Interpretacja indywidualna z dnia 12 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.668.2025.1.GK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest

• prawidłowe – w zakresie uznania opisanych transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką VAT 0% (pytanie nr 1) oraz w zakresie zwrotu odsetek od nienależnie zapłaconych przez Państwa zaległości podatkowych wynikających z błędnej klasyfikacji transakcji jako sprzedaży krajowej zamiast wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (pytanie nr 5);
• nieprawidłowe – w zakresie wystawienia i ujmowania faktur korygujących oraz zwrotu podatku (pytanie nr 2-4).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek z 10 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania opisanych transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką VAT 0%, wystawienia i ujmowania faktur korygujących, zwrotu podatku oraz zwrotu odsetek od nienależnie zapłaconych zaległości podatkowych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. GmbH (dalej: A. GmbH, Spółka) jest podmiotem prawa niemieckiego i posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Niemiec. A. GmbH jest członkiem międzynarodowej grupy (…) (Grupa (…)). Od 1 grudnia 2024 r. A. GmbH jest zarejestrowana na potrzeby VAT w Polsce jako podatnik VAT czynny oraz dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE).

A. GmbH jest centralnym dostawcą usług IT w Grupie (…) i zasadniczo świadczy usługi na rzecz innych podmiotów z Grupy (…), umożliwiając im dostęp do infrastruktury IT (fakturowane jako usługi B2B z Niemiec).

Do zapewnienia dostępu, o którym mowa powyżej, wymagane są urządzenia takie jak np. stacje dokujące, monitory itp. (dalej: Sprzęt IT/Sprzęt). A. GmbH udostępnia Sprzęt podmiotom z Grupy (...) w ramach całościowej usługi IT (Sprzęt nie jest sprzedawany tym podmiotom – A. GmbH pozostaje właścicielem sprzętu).

Co do zasady model biznesowy A. GmbH wygląda następująco:

·Zarządzanie sprzętem wynikające ze średnioterminowego planowania Sprzętu IT zostało zlecone zewnętrznemu usługodawcy (dalej: Usługodawca). Usługodawca określa konkretne zapotrzebowanie na sprzęt IT indywidualnie dla każdego klienta. Usługodawca odpowiada również za dystrybucję Sprzętu IT do poszczególnych podmiotów z Grupy (...) W tym celu zleca fizyczną dostawę podwykonawcy.

·Co do zasady Sprzęt IT jest początkowo transportowany do magazynu w Niemczech (magazyn tymczasowy), a następnie – zgodnie z przeprowadzonym przez Usługodawcę planowaniem – do magazynu podwykonawcy Usługodawcy w Polsce zgodnie z zasadą FIFO. Nabycia te są raportowane jako wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów w polskiej deklaracji (JPK) oraz informacji podsumowującej A. GmbH.

·Urządzenia są wydawane z magazynu w Polsce zgodnie z zasadą FIFO. A. GmbH pozostaje właścicielem wydawanego Sprzętu IT.

·Zasadniczo Urządzenia są na bieżąco wydawane z magazynu.

·Po określonym czasie użytkowania Sprzęt IT jest zwracany od podmiotów z Grupy (...) do magazynu w Polsce (z innego państwa UE do Polski). Po przybyciu może on zostać odsprzedany/wywieziony z Polski/zutylizowany.

·A. GmbH nie jest właścicielem magazynu w Polsce. A. GmbH nie posiada żadnej umowy, na podstawie której miałaby prawo do dysponowania powierzchnią/nieruchomością.

A. GmbH jest zaangażowana w transakcję, w ramach której:

·Do magazynu w Polsce został przetransportowany Sprzęt IT, który został zwrócony przez podmioty z Grupy (...) (dalej: Sprzęt).

·A. GmbH dokonała sprzedaży zwróconego Sprzętu na rzecz niemieckiego podmiotu B. AG (dalej: B. AG, Nabywca):

• Nabywca nie jest zarejestrowany na potrzeby VAT w Polsce.
• Nabywca jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Niemczech. Posiada również aktywny numer nadany w Niemczech dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.

·Początkowo – w wyniku błędu – A. GmbH wystawiła na Nabywcę faktury z niemieckim VAT (19%) (na fakturach nie było ani polskiego VAT, ani NIP A. GmbH), a Nabywca dokonał zapłaty za zużyty Sprzęt IT na podstawie tych faktur.

·Z uwagi na to, że sprzęt znajdował się w Polsce A. GmbH dokonała korekty faktur z niemieckim VAT (19%) zgodnie z niemieckimi przepisami i wystawiła faktury z polskim VAT (23%):

• Faktury zostały wykazane w deklaracjach (JPK) za okres powstania obowiązku podatkowego (dostawy), a VAT należny został przez A. GmbH wpłacony do urzędu skarbowego wraz z odsetkami od zaległości podatkowej (na skutek wykazania faktur w deklaracjach (JPK) po stronie A. GmbH powstała zaległość podatkowa).
• W okresach tych nie były dokonywane żadne inne transakcje sprzedaży towarów na terytorium kraju.

·Nabywca odrzucił faktury i zgłosił A. GmbH, że dokonana między A. GmbH a B. AG transakcja nie powinna zostać zaklasyfikowana jako dostawa krajowa w Polsce, gdyż nabyty przez niego Sprzęt został w ramach tej transakcji wywieziony z terytorium Polski na terytorium Niemiec i z perspektywy niemieckiej stanowi transakcję wewnątrzwspólnotową (wewnątrzwspólnotową dostawę towarów; dalej: WDT).

·W związku z powyższym Spółka ponownie dokonała analizy transakcji, w ramach której okazało się, że:

• Sprzęt był odbierany przez Nabywcę z magazynu w Polsce i od razu transportowany bezpośrednio z Polski do Niemiec do centrum technologicznego Nabywcy,
• Sprzęt był odbierany przez Nabywcę z magazynu w Polsce – transport z Polski do Niemiec był organizowany przez Nabywcę,
• Nabywca wykorzystuje Sprzęt w ramach prowadzonej działalności opodatkowanej VAT w Niemczech,
• w momencie opisywanych transakcji Nabywca posiadał ważny numer VAT dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany w Niemczech,
• wszelkie ryzyka związane ze Sprzętem oraz prawa własności do Sprzętu były przenoszone na Nabywcę z momentem przekazania Sprzętu z magazynu w Polsce.

W związku z powyższym Spółka planuje skorygować wystawione faktury z 23% VAT (wystawić faktury korygujące in minus do zera) oraz wystawić nowe faktury dokumentujące WDT (dalej: faktury WDT).

A. GmbH i Nabywca podpiszą uzgodnienie w/s rozliczania faktur korygujących (dalej: Uzgodnienie), w którym zostanie wskazane że:

·Zważywszy na to, że po ponownej weryfikacji transakcji Strony zidentyfikowały, że doszło do błędnej klasyfikacji transakcji i niesłusznie zostały one zaklasyfikowane jako dostawa na terytorium Polski zamiast wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, Strony uzgadniają, że w celu zmiany klasyfikacji transakcji z dostawy krajowej na terytorium Polski na WDT z Polski do Niemiec A. GmbH wystawi:

• na rzecz B. AG faktury korygujące in minus do faktur nr: (zostanie wskazane odniesienie do faktur, które będą korygowane),
• nowe faktury dokumentujące WDT z Polski do Niemiec.

·Strony potwierdzają, że transakcja między Stronami spełnia definicję wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, ponieważ:

• A. GmbH dokonała sprzedaży towarów na rzecz B. AG
• Towary zostały odebrane przez B. AG z terytorium Polski
• Towary zostały wywiezione przez B. AG bezpośrednio po odebraniu z magazynu w Polsce na terytorium Niemiec,
• B. AG wykorzystuje towary do prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Niemiec,
• B. AG w momencie dostawy była podatnikiem od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium Niemiec.

·Niniejsze uzgodnienie stanowi uzgodnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Dla celów dowodowych A. GmbH będzie posiadała następujące dokumenty potwierdzające, że doszło do wewnątrzwspólnotowej dostawy Sprzętu z Polski do Niemiec:

·Dokumenty transportowe potwierdzające transport Sprzętu z Polski do Niemiec, na których:

• jako nadawca jest wskazany podwykonawca Usługodawcy (z jego magazynu towary są wysyłane),
• jako odbiorca jest wskazany Nabywca,
• jako miejsce dostawy jest wskazane terytorium Niemiec,
• na dokumentach transportowych jest wskazana data dostawy,
• na dokumentach transportowych nie jest wskazany numer faktury WDT wystawionej przez A. GmbH na rzecz Nabywcy; na dokumentach transportowych może również nie być podpisu Nabywcy.

·Proof of delivery (PoD) podpisane przez Nabywcę potwierdzające otrzymanie Sprzętu na terytorium Niemiec. Na potwierdzeniu zostaną wskazane następujące dane:

• dane A. GmbH oraz Nabywcy (nazwa, adres oraz numery NIP, w przypadku A. GmbH polski NIP, oraz w przypadku Nabywcy niemiecki NIP),
• daty dostawy,
• wykaz przetransportowanych towarów,
• miejsce dostawy,
• numery faktur WDT wystawionych przez A. GmbH na rzecz Nabywcy
• podpis Nabywcy.

