczenie, kopia, inne – jakie?) i kto posiada oryginały tych dokumentów”,

odpowiedzieli Państwo, że:

„Wnioskodawca wskazuje, że nie posiada wiedzy na temat pełnego zakresu dokumentów przedstawianych przez uczestników usług bezpośrednio operatorowi (…). Z perspektywy Wnioskodawcy potwierdzeniem finansowania szkolenia ze środków publicznych jest nadany numer ID wsparcia widniejący w (…), który jest również każdorazowo umieszczany przez Wnioskodawcę na wystawianych fakturach VAT. Dokumenty te zawierają stosowne oznaczenie identyfikujące wsparcie udzielone przez Operatora danego programu. System (…) został skonstruowany w taki sposób, że nadanie numeru ID wsparcia w (…) następuje wyłącznie w wyniku zawarcia umowy o dofinansowanie pomiędzy operatorem (…) a korzystającym z usługi. Sam fakt przypisania danemu szkoleniu ID wsparcia stanowi zatem potwierdzenie, że co najmniej 70% wartości usługi będzie finansowane ze środków publicznych. Wszelkie pozostałe dokumenty potwierdzające poziom dofinansowania oraz status uczestnika (np. wniosek o dofinansowanie, umowa z operatorem, dokumenty potwierdzające udział w szkoleniu) są w posiadaniu odpowiednio: strony udzielającej dofinansowania oraz beneficjenta”.

4.W tym miejscu, Spółka wskazuje, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Nie posiada również statusu szkoły wyższej, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego. Oferowane szkolenia nie posiadają akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty i nie są prowadzone na zasadach określonych w odrębnych przepisach prawa oświatowego lub innych ustaw.

Jednocześnie Spółka zauważa, że zgodnie z zasadami (…) funkcjonującego w ramach (…) – poziom dofinansowania konkretnej usługi szkoleniowej każdorazowo ustalany jest indywidualnie pomiędzy operatorem systemu (…) a beneficjentem.

Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotowe szkolenia mają ścisły związek z branżą ubezpieczeniową, której znajomość i praktyczne kompetencje pozostają niezbędne lub wysoce przydatne w licznych zawodach, w szczególności związanych z obsługą klienta, koordynacją szkód, spedycją, transportem czy zarządzaniem ryzykiem. Wiedza z tego obszaru pozostaje aktualna i poszukiwana na rynku pracy, co potwierdza ich cel zawodowy. Szkolenia skupiają się w szczególności na przygotowaniu uczestników do wykonywania konkretnych zadań związanych z obsługą szkód komunikacyjnych.

5.Na pytanie o treści: „Czy szkolenia świadczone przez Państwa są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Jeśli tak, prosimy wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają. Odrębne przepisy określające formy i zasady to takie przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.)”,

odpowiedzieli Państwo, że:

„Wnioskodawca wskazuje, że szkolenia świadczone przez Spółkę usługi są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w przepisach prawa. Właściwym aktem prawnym jest rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 lipca 2023 r. w sprawie rejestru podmiotów świadczących usługi rozwojowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 1686). W rozporządzeniu, w szczególności w:

-Rozdziale 2 („Szczegółowe wymagania dla podmiotów świadczących usługi rozwojowe”),

oraz

-Rozdziale 5 („Standardy świadczenia usług rozwojowych przez podmioty wpisane do rejestru”),

- uregulowano wymogi techniczne, organizacyjne i jakościowe, jakie muszą spełniać podmioty takie jak Wnioskodawca, chcące oferować usługi rozwojowe w ramach (…).

Zgodnie z § 14 rozporządzenia, podmiot wpisany do (…) zobowiązany jest do przestrzegania szczegółowych standardów świadczenia usług rozwojowych. Obejmują one m.in.:

-prowadzenie usług zgodnie z celami i zakładanymi efektami uczenia się,

-stosowanie mechanizmów walidacji efektów,

-obowiązek prowadzenia dokumentacji usług i wystawiania stosownych zaświadczeń,

-umieszczanie na fakturach informacji o ID wsparcia, liczbie godzin oraz danych usługobiorcy,

-zapewnienie kontroli i nadzoru (…) nad jakością i rzetelnością świadczonych usług,

-zgodność działań z opublikowanym opisem usługi w (…).

Spółka, jako podmiot świadczący usługi rozwojowe, wydaje uczestnikom szkolenia również zaświadczenie o skorzystaniu z usługi rozwojowej zawierające co najmniej: tytuł usługi rozwojowej, numer identyfikacyjny usługi rozwojowej, datę świadczenia usługi rozwojowej, liczbę godzin usługi rozwojowej, informację na temat nabytych przez uczestnika efektów uczenia się lub innych osiągniętych efektów usługi rozwojowej, dane usługobiorcy, numer identyfikacyjny wsparcia nadany w systemie teleinformatycznym oraz kod kwalifikacji w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji zgodny z kodem wskazanym w opublikowanej informacji o usłudze rozwojowej, jeżeli usługobiorca nabył tę kwalifikację, a także wystawia na uzasadnione wezwanie uczestnikowi korektę zaświadczenia w terminie 7 dni od dnia wezwania.

