Interpretacja indywidualna z dnia 16 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.978.2025.2.AA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 15 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 15 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 12 stycznia 2026 r. (wpływ 12 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W latach 2022-2024 odbywał Pan aplikację radcowską w Okręgowej Izbie Radców Prawnych (…). Aplikacja stanowiła wymóg konieczny do przystąpienia do egzaminu radcowskiego. W kwietniu 2025 r. złożył Pan z wynikiem pozytywnym egzamin radcowski, w czerwcu 2025 r. uzyskał Pan wpis na listę radców prawnych, a w lipcu 2025 r. złożył Pan ślubowanie, które było koniecznym wymogiem do rozpoczęcia wykonywania zawodu radcy prawnego.

Od 2 grudnia 2025 r. wykonuje Pan zawód radcy prawnego w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej – Kancelarii Radcy Prawnego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wybrał Pan opodatkowanie PIT na zasadach ogólnych. Koszty, które zostały poniesione przez Pana, związane z uzyskaniem tytułu zawodowego radcy prawnego (który jest niezbędny do tego, aby możliwe było wykonywanie zawodu radcy prawnego w formie jednoosobowej działalności gospodarczej) w roku podatkowym 2025, w którym wskazana jednoosobowa działalność gospodarcza została założona, a poniesione przed dniem 2 grudnia 2025 roku, tj. przed rozpoczęciem prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej są następujące:

-opłata za egzamin radcowski uiszczona w wysokości (…) zł na rachunek Ministerstwa Sprawiedliwości,

-opłata za wpis na listę radców prawnych wraz z opłatą manipulacyjną uiszczona na rachunek OIRP w (…) w wysokości (…) zł,

-obowiązkowe składki aplikanckie za okres od stycznia do czerwca 2025 roku uiszczane na rachunek OIRP w (…) – razem (…) zł,

-obowiązkowe składki radcowskie za okres od lipca do grudnia 2025 – razem (…) zł,

-koszt zakupu togi radcowskiej – (…) zł,

-opłata za wydanie legitymacji radcowskiej w wysokości (…) zł.

Razem: (…) zł.

Obecnie Pana dokumentację podatkową prowadzi biuro rachunkowe w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Każdy z opisanych powyżej wydatków został przez Pana poniesiony w roku podatkowym 2025, tj. w roku, w którym założył Pan działalność gospodarczą, ale w okresie poprzedzającym założenie tej działalności. Wskazane we wniosku wydatki nie zostały Panu zwrócone i nie będą zwrócone w przyszłości. Posiada Pan potwierdzenia przelewów, które dokumentują poniesione koszty.

Pytanie

Czy poniesione wydatki z roku 2025, w którym została założona działalność gospodarcza, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, której otwarcie było planowane i która jest prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (indywidualnej kancelarii radcy prawnego)? W razie pozytywnej odpowiedzi na powyższe pytanie, proszę o wskazanie, czy powinien Pan zaliczyć przedmiotowe wydatki do kosztów uzyskania przychodu w dacie rozpoczęcia działalności gospodarczej, tj. 2 grudnia 2025 roku?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie – zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 u.p.d. Zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

1)pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

2)nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 u.p.d.,

3)być właściwie udokumentowany.