PoD będzie zawierać następujące oświadczenie:

I, as the purchaser, hereby confirm receipt of the goods specified in the above invoices documenting intra-Community supply of goods at the location specified in the above section./Ja, jako nabywca, niniejszym potwierdzam odbiór towarów wskazanych w powyższych fakturach dokumentujących wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w miejscu wskazanym w powyższej sekcji.

·Dodatkowo na fakturach WDT wystawionych przez A. GmbH na rzecz Nabywcy zostanie wskazana specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, tj.:

• miejsce dostawy na terytorium Niemiec,
• ilość (sztuk),
• rodzaj towaru,
• cena jednostkowa,
• data dostawy (taka jak na dokumentach transportowych).

Faktury WDT będą spełniały warunki przewidziane przepisami ustawy o VAT, w szczególności będą zawierały:

·numer identyfikacji podatkowej nadany A. GmbH dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (numer VAT UE z prefixem PL).

·numer identyfikacji podatkowej nadany Nabywcy dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech (numer VAT UE z prefixem DE) podany A. GmbH przez Nabywcę na potrzeby dokonanej transakcji. Numer ten będzie właściwy i ważny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych na dzień dokonania transakcji, jak również na dzień wystawienia faktury WDT;

·stawkę VAT 0%.

Niezwłocznie po wystawieniu faktur WDT, Spółka złoży w urzędzie skarbowym informacje o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów dokonanych na rzecz Nabywcy, o których mowa w przepisach art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, wskazując jego odpowiedni numer VAT UE. Dodatkowo, Spółka złoży naczelnikowi urzędu skarbowego na piśmie wyjaśnienia, o których mowa w przepisach art. 42 ust 1a pkt 2 ustawy o VAT.

Pytania

1)Czy transakcja między A. GmbH a Nabywcą stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i jako taka podlega opodatkowaniu stawką VAT 0%?

2)Czy A. GmbH jest uprawniona do wystawienia faktur korygujących in minus oraz faktur WDT na rzecz Nabywcy?

3)W JPK za jaki miesiąc A. GmbH powinna ująć faktury korygujące in minus wystawione na rzecz Nabywcy?

4)Czy w związku z ujęciem faktur korygujących in minus sprzedaż krajową w JPK, w przypadku braku innej sprzedaży krajowej i zakupów krajowych, w JPK za miesiąc ich wykazania kwota VAT należnego będzie ujemna i w konsekwencji powstanie kwota do zwrotu, którą A. GmbH może wykazać jako kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany w wykazanie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT?

5)Czy odsetki od nienależnie zapłaconych przez Spółkę zaległości podatkowych wynikających z błędnej klasyfikacji transakcji jako sprzedaży krajowej zamiast wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stanowią nadpłatę, o której mowa w art. 72 § 2 Ordynacji Podatkowej i jako takie podlegają zwrotowi?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1 Transakcja między A. GmbH a Nabywcą stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i jako taka podlega opodatkowaniu stawką VAT 0%.

Ad 2 A. GmbH jest uprawniona do wystawienia faktur korygujących in minus oraz faktur WDT na rzecz Nabywcy.

Ad 3 A. GmbH jest zobowiązana do ujęcia faktur korygujących wystawionych na Nabywcę w JPK za miesiąc ich wystawienia, pod warunkiem, że A. GmbH będzie posiadała podpisane Uzgodnienie. W przypadku braku posiadania podpisanego Uzgodnienia w okresie rozliczeniowym, w którym zostanie wystawiona faktura korygująca, A. GmbH będzie zobowiązana do ujęcia faktur korygujących w miesiącu uzyskania podpisanego Uzgodnienia.

Ad 4 W związku z ujęciem faktur korygujących in minus sprzedaż krajową w JPK, w przypadku braku innej sprzedaży krajowej i zakupów krajowych, w JPK za miesiąc ich wykazania kwota VAT należnego będzie ujemna i w konsekwencji powstanie kwota do zwrotu, którą A. GmbH może wykazać jako kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT.

Ad 5 Odsetki od nienależnie zapłaconych przez Spółkę zaległości podatkowych wynikających z błędnej klasyfikacji transakcji jako sprzedaży krajowej zamiast wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stanowią nadpłatę, o której mowa w art. 72 § 2 Ordynacji Podatkowej i jako takie podlegają zwrotowi.

Uzasadnienie

W zakresie pytania 1

Klasyfikacja transakcji między A. GmbH a Nabywcą jako WDT

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m. in. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (WDT). Zgodnie z art. 13 ustawy o VAT, cyt.:

„1. Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1)podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2)osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3)podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4)podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.”

W świetle powyższych przepisów dana czynność może zostać uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

1)W ramach tej transakcji towary zostaną wywiezione z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2)Wywóz następuje w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT.

3)Nabywcą towarów jest jeden z podmiotów określonych w art. 13 ust. 2 ustawy o VAT.

W ocenie Spółki, w odniesieniu do transakcji dokonanej między A. GMBH a Nabywcą wszystkie powyższe warunki zostały spełnione.

Ad 1

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego:

·Sprzęt został odebrany przez Nabywcę z magazynu w Polsce i od razu przetransportowany bezpośrednio z Polski do Niemiec do centrum technologicznego Nabywcy,

·transport z Polski do Niemiec był organizowany przez Nabywcę.

Nabyty Sprzęt został zatem w ramach tej transakcji wywieziony z terytorium Polski na terytorium Niemiec. W konsekwencji, warunek wywozu towarów z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego został spełniony.

Ad 2

Zgodnie z art. 7 ustawy o VAT, cyt.:

„1. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1)przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2)wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6)oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7)zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.”

Przepis ten definiuje, co rozumie się przez dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze, że:

·A. GmbH dokonała sprzedaży (przeniosła prawo do dysponowania Sprzętem) na rzecz Nabywcy,

·Nabywca wykorzystuje Sprzęt w ramach prowadzonej działalności opodatkowanej VAT w Niemczech,

‒warunek wywozu w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT został spełniony.

Ad 3

Transakcja może zostać zaklasyfikowana jako WDT w przypadku, gdy nabywcą jest m.in. podatnik podatku od wartości dodanej zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT). Jak wskazano w opisie stanu faktycznego w momencie opisywanych transakcji Nabywca posiadał ważny numer VAT dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany w Niemczech.

Warunek dokonania dostawy na rzecz jednego z podmiotów określonych w art. 13 ust. 2 ustawy o VAT został zatem spełniony.

Wniosek: Opisana w stanie faktycznym transakcja pomiędzy A. GmbH a Nabywcą stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, albowiem spełnione zostały wszystkie warunki wskazane w tym przepisie.

Prawo do zastosowania stawki VAT 0%

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 3 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu VAT według stawki VAT 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, WDT podlega opodatkowaniu VAT wg stawki VAT 0% pod warunkiem, że:

1)podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

2)podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3)podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Spełnienie powyższych warunków formalnych uprawnia podatnika do zastosowania stawki VAT 0% do dokonanej WDT.

Stosownie do art. 42 ust. 1a ustawy o VAT, stawka VAT 0% nie ma zastosowania do WDT, jeżeli:

1)podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 (złożenie zbiorczej informacji o dokonanych WDT do urzędu skarbowego) lub ust. 3 pkt 1 (złożenie informacji podsumowujących za pomocą środków komunikacji elektronicznej do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym powstał obowiązek podatkowy dla WDT), lub

2)złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

- chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.

Biorąc pod uwagę treść powyższych przepisów, w celu zastosowania stawki VAT 0% do WDT dokonanego z Polski do Niemiec, spełnione muszą zostać łącznie następujące warunki:

1)dostawa towarów powinna zostać dokonana z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego UE,

2)dostawa towarów powinna zostać dokonana na rzecz nabywcy posiadającego w momencie dostawy właściwy i ważny numer nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który to numer nabywca poda Spółce,

3)Spółka powinna być zarejestrowana jako podatnik VAT UE w momencie złożenia deklaracji podatkowej, w której wykazywane jest WDT,

4)Spółka powinna złożyć zawierającą prawidłowe dane informację podsumowującą o dokonanych WDT za pomocą środków elektronicznych do urzędu skarbowego do 25. dnia następującego po miesiącu powstania obowiązku podatkowego; a w przypadku uchybienia – należycie na piśmie wyjaśnić uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego,

5)Spółka powinna posiadać w swojej dokumentacji dowody potwierdzające, że towary zostały w ramach WDT dostarczone do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski.

W ocenie Spółki, w opisanym stanie faktycznym spełniła ona wszystkie z powyższych warunków do zastosowania stawki VAT 0% dla dokonywanych WDT, o czym świadczy poniższe uzasadnienie.

Ad 1

A. GMBH dokonała na rzecz Nabywcy dostawy Sprzętu IT, który w ramach tej transakcji został przetransportowany z Polski na terytorium Niemiec do centrum technologicznego Nabywcy.

Ad 2

A. GMBH otrzymała od Nabywcy ważny numer VAT UE właściwy dla przedmiotowej transakcji (nadany przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy, tj. Niemcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla transakcji wewnątrzwspólnotowych). Jak wskazano w opisie stanu faktycznego Nabywca posiadał ważny numer VAT dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany w Niemczech w momencie opisywanych transakcji.