Tym samym należy wskazać, że choć konkretne parametry szkoleń (liczba godzin, zakres tematyczny, walidacja, kryteria uczestnictwa) ustalane są indywidualnie z uczestnikami i operatorem (…), to działalność Wnioskodawcy mieści się w ramach rozporządzenia wymogów przewidzianych dla podmiotów wpisanych do (…). Wnioskodawca informuje również, że spełnienie tych wymogów zostało potwierdzone posiadanym certyfikatem ISO (…) oraz wpisem do (…).

Spółka posiada ważny certyfikat ISO (…) w zakresie: „Szkolenia i doradztwo w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa w obszarze ochrony mienia, życia i zdrowia ze szczególnym uwzględnieniem roli systemu ubezpieczeń dobrowolnych. Dystrybucja ubezpieczeń”.

6.Wnioskodawca informuje, że w aktualnej działalności żaden z opisanych modeli finansowania nie został jeszcze zrealizowany w sposób, który skutkowałby pełnym (100%) sfinansowaniem usługi szkoleniowej ze środków publicznych. Dotychczasowa praktyka wskazuje, że w pierwszym modelu (przedsiębiorca jako strona umowy z operatorem (…)) finansowanie ma charakter refundacyjny i wynosi nie mniej niż 70% wartości usługi, natomiast pozostała część jest ponoszona przez przedsiębiorcę jako koszt własny. W drugim modelu (osoba fizyczna jako strona umowy z operatorem (…)), standardowa wysokość wkładu własnego wynosi 5% ceny usługi, przy czym pozostałe 95% finansowane jest przez operatora (…) ze środków publicznych. W tym obszarze nie istnieje możliwości, aby finansowanie ze środków publicznych w kwocie niższej niż 70% ceny szkolenia. Należy przy tym wskazać, że teoretycznie możliwe jest objęcie konkretnej usługi rozwojowej finansowaniem w pełnym zakresie, tj. w 100% ze środków publicznych, jeżeli tak stanowią założenia i regulamin danego projektu. Wnioskodawca nie ma wpływu na kształt oraz treść regulaminu projektu. Tym samym nie może jednoznacznie potwierdzić wystąpienia takiego przypadku w ramach realizowanej działalności.

Wnioskodawca wskazuje, że żaden modeli finansowania usług szkoleniowych przez Wnioskodawcę, dotychczas nie skorzystał z finansowania w całości ze środków publicznych. Dotychczasowe przypadki, jak również konstrukcja systemu (…) oraz procedury rozliczeniowe przewidziane w ramach (…), potwierdzają, że pełne sfinansowanie kosztu usługi szkoleniowej środkami publicznymi nie występuje w praktyce. Wnioskodawca nie przewiduje również, by taki przypadek mógł zaistnieć w przyszłości – z uwagi na obowiązujące mechanizmy udziału własnego uczestnika lub przedsiębiorcy oraz sposób działania operatorów (…). W związku z powyższym, Wnioskodawca potwierdza, że w ramach opisanego stanu faktycznego usługi szkoleniowe nie są finansowane w 100 % ze środków publicznych.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 15 grudnia 2025 r.)

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz.U.2025.832 tj. z dnia 2025.06.26) w przypadku, gdy co najmniej 70% kosztów szkolenia pokrywanych jest ze środków publicznych?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 16 grudnia 2025 r.)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.), przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 u.p.t.u. Pojęcie świadczenia usług ma zatem charakter subsydiarny i obejmuje wszelkie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które nie mieszczą się w definicji dostawy towarów. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług organizacja oraz prowadzenie szkoleń stanowią zatem świadczenie usług.

Co do zasady usługi szkoleniowe i edukacyjne podlegają opodatkowaniu podstawową stawką VAT 23% (art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.). Ustawodawca przewidział jednak w art. 43 ust. 1 pkt 26–29 u.p.t.u. szereg zwolnień przedmiotowych obejmujących niektóre usługi edukacyjne.

Ponadto, kluczowe znaczenie ma rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. Punktem wyjścia dla analizy zwolnienia z VAT w zakresie usług edukacyjnych w tego rodzaju stanach faktycznych jest art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u. Przepis ten przewiduje zwolnienie od podatku dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, innych niż wskazane w pkt 26, jeżeli spełniony zostanie co najmniej jeden z poniższych warunków:

a)usługi są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,

b)usługi są świadczone przez podmioty posiadające akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, przy czym zwolnienie dotyczy wyłącznie usług objętych tą akredytacją,

c)usługi są finansowane w całości ze środków publicznych

-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Wykładnia literalna określenia „jeżeli spełniony zostanie co najmniej jeden z poniższych warunków” jasno wskazuje na to, że przepis konstytuuje trzy równorzędne alternatywne warunki zastosowania zwolnienia.

W analizowanym przypadku Spółka nie posiada akredytacji w rozumieniu ustawy – Prawo oświatowe, a zatem przesłanka wskazana w lit. b nie znajduje zastosowania i nie wymaga dalszego rozważenia. Zwolnienie na podstawie omawianego przepisu może być zastosowane także przez inne podmioty niż te, których cele zostały zaakceptowane przez ustawodawcę, jeżeli zostanie spełniony jeden z warunków alternatywnych (ujętych w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a oraz c u.p.t.u.).

Ostatni przypadek określony w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT odnosi się do sytuacji uzyskania zwolnienia z podatku VAT, gdy usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane są ze środków publicznych. Warunek całkowitego sfinansowania ze środków publicznych został złagodzony przez Ministra Finansów w r.z.p.t.u

Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u., zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Rozporządzenie Ministra Finansów zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej art. 82 ust. 3 u.p.t.u. Minister Finansów doprecyzowuje warunki stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u.