W świetle powyższego stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu. W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przed podjęciem prowadzenia działalności gospodarczej w formie indywidualnej kancelarii radcy prawnego konieczne jest poniesienie kosztów, które są związane z uzyskaniem formalnej możliwości wykonywania zawodu radcy prawnego. Członków samorządu radcowskiego obciąża obowiązek uiszczania składek – zarówno gdy są aplikantami, jak i radcami. W przypadku aplikantów jest to składka w wysokości 30 złotych miesięcznie, w przypadku radców prawnych jest to składka wynosząca 111 zł miesięcznie, powiększona o obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej – 19 zł miesięcznie (w sumie 130 zł miesięcznie). Uiszczanie przedmiotowej składki jest warunkiem utrzymywania się na liście odpowiednio aplikantów radcowskich lub radców prawnych. Zaznacza Pan, że w miesiącach lipcu, sierpniu i wrześniu 2025 roku był Pan zatrudniony na umowę o pracę u poprzedniego pracodawcy na stanowisku niewymagającym uprawnień radcy prawnego – z tego powodu za te miesiące nie musiał Pan opłacać ubezpieczenia OC, a jedynie samą składkę w kwocie 111 zł. Od października 2025 opłaca Pan składkę i ubezpieczenie w pełnej wysokości 130 zł miesięcznie. Aby przystąpić do egzaminu radcowskiego konieczne jest uiszczenie opłaty egzaminacyjnej, a w dalszej kolejności, aby uzyskać wpis na listę radców prawnych – uiszczenie opłaty za wpis wraz z opłatą manipulacyjną. Toga radcy prawnego jest strojem urzędowym, którego używanie jest dla radcy prawnego obowiązkowe podczas rozpraw sądowych (Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie określenia stroju urzędowego radców prawnych biorących udział w rozprawach sądowych). Wydatek ten jest zatem bezpośrednio związany z wykonywaniem zawodu w ramach działalności gospodarczej. Posiadanie togi jest jednak konieczne już podczas uroczystości ślubowania radców prawnych, dlatego zakup togi został dokonany przed założeniem działalności gospodarczej. Legitymacja radcowska stanowi zaś swoisty dokument tożsamości, z którego radca prawny korzysta, legitymując się w sądzie czy urzędzie.

Podsumowując, wszystkie wymienione wyżej koszty były konieczne i pozostają w ścisłym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zostały one poniesione w roku założenia działalności gospodarczej (jednak przed dniem jej rozpoczęcia) i powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku PIT rozliczanym na zasadach ogólnych.

Należy wskazać, że Pana stanowisko znajduje poparcie w utrwalonej linii interpretacyjnej Krajowej Informacji Skarbowej. Warto przytoczyć pogląd wyrażony w treści interpretacji indywidualnej nr 0112-KDIL2-2.4011.895.2024.2.AG wyrażonej wobec zbliżonego pytania w stosunku do aplikanta adwokackiego, którego ścieżka kariery i droga do uzyskania tytułu zawodowego jest tożsama, z którego wynika: „Natomiast wydatki poniesione przez Pana w roku rozpoczęcia tej działalności gospodarczej (czyli w 2024 r.), tj. obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako aplikant adwokacki oraz opłata za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w dacie jej rozpoczęcia”. Podobne rozstrzygnięcia, korzystne dla Wnioskujących, zapadły także w interpretacjach indywidualnych z dnia 20 listopada 2025 roku nr 0113-KDIPT2-1.4011.830.2025.1.MAP (dot. bezpośrednio zawodu radcy prawnego) oraz z dnia 21 października 2025 roku nr 0115-KDIT3.4011.719.2025.2.RS. Stanowisko pozwalające na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z uzyskaniem i utrzymaniem uprawnień radcy prawnego poniesionych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, ale w tym samym roku podatkowym co rozpoczęcie działalności, spotkało się także z aprobatą w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 sierpnia 2025 r. sygn. akt: I SA/Po 241/25).

W konsekwencji wskazane we wniosku wydatki należy zatem po fakcie uznać za koszty uzyskania przychodu, albowiem gdyby nie zostały poniesione, nie byłoby możliwe uzyskanie jakiegokolwiek w tym zakresie przychodu. Z uwagi na fakt, że założenie przedmiotowej indywidualnej kancelarii radcy prawnego było możliwe dopiero po spełnieniu ustawowych warunków uzyskania tytułu zawodowego radcy prawnego, koszty, które zostały poniesione przed jej założeniem, ale w roku podatkowym jej założenia, mogą zostać zaliczone jako koszty uzyskania przychodów.

Uzupełnienie wniosku

Pana zdaniem koszty te powinny być ujęte w PKPiR z datą 2 grudnia 2025 roku, czyli w dniu rozpoczęcia przez Pana działalności. W tym dniu Pana biuro księgowe rozpoczęło prowadzenie dla Pana podatkowej księgi przychodów i rozchodów, dlatego jest to pierwszy dzień, kiedy koszty mogą być uwzględnione w tej księdze. Jednocześnie wszystkie wskazane koszty zostały poniesione wcześniej, zatem 2 grudnia 2025 to data najbliższa rzeczywistej dacie poniesienia kosztów.

Taka interpretacja wynika z przepisów ustawy o PIT. Jak stanowi art. 22 ust. 4 tej ustawy, koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 4a-5, 6 i 10. W myśl ust. 5c powołanego wyżej przepisu koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Zgodnie z ust. 6 zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem, że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.