Ad 3

A. GmbH jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych i będzie nadal zarejestrowana w momencie złożenia deklaracji podatkowej, w której będzie wykazywała przedmiotowe WDT.

Spółka zwraca uwagę, że przepis ten nie ogranicza prawa do zastosowania stawki VAT 0% wyłącznie do transakcji dokonywanych po zarejestrowaniu jako podatnik VAT UE – istotny jest bowiem status rejestracji jako podatnika VAT UE w momencie złożenia deklaracji, w której wykazywane jest WDT, a nie w momencie dokonania dostawy. Potwierdza to m.in. wyrok NSA z 1 marca 2019 r. (sygn. I FSK 172/17), cyt.:

„Wykładnia art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT prowadzi do jednoznacznego wniosku, że warunkiem zastosowania stawki 0% jest, aby podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, był zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

W piśmiennictwie wskazuje się, że dostawca będzie mianowicie uprawniony do zastosowania stawki 0% VAT do swojej dostawy wewnątrzwspólnotowej, o ile – oprócz spełnienia dwóch pozostałych warunków – w chwili składania deklaracji podatkowej, w której wykazywana jest dana dostawa wewnątrzwspólnotowa, jest on zarejestrowany jako podatnik VAT UE. Nie ma znaczenia, czy podatnik miał rejestrację dla celów wewnątrzwspólnotowych w chwili dokonywania transakcji (dostawy). Istotne jest to, aby podatnik miał rejestrację dla celów wewnątrzwspólnotowych w chwili składania deklaracji, w której dana transakcja jest wykazywana.

Nie ma przeszkód prawnych, aby podatnik po swojej rejestracji wewnątrzwspólnotowej wykazał dostawę wewnątrzwspólnotową ze stawką 0% w korekcie deklaracji (jeśli wcześniej została ona wykazana ze stawką krajową). Także bowiem korekta deklaracji następuje przez „złożenie deklaracji” (w celu korekty). Zgodnie z brzmieniem komentowanego przepisu można więc w tym przypadku zastosować stawkę 0% VAT. Należy uznać, że dla zastosowania stawki 0% przy dostawie wewnątrzwspólnotowej istotne jest to, aby podatnik był „zarejestrowany jako podatnik VAT UE” (tzn. aby przyznano mu numer VAT UE i aby uzyskał on potwierdzenie rejestracji). Nie mają znaczenia szczegóły tej rejestracji, tzn. przykładowo to, czy podatnik zarejestrował się w związku z zamiarem dokonywania dostaw wewnątrzwspólnotowych, czy np. z uwagi na zamiar świadczenia i nabywania usług wewnątrzwspólnotowych (Adam Bartosiewicz, Komentarz VAT wydanie XIII, opubl. Lex 2019).”

Ad 4

Niezwłocznie po wystawieniu faktur WDT, Spółka złoży w urzędzie skarbowym informacje o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów dokonanych na rzecz Nabywcy, o których mowa w przepisach art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, wskazując jego odpowiedni numer VAT UE. Dodatkowo, Spółka złoży naczelnikowi urzędu skarbowego na piśmie wyjaśnienia, o których mowa w przepisach art. 42 ust. 1a pkt 2 ustawy o VAT, w których wyjaśni, iż z uwagi na błędną klasyfikację transakcji jako sprzedaż krajową, transakcje te nie zostały wykazane w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu powstania obowiązku podatkowego.

Ad 5

Od 1 stycznia 2020 r. w Polsce obowiązuje art. 45a Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Rozporządzenie). Zgodnie z art. 45a Rozporządzenia do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:

1.sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów z grupy A, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów z grupy A, wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami z grupy B, potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;

2.sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:

a.pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy (nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa); oraz

b.co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów z grupy A, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów z grupy A wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami z grupy B, potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.

Dokumenty akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu to:

Grupa A:

·dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;

Grupa B:

·polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;

·dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;

·poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.

Jednocześnie Rozporządzenie nie zawiera przepisów, które uchylałyby przepisy w zakresie dowodów do WDT obowiązujące w polskiej ustawie o VAT. Tym samym, od dnia 1 stycznia 2020 r. obowiązują dwa rodzaje regulacji mogących być podstawą gromadzenia dowodów dla potrzeb zastosowania stawki 0% VAT do WDT, tj. art. 42 ustawy o VAT oraz art. 45a Rozporządzenia.

Zgodnie z jednolitym stanowiskiem organów podatkowych prezentowanym w wydawanych interpretacjach indywidualnych brak spełnienia warunków zgodnie z art. 45a Rozporządzenia nie wyklucza możliwości zastosowania stawki VAT 0% do WDT, np. interpretacja indywidualna sygn. 0112-KDIL1-3.4012.31.2025.2.AKS z dnia 21 marca 2025 r. cyt.:

„Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.”

Jednocześnie, zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych (np. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238. 2024.1.GK z 11 czerwca 2024 r.), zastosowanie dokumentów na podstawie art. 42 ustawy o VAT uprawnia do zastosowania stawki 0% do WDT, cyt.:

„Tym samym, ww. dokumenty wskazane przez Państwa we wniosku w wariantach I-VI, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą upoważniały Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).”

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w innych interpretacjach wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.: interpretacji indywidualnej z 17 lutego 2021, sygn. 0111-KDIB3- 3.4012.1.2021.1.MAZ, cyt.:

„Przy czym Organ pragnie zauważyć, że dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, dla zastosowania stawki 0% podatku VAT, od 1 stycznia 2020 r. Spółka powinna dążyć do gromadzenia takich dowodów dokumentujących tę dostawę, o których jest mowa w art. 45a rozporządzenia 2018/1912. Równocześnie niespełnienie warunków wprowadzonych art. 45a rozporządzenia 2018/1912, tj. brak zgromadzenia wymaganej tym przepisem dokumentacji, nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji Wnioskodawca musi udowodnić w inny sposób, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

Należy bowiem zauważyć, że mimo wejścia w życie od 1 stycznia 2020 r. art. 45a rozporządzenia wykonawczego 2018/1912, zgromadzenie dowodów, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2, w zw. z ust. 3, 4 i 11 ustawy (przy spełnieniu pozostałych ustawowych warunków), powoduje że warunek zastosowania do WDT stawki podatku VAT w wysokości 0%, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, jest spełniony i tym samym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do gromadzenia dokumentów wymienionych w art. 45a rozporządzenia, w celu zastosowania stawki 0% VAT do dokonywanych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.”

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż podatnicy nie mają obowiązku gromadzenia dowodów wynikających z art. 45a Rozporządzenia i mogą nadal potwierdzać dokonywane WDT w oparciu o przepisy polskiej ustawy o VAT w zakresie dokumentacji tego typu dostaw.

W ocenie Spółki Dokumenty, którymi Spółka będzie dysponowała, stanowią dowody wskazane w przepisach ustawy o VAT wymagane dla zastosowania stawki VAT 0% dla dokonanych WDT.

Przepisy art. 42 ust. 3 ustawy o VAT enumeratywnie wskazują jakie dokumenty mogą zostać uznane za dowody, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt. 2 ustawy o VAT. W myśl art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, cyt.:

„3. Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1)dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2)(uchylony),

3)specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

4)(uchylony)

- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.”

Zgodnie z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w sytuacji gdy dokumenty, o których mowa powyżej, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami potwierdzającym dostarczenie towarów mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła wewnątrzwspólnotowa dostawa, w szczególności:

1)korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,

2)dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,

3)dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4)dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Użycie przez ustawodawcę w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT sformułowania „w szczególności” oznacza, że wymieniony w tym przepisie katalog dokumentów ma charakter otwarty. Podatnik ma zatem prawo wykorzystać również inne dokumenty niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT w celu potwierdzenia wywozu towarów z terytorium Polski na terytorium innego państwa UE.

Istotne jest aby ww. dokumenty jednoznacznie potwierdzały, że towar został faktycznie dostarczony do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Dokumenty wskazane w art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT mają łącznie potwierdzać fakt dostarczenia towarów na terytorium innego państwa członkowskiego niż Polska. Podatnik nie ma przy tym obowiązku zgromadzenia wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z ugruntowanym w tym zakresie stanowiskiem sądów administracyjnych podatnik może zgromadzić tylko niektóre dokumenty, jeżeli posiadają one wystarczającą wartość dowodową. Potwierdza to m.in. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r. sygn. akt. I FPS 1/10, cyt.:

„art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. (…) dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów (…) do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.”

Analogiczne stanowisko prezentuje Dyrektor KIS w wydawanych interpretacjach podatkowych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej sygn. 0111-KDIB3-3.4012.47.2024.1.AW z dnia 26 marca 2024 r., cyt.:

„Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.”

