Interpretacja indywidualna z dnia 4 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.1020.2025.1.MKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

I.Wnioskodawca i zakres jego działalności

Wnioskodawca (zwana dalej Uczelnią) jest uczelnią publiczną artystyczną działającą, w szczególności, na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., zwanej dalej Prawem o szkolnictwie wyższym), aktów wykonawczych na jej podstawie wydanych oraz statutu Uczelni. Uczelnia jest nadzorowana przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Zakres podstawowych czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę określa m.in. art. 11 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, jako:

1.prowadzenie kształcenia na studiach;

2.prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;

3.prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki;

4.prowadzenie kształcenia doktorantów;

5.kształcenie i promowanie kadr uczelni;

6.stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w procesie przyjmowania na uczelnię, kształceniu oraz prowadzeniu działalności naukowej;

7.wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;

8.stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;

9.upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych;

10.działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.

Wnioskodawca realizuje etiudy fabularne, dokumentalne, operatorskie i animowane, które powstają w każdej technice filmowej przy użyciu najnowocześniejszego sprzętu oraz na tradycyjnej taśmie 35 mm. Wnioskodawca realizując program dydaktyczny wspierany dotacją (…) produkuje filmy szkolne, z których część zawiera sceny (…) wymagające zatrudnienia wykwalifikowanych koordynatorów.

II.Status podatkowy Wnioskodawcy i zatrudnionych koordynatorów

Wnioskodawca jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązanym do naliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym od przychodów osiąganych przez koordynatorów scen (…) zatrudnionych przez Uczelnię na podstawie umowy zlecenia (dalej: Koordynatorzy).

Wnioskodawca zatrudnia Koordynatorów do nadzorowania i koordynowania realizacji scen (…) w produkcjach filmowych realizowanych przez Uczelnię, w tym etiudach studenckich i projektach dydaktycznych, w celu zapewnienia bezpiecznych warunków pracy oraz realizacji świadczonych przez siebie usług produkcji filmowej zgodnie z obowiązującymi standardami branżowymi. Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powyższe przychody kwalifikowane są do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

III.Czym jest koordynacja scen (…) i dlaczego jest niezbędna

1.Definicja i standardy branżowe

Zgodnie z dokumentem „(…)” opracowanym w 2022 r. przez koalicję (…), realizacja scen (…) wymaga wrażliwości, wiedzy, profesjonalnego podejścia i zgody wszystkich osób biorących w scenie udział.

Dokument ten, będący pierwszym tego typu w Europie wypracowanym w trybie szerokich negocjacji środowiskowych, ustanawia standardy bezpieczeństwa na polskich planach filmowych.

Scena (…) to scena: (…)

Koordynator/koordynatorka scen (…) to osoba, która pomaga i wspiera aktorów odgrywających sceny (…), upewniając się, że podczas realizacji nie doświadczą oni niechcianych czy krzywdzących działań. Jest to nowy zawód filmowy, wymagający specjalistycznych szkoleń i certyfikacji obejmujących ponad xxx godzin praktycznych i teoretycznych w zakresie:

(…).

2.Uzasadnienie konieczności zatrudnienia koordynatorów

Zgodnie z „Zaleceniami”, decyzję o zatrudnieniu wykwalifikowanego koordynatora podejmuje producent w oparciu o scenariusz, informacje od aktorów oraz zdanie reżysera. Sceny (…) powinny być realizowane przy pomocy koordynatorów scen (…) podobnie jak sceny walki realizowane przez koordynatorów (…).

Raport o stanie bezpieczeństwa wskazuje, że:

-(…)% aktorów uznaje realizację scen (…) za wyzwanie,

-x na x aktorów przynajmniej raz odczuło brak poczucia bezpieczeństwa podczas realizacji scen (…),

-(…)% osób z branży filmowej uważa wypracowanie kanonu zasad bezpiecznego planu za potrzebne.

Zatrudnienie koordynatora minimalizuje ryzyko roszczeń ze strony aktorów, zapobiega sytuacjom mogącym prowadzić do zarzutów (…), chroni reputację Uczelni jako instytucji publicznej oraz zapewnia godne warunki pracy osób studiujących.

