Interpretacja indywidualna z dnia 11 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.705.2025.2.MR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zobowiązania do składania deklaracji VAT-26 oraz zachowania prawa do odliczenia w przypadku braku złożenia deklaracji VAT-26.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 stycznia 2026 r. (wpływ 30 stycznia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i jest polskim rezydentem podatkowym posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego – spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, posiadającą zarząd na terytorium Polski.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Główny przedmiot działalności Wnioskodawcy obejmuje działalność polegającą na transporcie lądowym pasażerskim, miejskim i podmiejskim (PKD 49.31.Z). Wnioskodawca zajmuje się również wynajmem i dzierżawą samochodów osobowych i furgonetek (PKD77.11.Z). Niniejszy wniosek dotyczy właśnie działalności polegającej na wynajmie samochodów.

Model działania Wnioskodawcy polega na zawieraniu umów leasingu z podmiotami oferującymi takie usługi. Dzięki zawarciu takiej umowy leasingu, Wnioskodawca wchodzi w posiadanie samochodu, który następnie jest przedmiotem umowy najmu (usługa najmu świadczona jest przez Wnioskodawcę). Następnie samochody te podlegają wykupowi na zasadach określonych w umowie leasingu – po wykupie samochody również stanowią przedmiot najmu lub mogą zostać zbyte przez Wnioskodawcę.

Przedmiotem umów leasingu (a następnie najmu) są pojazdy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 tony.

Wnioskodawca każdorazowo zawiera umowy najmu, zgodnie z których treścią oddaje do odpłatnego używania samochód, a najemca zobowiązuje się do regulowania czynszu najmu szczegółowo określonego w umowie. W umowie najmu strony określają podstawowe kwestie związane z korzystaniem z samochodu – jak chociażby ustalają, kto ponosi bieżące koszty eksploatacyjne, opłaty za polisę ubezpieczeniową i naprawy. Wnioskodawca wraz z oddaniem samochodu w najem, przekazuje najemcy również kluczyki, dowód rejestracyjny, polisę ubezpieczeniową itp. Najemca, po zakończeniu umowy najmu ma obowiązek zwrócenia samochodu w stanie niepogorszonym z uwzględnieniem jednak normalnego zużycia. Najemcami samochodów są zarówno podmioty polskie, jak i zagraniczne (działające na terytorium Unii Europejskiej). Wnioskodawca wynajmuje samochody osobowe wyłącznie w formie najmu długoterminowego. Kontrahentami Wnioskodawcy są wyłącznie podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Wnioskodawca wystawia z tytułu najmu samochodów faktury VAT.

W ramach umowy najmu Wnioskodawca może prowadzić również inne usługi jak np.: podstawienie samochodu we wskazane przez najemcę miejsce. W takim wypadku możliwe jest, że pracownik lub inna osoba upoważniona przetransportuje samochód we wskazane przez najemcę miejsce.

Ponadto Wnioskodawca jest odpowiedzialny za utrzymanie samochodów w stanie umożlwiającym ich normalne użytkowanie, tj. ponosi koszty przeglądów, serwisu, napraw itp.

Wnioskodawca nie weryfikuje jednak, do jakich celów wykorzystywane są samochody w związku z zawarciem umów najmu, tj. Wnioskodawca nie weryfikuje, czy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej działalności czy też nie (tj. czy są wykorzystywane do celów mieszanych).

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca powziął wątpliwość co do możliwości rozliczenia 100% VAT od faktur dotyczących wydatków związanych z samochodami oraz czy konieczne jest, aby przy zawarciu każdej umowy leasingu (lub potem wykupu) musiał przygotowywać i zgłaszać deklarację VAT-26.

Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

1.Na pytanie: Czy podmioty, z którymi zawieracie Państwo umowę najmu pojazdów samochodowych, o których mowa we wniosku są podmiotami powiązanym z Państwa Spółką?

Udzielono odpowiedzi: Podmioty, z którymi Wnioskodawca zawiera umowy najmu pojazdów samochodowych, o których mowa we wniosku nie są podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą.