W świetle powyższego dla zastosowania przez Spółkę stawki VAT 0% do WDT wystarczające jest, aby Spółka dysponowała jednym z dowodów wskazanych w przepisie art. 42 ust. 3 ustawy o VAT i uzupełniła go dodatkowo dowodem wskazanym w treści przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego Spółka będzie w posiadaniu dokumentów transportowych, na których:

·jako nadawca jest wskazany podwykonawca Usługodawcy (z jego magazynu towary są wysyłane)

·jako odbiorca jest wskazany Nabywca

·jako miejsce dostawy jest wskazane terytorium Niemiec

·na dokumentach transportowych jest wskazana data dostawy

·na dokumentach transportowych nie jest wskazany numer faktury WDT wystawionej przez A. GMBH na rzecz Nabywcy; na dokumentach transportowych może również nie być podpisu Nabywcy.

Spółka będzie zatem w posiadaniu dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT.

Dodatkowo na fakturach WDT wystawionych przez A. GmbH na rzecz Nabywcy zostanie wskazana specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, tj.:

·miejsce dostawy na terytorium Niemiec

·ilość (sztuk)

·rodzaj towaru

·cena jednostkowa

·o data dostawy (taka jak na dokumentach transportowych)

Faktura stanowi dokument, o którym mowa w przepisie art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. Posiadanie specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku odrębnej od faktury nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT do WDT.

Powyższe stanowisko potwierdzają sądy administracyjne (Wyroki NSA z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. I FSK 1301/08 oraz z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. I FSK 1388/08, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt I SA/Po 421/15) oraz organy podatkowe. Przykładowo:

·wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. akt I FSK 1388/08, cyt:

„Wracając do powołanych wcześniej metod wykładni należy stwierdzić, że wyrażony pogląd nie stoi w sprzeczności z literalnym brzmieniem powołanego przepisu. Ustawodawca nie wyłącza możliwości, by faktura zawierała specyfikację sztuk ładunku, a w zasadzie by dowody wymienione enumeratywnie w art. 43 ust. 3 zostały ujęte trzema odrębnymi dokumentami.

Powyższe wydaje się potwierdzać art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, gdzie wskazano konieczne wymogi, które spełniać powinna prawidłowo wystawiona faktura. Nie ma natomiast przeszkód by obok elementów wymienionych w powołanym przepisie jej wystawca umieścił specyfikację, o której mowa w art. 43 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.

Rację należy przyznać Sądowi pierwszej instancji również w zakresie w jakim stwierdza, że specyfikacja nie jest żadnym konkretnym dokumentem, a jedynie pewnego rodzaju wyliczeniem, które w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podatnik może sporządzić zarówno na odrębnym dokumencie jak i w ramach wystawionej faktury, z podkreśleniem, że zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku chodzi o osiągnięcie celu jakim jest możliwości identyfikacji towaru będącego przedmiotem dostawy.”

·interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2. 4012.700.2024.1.GK, cyt.:

„Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.

Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych.”

Powyższe stanowisko zostało zaaprobowane przez Dyrektora KIS w interpretacjach indywidualnych: sygn. 0112-KDIL1-3.4012.26.2025.2.KK z dnia 26 marca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-.4012.7.2025.1. PRP z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.616.2021.1.MAZ z dnia 24 stycznia 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.590.2020.2. JO z dnia 21 stycznia 2021 r.

Przepis art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, jako jeden z dokumentów uprawniających do zastosowania stawki VAT 0% wskazuje m.in. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

W ocenie Spółki dowodem potwierdzającym przyjęcie towaru na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, o którym mowa powyżej, będzie Proof of delivery (PoD) podpisane przez Nabywcę potwierdzające otrzymanie Sprzętu IT na terytorium Niemiec. Na potwierdzeniu zostaną wskazane następujące dane:

·dane A. GmbH oraz Nabywcy (nazwa, adres oraz numery NIP, w przypadku A. GmbH polski NIP, oraz w przypadku Nabywcy niemiecki NIP),

·daty dostawy,

·wykaz przetransportowanych towarów,

·miejsce dostawy,

·numery faktur WDT wystawionych przez A. GmbH na rzecz Nabywcy

·podpis Nabywcy.

Dodatkowo, PoD będzie zawierać następujące oświadczenie:

I, as the purchaser, hereby confirm receipt of the goods specified in the above invoices documenting intra-Community supply of goods at the location specified in the above section./Ja, jako nabywca, niniejszym potwierdzam odbiór towarów wskazanych w powyższych fakturach dokumentujących wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w miejscu wskazanym w powyższej sekcji

Ustawa o VAT nie precyzuje jednak kto ma ten dowód dostarczyć (czy nabywca, czy przewoźnik, czy odbiorca), jakie dane lub formę powinien mieć dokument, aby uznać go za dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Należy zatem uznać, iż każdy dowód, niezależnie od jego formy, potwierdzający przyjęcie Towaru na terytorium innego niż Polska kraju UE, stanowi dowód w rozumieniu przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

W przedmiotowym stanie faktycznym PoD podpisane przez Nabywcę, który faktycznie odbiera Sprzęt IT w Niemczech stanowi bezsprzeczne potwierdzenie, iż wskazany w PoD Sprzęt IT został dostarczony pod wskazany w PoD adres znajdujący się na terytorium Niemiec.

W świetle powyższego, podpisane przez Nabywcę PoD stanowi dowód w rozumieniu przepisu art. 42 ust. 11 pkt 4 ustawy o VAT, tj. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Oznacza to, że w stosunku do każdej faktury dokumentującej WDT Spółka będzie zawsze posiadała co najmniej jeden z dowodów wskazanych w przepisie art. 42 ust. 3 ustawy o VAT oraz co najmniej jeden z dowodów wskazanych w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT tj.:

·dokument transportowy/specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

·dowód potwierdzający przyjęcie przez Nabywcę Sprzętu IT na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

W świetle powołanych powyżej przepisów ustawy o VAT oraz argumentacji, należy uznać, że posiadane przez Spółkę dokumenty spełniają warunki dotyczące dokumentów wymaganych w celu zastosowania stawki VAT 0% do WDT.

Wniosek:

Opisane w stanie faktycznym dokumenty gromadzone przez A. GmbH na potrzeby stosowania stawki VAT 0% stanowią dowody, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT i jako takie uprawniają Spółkę do zastosowania stawki VAT 0% do WDT dokonanego na rzecz Nabywcy.

Powyższe stanowisko, potwierdzają również liczne interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:

·interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 marca 2025 r. sygn. 0112-KDIL1- 3.4012.26.2025.2.KK, cyt.:

„Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody (opisane w Wariantach A-C) w postaci: (…)

• Wariant C - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz podpisanego przez Kontrahenta odrębnego oświadczenia potwierdzającego dostarczenia towarów do miejsca docelowego. Przedmiotowe oświadczenie zawiera: adres dostawcy, adres nabywcy, numer faktury, numer dostawy i data dostawy, nazwa towaru i ilość, miejsce dostawy towaru,

stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).”

·interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 czerwca 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK, cyt.:

„Wariant II

W ramach tego wariantu, Spółka jest/będzie w posiadaniu (i) faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. W tym wariancie Spółka nie posiada/nie będzie posiadała dokumentu wskazanego w Wariancie I, np. międzynarodowego listu przewozowego CMR, lub też posiada go/będzie go posiadała, ale nie jest/nie będzie on podpisany przez odbiorcę towaru.

W związku z tym Spółka gromadzi/zamierza gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą dokonanie WDT w postaci (ii) potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od Kontrahenta. Potwierdzenie to może być złożone w następujących formach:

• korespondencja elektroniczna (mailowa) z Kontrahentem zawierająca oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw: przykładowo mogą to być dane takie jak data dostawy towaru, oznaczenie symbolu oraz ilości towaru, numer faktury czy też numer dokumentu "Delivery Note” będącego dokumentem towarzyszącym danej dostawie. Spółka przesyła/będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail ze szczegółami danych dostaw, a Kontrahent odsyła/będzie odsyłał Spółce odpowiedź mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane. Potwierdzenie to może być zawarte w treści wiadomości e-mail lub stanowić załącznik do takiej wiadomości zawierający listę dostaw z podpisem Kontrahenta; lub (….)
• wygenerowany przez Spółkę dokument pn. "Delivery Confirmation” wysyłany do działu logistycznego Kontrahenta, który zawiera/będzie zawierać dane Spółki oraz dane pozwalające na jednoznaczną identyfikację wskazanych dostaw (tj. np. numer dokumentu powiązanego z dostawą, waga oraz ilość towaru). Na dokumencie Kontrahent umieszcza/umieści adnotację potwierdzającą, że wymienione dostawy zostały odebrane, a następnie odsyła/odeśle ten dokument Spółce.; lub (…).

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że gromadzona przez Spółkę w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dokumentacja w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dokumenty (opisane w Wariantach I-VI) (…) - stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Tym samym, ww. dokumenty wskazane przez Państwa we wniosku w wariantach I-VI, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą upoważniały Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).

Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym dostawy dokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I-VI (pytanie nr 1-6) powinny być w świetle art. 42 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, opodatkowane 0% stawką VAT należy uznać za prawidłowe.

·interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 maja 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.178.2024.1.AKS, cyt.:

„* Wariant B1 - Spółka będzie w posiadaniu:

1)kopii faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (jak w wariancie A1),

2)zbiorczego Zestawienia faktur dokumentujących dokonane dostawy wraz z oświadczeniem, że towary udokumentowane fakturami wymienionymi w zestawieniu zostały przez Nabywcę odebrane w miejscu przeznaczenia (oświadczenie przesłane przez Nabywcę)

Wspominane Zestawienie oraz sposób jego dostarczenia do Spółki (wysyłka Zestawienia wypełnionego przez Nabywcę) zostało szczegółowo opisane w wariancie A1. (…)

Spółka po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego (miesiąca) przygotowuje listę wystawionych przez Spółkę faktur dokumentujących WDT (dalej: Zestawienie) w danym okresie rozliczeniowym na rzecz danego Nabywcy. Zestawienie zawiera m.in. następujące dane: numer faktury dokumentującej dostawę, datę wystawienia faktury, numer VAT Nabywcy oraz kwotę należną z tytułu dokonania dostawy. Ponadto, na dokumencie znajduje się oświadczenie, że towary będące przedmiotem dostaw udokumentowanych fakturami wymienionymi w Zestawieniu przybyły do miejsca przeznaczenia, które to miejsce dla transakcji będących przedmiotem złożonego wniosku znajduje się każdorazowo poza granicami Polski, na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Na dokumencie znajdują się również miejsce na datę, stempel (pieczątkę) oraz podpis osoby reprezentującej Nabywcę (pozycje te uzupełnia Nabywca). Zestawienie jest przesyłane Nabywcy drogą elektroniczną (w korespondencji e-mail). Następnie wypełnione przez Nabywcę Zestawienie (uzupełnione o pieczątkę, datę oraz podpis naniesione elektronicznie na dokument Zestawienia w formie graficznej) jest odsyłane Spółce również drogą mailową. (…)

Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że opisane wyżej dokumenty posiadane przez Państwa w odniesieniu do transakcji WDT realizowanych przez Spółkę w Wariantach A1-C2, stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie dla każdego z Wariantów, będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Podsumowując należy uznać, że: (…) 3. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w Wariancie B1 są/będą, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT.”

·interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK, cyt.:

„Wariant A - Spółka jest/będzie w posiadaniu:

• kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
• otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów (przykładowo w formie PDF), zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do potwierdzenia odbioru towarów. (…)

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody (opisane w Wariantach A-H) w postaci: (…) stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).

Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym dostawy dokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie A-H (pytanie nr 1-8) powinny być w świetle art. 42 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, opodatkowane 0% stawką VAT należy uznać za prawidłowe.

Przepisy ustawy o VAT nie zawierają wymogu, aby dokumenty potwierdzające WDT były sporządzone i zgromadzone wyłącznie w formie papierowej. Dopuszczalne jest zatem aby dokumenty te miały formę elektroniczną oraz były przesyłane również w tej formie elektronicznej, przy równoczesnym zachowaniu autentyczności takich dokumentów.

Możliwość posługiwania się dokumentami elektronicznymi dla zastosowania stawki 0% VAT potwierdza jednolite stanowisko sądów administracyjnych oraz organów podatkowych. Przykładowo:

• wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2140/07, cyt.:

„nie ma wymogu, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter transakcji miały formę „papierową”. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem.”

• interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 24 maja 2024 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.188.2024.2.PRP cyt.:

„Należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks dokumentu, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy o VAT.”

W świetle powołanych powyżej przepisów oraz orzecznictwa sądów administracyjnych i organów podatkowych rodzaj oraz format gromadzonych dokumentów pozostaje bez wpływu na prawo podatnika do zastosowania stawki VAT 0% dla WDT. Istotne jest aby, dokumenty łącznie potwierdzały fakt dostarczenia towarów do nabywcy w innym kraju członkowskim UE niż Polska.

Podsumowanie:

·Opisana w stanie faktycznym transakcja pomiędzy A. GmbH a Nabywcą stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.

·Zgromadzone przez A. GmbH dokumenty uprawniają ją do zastosowania stawki VAT 0% do WDT dokonanego na rzecz Nabywcy.

W zakresie pytania 2 i pytania 3

Zgodnie z art. 106j ustawy o VAT, cyt.:

„1. W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1)podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2)(uchylony),

3)dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4)dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5)stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,

- podatnik wystawia fakturę korygującą.”

Przepisy ustawy o VAT nakładają zatem na podatnika obowiązek wystawienia faktury korygującej w sytuacji, gdy wystąpi jedna z przesłanek wskazanych w art. 106j ust. 1 ustawy o VAT. Jeżeli więc faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze zawiera pomyłki (błędy) i w konsekwencji nie dokumentuje w sposób prawidłowy zaistniałych zdarzeń gospodarczych, to powinna zostać skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między określonymi podmiotami.

Aby ocenić czy A. GmbH jest uprawniona do wystawienia faktur korygujących na rzecz Nabywcy konieczna jest zatem analiza czy w opisanym stanie faktycznym występuje którakolwiek z enumeratywnie wskazanych w tym przepisie okoliczności.

W analizowanym przypadku A. GmbH wystawiła faktury z polskim VAT (23%) kwalifikując transakcje jako odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. W celu dopełnienia obowiązków ciążących na A. GmbH jako podatniku VAT czynnego:

·Spółka wykazała te faktury w deklaracjach (JPK) za okres powstania obowiązku podatkowego (dostawy),

·VAT należny został przez A. GmbH wpłacony do urzędu skarbowego wraz z odsetkami od zaległości podatkowej.

Jak jednak wskazano w uzasadnieniu do pytania 1) po dokładnej analizie transakcji w ocenie Spółki transakcja między A. GmbH a Nabywcą stanowi WDT i jako taka powinna zostać opodatkowana stawką VAT 0%.

W analizowanym stanie faktycznym doszło zatem do błędnej klasyfikacji transakcji jako dostawy krajowej, podczas gdy w rzeczywistości miała miejsce wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (WDT).

W konsekwencji mając na uwadze, że:

·nabywca odrzucił faktury wystawione przez A. GmbH z uwagi na błędną klasyfikację transakcji,

·Spółka ujęła faktury wystawione na rzecz Nabywcy w JPK za okres powstania obowiązku podatkowego,

·faktury zawierają pomyłki (nieprawidłowa klasyfikacja transakcji, a tym samym m.in. nieprawidłowa kwota podatku),

‒w ocenie A. GmbH jest ona uprawniona do wystawienia faktur korygujących in minus na Nabywcę do uprzednio wystawionych faktur dokumentujących sprzedaż krajową.

Moment ujęcia faktury korygującej będzie uzależniony od momentu spełnienia warunków korekty i jej wystawienia. Zgodnie bowiem z art. 29a ust. 13 oraz 14 ustawy o VAT:

„13. W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

14. Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.”

Z powyższego przepisu wynika, że korekta sprzedaży in minus powinna zostać rozliczona w miesiącu, w którym zostaną spełnione łącznie poniższe warunki:

·podatnik wystawi fakturę korygującą, oraz

·podatnik posiada dokumentację, z której wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego A. GmbH i Nabywca podpiszą uzgodnienie w/s rozliczania faktur korygujących, w którym zostanie wskazane że:

·Zważywszy na to, że po ponownej weryfikacji transakcji Strony zidentyfikowały, że doszło do błędnej klasyfikacji transakcji i niesłusznie zostały one zaklasyfikowane jako dostawa na terytorium Polski zamiast wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, Strony uzgadniają, że w celu zmiany klasyfikacji transakcji z dostawy krajowej na terytorium Polski na WDT z Polski do Niemiec A. GmbH wystawi:

• na rzecz B. AG faktury korygujące in minus do faktur nr: [zostanie wskazane odniesienie do faktur, które będą korygowane],
• nowe faktury dokumentujące WDT z Polski do Niemiec.

·Strony potwierdzają, że transakcja między Stronami spełnia definicję wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, ponieważ:

• A. GmbH dokonała sprzedaży towarów na rzecz B. AG
• Towary zostały odebrane przez B. AG z terytorium Polski
• Towary zostały wywiezione przez B. AG bezpośrednio po odebraniu z magazynu w Polsce na terytorium Niemiec,
• B. AG wykorzystuje towary do prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Niemiec,
• B. AG w momencie dostawy była podatnikiem od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium Niemiec.

·Niniejsze uzgodnienie stanowi uzgodnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe A. GmbH jest zobowiązana do ujęcia faktur korygujących wystawionych na Nabywcę w JPK za miesiąc ich wystawienia, pod warunkiem, że A. GmbH będzie posiadała podpisane Uzgodnienie. W przypadku braku posiadania podpisanego Uzgodnienia w okresie rozliczeniowym, w którym zostanie wystawiona faktura korygująca, A. GmbH będzie zobowiązana do ujęcia faktur korygujących w miesiącu uzyskania podpisanego Uzgodnienia.

Należy również rozważyć w jaki sposób Spółka powinna prawidłowo udokumentować transakcję z Nabywcą. Jako że faktury wystawione na Nabywcę dokumentują sprzedaż krajową, a do takiej transakcji nie doszło, gdyż miały miejsce wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów, w ocenie Spółki powinna ona wystawić nowe faktury dokumentujące WDT. Jedna faktura nie może bowiem jednocześnie dokumentować korekty sprzedaży krajowej do zera (na minus) i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (na plus).