Z cytowanych przepisów wynika wprost, że wymienione w Pana wniosku koszty powinny zostać uwzględnione w rozliczeniu PKPiR za rok podatkowy, w którym zostały poniesione, czyli rok 2025. Ich uwzględnienie w pierwszym dniu działalności jest najbardziej prawidłowe, gdyż wskazuje na fakt ich poniesienia w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej.

Pana stanowisko dotyczące daty zaliczenia kosztów znajduje poparcie w aktualnej linii interpretacyjnej. Stanowisko zbieżne z Pana zostało wyrażone w powoływanym przez Pana w pierwotnym wniosku wyroku WSA w Poznaniu z 7.08.2025 r., I SA/Po 241/25 „wydatki poniesione przez skarżącego w roku rozpoczęcia tej działalności gospodarczej, tj. obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako aplikant adwokacki oraz opłata za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej w dacie jej rozpoczęcia (art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.)”.

Podobne stanowisko wyrażono w interpretacji indywidualnej z dnia 17.04.2015 r. nr ITPB1/4511-64/15-4/WM, wskazując, że „wydatki, w przypadku których dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu przypadł na okres poprzedzający rozpoczęcie działalności gospodarczej, powinny zostać ujęte w podatkowej księdze przychodów i rozchodów – w pierwszym miesiącu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej”. Informacja o tym, że wydatki poniesione przed rozpoczęciem działalności gospodarczej należy zaliczać do kosztów uzyskania przychodów w pierwszym dniu prowadzenia działalności gospodarczej została też jednoznacznie wyrażona na oficjalnej stronie Ministerstwa Finansów (https://www.biznes.gov.pl/pl/portal/00269) w zakładce „Wydatki przed rozpoczęciem działalności gospodarczej”, gdzie wprost wskazano: „Tego rodzaju wydatki należy ewidencjonować w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów w dacie założenia księgi – czyli rozpoczęcia działalności”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

·pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·być właściwie udokumentowany.

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Podkreślam przy tym, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Ponadto dodaję, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w latach 2022-2024 odbywał Pan aplikację radcowską, której ukończenie stanowiło warunek do przystąpienia do egzaminu radcowskiego. W kwietniu 2025 roku złożył Pan z wynikiem pozytywnym egzamin radcowski, który był koniecznym wymogiem do rozpoczęcia wykonywania zawodu radcy prawnego. Od 2 grudnia 2025 roku wykonuje Pan zawód radcy prawnego w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej – Kancelarii Radcy Prawnego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wybrał Pan opodatkowanie na zasadach ogólnych i prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów. W związku z uzyskaniem tytułu zawodowego radcy prawnego – przed 2 grudnia 2025 roku poniósł Pan w 2025 roku następujące wydatki:

-opłata za egzamin radcowski,

-opłata za wpis na listę radców prawnych wraz z opłatą manipulacyjną,

-obowiązkowe składki aplikanckie,

-obowiązkowe składki radcowskie,

-zakup togi radcowskiej.

Wymienione wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazałem, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany wydatek można przyporządkować.

Odnosząc się zatem do cytowanych uprzednio art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz opisu zdarzenia, stwierdzam, że wydatki, poniesione przez Pana w roku podatkowym, w którym istniało już źródło przychodów w postaci działalności gospodarczej, tj. w 2025 roku, może zaliczyć Pan do kosztów uzyskania przychodów – pod warunkiem prawidłowego ich udokumentowania.

Skoro wydatki te poniósł Pan przed datą rozpoczęcia działalności gospodarczej, to ich zaewidencjonowanie w podatkowej księdze przychodów i rozchodów powinno mieć miejsce w dacie założenia księgi, tj. rozpoczęcia działalności gospodarczej (tu: 2 grudnia 2025 roku).

Podsumowanie: wydatki poniesione przez Pana w roku rozpoczęcia działalności gospodarczej (czyli w 2025 r.), tj. opłata za egzamin radcowski, opłata za wpis na listę radców prawnych wraz z opłatą manipulacyjną, obowiązkowe składki aplikanckie, obowiązkowe składki radcowskie, opłata za wydanie legitymacji radcowskiej oraz zakup togi, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w dacie jej rozpoczęcia, tj. 2 grudnia 2025 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenie sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w tym postępowaniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.