3.Zakres obowiązków koordynatorów

Do zadań koordynatora w procesie produkcji filmu należy:

W preprodukcji:

-przekazanie producentowi ekspertyzy zawierającej ocenę poziomu ryzyka każdej ze scen,

-przygotowanie rekomendacji czynności pozwalających obniżyć ryzyko nadużyć,

-opracowanie dokumentacji: "Ryzyko’, "Choreografia", "Regulamin dnia".

W trakcie prób:

-zapewnienie bezpiecznych warunków pracy (…),

-stworzenie choreografii scen w oparciu o wizję reżyserską,

-konsultacje z pionami: kostiumów, operatorskim, charakteryzacji.

Podczas realizacji zdjęć:

-nadzór nad przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa,

-ograniczenie liczby osób na planie do niezbędnego minimum,

-zapewnienie, że aktorzy (…),

-mediacja między stronami procesu twórczego.

W postprodukcji:

-weryfikacja samopoczucia aktorów,

-zapewnienie właściwego zabezpieczenia materiału filmowego.

4.Stan rynku koordynatorów scen (…) w Polsce

Koordynacja (…) i reżyseria scen (…) to dziedziny, które bardzo szybko się rozwijają, ale w Polsce jest obecnie jedynie około 10 certyfikowanych koordynatorów scen (…), co stanowi ekstremalnie ograniczoną liczbę specjalistów w stosunku do potrzeb rynku.

Zatrudnienie, jednej czy dwóch osób spośród 10 certyfikowanych koordynatorów nie zostało zrealizowane ze względu bardzo wysoki koszt ich wynagrodzenia. W związku z powyższym Uczelnia, postanowiła we własnym zakresie przeszkolić wyznaczone osoby i korzystać z ich usług, w miarę bieżących potrzeb, poprzez zawieranie umów zlecenia.

Do dziś w Polsce powstało około xx produkcji, przy których zatrudniono kompetentnych koordynatorów scen (…), co świadczy o niedostatecznej podaży specjalistów na rynku. Sytuacja ta stanowi poważne wyzwanie dla producentów filmowych, którzy są zobowiązani do zapewnienia bezpiecznych warunków pracy.

W Polsce nie istnieje krajowy system certyfikacji koordynatorów scen (…). Certyfikaty do pracy w roli koordynatorów (…) na planach zdjęciowych w Europie wydaje (…) w Wielkiej Brytanii. Proces uzyskania międzynarodowej certyfikacji jest długotrwały i kosztowny, wymagając:

-wielomiesięcznego uczestnictwa w zagranicznych warsztatach,

-poniesienia wysokich kosztów podróży, zakwaterowania i opłat szkoleniowych,

-ponad xxx godzin szkoleń praktycznych i teoretycznych,

-stałego kontaktu z mentorami zagranicznymi.

V.Szkolenie zorganizowane przez Wnioskodawcę

1.Przyczyny zorganizowania szkolenia

W związku z koniecznością zapewnienia bezpiecznych warunków realizacji około xxx produkcji filmowych rocznie, z których znaczna część zawiera sceny (…), oraz wobec ekstremalnie ograniczonej liczby wykwalifikowanych koordynatorów w Polsce (xx osób). Wnioskodawca zorganizował szkolenie w zakresie koordynacji scen (…).

Nieodpłatny charakter szkolenia wynikał z:

a)Niedoboru specjalistów na rynku – przy zaledwie xx certyfikowanych koordynatorach w Polsce i braku systemu kształcenia krajowego, Uczelnia nie ma gwarancji dostępności tych specjalistów dla własnych produkcji.

b)Wysokich kosztów szkoleń zagranicznych – uniemożliwiają one szersze przygotowanie kadry w Polsce, co ogranicza dostęp do niezbędnych usług.

c)Realizacji celów statutowych Uczelni – zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 3 i 5 Prawa o szkolnictwie wyższym, do podstawowych zadań Uczelni należy kształcenie i promowanie kadr uczelni oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki. Organizacja szkolenia bezpośrednio realizuje te cele poprzez wypełnianie luki edukacyjnej w systemie kształcenia filmowego w Polsce.