2.Na pytanie: Czy opisane we wniosku samochody będą stanowić pojazdy samochodowe w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”?

Udzielono odpowiedzi: Tak, opisane we wniosku pojazdy samochodowe są pojazdami samochodowymi w rozumieniu przepisów ustawy o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

3.Na pytanie: Czy samochody, o których mowa we wniosku stanowią pojazdy samochodowe, o których mowa w art. 86a ust. 3, tj.:

a) wykorzystywane są wyłącznie do prowadzonej przez Państwa działalności lub

b) konstrukcyjnie przeznaczone są do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie?

Udzielono odpowiedzi: Pojazdy samochodowe, o których mowa we wniosku są przez Wnioskodawcę wykorzystywane wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej – są w pełnym zakresie przeznaczone na wynajem.

4.Na pytanie: Czy samochody, o których mowa we wniosku stanowią pojazdy samochodowe, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy? Jeśli tak, poproszono o wskazanie który konkretnie przepis dotyczy przedmiotowych pojazdów oraz czy spełnione są wymagania (dodatkowe badanie techniczne/odpowiednie dokumenty), o których mowa w art. 86a ust. 10 ustawy?

Udzielono odpowiedzi: Pojazdy samochodowe, o których mowa we wniosku, są samochodami osobowymi, zatem nie stanowią one samochodów opisanych w art. 86a ust. 9 pkt 1– 3 ustawy o VAT.

5.Na pytanie: Czy samochody, o których mowa we wniosku od momentu ich nabycia na podstawie umowy leasingu są przeznaczane przez Państwa wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu?

Udzielono odpowiedzi: Tak, pojazdy samochodowe, o których mowa we wniosku, są od momentu ich nabycia na podstawie umowy leasingu przeznaczone wyłącznie do oddania w opłatne używanie na podstawie umowy najmu.

6.Na pytanie: Do jakich czynności wykorzystywane są pojazdy samochodowe, o których mowa we wniosku:

a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

b) zwolnionych od podatku od towarów i usług,

c) niepodlegających opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług?

Udzielono odpowiedzi: W przypadku, gdy najemcą jest podmiot polski, to uznać należy, że pojazdy samochodowe opisane we wniosku są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (tj. są przedmiotem najmu podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT). W przypadku najemców zagranicznych – taki najem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

7.Na pytanie: W jaki sposób samochody wykorzystywane są w okresie kiedy nie są wynajmowane?

Udzielono odpowiedzi: W przypadku, gdyby pojazdy samochodowe nie były wynajmowane, to byłyby postawione na parkingu przez siedzibą Wnioskodawcy lub na parkingu położonym w odległości ok. 15 km od tej siedziby. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że z uwagi na przyjęty model biznesowy, pojazdy samochodowe są w ciągłym najmie.

8.Na pytanie: Gdzie parkowane są pojazdy samochodowe w okresie kiedy nie są wynajmowane?

Udzielono odpowiedzi: Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 7. – w sytuacji, gdyby pojazdy samochodowe nie były przedmiotem najmu, to stałyby one zaparkowane na parkingu przez siedzibą Wnioskodawcy lub na parkingu położonym w odległości ok. 15 km od tej siedziby.

9.Na pytanie: Czy sposób wykorzystywania pojazdów samochodowych, o których mowa we wniosku określony został w ustalonych przez Państwa zasadach/regulaminach? Jeśli tak, czy określony przez Państwa sposób użytkowania pojazdów samochodowych wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą?

Udzielono odpowiedzi: Tak – sposób wykorzystania pojazdów samochodowych w trakcie trwania najmu został częściowo uregulowany w umowie najmu. Zgodnie z tą umową, najemca ponosi odpowiedzialność m.in. za opłaty eksploatacyjne powstałe w czasie trwania najmu (np.: koszty wynikające z opłat parkingowych, opłat drogowych, zakup paliwa). W umowie brak jest określenia sposobu użytkowania pojazdu samochodowego – najemca sam decyduje o sposobie użytkowania pojazdu, w co Wnioskodawca nie ingeruje.

