Interpretacja indywidualna z dnia 8 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.972.2025.3.DA

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 

27 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosekwspólny z 22 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kwoty otrzymanej z tytułu zawarcia ugody z bankiem. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 grudnia 2025 r. (data wpływu 9 grudnia 2025 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:…ul. ……

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:…ul. ……

Opis stanu faktycznego

We wrześniu 2007 r. rodzice … − Zainteresowanej będącej stroną postępowania (dalej: Zainteresowana) … i … … podpisali umowę z inwestorem..., której przedmiotem była sprzedaż przez inwestora mieszkania z częścią piwniczno-rekreacyjną oraz garażem. Lokal mieszkalny wraz z garażem znajdują się w zabudowie szeregowej. Rodzice Zainteresowanej wpłacili zadatek, zapłata reszty ceny mieszkania miała nastąpić do 28 lutego 2008 r., co było warunkiem wydania kluczy do mieszkania. Rodzice Zainteresowanej zakupili to mieszkanie z zamiarem podarowania go Zainteresowanej.

Od 31 grudnia 1994 r. Zainteresowana jest mężatką. Z mężem … – Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania (dalej: Zainteresowany), Zainteresowaną łączy majątkowa wspólność ustawowa.

Lokal był w tzw. stanie deweloperskim, wymagał wykończenia, w tym postawienia niektórych ścianek, wylania schodów, zamontowania drzwi wewnętrznych.

… marca 2008 r. zawarto umowę kredytu mieszkaniowego „…”, udzielonego w walucie wymienialnej z …. Kredytobiorcami w umowie jest Zainteresowany, Zainteresowana i Jej rodzice, tj.: …, …, …, ….

Cel wpisany w umowie kredytowej w Rozdziale 1. Dane o kredycie są zapisy: 1. Kwota udzielonego kredytu: 51.516,92 CHF. 2. Przeznaczenie kredytu: na potrzeby własne 1 budowa, wykończenie prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego z garażem położonym w … przy ul. … (numery budowlane), inne cele: finansowanie kosztu ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy, całkowitej niezdolności do pracy i pobytu w szpitalu. W Rozdziale 3. Docelowe zabezpieczenie kredytu: hipoteka zwykła na nieruchomości będącej własnością .... położonej przy ul. … (numery budowlane), dla której będzie prowadzona księga wieczysta KW Nr w trakcie zakładania przez Sąd Rejonowy w …, w kwocie: 51.516,92 CHF. W Rozdziale 6. Zasady spłaty kredytu jest zapis, że kredytobiorca jest zobowiązany do spłaty całości, wynikającego z umowy, zadłużenia. A więc wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie. Był to pierwszy i w trakcie spłacania go, jedyny kredyt hipoteczny Zainteresowanej i Zainteresowanego oraz jedyny kredyt hipoteczny rodziców Zainteresowanej. Całość kredytu przeznaczono na cele mieszkaniowe. Kredyt spłacała wyłącznie Zainteresowana i Zainteresowany. W 2019 r. spłacono cały kredyt.

18 października 2008 r. inwestor i rodzice Zainteresowanej podpisali akt notarialny: umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i umowę sprzedaży.

5 grudnia 2008 r. rodzice Zainteresowanej podarowali Zainteresowanej omawiany lokal aktem notarialnym: umową darowizny. W lokalu Zainteresowani mieszkali wraz z dziećmi od sierpnia 2008 r. do 2019 r. Tam prowadzili swoje gospodarstwo domowe. W tamtym okresie był to jedyny lokal, jedyna nieruchomość Zainteresowanej. Zainteresowany (mąż Zainteresowanej) formalnie nie był właścicielem mieszkania, w tamtym okresie nie posiadał żadnej nieruchomości. Rodzice Zainteresowanej nigdy nie mieszkali w omawianym lokalu, mieli dom i tam prowadzili swoje gospodarstwo domowe. Zainteresowana, Zainteresowany oraz rodzice Zainteresowanej nie korzystali wcześniej, tj. przed zawarciem ugody sądowej we wrześniu 2025 r., z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

19 lipca 2018 r. zmarł ojciec Zainteresowanej. Spadkobiercą jest Zainteresowana oraz mama, brat i siostra Zainteresowanej. Akt poświadczenia dziedziczenia podpisano 26 marca 2025 r.