d)Budowania puli wykwalifikowanych współpracowników – nieodpłatne szkolenie pozwoliło na:

-stworzenie grupy specjalistów znających specyfikę pracy z młodymi, często niedoświadczonymi aktorami,

-zapewnienie dostępności koordynatorów dla produkcji studenckich Uczelni,

-wypełnienie zobowiązań wobec studentów w zakresie bezpieczeństwa na planie,

-zainwestowanie w rozwój kadry niezbędnej do realizacji misji dydaktycznej i produkcyjnej.

2.Przebieg szkolenia

Wnioskodawca zorganizował szkolenie w zakresie podstaw koordynacji scen (…) dla osób, z którymi Wnioskodawca planuje zawrzeć umowy cywilnoprawne oraz pracownika Wnioskodawcy.

Szkolenie obejmowało:

-podstawy świadomej zgody w kontekście pracy filmowej,

-komunikację bez przemocy,

-techniki choreografii scen (…),

-pracę z aktorami i zespołem filmowym,

-standardy branżowe zawarte w dokumencie „(…)”.

Koszt szkolenia w całości pokryła Uczelnia.

O wszelkich kwestiach związanych z organizacją szkolenia decydowała Uczelnia, w tym o:

-programie szkolenia,

-miejscu i terminie jego przeprowadzenia,

-wyborze prowadzących,

-kryteriach rekrutacji uczestników,

-standardach i zakresie przekazywanych kompetencji.

Uczestnicy szkolenia nie mieli wpływu na decyzje dotyczące organizacji i przebiegu szkolenia.

3.Zatrudnienie po szkoleniu

Po zakończeniu szkolenia, Wnioskodawca zatrudnił przeszkolone osób na podstawie umów zlecenia w charakterze koordynatorów scen (…), do których obowiązków będzie należała koordynacja realizacji scen (…) na planach zdjęciowych zgodnie z założeniami Scenariuszowymi studenckich prac praktycznych; przygotowanie sposobu realizacji scen (…) zgodnie z koncepcją artystyczną reżysera, w tym choreografia i zabezpieczenie, próby aktorskie z uwzględnieniem zapisów Regulaminu Scen (…) wprowadzonego przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 734 i następne Kodeksu cywilnego, na podstawie umowy zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. W przypadku Koordynatorów, przedmiotem zlecenia jest koordynacja i nadzorowanie realizacji scen (…) w produkcjach filmowych Uczelni.

Zatrudnienie na umowę zlecenie jest uzasadnione z uwagi na:

-elastyczność dostosowaną do potrzeb produkcji (koordynatorzy potrzebni są tylko w określonych dniach zdjęciowych realizacji konkretnych scen (…)),

-brak zobowiązań stałego zatrudnienia przy zmiennym zapotrzebowaniu (nie każda produkcja zawiera sceny (…)),

-możliwość zatrudnienia wielu różnych specjalistów przy wielu produkcjach równocześnie,

-znajomość specyfiki środowiska akademickiego przez przeszkolonych koordynatorów.

4.Kluczowe okoliczności

Przeprowadzenie szkolenia jest niezbędne Wnioskodawcy do prowadzenia działalności dydaktycznej w zakresie kształcenia filmowego oraz produkcji etiud studenckich zgodnie z wymogami wynikającymi ze standardów branżowych oraz najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa na planach filmowych.

Na Wnioskodawcy jako uczelni publicznej artystycznej ciąży szereg obowiązków związanych z zapewnieniem bezpiecznych warunków nauki i pracy dla studentów oraz pracowników uczestniczących w procesie dydaktycznym oraz produkcji filmowej.

Brak dostępu do wykwalifikowanych koordynatorów wiązałby się z:

-niemożnością realizacji produkcji filmowych zawierających sceny (…) zgodnie ze standardami branżowymi,

-ryzykiem roszczeń prawnych ze strony studentów-aktorów,

-niemożnością realizacji części programu dydaktycznego,

-utratą reputacji jako instytucji kształcącej przyszłych filmowców,

-naruszeniem obowiązków w zakresie zapewnienia bezpiecznych warunków nauki i pracy.