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie przewidziane w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u. powinno być interpretowane w sposób tożsamy ze zwolnieniem wynikającym z art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., albowiem oba przepisy posługują się tymi samymi pojęciami „usług kształcenia zawodowego” oraz „przekwalifikowania zawodowego” i dotyczą tego samego rodzaju usług na gruncie podatku od towarów i usług. Jedyną różnicą pomiędzy tymi regulacjami jest modyfikacja warunku dotyczącego poziomu finansowania ze środków publicznych, przy czym rozporządzenie wprowadza łagodniejszy próg w wysokości co najmniej 70% kosztów usługi, zamiast wymogu finansowania w całości, nie zmieniając jednocześnie znaczenia ani zakresu przedmiotowego wskazanych pojęć.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęć: „usługi kształcenia zawodowego” i „przekwalifikowania zawodowego”. Definicje tych pojęć znajdują się w artykule 44 Rozporządzenia wykonawczego z dnia 15 marca 2011 r. Rady (UE) nr 282/2011 ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Rozporządzenie). Rozporządzenie definiuje tego typu usługi w następujący sposób: „Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia”. Należy podkreślić, że Rozporządzenie wiąże wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, które muszą bezpośrednio stosować przepisy w nim zawarte.

Zdaniem Wnioskodawcy, szkolenie będące przedmiotem wniosku stanowi każdorazowo usługę kształcenia zawodowego, gdyż umożliwia uczestnikom zdobycie wiedzy i umiejętności z zakresu ubezpieczeń. Nabyta wiedza i umiejętności są ściśle powiązane z wykonywaną przez nich działalnością zawodową oraz mogą przyczynić się do rozwoju ich przyszłej kariery zawodowej.

Samo wystawienie zaświadczenia o ukończeniu szkolenia nie przesądza jeszcze o kwalifikacji danej czynności jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u oraz § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u. Ratio legis tego przepisu należy dopatrywać się w promowaniu aktywności zawodowej oraz wspieraniu nabywania kwalifikacji przydatnych na rynku pracy. Istotne jest zatem, aby szkolenie miało rzeczywisty wymiar praktyczny, ukierunkowany na zdobycie, poszerzenie lub aktualizację kompetencji zawodowych, a nie jedynie formalny charakter potwierdzony zaświadczeniem.

W ocenie Wnioskodawcy, oferowane przez Spółkę szkolenia spełniają te kryteria. Programy szkoleniowe koncentrują się na praktycznych aspektach obsługi szkód ubezpieczeniowych i są adresowane do osób zatrudnionych w branży ubezpieczeniowej lub planujących rozwój kariery zawodowej w tym sektorze. Zajęcia prowadzone są z wykorzystaniem aktywizujących metod dydaktycznych, zawierają walidację wiedzy i kończą się uzyskaniem certyfikatu potwierdzającego nabycie konkretnych kompetencji. Tym samym prowadzone szkolenia odpowiadają założeniom ustawodawcy i powinny być kwalifikowane jako usługi kształcenia zawodowego w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.

W kontekście usług świadczonych przez Wnioskodawcę należy podkreślić, że usługi będące przedmiotem wniosku obejmują zarówno część teoretyczną, jak i praktyczne warsztaty, są oparte na aktywizujących metodach dydaktycznych, zawierają walidację wiedzy, a uczestnicy otrzymują materiały edukacyjne oraz zaświadczenie ukończenia szkolenia. Szkolenie wpisuje się w potrzeby rynku pracy, kierowane jest do osób dorosłych zatrudnionych w branży ubezpieczeniowej i odpowiada na realne potrzeby podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Dodatkowo, jego realizacja odbywa się w ramach (…) i jest współfinansowana ze środków publicznych w ramach (…), co zapewnia przejrzystość procedur, kontrolę jakości i zgodność z celami polityki państwa w zakresie wspierania rozwoju kompetencji zawodowych.

Należy więc stwierdzić, że zwolnienie z VAT dla usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego ma zastosowanie w przypadku, gdy co najmniej 70% wartości tych usług pokrywane jest ze środków publicznych (ten fakt potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 kwietnia 2025 r. 0113-KDIPT1-2.4012.43.2025.2.KT). Ustawodawca nie doprecyzowuje jednak, czy chodzi wyłącznie o finansowanie bezpośrednie, tj. otrzymywane przez podmiot świadczący usługę, czy również o finansowanie pośrednie – w sytuacji, gdy środki publiczne trafiają do odbiorcy usługi (np. beneficjenta szkolenia), który następnie zleca realizację usługi podmiotowi trzeciemu. W konsekwencji nie ma znaczenia, w jaki sposób środki te są transferowane, istotne jest wyłącznie to, że pochodzą ze środków publicznych, co w analizowanym przypadku jest warunkiem spełnionym. Ze względu na swój charakter, cel i sposób realizacji, szkolenie będzie świadczone w warunkach zapewniających poszanowanie zasad uczciwej konkurencji. Zastosowanie zwolnienia nie będzie prowadziło do powstania jakichkolwiek zakłóceń rynkowych. Analogiczne szkolenia realizowane w ramach Bazy Usług Rozwojowych przez inne podmioty, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, od lat skutecznie korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u., co znajduje odzwierciedlenie zarówno w praktyce rynkowej, jak i w licznych interpretacjach indywidualnych. W konsekwencji, świadczenie przez Wnioskodawcę usług o analogicznym charakterze, źródle finansowania i przeznaczeniu nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji, lecz stanowi realizację uprawnienia przysługującego podmiotom spełniającym warunki przewidziane przepisami.