W kwietniu 2025 r. rozpoczęto działania w celu unieważnienia kredytu udzielonego na cele mieszkaniowe w 2008 r., wcześniej opisanego. W lipcu 2025 r. bank wystąpił z propozycją ugody. Ojciec Zainteresowanej nie występował do sądu z pozwem o unieważnienie zawartej z bankiem umowy kredytowej, wystąpiono z takim pozwem po śmierci ojca Zainteresowanej. Na moment śmierci ojca Zainteresowanej nie istniało roszczenie o wypłatę środków pieniężnych przez bank w związku z zawarciem ugody sądowej między kredytobiorcami a bankiem.

12 września2025 r. została zawarta ugoda sądowa. Stroną ugody są: Zainteresowana, Zainteresowany oraz mama, siostra i brat Zainteresowanej. Przedmiotem ugody jest zakończenie sporu oraz uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z umowy, między innymi poprzez zmianę zasad rozliczenia umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z umowy. Strony dokonują rozliczenia w oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia na walutę polską. Dla ustalenia kwoty ugody miało znaczenie jaka kwota została wpłacona do banku w trakcie spłaty kredytu, tj. 206 187,55 PLN oraz jaką kwotę otrzymano od banku na podstawie umowy kredytu, tj. 106 897,58 PLN. Różnica pomiędzy kwotą wpłaconą do banku oraz kwotą, którą otrzymano z banku to 99 289,97 PLN, kwota ugody to 95 000 PLN. Łącznie od banku otrzymano na podstawie umowy kredytu kwotę 106 897,58 PLN, z tego: kwota ubezpieczenia od utraty pracy i hospitalizacji 4 407,79 PLN. Łącznie wpłacono do banku kwotę 206 187,55 PLN. W tym: 109 625,71 PLN, 183,79 CHF 8 lipca 2008 r., tj. 377,69 PLN, przeliczenie według Tabeli kursów średnich NBP z 8 lipca 2008 r., 6 900 CHF 28 października 2014 r., tj. 24.174,15 PLN, przeliczenie według Tabeli kursów średnich NBP z 28 października 2014 r., 19 000 CHF 7 maja 2019 r., tj. 72 010 PLN, zgodnie z potwierdzeniem dowodu kupna wartości dewizowych.

Kredyt spłacali wyłącznie Zainteresowana będąca stroną postępowania i Jej mąż (Zainteresowany niebędący stroną postępowania), ponadto wszystkie koszty związane z ugodą ponieśli również tylko Zainteresowana będąca stroną postępowania z mężem. Kwotę wynikającą z ugody, tj. 95 000 PLN bank wypłacił na wskazany rachunek bankowy, Zainteresowana z mężem wskazali wspólny rachunek bankowy. Pozostali wymienieni, będący stroną, nie otrzymali realnie żadnej kwoty wynikającej z ugody sądowej. Uczestniczyli w całej sprawie wyłącznie na prośbę Zainteresowanych ze względu na obowiązujące w tym zakresie prawo. Bank wypłacił kwotę 95 000 PLN, tj. 56 674,60 PLN zwrot na rzecz kredytobiorcy kapitału oraz zwrócił kredytobiorcy 38 325,40 PLN z tytułu częściowo uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych. Ponadto 500 PLN tytułem połowy opłat od pozwu oraz zwrot kosztów procesu poniesionych przez kredytobiorcę 10 800 PLN na rachunek radcy prawnego. Bank zwrócił w wyniku ugody środki pieniężne uprzednio spłacone. Był to zwrot nadpłaconego kapitału oraz uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych.

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

Kredytobiorcy występowali do Sądu z pozwem o unieważnienie zawartej z bankiem … marca 2008 r. umowy kredytowej. Z pozwem występowała Zainteresowana, Zainteresowany oraz mama, siostra i brat Zainteresowanej jako spadkobiercy. W przedmiotowej sprawie Sąd nie wydał wyroku, w dniu 12 września 2025 r. została zawarta ugoda sądowa.