Pytanie

Czy sfinansowanie przez Wnioskodawcę na rzecz uczestników szkolenia w zakresie koordynacji scen (…) kosztów tego szkolenia, a następnie zatrudnienie tych osób na umowę zlecenia w charakterze koordynatorów scen (…), stanowi dla tych osób przychód z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w związku z tym, czy na Wnioskodawcy ciążą związane z tym obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 tej ustawy?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie:

I.Podstawy prawne

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest także działalność wykonywana osobiście.

Przy tym, stosownie do art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Z kolei na podstawie art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2.jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3.jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4.w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Z analizy powyższych przepisów wynika zatem, że za przychód należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

II.Wykładnia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” w orzecznictwie

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.

W uchwałach z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06, Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Na gruncie tej ustawy NSA uznał, że termin „nieodpłatne świadczenie” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. W uchwale z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając przy tym, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych.

III.Kryteria Trybunału Konstytucyjnego

Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, wskazał, że nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika bez ustalonej za nie zapłaty jest świadczeniem podlegającym podatkowi dochodowemu, podobnie jak nie każde tego rodzaju świadczenie jest wyłączone spod regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Trybunał Konstytucyjny zauważył, że ze względu na otwarty i rozwijający się katalog świadczeń - nie jest możliwe enumeratywne wyliczenie w ustawie podatkowej wszystkich nieodpłatnych przysporzeń, a ponadto ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Zgodnie z ww. wyrokiem TK, za przychód z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń", o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane takie świadczenia, które:

1)po pierwsze, zostały spełnione za zgodą odbiorcy świadczenia (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

2)po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie świadczącego) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

3)po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu odbiorcy (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów)

przy czym ww. kryteria muszą zostać spełnione łącznie.

W wyroku Trybunał doszedł również do przekonania, zgodnie z którym gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy - po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym. Uwagi zawarte w wyroku TK co do zasady odnoszą się do umowy o pracę, ale ze względu na to, że zasadnicza część rozważań TK została oparta na art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który definiuje pojęcie przychodu nie tylko ze stosunku pracy, ale także z innych tytułów, to wnioski płynące z wyroku TK należy odnieść także do przychodów zleceniobiorców. Możliwość ta zaaprobowana została w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przykładowo w wyroku NSA z dnia 13 sierpnia 2019 r., sygn. II FSK 2904/17.

IV.Zastosowanie kryteriów TK do stanu faktycznego

Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego będącego przedmiotem wniosku, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionych okolicznościach nie zostaną spełnione wskazane w wyroku TK przesłanki uzasadniające uznanie, że sfinansowanie przez Wnioskodawcę kosztów szkolenia w zakresie koordynacji scen (…) stanowi dla uczestników szkolenia przysporzenie kwalifikujące się do kategorii przychodu z tytułu nieodpłatnie otrzymanych świadczeń.

1.Brak przysporzenia majątkowego (korzyści) po stronie uczestników szkolenia oraz realizacja szkolenia w interesie Uczelni

Przede wszystkim, w związku z otrzymaniem świadczenia w postaci szkolenia, po stronie uczestników nie wystąpi przysporzenie majątkowe (korzyść), które mogłoby być uznane za przychód podlegający opodatkowaniu.

Przeprowadzenie szkolenia jest bowiem niezbędne Wnioskodawcy do prowadzenia działalności dydaktycznej w zakresie kształcenia filmowego oraz produkcji etiud studenckich zgodnie z wymogami wynikającymi ze standardów branżowych oraz najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa na planach filmowych.

Na Wnioskodawcy jako uczelni publicznej artystycznej ciąży szereg obowiązków związanych z zapewnieniem bezpiecznych warunków nauki i pracy dla studentów oraz pracowników uczestniczących w procesie dydaktycznym oraz produkcji filmowej.