Ponadto, w interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów z 20 maja 2024 r. PT1.8101.1.2024 wskazano, że zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u. nie znajduje zastosowania do zajęć dydaktycznych prowadzonych przez wykładowców na rzecz uczelni wyższych w ramach formalnego procesu kształcenia akademickiego. Ministerstwo wyraźnie rozdziela w tym dokumencie usługi kształcenia akademickiego objęte pkt 26 od usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, do których odnosi się pkt 29. A contrario, zwolnienie określone w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u., jest przeznaczone właśnie dla usług o charakterze praktycznym lub zawodowym, takich jak te, które świadczy wnioskodawca, czyli niewpisujących się w system kształcenia akademickiego, lecz nastawionych na nabywanie konkretnych kwalifikacji zawodowych lub przekwalifikowanie.

Orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie wskazuje, że ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u. mogą korzystać również podmioty prywatne, pod warunkiem, że świadczone przez nie usługi edukacyjne realizują cele porównywalne z tymi, które są realizowane przez instytucje publiczne. Przykładowo, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 825/24, podkreślono, że istotne znaczenie ma to, czy oferowane szkolenie zapewnia odpowiednią jakość oraz zakres programowy zbliżony do podmiotów publicznych. Nie chodzi przy tym o formalny nadzór państwa nad danym podmiotem, lecz o rzeczywistą porównywalność celów i efektów kształcenia. Analogiczne wnioski należy odnieść do zwolnienia przewidzianego w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. Przepis ten jako akt wykonawczy wydany na podstawie art. 82 ust. 3 u.p.t.u., realizuje tę samą funkcję systemową co art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u. i służy objęciu zwolnieniem usług kształcenia zawodowego finansowanych ze środków publicznych, niezależnie od publicznego bądź prywatnego charakteru podmiotu je świadczącego. W konsekwencji również na gruncie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia decydujące znaczenie ma rzeczywisty charakter świadczonych usług, ich cel zawodowy oraz porównywalność efektów kształcenia z celami realizowanymi przez instytucje publiczne, a nie formalny status organizatora szkolenia.

Choć interpretacje indywidualne wiążą organy podatkowe wyłącznie w odniesieniu do konkretnego, indywidualnego przypadku, to w sprawach analogicznych, zwłaszcza przy utrwalonej linii interpretacyjnej, mogą stanowić istotny punkt odniesienia przy wykładni przepisów prawa podatkowego. W najnowszych interpretacjach Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazuje, że ze zwolnień przewidzianych dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego mogą korzystać także inne podmioty niż jednostki publiczne, o ile świadczone przez nie usługi realizują cele edukacyjne porównywalne z tymi, które są realizowane przez podmioty prawa publicznego.

Stanowisko to, wypracowane na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., zachowuje pełną aktualność również przy wykładni § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. Oba przepisy dotyczą bowiem tego samego rodzaju usług: „usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego” – i funkcjonują w ramach jednego systemu podatku od towarów i usług. Rozporządzenie nie wprowadza odmiennego znaczenia tych pojęć, lecz jedynie modyfikuje warunek dotyczący poziomu finansowania ze środków publicznych, dopuszczając zastosowanie zwolnienia również w sytuacji, gdy finansowanie to wynosi co najmniej 70% kosztów usługi, a nie – jak w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c u.p.t.u. – w całości.

Jak podkreślono m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 14 maja 2024 r. (0111-KDIB3-2.4012.29.2024.2.MGO) oraz z dnia 27 sierpnia 2024 r. (0112-KDIL3.4012.442.2024.2.AK), warunkiem skorzystania z tego zwolnienia jest prowadzenie kształcenia, które zapewnia odpowiednią jakość, adekwatną cenę oraz zakres programowy odpowiadający celom edukacyjnym państwa. W tym kontekście pojęcie „kontroli państwa” nie odnosi się do bezpośredniego nadzoru instytucjonalnego nad konkretnym podmiotem, ale do zgodności celów i efektów kształcenia z publiczną polityką edukacyjną. Jeżeli więc podmiot świadczy usługi szkoleniowe w sposób zorganizowany, systematyczny i zgodny z tymi standardami – może zostać uznany za realizujący cele edukacyjne podobne do instytucji prawa publicznego, a tym samym korzystać ze zwolnienia z VAT. W tym świetle nie budzi wątpliwości, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę, obejmujące kompleksowy program szkoleniowy z zakresu ubezpieczeń, spełniają kryteria wskazane w powyższych interpretacjach. Szkolenie jest zgodne z potrzebami rynku pracy, zawiera wyraźnie określone efekty uczenia się i jest realizowane przy wsparciu środków publicznych, co wpisuje się w cele systemowej polityki edukacyjnej państwa.

