Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.1093.2025.4.OS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanej sprzedaży monet kolekcjonerskich oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzupełnił go Pan pismami z 21 grudnia 2026 r. (wpływ) oraz z 12 stycznia 2026 r. (wpływ 13 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Od 2007 roku kolekcjonuje Pan srebrne monety kolekcjonerskie emitowane przez Narodowy Bank Polski oraz Narodowy Bank Ukrainy. Monety nabywał Pan w Narodowym Banku Polskim, w firmach kolekcjonerskich (w tym na podstawie abonamentu) oraz na portalach internetowych (głównie ....). Ostatniego zakupu monet dokonał Pan w czerwcu 2025 roku. Nie posiada Pan dowodów nabycia posiadanych monet. Przy zakupach monet nie sądził Pan/nie pomyślał Pan, że dowody ich zakupu będą Panu potrzebne.

Obecnie nie zakupuje Pan monet i nie zamierza Pan czynić tego w przyszłości.

Monety nabywane były do osobistej kolekcji.

Dotychczas nie zbywał Pan posiadanych monet.

Nigdy nie prowadził Pan żadnej działalności gospodarczej.

W związku z zmianą sytuacji życiowej najprawdopodobniej będzie Pan zmuszony zbywać, najprawdopodobniej stopniowo posiadane monety. Sprzedaż dokonywana będzie bądź za pośrednictwem portali internetowych ( ...) bądź firmom kolekcjonerskim.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:

1.W przeszłości nie dokonywał Pan sprzedaży przedmiotów kolekcjonerskich.

2.W przyszłości nie planuje Pan nabywać innych przedmiotów kolekcjonerskich w celu ich dalszej sprzedaży.

3.Przyszła sprzedaż monet będących przedmiotem wniosku następować będzie wyłącznie w celu zaspokojenia Pana potrzeb, nie w sposób ciągły a jedynie w celu zbycia już posiadanych monet i nie w sposób zorganizowany.

4.Nie będzie Pan podejmował działań marketingowych w celu sprzedaży monet.

5.Monety były dotychczas wykorzystywane przez Pana w celu podziwiania ich walorów estetycznych. Tak też będzie do momentu ich zbycia.

6.Nikt nie doradzał Panu w zakresie jakie monety kupić. Kierował się Pan przy ich zakupie walorami estetycznymi.

7.Kolekcja nie jest ubezpieczona.

8.Obecnie, tj. na dzień 21.12.2025 r. wszystkie monety będące Pana własnością posiada Pan ponad 6 miesięcy, a co za tym idzie (z uwagi na to, że nie będzie Pan już zakupywał monet) w momencie ich sprzedaży będzie Pan ich właścicielem ponad 6 miesięcy.

9.Poza planowaną sprzedaż kolekcji monet nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży przedmiotów kolekcjonerskich, zbiorów, antyków itp.

Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Czy sprzedaż posiadanych przez Pana srebrnych monet kolekcjonerskich będzie opodatkowana podatkiem VAT?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Sprzedaż monet kolekcjonerskich w przedstawionym stanie faktycznym nie podlega podatkowi VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak stanowi art. 2 ust. 6 ustawy:

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie towarów dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania rzeczy dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży towarów jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny, musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.

Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Zasadniczo, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Ponadto przyjęcie, że dany podmiot działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową – profesjonalną (wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2798/18).

Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2007 r., sygn. I FPS 3/07, stwierdził m.in., że „(...) przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. Ani formalny status danego podmiotu, jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzić o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług”.

NSA odnosząc się do sprzedaży przez osobę majątku prywatnego, podniósł, że jeśli taka czynność została dokonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to z tytułu dokonania tej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. W ocenie składu orzekającego w przypadku, gdy majątek nabywany był „na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem na działalność handlową, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika podatku od towarów i usług”.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT, każdorazowo wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Tak więc, rozważenia wymaga kwestia, czy w okolicznościach towarzyszących niniejszej sprawie, dokonując sprzedaży przedmiotów składających się na kolekcje, prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT i działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że:

• 0d 2007 roku kolekcjonuje Pan srebrne monety kolekcjonerskie emitowane przez Narodowy Bank Polski oraz Narodowy Bank Ukrainy;
• nigdy nie prowadził Pan żadnej działalności gospodarczej;
• w przeszłości nie dokonywał Pan sprzedaży przedmiotów kolekcjonerskich;
• w przyszłości nie planuje Pan nabywać innych przedmiotów kolekcjonerskich w celu ich dalszej sprzedaży;
• przyszła sprzedaż monet będących przedmiotem wniosku następować będzie wyłącznie w celu zaspokojenia Pana potrzeb, nie w sposób ciągły a jedynie w celu zbycia już posiadanych monet i nie w sposób zorganizowany;
• nie będzie Pan podejmował działań marketingowych w celu sprzedaży monet;
• monety były dotychczas wykorzystywane przez Pana w celu podziwiania ich walorów estetycznych; tak też będzie do momentu ich zbycia;
• monety nabywane były do osobistej kolekcji;
• nikt nie doradzał Panu w zakresie jakie monety kupić. Kierował się Pan przy ich zakupie walorami estetycznymi;
• kolekcja nie jest ubezpieczona;
• obecnie, tj. na dzień 21.12.2025 r. wszystkie monety będące Pana własnością posiada Pan ponad 6 miesięcy, a co za tym idzie (z uwagi na to, że nie będzie Pan już zakupywał monet) w momencie ich sprzedaży będzie Pan ich właścicielem ponad 6 miesięcy;
• Poza planowaną sprzedaż kolekcji monet nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży przedmiotów kolekcjonerskich, zbiorów, antyków itp.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT, sprzedaży monet kolekcjonerskich z Pana kolekcji.

Aby odpowiedzieć na zadane pytanie należy w pierwszej kolejności ustalić, czy z tytułu planowanej sprzedaży monet kolekcjonerskich będzie Pan działał jako podatnik podatku VAT, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami podmiot dokonujący dostawy towarów będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy dostawa ta będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zatem należy wskazać, iż całokształt Pana działań związany ze sprzedażą monet kolekcjonerskich, należących do Pana kolekcji nie pozwala stwierdzić, że sprzedaż ta była dokonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Nie można zatem stwierdzić, że w opisanych okolicznościach mamy do czynienia z działalnością gospodarczą. Sprzedaż monet, w tej konkretnej sprawie, nie wykracza poza normalny zarząd własnym majątkiem, (sprzedaż elementów gromadzonej kolekcji). Zatem sprzedaż ta nie będzie nosiła znamion profesjonalnego i zorganizowanego obrotu i będzie stanowiła zarząd majątkiem prywatnym.

Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż monet kolekcjonerskich w opisanych okolicznościach dokonywana będzie przez Pana w ramach zarządu majątkiem osobistym. Oznacza to, że ww. sprzedaż monet kolekcjonerskich nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan nie będzie działał w tym zakresie jako podatnik na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, sprzedaż monet kolekcjonerskich nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wobec powyższego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Tą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie załatwiony odrębnie.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pana do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.