Zapewnienie dostępu do wykwalifikowanych koordynatorów scen (…) jest elementem koniecznym do:

-realizacji programu dydaktycznego zgodnie ze standardami bezpieczeństwa - Uczelnia produkuje około xxx projektów filmowych rocznie, z których znaczna część zawiera sceny (…). Zgodnie ze standardami branżowymi zawartymi w dokumencie „(…)”, takie sceny powinny być realizowane przy udziale wykwalifikowanych koordynatorów;

-wypełnienia obowiązków Uczelni w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa studentów-aktorów - wobec danych statystycznych wskazujących, że (…)% aktorów uznaje realizację scen (…) za wyzwanie, a x na x aktorów przynajmniej raz odczuło brak poczucia bezpieczeństwa podczas realizacji takich scen, Uczelnia ma obowiązek zapewnić bezpieczne warunki pracy;

-realizacji produkcji filmowych zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi – dokument „(…)” został wypracowany przez koalicję jedenastu organizacji filmowych i stanowi obecnie obowiązujący standard w polskiej kinematografii;

-minimalizacji ryzyka roszczeń prawnych - brak wykwalifikowanych koordynatorów narażałby Uczelnię na potencjalne roszczenia ze strony studentów-aktorów oraz na zarzuty naruszenia obowiązków w zakresie zapewnienia bezpiecznych warunków nauki i pracy.

Stan rynku uzasadnia działanie Uczelni:

W Polsce funkcjonuje jedynie około xx certyfikowanych koordynatorów scen (…), podczas gdy Uczelnia realizuje około xxx projektów filmowych rocznie. Ta ekstremalnie ograniczona liczba specjalistów w stosunku do potrzeb rynku uniemożliwia Uczelni zapewnienie dostępu do wykwalifikowanych koordynatorów dla realizowanych produkcji filmowych w ramach komercyjnego zatrudnienia zewnętrznych specjalistów.

Ponadto, w Polsce brak jest krajowego systemu certyfikacji koordynatorów scen (…). Certyfikaty wydaje (…) w Wielkiej Brytanii, a proces uzyskania międzynarodowej certyfikacji jest długotrwały i kosztowny. Szkolenia międzynarodowe wymagają wielomiesięcznego uczestnictwa, udziału w zagranicznych warsztatach oraz stałego kontaktu z mentorami zagranicznymi, co generuje wysokie koszty niedostępne dla większości potencjalnych kandydatów.

Brak dostępu do wykwalifikowanych koordynatorów wiązałby się z:

-niemożnością realizacji produkcji filmowych zawierających sceny (…) zgodnie ze standardami branżowymi;

-ryzykiem roszczeń prawnych ze strony studentów-aktorów;

-niemożnością realizacji części programu dydaktycznego;

-utratą reputacji jako instytucji kształcącej przyszłych filmowców;

-naruszeniem obowiązków w zakresie zapewnienia bezpiecznych warunków nauki i pracy Realizacja celów statutowych Uczelni.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, do podstawowych zadań Uczelni należy

m. in.:

-prowadzenie kształcenia na studiach (pkt 1),

-kształcenie i promowanie kadr uczelni (pkt 5),

-transfer wiedzy i technologii do gospodarki (pkt 3),

-stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów (pkt 8), co obejmuje również bezpieczeństwo psychofizyczne.

Zorganizowanie szkolenia bezpośrednio realizuje te cele statutowe poprzez:

-wypełnianie luki edukacyjnej w systemie kształcenia filmowego w Polsce (brak krajowego systemu certyfikacji),

-transfer wiedzy i standardów międzynarodowych do polskiego środowiska filmowego,

-zapewnienie dostępu do wykwalifikowanych specjalistów niezbędnych dla realizacji programu dydaktycznego,

-budowanie bezpiecznego środowiska pracy dla studentów.

Tym samym, zorganizowanie i przeprowadzenie szkolenia leżą w interesie Wnioskodawcy, a nie uczestników szkolenia, bowiem stanowią warunek niezbędny do zgodnego z prawem i standardami branżowymi prowadzenia działalności dydaktycznej w zakresie kształcenia filmowego oraz realizacji produkcji filmowych.