Żaden model finansowania usług szkoleniowych przez Wnioskodawcę, dotychczas nie skorzystał z finansowania w całości ze środków publicznych. Dotychczasowe przypadki, jak również konstrukcja systemu Podmiotowego Systemu Finansowania oraz procedury rozliczeniowe przewidziane w ramach (…), potwierdzają, że pełne sfinansowanie kosztu usługi szkoleniowej środkami publicznymi nie występuje w praktyce. Wnioskodawca nie przewiduje również, by taki przypadek mógł zaistnieć w przyszłości – z uwagi na obowiązujące mechanizmy udziału własnego uczestnika lub przedsiębiorcy oraz sposób działania operatorów (…).

W związku z powyższym, Wnioskodawca potwierdza, że w ramach opisanego stanu faktycznego usługi szkoleniowe nie są finansowane w 100% ze środków publicznych. Wnioskodawca wskazuje, że w ramach opisanego stanu faktycznego usługi szkoleniowe nie są finansowane w 100% ze środków publicznych. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że te usługi są finansowane ze środków publicznych w wysokości co najmniej 70% ich kosztów, co wynika z zasad funkcjonowania (…) oraz warunków realizacji usług w ramach (…).

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że świadczone usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w rozumieniu obowiązujących przepisów oraz są finansowane ze środków publicznych w wysokości co najmniej 70% ich kosztów, usługi te podlegają przedmiotowemu zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u. W konsekwencji Wnioskodawca, jako podmiot świadczący przedmiotowe usługi, jest uprawniony do dokumentowania ich sprzedaży fakturami wystawianymi ze zwolnieniem od podatku VAT, ze wskazaniem stawki „ZW”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

-w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

-świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Opodatkowaniu zatem podlegają tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do zidentyfikowania konsument towarów lub usług. W związku z powyższym zaniechanie działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

·po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

·po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

I tak, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Natomiast na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnione od podatku. Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jak odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Z uregulowania zawartego w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Zatem, aby świadczone usługi mogły korzystać ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Z kolei, jak wynika z treści art. 43 ust. 17 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 17a ustawy:

Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

Aby ustalić, czy dana czynność ma ścisły związek z usługami podstawowymi, należy zastosować w pierwszym rzędzie wykładnię językową przepisu posiłkując się w tym zakresie definicją słownikową.

Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, s. 1170), „związek” to stosunek różnych elementów łączących się ze sobą, wpływających na siebie, oddziaływających na siebie; spójność, łączność, powiązanie.

Przepisy krajowe, jak i europejskie, nie definiują usług „ściśle związanych”. Niemniej jednak, z art. 43 ust. 17 ustawy wynika, że nie dotyczą one usług, które nie są niezbędne do wykonania usługi podstawowej lub których głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników nie korzystających z takiego zwolnienia.

Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832):

Zgodnie z § 3 ust. 8 ww. rozporządzenia:

W świetle § 3 ust. 9 ww. rozporządzenia:

Powołane przepisy przewidują zwolnienie od podatku dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto należy zaznaczyć, że 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, że:

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Z opisu sprawy wynika, że:

-organizują i prowadzą Państwo specjalistyczne szkolenia z zakresu obsługi szkód ubezpieczeniowych skierowane do osób dorosłych, przede wszystkim do pracowników kadry biurowej i zarządzającej odpowiedzialnej za ubezpieczenia w różnych podmiotach gospodarczych;

-nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe;

-nie posiadają Państwo również statusu szkoły wyższej, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego;

-oferowane szkolenia nie posiadają akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty;

-szkolenia nie są prowadzone na zasadach określonych w odrębnych przepisach prawa oświatowego;

-celem szkoleń jest podniesienie kwalifikacji zawodowych uczestników w obszarze ubezpieczeń, likwidacji szkód oraz zarządzania ryzykiem;

-zajęcia prowadzone są z wykorzystaniem zróżnicowanych metod dydaktycznych, a program szkoleń opracowano tak, aby uczestnicy zdobyli specjalistyczną wiedzę i umiejętności z zakresu likwidacji szkód ubezpieczeniowych, bezpośrednio przydatnych w ich pracy zawodowej i rozwoju kariery;

-szkolenie prowadzi wykwalifikowany specjalista z wieloletnim doświadczeniem w branży ubezpieczeniowej, posiadający rozległą praktykę w zakresie likwidacji szkód komunikacyjnych, majątkowych oraz z tytułu odpowiedzialności cywilnej. Od wielu lat realizuje szkolenia zawodowe, koncentrując się na przekazywaniu praktycznej wiedzy w sposób warsztatowy, oparty na rzeczywistych przypadkach. Dzięki takiemu podejściu uczestnicy nie tylko przyswajają zagadnienia teoretyczne, lecz przede wszystkim rozwijają konkretne umiejętności przydatne w codziennej pracy zawodowej związanej z zarządzaniem ryzykiem i obsługą szkód ubezpieczeniowych;

-szkolenie ma charakter wyraźnie praktyczny i zawodowy, jego celem jest przygotowanie uczestników do wykonywania konkretnych zadań związanych z obsługą szkód komunikacyjnych w ramach ich obowiązków służbowych, a także ogólne podniesienie kompetencji i kwalifikacji w tym zakresie;

-uczestnicy szkoleń uzyskują dofinansowanie w ramach (…) ((…));

-uzyskiwane środki są środkami publicznymi w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

-uzyskanie dofinansowania w wysokości wynoszącej minimum 70% kosztów szkolenia jest warunkiem koniecznym uczestnictwa;