W ugodzie sądowej zawartej 12 września 2025 r. nie stwierdzono nieważności ww. umowy kredytowej.

W ugodzie sądowej stwierdzono, że umowa kredytowa z … marca 2008 r. jest ważna: strony dokonały zmiany umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej.

W ramach zawartej ugody nastąpiło przewalutowanie przedmiotowego kredytu: strony dokonały rozliczenia w oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia na walutę polską.

Kwota 95 000 zł, którą bank wypłacił w wyniku zawarcia ww. ugody, stanowi zwrot środków uprzednio spłaconych do banku (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu).

Kwota 95 000 zł, która została wypłacona przez bank, stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału i odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych), a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie, stały się nienależne bankowi.

Kwota 95 000 zł nie stanowi dodatkowego przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu.

Kwota 95 000 zł nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec banku.

Bank wypłacił Zainteresowanym kwotę 95 000 zł na Ich wspólny rachunek bankowy w dniu 15 września 2025 r.

Pytania

1.Czy kwota wypłacona przez bank w związku z ugodą sądową, tj. 95 000 zł stanowi przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego należy odprowadzić podatek dochodowy od osób fizycznych?

2.Czy część kwoty wypłaconej przez bank w związku z ugodą sądową będzie podlegała podatkowi od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od spadków i darowizn (pytanie nr 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1, kwota wypłacona przez bank w związku z ugodą sądową, tj. 95 000 zł nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego należy odprowadzić podatek dochodowy od osób fizycznych, ponieważ kwota 95 000 zł, która została wypłacona przez bank, stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału i odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych), a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych, według kursu waluty przyjętego w ugodzie, stały się nienależne bankowi. Kwota 95 000 zł nie stanowi dodatkowego przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu. Kwota 95 000 zł nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec banku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania wskazanej w ugodzie kwoty 95 000 zł wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Z opisu sprawy wynika, że na mocy ugody sądowej zawartej 12 września 2025 r. pomiędzy Zainteresowanym, Zainteresowaną oraz Jej mamą, Jej siostrą i bratem Zainteresowanej a bankiem, bank zwróci na rzecz Zainteresowanych kwotę 95 000 zł. Przedmiotem ugody było zakończenie sporu oraz uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z umowy, między innymi poprzez zmianę zasad rozliczenia umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z umowy. W ugodzie sądowej stwierdzono, że umowa kredytowa z … marca 2008 r. jest ważna. Strony dokonały rozliczenia w oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia na walutę polską. Dla ustalenia kwoty ugody miało znaczenie jaka kwota została wpłacona do banku w trakcie spłaty kredytu, tj. 206 187,55 zł oraz jaką kwotę otrzymano od banku na podstawie umowy kredytu, tj. 106 897,58 zł. Różnica pomiędzy kwotą wpłaconą do banku oraz kwotą, którą otrzymano z banku to 99 289,97 zł, natomiast kwota ugody to 95 000 zł. Bank wypłacił kwotę 95 000 zł stanowiącą zwrot częściowo uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych na wspólny rachunek bankowy Zainteresowanej będącej stroną postępowania i Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania w dniu 15 września 2025 r. Kwota 95 000 zł, którą bank wypłacił w wyniku zawarcia ww. ugody, stanowi zwrot środków uprzednio spłaconych do banku (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu). Wypłacona przez bank kwota w wysokości 95 000 zł stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału i odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych), a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie, stały się nienależne bankowi. Ponadto – jak wskazali Zainteresowani – przedmiotowa kwota nie stanowi dodatkowego przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu oraz nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec banku.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że w analizowanej sprawie wypłata przez bank przedmiotowej kwoty, która stanowi ww. zwrot z tytułu spłaty kapitału i odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych, nie spowodowała u Państwa powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie mają Państwo obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconej przez bank ww. kwoty.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania i stanowiska w sprawie, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania

… (Zainteresowana będąca stroną postępowania) – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.