Oznacza to, że po stronie uczestników szkolenia nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, odbycie szkolenia nie generuje po stronie uczestników konkretnych, wymiernych, nowych umiejętności, które byłyby im przydatne poza potencjalnym wykonywaniem zleceń na rzecz Uczelni lub innych producentów filmowych. Szkolenie ma charakter specjalistyczny i ściśle związany z wąskim segmentem rynku usług filmowych - koordynacją scen (…) w produkcjach filmowych i teatralnych.

Nie stanowi ono podniesienia kwalifikacji ogólnych ani uniwersalnych umiejętności zawodowych, które uczestnik mógłby wykorzystać w innych obszarach działalności zawodowej. Rynek usług koordynacji scen (…) w Polsce jest ekstremalnie ograniczony - dotychczas powstało około 30 produkcji z udziałem koordynatorów, co potwierdza wąski i specjalistyczny charakter nabytych umiejętności.

2.Brak pełnej dobrowolności po stronie uczestników szkolenia

W ocenie Wnioskodawcy świadczenie w postaci szkolenia, w kontekście późniejszego zatrudnienia przeszkolonych osób na umowę zlecenia, nie jest również spełniane za pełną i swobodną zgodą uczestników w rozumieniu kryteriów TK.

Szkolenie jest bowiem warunkiem koniecznym do późniejszego świadczenia usług koordynacji scen (…) na rzecz Uczelni będących przedmiotem zawartej umowy zlecenia, co oznacza, że brak przeszkolenia uniemożliwiłby uczestnikowi przystąpienie do wykonywania obowiązków wynikających z tej umowy.

Brak alternatywnych możliwości zdobycia kwalifikacji:

Co istotne, w Polsce nie istnieje inny system kształcenia koordynatorów scen (…) poza szkoleniami zagranicznymi, które są:

-długotrwałe (wymagają wielomiesięcznego uczestnictwa),

-kosztowne (wysoki koszt na osobę),

-prowadzone wyłącznie w języku obcym,

-wymagające stałego kontaktu z mentorami zagranicznymi,

-niedostępne dla większości potencjalnych kandydatów ze względu na bariery finansowe i organizacyjne.

Szkolenie zorganizowane przez Uczelnię stanowi zatem jedyną dostępną w Polsce możliwość uzyskania podstawowych kompetencji w zakresie koordynacji scen (…) bez konieczności ponoszenia znacznych kosztów szkoleń zagranicznych.

Uczelnia decyduje o wszystkich aspektach szkolenia:

Ponadto, to Uczelnia decydowała o wszelkich kwestiach związanych z organizacją szkolenia, w tym o:

-programie szkolenia,

-miejscu i terminie jego przeprowadzenia,

-wyborze prowadzących,

-kryteriach rekrutacji uczestników,

-standardach i zakresie przekazywanych kompetencji.

Uczestnicy szkolenia nie mieli wpływu na decyzje dotyczące organizacji i przebiegu szkolenia. Szkolenie jest elementem polityki kadrowej Uczelni mającej na celu zapewnienie dostępu do niezbędnych specjalistów dla realizacji programu dydaktycznego i produkcji filmowych.

3.Szkolenie jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania zlecenia

Zgodnie z tezą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13: „gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy - po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.”

W przedstawionym stanie faktycznym szkolenie stanowi warunek niezbędny do wykonywania zleceń w charakterze koordynatora scen (…), ponieważ:

-Zgodnie ze standardami branżowymi zawartymi w dokumencie „(…)”, koordynatorzy powinni posiadać specjalistyczne szkolenia w zakresie (…).

-Koordynatorzy muszą posiadać wiedzę i kompetencje wypracowane przez organizacje międzynarodowe (…), które wymagają ponad xxx godzin szkoleń praktycznych i teoretycznych.

-Brak przeszkolenia uniemożliwiałby prawidłowe wykonywanie obowiązków koordynatora, takich jak: opracowanie ekspertyzy ryzyka, przygotowanie choreografii scen (…), nadzór nad przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa na planie, mediacja między aktorami i zespołem filmowym.