-wsparcie jest dokonywane zarówno ze środków pochodzących z Unii Europejskiej, jak i ze środków krajowych;

-organizacja szkoleń odbywa się z udziałem Operatora (…), a proces dofinansowania usług szkoleniowych w ramach (…) może przebiegać w dwóch modelach organizacyjno-finansowych, w zależności od statusu uczestnika oraz zawieranych umów, tj.:

Øw pierwszym modelu stroną zawierającą umowę o dofinansowanie z operatorem (…) jest przedsiębiorca (pracodawca), kierujący swoich pracowników na szkolenie, występuje mechanizm refundacyjny. Przedsiębiorca uprzednio finansuje pełny koszt usług szkoleniowej, a następne (po spełnieniu przewidzianych warunków formalnych) uzyskuje refundację ze środków publicznych w wysokości nie niższej niż 70% pełnej ceny szkolenia. Przyznane środki są przekazywane bezpośrednio na rachunek bankowy przedsiębiorcy na podstawie umowy zawartej z operatorem,

Ødrugi model jest stosowany w przypadku, gdy uczestnikiem szkolenia jest osoba fizyczna (pracownik, który samodzielnie zgłasza się na szkolenie bez pośrednictwa pracodawcy), finansowanie następuje w sposób bezpośredni. Osoba fizyczna pokrywa jedynie niewielką część kosztów szkolenia (najczęściej w wysokości 5% ceny), natomiast pozostała kwota finansowana jest bezpośrednio przez operatora (…) ze środków publicznych. Kwota finansowania wynika z dokumentów rozliczeniowych oraz faktury wystawianej przez dostawę usługi (Spółkę). Po pozytywnej weryfikacji dokumentacji operator dokonuje przelewu środków publicznych bezpośrednio na rachunek bankowy dostawcy usługi (Spółki). Finansowanie ma zatem charakter pośredni, środki publiczne nie są przekazywane bezpośrednio osobie korzystającej z usługi, lecz trafiają do dostawcy szkolenia za pośrednictwem operatora (…),

-w ramach opisanego stanu faktycznego usługi szkoleniowe nie są finansowane w 100% ze środków publicznych.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do zastosowania zwolnienia od VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, w przypadku, gdy co najmniej 70% kosztów szkolenia pokrywanych jest ze środków publicznych.

Dokonując oceny, czy przeprowadzone przez Państwa usługi szkoleniowe z zakresu obsługi szkód ubezpieczeniowych skierowane do osób dorosłych, przede wszystkim do pracowników kadry biurowej i zarządzającej odpowiedzialnej za ubezpieczenia w różnych podmiotach gospodarczych są zwolnione od podatku VAT należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.

Skoro, jak wynika z opisu sprawy:

·nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego,

·nie są Państwo także uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym

-to należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi będące przedmiotem wniosku nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, bowiem nie spełniają Państwo przesłanki podmiotowej określonej w tym przepisie.

Przechodząc do kwestii oceny, czy realizowane przez Państwa czynności można rozpatrywać w kategoriach zwolnienia od podatku w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, należy rozstrzygnąć, czy mamy do czynienia z usługami kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, co stanowi podstawową przesłankę warunkującą zastosowanie tego zwolnienia, a następnie czy zostały spełnione dodatkowe warunki wynikające z niniejszych przepisów, tj. – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 – prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia czy też finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, bądź – zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia – finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia, należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Jak wyżej wskazano przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości lub w części ze środków publicznych.

Przy czym odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

Natomiast zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy, względem usługi, która stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, ma zastosowanie pod warunkiem, że usługa ta jest świadczona przez podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.

Należy zwrócić uwagę, że przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483):

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy:

Powyższe przepisy zaliczają zatem do środków publicznych dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz wskazane przychody budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z różnych źródeł. Środkami publicznymi są również środki pochodzące z funduszy strukturalnych.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że:

·celem szkoleń organizowanych przez Państwa jest podniesienie kwalifikacji zawodowychuczestników w obszarze ubezpieczeń, likwidacji szkód oraz zarządzania ryzykiem;

·zajęciaprowadzone są z wykorzystaniem zróżnicowanych metod dydaktycznych;

·programszkoleń opracowano tak, aby uczestnicy zdobyli specjalistyczną wiedzęi umiejętności z zakresu likwidacji szkód ubezpieczeniowych, bezpośrednio przydatnych w ich pracyzawodowej i rozwoju kariery;

·warunkiem ukończenia szkolenia jest uczestnictwo w liczbie zajęć nie niższej niż 80% wymiaru godzinowego oraz osiągnięcie wymaganej liczby punktów w teście teoretycznym. Spełnienie tych kryteriów – frekwencji oraz zdanie testu na określonym poziomie – skutkuje wydaniem zaświadczenia o ukończeniu usługi rozwojowej potwierdzającego osiągnięte efekty;

·uczestnicy szkolenia nie tylko przyswajają zagadnienia teoretyczne, lecz przede wszystkim rozwijają konkretne umiejętności przydatne w codziennej pracy zawodowej związanej z zarządzaniem ryzykiem i obsługą szkód ubezpieczeniowych;

·szkolenie ma charakter wyraźnie praktyczny i zawodowy, jego celem jest przygotowanie uczestników do wykonywania konkretnych zadań związanych z obsługą szkód komunikacyjnych w ramach ich obowiązków służbowych, a także ogólne podniesienie kompetencji i kwalifikacji w tym zakresie.