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, cyt.:

„1. Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; (…)”.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Spółka jest zatem uprawniona do wystawienia faktur dokumentujących WDT na rzecz Nabywcy.

Wystawienie faktury dokumentującej WDT służy nie tylko wykazaniu transakcji w polskiej informacji podsumowującej (VAT UE) oraz JPK_VAT, ale także przekazaniu jej nabywcy, aby umożliwić mu prawidłowe rozliczenie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT) w deklaracji podatkowej składanej w kraju, do którego towary zostały dostarczone.

Mając na uwadze powyższe w ocenie Spółki jest ona zobowiązana do wystawienia faktur dokumentujących WDT, na których zostaną wskazane, m.in.:

·niemiecki numer VAT UE Nabywcy z przedrostkiem DE,

·polski numer VAT UE A. GmbH z przedrostkiem PL,

·data dostawy.

Spółka zwraca uwagę, że w przeciwnym przypadku – z uwagi na to że moment wykazania faktury korygującej in minus oraz transakcji WDT – są różne, Spółka musiałaby wykazać tę samą fakturę w dwóch różnych plikach JPK z różnymi wartościami.

W zakresie pytania 4

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego:

·A. GmbH wystawiła faktury z polskim VAT (23%):

• faktury zostały wykazane w deklaracjach (JPK) za okres powstania obowiązku podatkowego (dostawy), a VAT należny został przez A. GmbH wpłacony do urzędu skarbowego wraz z odsetkami od zaległości podatkowej,
• w okresach tych nie były dokonywane żadne inne transakcje sprzedaży towarów na terytorium kraju.

W konsekwencji:

·w przypadku wystawienia faktur korygujących in minus, oraz

·wykazania tych faktur korygujących zgodnie z zasadami określonymi w uzasadnieniu do pytania 3), tj. w JPK za miesiąc ich wystawienia, pod warunkiem, że A. GmbH będzie posiadała podpisane Uzgodnienie, a w przypadku braku posiadania podpisanego Uzgodnienia w okresie rozliczeniowym, w którym zostanie wystawiona faktura korygująca – w miesiącu uzyskania podpisanego Uzgodnienia

‒w JPK za okres rozliczeniowy, w którym zostaną wykazane faktury korygujące in minus kwota podatku należnego będzie ujemna (w przypadku braku innej sprzedaży opodatkowanej VAT oraz zakupów krajowych).

Zgodnie z art. 87 ust. 1 oraz 2 ustawy o VAT, cyt.:

1.W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

2.Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 5b, 6, 6a i 6d, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo- kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, sporządzonego na piśmie, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo- kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

W ocenie Spółki w przypadku gdy w danym okresie rozliczeniowym:

·nie zostanie wykazany podatek naliczony, oraz

·podatek należny zostanie wykazany w kwocie ujemnej (wykazanie faktur korygujących in minus)

‒zastosowanie będzie miał przepis art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, tj. kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, będzie w tym okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, a w konsekwencji A. GmbH będzie miała prawo do zwrotu tej różnicy na rachunek bankowy wskazany w wykazanie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT.

W zakresie pytania 5

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego A. GmbH wystawiła faktury z polskim VAT (23%), które to faktury zostały wykazane w deklaracjach (JPK) za okres powstania obowiązku podatkowego (dostawy), a VAT należny został przez A. GmbH wpłacony do urzędu skarbowego wraz z odsetkami od zaległości podatkowej.

Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania 1 oraz 2 przedmiotowego wniosku:

·Opisana w stanie faktycznym transakcja pomiędzy A. GmbH a Nabywcą stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką VAT 0%, a nie dostawę towarów na terytorium kraju (sprzedaż krajowa) opodatkowaną stawką VAT 23%,

·A. GmbH jest uprawniona do wystawienia faktur korygujących in minus na rzecz Nabywcy oraz do ujęcia tych faktur korygujących w JPK_VAT za odpowiedni miesiąc.

Powyższe oznacza, że – w wyniku błędnej klasyfikacji transakcji (tj. jako sprzedaży krajowej zamiast WDT) – Spółka nienależnie zapłaciła zaległości podatkowe oraz odsetki od tych zaległości podatkowych.

Zgodnie z art. 72 § 2 Ordynacji Podatkowej, cyt.:

„§ 2. Na równi z nadpłatą traktuje się:

1)część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę, jeżeli wpłata ta dotyczyła zaległości podatkowej;”

Stosownie do art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.

Na podstawie art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.

Według art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej, cyt.:

„Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art. 53a, art. 62 § 4, art. 66 § 5, art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 i art. 76a § 1.”

Natomiast stosownie do art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej, cyt.:

„Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego.” 

Zgodnie z art. 75. Ordynacji podatkowej, cyt.:

§ 1. Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

§ 2. Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w momencie rozwiązania spółki w zakresie zobowiązań spółki. Płatnik lub inkasent jest uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wpłacony podatek nie został pobrany od podatnika.”

Przytoczone wyżej przepisy ustanawiają regułę generalną, zgodnie z którą nieterminowe wykonanie zobowiązania podatkowego wywołuje powstanie zaległości podatkowej. Stan ten powstaje z mocy samego prawa następnego dnia po dniu, w którym upłynął termin płatności, i nie jest tu potrzebne podejmowanie dodatkowych działań przez organy podatkowe, np. wydanie decyzji stwierdzającej zaległość. Odsetki za zwłokę są konsekwencją powstania zaległości podatkowej. Powstają one w sytuacji, gdy np. podatnik zobowiązany do zapłaty podatku nie uiści go w terminie płatności. Odsetki od zaległości podatkowej mają charakter uzupełniający w stosunku do należności głównej - zaległości podatkowej, nie wystąpią samodzielnie bez zaistnienia zaległości podatkowej.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, po wystawieniu faktur z polskim VAT (23%):

·A. GmbH wykazała faktury w deklaracjach (JPK) za okres powstania obowiązku podatkowego (dostawy),

·na skutek wykazania faktur w deklaracjach (JPK) po stronie A. GmbH powstała zaległość podatkowa,

·A. GmbH zapłaciła zaległość podatkową (VAT należny) do urzędu skarbowego wraz z odsetkami od zaległości podatkowej.

W konsekwencji w ocenie Spółki – po ujęciu faktur korygujących in minus – zwrotowi podlega nie tylko kwota samej nienależnie zapłaconej zaległości podatkowej, ale również kwota nienależnie zapłaconych przez Spółkę odsetek od tej zaległości.

Powyższe potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 5 grudnia 2023 r., cyt.:

„Zaliczenie przez podatnika kwoty (która okazała się nadpłatą) na poczet kwoty zaległości i odsetek za zwłokę nie może skutkować tym, że tylko kwota zaliczona na poczet zaległości jest traktowana jako nadpłata. Cała kwota nadpłacona jest nadpłatą i powinna ona być zwrócona.”

Podsumowanie:

·Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania 4 w ocenie Spółki w okresie rozliczeniowym, w którym zostaną wykazane faktury korygujące in minus kwota VAT należnego będzie ujemna i zastosowanie znajdzie przepis art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, tj. kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, będzie w tym okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, a w konsekwencji A. GmbH będzie miała prawo do zwrotu tej różnicy na rachunek bankowy wskazany w wykazanie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT,

·w/w różnica do zwrotu na rachunek bankowy obejmie jedynie VAT należny to jest główną zaległość podatkową – nie obejmie natomiast odsetek zapłaconych przez Spółkę na poczet tej zaległości podatkowej,

·w konsekwencji Spółka – po wykazaniu w JPK za prawidłowy okres rozliczeniowy faktur korygujących in minus wystawionych na Nabywcę – będzie uprawniona do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty na podstawie art. 75 § 1 w zw. z art. 72 § 2 Ordynacji podatkowej i do otrzymania zwrotu odsetek zapłaconych w związku z nienależnie zapłaconymi zaległościami podatkowymi wynikającymi z błędnej klasyfikacji transakcji między A. GmbH a Nabywcą jako sprzedaży krajowej na terytorium Polski zamiast WDT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 i 4 ustawy o VAT:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy:

Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7 grudnia 2018 r., s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:

Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

Jak stanowi art. 42 ust. 12a ustawy:

Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, której wymaga ten przepis.

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny.

Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego.

Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.

Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.

Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo podmiotem prawa niemieckiego i posiadacie Państwo siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Niemiec. Jesteście Państwo członkiem międzynarodowej grupy. Od 1 grudnia 2024 r. jesteście Państwo zarejestrowani na potrzeby VAT w Polsce jako podatnik VAT czynny oraz dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE). Do magazynu w Polsce, którego nie jesteście Państwo właścicielem został przetransportowany Sprzęt IT, który został zwrócony przez podmioty z Grupy. Dokonaliście Państwo sprzedaży zwróconego Sprzętu na rzecz niemieckiego podmiotu B. AG (Nabywca). Nabywca nie jest zarejestrowany na potrzeby VAT w Polsce. Nabywca jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Niemczech. Posiada również aktywny numer nadany w Niemczech dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Początkowo – w wyniku błędu –wystawiliście Państwo na Nabywcę faktury z niemieckim VAT (19%) (na fakturach nie było ani polskiego VAT, ani Państwa NIPu), a Nabywca dokonał zapłaty za zużyty Sprzęt IT na podstawie tych faktur. Z uwagi na to, że sprzęt znajdował się w Polsce dokonaliście Państwo korekty faktur z niemieckim VAT (19%) zgodnie z niemieckimi przepisami i wystawiliście faktury z polskim VAT (23%). Faktury te zostały wykazane w deklaracjach (JPK) za okres powstania obowiązku podatkowego (dostawy), a VAT należny został przez Państwa wpłacony do urzędu skarbowego wraz z odsetkami od zaległości podatkowej (na skutek wykazania faktur w deklaracjach (JPK) po Państwa stronie powstała zaległość podatkowa). W okresach tych nie były dokonywane żadne inne transakcje sprzedaży i nabycia towarów na terytorium kraju. Nabywca odrzucił faktury i zgłosił Państwu, że dokonana między Państwem a Nabywcą transakcja nie powinna zostać zaklasyfikowana jako dostawa krajowa w Polsce, gdyż nabyty przez Nabywcę Sprzęt został w ramach tej transakcji wywieziony z terytorium Polski na terytorium Niemiec i z perspektywy niemieckiej stanowi transakcję wewnątrzwspólnotową (wewnątrzwspólnotową dostawę towarów). W związku z powyższym ponownie dokonaliście Państwo analizy transakcji, w ramach której okazało się, że: Sprzęt był odbierany przez Nabywcę z magazynu w Polsce i od razu transportowany bezpośrednio z Polski do Niemiec do centrum technologicznego Nabywcy oraz Sprzęt był odbierany przez Nabywcę z magazynu w Polsce – transport z Polski do Niemiec był organizowany przez Nabywcę. Nabywca wykorzystuje Sprzęt w ramach prowadzonej działalności opodatkowanej VAT w Niemczech. Ponadto w momencie opisywanych transakcji Nabywca posiadał ważny numer VAT dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany w Niemczech. Wszelkie ryzyka związane ze Sprzętem oraz prawa własności do Sprzętu były przenoszone na Nabywcę z momentem przekazania Sprzętu z magazynu w Polsce.

W związku z powyższym planujecie Państwo skorygować wystawione faktury z 23% VAT (wystawić faktury korygujące in minus do zera) oraz wystawić nowe faktury dokumentujące przedmiotowe transakcje. Państwo i Nabywca podpiszą uzgodnienie w sprawie rozliczania faktur korygujących (Uzgodnienie), w którym zostanie wskazane że zważywszy na to, że po ponownej weryfikacji transakcji Strony zidentyfikowały, że doszło do błędnej klasyfikacji transakcji i niesłusznie zostały one zaklasyfikowane jako dostawa na terytorium Polski zamiast wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Strony uzgodniły, że w celu zmiany klasyfikacji transakcji z dostawy krajowej na terytorium Polski na WDT z Polski do Niemiec wystawicie Państwo na rzecz Nabywcy z Niemiec faktury korygujące in minus do faktur oraz nowe faktury dokumentujące WDT z Polski do Niemiec. Niniejsze uzgodnienie stanowić będzie uzgodnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania. Niezwłocznie po wystawieniu faktur WDT, złożycie Państwo w urzędzie skarbowym informacje o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów dokonanych na rzecz Nabywcy, o których mowa w przepisach art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, wskazując jego odpowiedni numer VAT UE. Dodatkowo, złożycie Państwo naczelnikowi urzędu skarbowego na piśmie wyjaśnienia, o których mowa w przepisach art. 42 ust 1a pkt 2 ustawy o VAT.

W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy transakcja pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą z Niemiec stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką VAT 0% (pytanie nr 1).

Z okoliczności sprawy wynika, że dokonaliście Państwo sprzedaży zwróconego sprzętu IT na rzecz niemieckiego podmiotu, który jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Niemczech i posiada aktywny numer nadany w Niemczech dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych (Nabywca). Sprzęt został odebrany przez Nabywcę z magazynu w Polsce i od razu transportowany bezpośrednio z Polski do Niemiec do centrum technologicznego. Sprzęt zatem został wywieziony z terytorium Polski na terytorium Niemiec. Tym samym transakcja pomiędzy Państwem a Nabywcą z Niemiec stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy, która będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów usług na terytorium Polski, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.

Odnośnie posiadanej dokumentacji w związku z tą transakcją wskazaliście Państwo, że w przypadku wywozu towarów z Polski do Niemiec będziecie w posiadaniu dokumentów transportowych potwierdzających transport sprzętu z Polski do Niemiec, na których widnieje miejsce i data dostawy, jednakże nie będą one zawierały podpisu Nabywcy. Jednakże będziecie Państwo posiadać Proof of Delivery (PoD), który zawiera datę i miejsce dostawy oraz podpis Nabywcy potwierdzający otrzymanie sprzętu na terytorium Niemiec. Dokument ten zawiera również oświadczenie „Ja, jako nabywca, niniejszym potwierdzam odbiór towarów wskazanych w powyższych fakturach dokumentujących wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w miejscu wskazanym w powyższej sekcji”. Dodatkowo będziecie w posiadaniu faktury WDT, której będzie wskazana specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że ww. dokumenty zgromadzone przez Państwa w związku z dokonaną wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na rzecz Nabywcy z Niemiec stanowią dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (Niemiec). Tym samym, zgromadzone dokumenty, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy, upoważniają Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia czy jesteście Państwo uprawnieni do wystawienia faktur korygujących in minus do zera oraz faktur WDT na rzecz Nabywcy z Niemiec (pytanie nr 2). Ponadto wątpliwości sformułowane w pytaniu nr 3 dotyczą ustalenia w jakim miesiącu powinniście Państwo ująć faktury in minus wystawione na rzecz Nabywcy z Niemiec.

W odniesieniu do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 106j ust. 1 ustawy:

W myśl art. 106j ust. 2 ustawy:

Wskazać należy, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Faktura korygująca winna spełniać wszystkie wymogi wskazane w art. 106j ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 29a ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 14 ustawy:

Zgodnie z art. 29a ust. 15 pkt 1) ustawy:

Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu.

Termin rozliczenia korekty wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów niezależnie czy powoduje zmniejszenie podstawy opodatkowania czy też podwyższenie podstawy opodatkowania uzależniony jest od okoliczności, które spowodowały powstanie korekty.

W przypadku faktury korygującej (powodującej zmniejszenie, jak również zwiększenie podstawy opodatkowania) wystawianej w celu naprawienia błędu, który spowodował zaniżenie wartości podstawy opodatkowania wykazanego w pierwotnej fakturze np. błąd rachunkowy, zaniżenie/zawyżenie wartości sprzedaży (przyczyna o charakterze pierwotnym), korektę należy ująć w okresie rozliczeniowym, w którym ujęto daną transakcję (w którym powstał obowiązek podatkowy) na podstawie pierwotnie wystawionej faktury. Natomiast w przypadku faktury korygującej (powodującej zmniejszenie, jak również zwiększenie podstawy opodatkowania) wystawianej z przyczyn o charakterze wtórnym, które nie istniały w momencie wystawienia faktury pierwotnej i których powstanie nie jest uzależnione od błędu, który spowodował zaniżenie wartości podstawy opodatkowania wykazanego w pierwotnej fakturze, korektę należy ująć w okresie rozliczeniowym, w którym powstała przyczyna korekty.

Z okoliczności sprawy wynika, że wystawiliście Państwo na rzecz Nabywcy z Niemiec fakturę z polskim VAT (23%) klasyfikując transakcję jako odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. Jak ustaliłem dostawa spełniała w istocie wszystkie warunki do uznania jej za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy opodatkowaną stawką 0%. Tym samym wystawiona przez Państwa faktura zawiera błędnie wskazaną czynność oraz stawkę podatku od towarów i usług. W związku z tym, zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy, do faktury tej należy wystawić fakturę korygującą, w której powinna zostać skorygowana treść faktury pierwotnie wystawionej. Wskazaliście Państwo, że planujecie skorygować wystawione faktury z 23%, tj. wystawić faktury korygujące do zera oraz wystawić nowe faktury dokumentujące WDT. Należy podkreślić, że faktury do zera wystawiane są w sytuacji gdy wystawiona faktura pierwotna nie powinna być wystawiona z uwagi na fakt, że do transakcji w ogóle nie doszło. Oznacza to, że kwoty wskazane na fakturze (w tym również podatek VAT) zostają anulowane, a transakcja zostaje uznana za niewykonaną, co nie ma miejsca w przedmiotowej sytuacji. W opisanym przez Państwa przypadku nie ulega wątpliwości, że czynność objęta fakturą pierwotną miała miejsce. Okoliczność, że faktura wystawiona przez Państwa zawiera błędy formalne (nieprawidłowa klasyfikacja transakcji, nieprawidłowa kwota podatku), skutkuje tym, że nie odzwierciedla ona rzeczywistego przebiegu transakcji, stanowi jedynie podstawę do wystawienia faktury korygującej powodującej zmniejszenie kwoty podatku VAT z 23% do 0%, tak aby faktura ta dokumentowała rzeczywisty przebieg transakcji. Nie ma podstaw wystawienia faktury do zera, a następnie nowej faktury dokumentującej WDT. W konsekwencji jesteście Państwo uprawnieni do wystawienia faktury korygującej powodującej zmniejszenie kwoty podatku VAT z 23% do 0%, bez wystawiania nowych faktur WDT.