-W kontekście odpowiedzialności prawnej Uczelni za bezpieczeństwo studentów-aktorów, zatrudnienie niewykonujących koordynatorów byłoby działaniem sprzecznym z celami statutowymi Uczelni oraz narażałoby ją na ryzyko roszczeń prawnych.

Tym samym, szkolenie nie stanowi dodatkowego świadczenia podnoszącego atrakcyjność zatrudnienia, lecz warunek podstawowy umożliwiający w ogóle wykonywanie zleceń w tym charakterze zgodnie ze standardami zawodowymi i oczekiwaniami zleceniodawcy.

V. Podsumowanie

Mając powyższe na uwadze, wobec niespełnienia wszystkich kryteriów przewidzianych w wyroku TK z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, w szczególności:

1.braku przysporzenia majątkowego (korzyści) po stronie uczestników szkolenia – odbycie szkolenia nie generuje konkretnych, wymiernych umiejętności przydatnych poza wąskim segmentem rynku usług koordynacji scen (…),

2.realizacji szkolenia wyłącznie w interesie Uczelni, a nie uczestników – szkolenie jest niezbędne Uczelni do:

-realizacji programu dydaktycznego zgodnie ze standardami bezpieczeństwa,

-wypełnienia obowiązków w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa studentów,

-zapewnienia dostępu do specjalistów wobec ekstremalnego niedoboru na rynku (około xx osób w Polsce),

-realizacji celów statutowych określonych w art. 11 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym,

3.braku pełnej dobrowolności - szkolenie stanowi warunek konieczny do późniejszego świadczenia usług, a Uczelnia decyduje o wszystkich aspektach jego organizacji,

4.szkolenia jako warunku niezbędnego do zgodnego z prawem wykonania zlecenia - zgodnie z tezą wyroku TK, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy, po stronie odbiorcy nie pojawia się korzyść podlegająca opodatkowaniu w związku z pokryciem przez Uczelnię kosztów szkolenia w zakresie koordynacji scen (…), po stronie uczestników szkolenia, którzy następnie zostają zatrudnieni na umowę zlecenia w charakterze koordynatorów scen (…), nie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika w tym zakresie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody, należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne świadczenie, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu świadczenie, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określono katalog źródeł przychodów, wyszczególniając w pkt 9 „inne źródła”.

Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W świetle powyższego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak więc podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.

Stosownie do art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.

W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” - w aspekcie świadczeń pracowniczych - była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy, mogą być uznane takie świadczenia, które:

-po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

-po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

-po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Podkreślić należy, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.

Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia, jako przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji, aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Jako przykład Trybunał Konstytucyjny wskazał m.in. dowożenie pracownika z miejsca zamieszkania do pracy. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego zorganizowanie tego rodzaju transportu może oznaczać zaoszczędzenie wydatku po stronie pracownika i w konsekwencji może stanowić przysporzenie objęte podatkiem dochodowym. Taka ocena jest jednak poprawna tylko pod warunkiem, że świadczenia te pracodawca spełniał, dysponując uprzednią zgodą pracownika na ich przyjęcie. O ile bowiem pracownik decyduje się skorzystać z przewozu, niewątpliwie zaoszczędza sobie wydatku, który musiałby ponieść.

Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny zauważył, iż w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy – po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.

Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę. Mając powyższe na uwadze Trybunał Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji gdy otrzymane przez pracownika nieodpłatne świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które pracownik wyraził zgodę, które zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, problem ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega rozwiązaniu. Dotyczy to między innymi zorganizowania przez pracodawcę dowozu do pracy, w sytuacji gdy pracodawca wie kto będzie korzystał z tej formy transportu oraz zna odległości, którą każdy będzie pokonywał. W takim przypadku pracodawca jest w stanie precyzyjnie określić wartość świadczenia przypadającą indywidualnie na każdego przewożonego.