Zatem, z uwagi na powyższe Państwa wskazania, należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe z zakresu obsługi szkód ubezpieczeniowych skierowane do osób dorosłych, przede wszystkim do pracowników kadry biurowej i zarządzającej odpowiedzialnej za ubezpieczenia w różnych podmiotach gospodarczych, spełniają definicję kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego.

W konsekwencji, zostanie spełniony pierwszy z warunków uprawniających do zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Państwa ww. usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia.

Ponownego podkreślenia wymaga, że treść przepisu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Dla oceny, czy usługi szkolenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, które Państwo świadczą są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest uznanie, że są to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.):

Odesłanie więc w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do ustaw oraz rozporządzeń (ewentualnie ratyfikowanych umów międzynarodowych), nie zaś do regulaminów, uchwał, zarządzeń, będących aktami normatywnymi o charakterze wewnętrznym. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia. Podkreślić należy, że ustawy i rozporządzenia, będąc źródłem prawa powszechnie obowiązującego, podlegają obowiązkowi ogłoszenia w Dzienniku Ustaw (co jest warunkiem ich wejścia w życie). W świetle powyższych uregulowań, odrębne przepisy określające formy i zasady – jak zaznaczono już wyżej – to takie ustawy lub rozporządzenia, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia.

Mimo, iż wskazali Państwo, że:

·szkolenia świadczone przez Spółkę są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w przepisach prawa, a właściwym aktem prawnym jest rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 lipca 2023 r. w sprawie rejestru podmiotów świadczących usługi rozwojowe uregulowano wymogi techniczne, organizacyjne i jakościowe, jakie muszą spełniać podmioty takie jak Państwa Spółka, chcące oferować usługi rozwojowe w ramach Bazy Usług Rozwojowych

-to ww. rozporządzanie reguluje wyłącznie wymogi techniczne, organizacyjne i jakościowe, jakie muszą spełniać podmioty, takie jak Państwa Spółka – by móc świadczyć usługi w ramach (…).

Zatem wskazane przez Państwa rozporządzenie w ogóle nie zawiera zapisów dotyczących form i zasad przeprowadzania przez Państwa szkoleń objętych zakresem wniosku, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

W konsekwencji to należy stwierdzić, że nie został spełniony drugi warunek uprawniający do zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Państwa ww. usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Zatem, należy przeanalizować możliwość zastosowania dla usług szkolenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, które Państwo świadczą zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy.

Skoro, wskazali Państwo, że:

·oferowane szkolenia nie posiadają akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty

-to należy stwierdzić, że nie został spełniony także drugi warunek uprawniający do zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Państwa ww. usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy.

Zatem należy przeanalizować przesłanki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

W przedmiotowej sprawie wskazali Państwo, że:

·Uczestnicy szkoleń uzyskują dofinansowanie w ramach (…), uzyskiwane środki są środkami publicznymi w rozumieniu w art. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Uzyskanie dofinansowania w wysokości wynoszącej minimum 70% kosztów szkolenia jest warunkiem koniecznym uczestnictwa. Wsparcie jest dokonywane zarówno ze środków pochodzących z Unii Europejskiej, jak i ze środków krajowych;

·organizacja szkoleń odbywa się z udziałem Operatora (…);

·zadaniem podmiotu jest wdrażanie i obsługa środków publicznych przeznaczonych na dofinansowanie usług rozwojowych w ramach (…);

·proces dofinansowania usług szkoleniowych w ramach (…) może przebiegać w dwóch modelach organizacyjno-finansowych, w zależności od statusu uczestnika oraz zawieranych umów:

Ø w pierwszym modelu stroną zawierającą umowę o dofinansowanie z operatorem (…) jest przedsiębiorca (pracodawca), kierujący swoich pracowników na szkolenie, występuje mechanizm refundacyjny. Przedsiębiorca uprzednio finansuje pełny koszt usług szkoleniowej, a następne (po spełnieniu przewidzianych warunków formalnych) uzyskuje refundację ze środków publicznych w wysokości nie niższej niż 70% pełnej ceny szkolenia. Przyznane środki są przekazywane bezpośrednio na rachunek bankowy przedsiębiorcy na podstawie umowy zawartej z operatorem,

Ø drugi model jest stosowany w przypadku, gdy uczestnikiem szkolenia jest osoba fizyczna (pracownik, który samodzielnie zgłasza się na szkolenie bez pośrednictwa pracodawcy), finansowanie następuje w sposób bezpośredni. Osoba fizyczna pokrywa jedynie niewielką część kosztów szkolenia (najczęściej w wysokości 5% ceny), natomiast pozostała kwota finansowana jest bezpośrednio przez operatora (…) ze środków publicznych. Kwota finansowania wynika z dokumentów rozliczeniowych oraz faktury wystawianej przez dostawę usługi (Spółkę). Po pozytywnej weryfikacji dokumentacji operator dokonuje przelewu środków publicznych bezpośrednio na rachunek bankowy dostawcy usługi (Spółki). Finansowanie ma zatem charakter pośredni, środki publiczne nie są przekazywane bezpośrednio osobie korzystającej z usługi, lecz trafiają do dostawcy szkolenia za pośrednictwem operatora (…);

·w ramach opisanego stanu faktycznego usługi szkoleniowe nie są finansowane w 100% ze środków publicznych.