We własnym stanowisku wskazaliście Państwo, że zobowiązani jesteście Państwo do ujęcia faktur korygujących wystawionych na Nabywcę w miesiącu ich wystawienia, pod warunkiem, że będziecie Państwo posiadali Uzgodnienie, które stanowi uzgodnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy. Należy zauważyć, że w sytuacji gdy przedmiotem transakcji jest wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, to na podstawie art. 29 ust. 15 pkt) 1 w zw. z ust. 13 ustawy, nie macie Państwo obowiązku posiadania dokumentacji, z której wynika, że uzgodniliście Państwo z Nabywcą warunki dotyczące wystawienia faktur korygujących w których uwzględniona będzie właściwa stawka podatku VAT, tj. 0%. Ponadto podkreślić należy, że nie można uznać, że przyczyną wystawienia faktury korygującej z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (Sprzętu) są nowe okoliczności, których nie można było przewidzieć w momencie wystawienia faktury pierwotnej, a które zaistniały po dokonaniu pierwotnej sprzedaży (okoliczności nieznane w momencie wystawienia faktury pierwotnej). Opisana przez Państwa dostawa na rzecz Nabywcy z Niemiec w chwili wystawienia faktury pierwotnej (przyczyna o charakterze pierwotnym) stanowiła wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, tylko została źle przez Państwa zakwalifikowana. W związku z tym fakturę korygującą w związku ze zmianą klasyfikacji transakcji jako odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju (23%) na wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0% należy ująć w okresie rozliczeniowym, w którym ujęto daną transakcję tj. w okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (korekta „wstecz”).

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 i nr 3 należy uznać za nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości sformułowane w pytaniu nr 4 dotyczą czy w związku z ujęciem faktur korygujących in minus sprzedaż krajową w JPK, w przypadku braku innej sprzedaży krajowej i zakupów krajowych, w JPK za miesiąc ich wykazania kwota VAT należnego będzie ujemna i w konsekwencji powstanie kwota do zwrotu, którą Wnioskodawca może wykazać jako kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy. Wątpliwości sprecyzowane w pytaniu nr 5 dotyczą zaś uznania czy odsetki od nienależnie zapłaconych przez Państwa zaległości podatkowych wynikających z błędnej klasyfikacji transakcji jako sprzedaży krajowej zamiast WDT stanowią nadpłatę, o której mowa w art. 72 § 2 Ordynacji podatkowej i podlegają zwrotowi.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy wskazać, że podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy:

Według generalnej zasady zawartej w treści art. 99 ust. 12 ustawy:

W myśl art. 103 ust. 1 ustawy:

Zauważyć należy, że z cytowanych wyżej przepisów wynika, że każda deklaracja odnosi się do konkretnego, zamkniętego już okresu rozliczeniowego, który w przypadku deklaracji VAT-7 jest okresem miesięcznym. W związku z powyższym deklaracja musi uwzględniać stan prawny istniejący w momencie zamknięcia okresu rozliczeniowego.

Deklaracja podatkowa stanowi zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, oceniany z punktu widzenia przepisów podatkowych w tym przedziale czasowym obowiązujących, a który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania przez niego swego uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego zwrotu podatku.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) zawiera ogólne zasady korygowania deklaracji, także dotyczące deklaracji składanych dla potrzeb rozliczenia podatku od towarów i usług, niezależnie od regulacji zawartych w samej ustawie o VAT.

Stosownie do art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej:

Na podstawie art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej:

Według art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej:

Natomiast stosownie do art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej:

Stosownie do art. 21 § 1 oraz § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Zgodnie z art. 81 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Wprawdzie przepisy ustawy VAT nie zawierają generalnej reguły dotyczącej korekt deklaracji, ani co do przesłanek takiej korekty, ani co do sposobu jej dokonywania, to jednak konieczność korekty powstaje w każdym przypadku, gdy kwota odliczenia byłaby niższa lub wyższa od kwoty odliczenia przysługującego podatnikowi, a także w sytuacjach, gdy po wykazaniu odliczenia uległy zmianie czynniki wpływające na prawo lub wielkość odliczenia.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Może ona dotyczyć każdej pozycji deklaracji, np.: określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości kwoty zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji (np.: adresu, nr NIP) – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza, z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej już deklaracji. Skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty deklaracji powoduje, że złożona przez niego deklaracja korygująca zastępuje pierwotną (korygowaną) deklarację i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiające jednocześnie pierwotną deklarację mocy prawnej. Korekta deklaracji ma na celu skorygowanie błędu poprzez zastąpienie go właściwym zapisem.

W sytuacji, w której złożenie korekty deklaracji pociąga za sobą powstanie nadpłaty w podatku od towarów i usług, należy odnieść się do przepisów art. 72-80 Ordynacji podatkowej, regulujących zasady określania nadpłat.

Stosownie do art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 72 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej:

Według art. 73 § 2 ustawy Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej:

W myśl art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:

Podatnik nabywa uprawnienie do odzyskania nienależnie uiszczonego podatku, które zgodnie z art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej może zrealizować jedynie poprzez złożenie korekty deklaracji za odpowiedni okres rozliczeniowy i wystąpienie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w przypadku, gdy w pierwotnej deklaracji wykazał kwotę zobowiązania podatkowego z tytułu podatku nienależnie lub w wysokości większej od należnej i uiścił tę kwotę.

Przytoczone wyżej przepisy ustanawiają regułę generalną, zgodnie z którą nieterminowe wykonanie zobowiązania podatkowego wywołuje powstanie zaległości podatkowej. Stan ten powstaje z mocy samego prawa następnego dnia po dniu, w którym upłynął termin płatności, i nie jest tu potrzebne podejmowanie dodatkowych działań przez organy podatkowe, np. wydanie decyzji stwierdzającej zaległość. Odsetki za zwłokę są konsekwencją powstania zaległości podatkowej. Powstają one w sytuacji, gdy np. podatnik zobowiązany do zapłaty podatku nie uiści go w terminie płatności. Odsetki od zaległości podatkowej mają charakter uzupełniający w stosunku do należności głównej – zaległości podatkowej, nie wystąpią samodzielnie bez zaistnienia zaległości podatkowej.

Zgodnie z art. 72 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacji podatkowej jeżeli wpłata dotyczyła zaległości podatkowej, na równi z nadpłatą traktuje się także część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę. Zaliczenie przez podatnika kwoty (która okazała się nadpłatą) na poczet kwoty zaległości i odsetek za zwłokę nie może skutkować tym, że tylko kwota zaliczona na poczet zaległości jest traktowana jako nadpłata. Cała kwota nadpłacona jest nadpłatą i powinna ona być zwrócona.

W przedmiotowej sprawie początkowo, w wyniku błędu, wystawiliście Państwo na Nabywcę faktury z niemieckim VAT (19%) (na fakturach nie było ani polskiego VAT, ani Państwa NIP), a Nabywca dokonał zapłaty za zużyty Sprzęt IT na podstawie tych faktur. W związku z tym dokonaliście Państwo korekty faktur z niemieckim VAT (19%) zgodnie z niemieckimi przepisami i wystawiliście faktury z polskim VAT (23%), klasyfikując transakcję jako odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. Faktury zostały wykazane w deklaracjach JPK oraz VAT należny został przez Państwa wpłacony do urzędu skarbowego wraz z odsetkami od zaległości podatkowej. Państwo w tych okresach nie dokonywali żadnych innych transakcji sprzedaży oraz nabycia na terytorium kraju.

Natomiast jak wynika z dokonanej powyżej analizy okoliczności sprawy, dostawa towarów dokonywana przez Państwa na rzecz Nabywcy z Niemiec stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0%. W związku z tym jak wskazałem, należy wystawić fakturę korygującą in minus, w której powinna zostać skorygowana treść faktury pierwotnie wystawionej, w okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W tym okresie należy również dokonać zmniejszenia kwoty podatku należnego. W związku z tym, w wyniku korekty tej deklaracji wykażecie Państwo kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości mniejszej niż w deklaracji pierwotnej. Uiszczona przez Państwa kwota będzie stanowiła więc nadpłatę z tytułu nienależnie zapłaconego podatku. Wobec powyższego będziecie Państwo wraz ze złożoną korektą deklaracji uprawnieni złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku VAT, zgodnie z art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej. Zatem Państwo będziecie uprawnieni do ubiegania się o zwrot zapłaconego podatku VAT należnego. Ponadto jak wynika z powołanego przepisu art. 72 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, na równi z nadpłatą traktuje się część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę, jeżeli wpłata ta dotyczyła zaległości podatkowej. Tym samym jesteście Państwo uprawnieni również złożyć wraz ze skorygowanymi deklaracjami wniosek o stwierdzenie nadpłaty w związku z nienależnie uiszczonymi odsetkami za zwłokę.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 należy uznać za nieprawidłowe. Natomiast w zakresie pytania nr 5 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.