W niniejszej sprawie, ustalenia wymaga, czy sfinansowanie przez Państwa na rzecz uczestników – osób, które zostaną zatrudnione na umowę zlecenia w charakterze koordynatorów (…) należy uznać za świadczenia, które będą stanowić dla nich przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy będzie na Państwu ciążył z tego tytułu obowiązek płatnika.

W odniesieniu do okoliczności faktycznych podanych przez Państwa nie można przyjąć, że zorganizowanie i przeprowadzenie szkolenia leży w interesie Wnioskodawcy, a nie uczestników szkolenia, bowiem stanowią warunek niezbędny do zgodnego z prawem i standardami branżowymi prowadzenia działalności dydaktycznej w zakresie kształcenia filmowego oraz realizacji produkcji filmowych. Niewątpliwie szkolenia te organizują Państwo w celu późniejszego zatrudnienia uczestników szkolenia na podstawie umowy zlecenia jako koordynatorów scen (…). Jednak należy uznać, że świadczenia nie są spełniane w Państwa interesie, z punktu widzenia sytuacji zawodowej czy życiowej uczestników szkolenia, lecz są one celowe i przydatne dla tych osób. Uczestnicy szkolenia nabędą nowe umiejętności, które będą mogli wykorzystać w przyszłości, nie tylko świadcząc pracę, na rzecz Uczelni ale także na rzecz innych podmiotów. Jak Państwo zaznaczyli, zgodnie z dokumentem ustanawiającym standardy bezpieczeństwa na polskich planach filmowych „(…)”, sceny (…) powinny być realizowane przy pomocy koordynatorów scen (…). Zatem Państwa argument, że „odbycie szkolenia nie generuje po stronie uczestników konkretnych, wymiernych, nowych umiejętności, które byłyby im przydatne poza potencjalnym wykonywaniem zleceń na rzecz Uczelni lub innych producentów filmowych” oraz że „szkolenie ma charakter specjalistyczny i ściśle związany z wąskim segmentem rynku usług filmowych - koordynacją scen (…) w produkcjach filmowych i teatralnych” nie potwierdza braku korzyści po stronie uczestników szkoleń. Argument ten, jednoznacznie wskazuje, że biorąc udział w szkoleniu uczestnik uzyskuje specjalistyczną wiedzę i umiejętności, które będzie mógł wykorzystać nie tylko wykonując zlecenie na rzecz Uczelni ale także na rzecz innych producentów filmowych. Zatem świadczenia w postaci sfinansowania kosztów szkolenia przez Uczelnię są spełniane w interesie uczestników szkolenia.

Nie można również uznać Państwa tezy, że skorzystanie przez uczestnika ze szkolenia nie jest spełnione za jego pełną i swobodną zgodą w rozumieniu kryteriów wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Jak Państwo wskazali, po ukończeniu szkolenia osoby te zostaną przez Państwa zatrudnione na podstawie umowy zlecenia jako koordynatorzy scen (…). Zatem zleceniobiorca, podejmując decyzję o przyszłym zatrudnieniu jako koordynator scen (…) ma świadomość, że konieczne jest zdobycie umiejętności i wiedzy w ramach szkolenia organizowanego przez Uczelnię. Dlatego wyrażając dobrowolną zgodę na zatrudnienie jednocześnie dobrowolnie godzi się na uczestnictwo w szkoleniu. Dodatkowo gdyby Uczelnia nie zapewniła mu możliwości udziału w szkoleniu, żeby zatrudnić się na stanowisku koordynatora scen (…) musiałby on posiadać niezbędne przeszkolenie, zatem musiałby ponieść wydatek na odpowiednie kursy/szkolenia.

Niewątpliwie w opisanym stanie faktycznym można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę. W szkoleniu bierze udział konkretna osoba znana z imienia i nazwiska, zatem możliwe jest określenie kosztu szkolenia zorganizowanego przez Uczelnię przypadającego na danego uczestnika.

Zatem, po stronie uczestnika szkolenia z tytułu sfinansowania przez Państwa szkolenia w zakresie koordynacji scen (…) powstaje przychód z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten uczestnik szkolenia uzyska przed zawarciem umowy zlecenia, dlatego będzie to przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy. W konsekwencji będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.