Wskazać należy, że na prawo do powyższego zwolnienia od podatku od towarów i usług nie ma wpływu sposób rozliczenia finansowego (wariantów rozliczeniowych – modelu 1 czy 2) opisanych we wniosku, jednakże usługi te muszą być faktycznie finansowane ze środków publicznych, a Spółka musi posiadać stosowną dokumentację potwierdzającą takie źródło finansowania tych usług.

Jednocześnie nie ma znaczenia, kto w przedmiotowej sprawie będzie płatnikiem w odniesieniu do świadczonych usług szkoleniowych. W każdym bowiem przypadku usługi są wykonane na rzecz klienta – pracownika skierowanego przez pracodawcę na szkolenie bądź pracownika, który samodzielnie zgłasza się na szkolenie bez pośrednictwa pracodawcy, a płatności uiszczane są na rzecz Państwa Spółki.

Należy również wskazać, że fakt kiedy klient – w przypadku modelu pierwszego pracodawca kierujący pracownika na szkolenie, czy też w przypadku modelu drugiego pracownik, który sam zdecydował się na szkolenie – otrzymuje zwrot dofinansowania nie ma wpływu na zastosowanie zwolnienia. Jak wynika z opisu obu modeli finansowania szkoleń świadczonych przez Państwa, tj. modelu pierwszego: przedsiębiorca uprzednio finansuje pełny koszt usług szkoleniowej, a następne (po spełnieniu przewidzianych warunków formalnych) uzyskuje refundację ze środków publicznych w wysokości nie niższej niż 70% pełnej ceny szkolenia oraz modelu drugiego: osoba fizyczna pokrywa niewielką część kosztów szkolenia (najczęściej w wysokości 5% ceny), natomiast pozostała kwota finansowana jest bezpośrednio przez operatora (…) ze środków publicznych, należy stwierdzić, że – jak wyżej wykazano – usługi świadczone przez Państwa objęte przedmiotowym wniosek są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, jednakże żaden z modeli nie wskazuje na finansowanie Państwa szkoleń w całości.

Ponadto wskazali Państwo, że żaden modeli finansowania usług szkoleniowych dotychczas nie skorzystał z finansowania w całości ze środków publicznych. Dotychczasowe przypadki, jak również konstrukcja systemu (…) oraz procedury rozliczeniowe przewidziane w ramach (…), potwierdzają, że pełne sfinansowanie kosztu usługi szkoleniowej środkami publicznymi nie występuje w praktyce. nie przewidują Państwo również, by taki przypadek mógł zaistnieć w przyszłości – z uwagi na obowiązujące mechanizmy udziału własnego uczestnika lub przedsiębiorcy oraz sposób działania operatorów (…). W związku z powyższym, potwierdzają Państwo, że w ramach opisanego stanu faktycznego usługi szkoleniowe nie są finansowane w 100% ze środków publicznych.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe z zakresu obsługi szkód ubezpieczeniowych skierowane do osób dorosłych, przede wszystkim do pracowników kadry biurowej i zarządzającej odpowiedzialnej za ubezpieczenia w różnych podmiotach gospodarczych nie będą również objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, ponieważ usługi te – jak wynika wprost z opisu obu modeli dofinansowania, jak i Państwa wskazań – nie są finansowane w 100% ze środków publicznych.

Jednakże podkreślić należy, że świadczone przez Państwa ww. usługi szkoleniowe spełniają wymóg określony § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień – tzn. są finansowana – jak wynika z opisu modeli finansowania, a także Państwa wskazań – w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Zatem, świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe z zakresu obsługi szkód ubezpieczeniowych skierowane do osób dorosłych, przede wszystkim do pracowników kadry biurowej i zarządzającej odpowiedzialnej za ubezpieczenia w różnych podmiotach gospodarczych będą objęte zwolnieniem od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, ponieważ spełniają definicję kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego i są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Przy czym, przewidziany w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne. Przepisy podatkowe nie normują w jaki sposób należy udokumentować, że zapłata za wykonane usługi pochodzi ze środków publicznych. Z uwagi jednak na to, że zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług jest sytuacją wyjątkową względem powszechności opodatkowania zdarzeń gospodarczych i powinno być stosowane jedynie przy bezsprzecznej podstawie do jego zastosowania, podatnik powinien przyjąć taki sposób dokumentowania sprzedaży, aby z całości dokumentacji wynikało, że dla danej transakcji spełnione zostały przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Podsumowanie

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy świadczącemu usługi szkoleniowe z zakresu obsługi szkód ubezpieczeniowych skierowanych do osób dorosłych, przede wszystkim do pracowników kadry biurowej i zarządzającej odpowiedzialnej za ubezpieczenia w różnych podmiotach gospodarczych, przysługuje prawo do zastosowania zwolnienia od VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, w przypadku, gdy co najmniej 70% kosztów szkolenia pokrywanych jest ze środków publicznych.

Tym samym stwierdzam, że Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na informacji, że: „(…) w aktualnej działalności żaden z opisanych modeli finansowania nie został jeszcze zrealizowany w sposób, który skutkowałby pełnym (100%) sfinansowaniem usługi szkoleniowej ze środków publicznych”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności sposobu dokumentowania świadczonej usługi.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.