10.Na pytanie: Czy zobowiązani są Państwo do prowadzenia ewidencji przebiegu wskazanych we wniosku pojazdów samochodowych, o której mowa w art. 86a ust. 6-8 ustawy?

11.Udzielono odpowiedzi: W ocenie Wnioskodawcy nie jest on obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu wskazanych we wniosku pojazdów samochodowych, o której mowa w art. 86a ust. 6-8 ustawy o VAT, bowiem zgodnie z art. 86a ust. 5. ustawy o VAT nie jest konieczne prowadzenie ewidencji przebiegu, w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do m.in. oddania w opłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Ponadto oddanie pojazdów samochodowych w odpłatne używanie stanowi przedmiot działalności Wnioskodawcy.

Wnioskodawca – gdy tylko odda pojazdy samochodowe w najem – nie ma możliwości prowadzenia ewidencji przebiegu opisanej w art. 86a ust. 6-8 ustawy o VAT. Pojazdy te stanowią bowiem przedmiot umowy najmu – Wnioskodawca nie dysponuje tymi pojazdami i nie możliwości ich wykorzystania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak również nie posiada informacji, którymi mógłby uzupełnić taką ewidencję.

Podobne stanowisko prezentował tut. Organ m.in. w interpretacji indywidualnej z 10 marca 2021 r. (0114-KDIP4-2.4012.608.2020.2.AS), interpretacji indywidualnej z 20 maja 2024 r. (0111-KDIB3-1.4012.166.2024.3.ICZ) czy interpretacji indywidualnej z 31 grudnia 2018 r. (0114-KDIP4.4012.821.2018.1.EK).

12.We wniosku wskazali Państwo, że: Wnioskodawca powziął wątpliwość co do możliwości rozliczenia 100% VAT od faktur dotyczących wydatków związanych z samochodami oraz czy konieczne jest, aby przy zawarciu każdej umowy leasingu (lub potem wykupu) musiał przygotowywać i zgłaszać deklarację VAT-26. W związku z powyższym poproszono o wskazanie jakie to wydatki?

Udzielono odpowiedzi: Wnioskodawca zalicza do takich wydatków koszty związane z zamówieniem pojazdu samochodowego, opłaty wstępne, bieżące opłaty leasingowe, jak również opłaty związane z wykupem tych pojazdów samochodowych z leasingu.

13.We wniosku wskazali Państwo, że: Najemcami samochodów są zarówno podmioty polskie, jak i zagraniczne (działające na terytorium Unii Europejskiej). W związku z powyższym poproszono o wskazanie:

a)Czy podmiot, któremu wynajmują Państwo pojazdy samochodowe jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

Udzielono odpowiedzi: Tak, Wnioskodawca wynajmuje pojazdy samochodowe wyłącznie firmom wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą, które można uznać za podatnika.

b)Czy miejscem świadczenia a zarazem opodatkowania usług wynajmu pojazdów samochodowych jest Polska? Jeśli nie, to gdzie znajduje się z miejsce świadczenia tych usług?

Udzielono odpowiedzi: Miejscem świadczenia usługi najmu może być zarówno terytorium Polski (gdy najem świadczony jest na rzecz podmiotów polskich), jak również poza Polską (w przypadku najmu na rzecz podmiotów zarejestrowanych w innych krajach członkowskich).

c)Jeśli pojazdy samochodowe są wykorzystywane przez Państwa do czynności podlegających opodatkowaniu gdzie miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju to czy podatek związany z wydatkami ponoszonymi w odniesieniu do pojazdów samochodowych mógłby być odliczony, gdyby miejscem świadczenia i opodatkowania było terytorium Polski, tj. czy czynności dokonywane przez Państwa gdyby miejscem świadczenia i opodatkowania była Polska, stanowiłyby czynności opodatkowane uprawniające do odliczenia podatku? Jeśli tak, to czy posiadają/będą posiadać Państwo dokumenty, z których wynika/będzie wynikać związek odliczonego podatku z tymi czynnościami?

Udzielono odpowiedzi: Tak, czynność najmu, gdyby była wykonywana na terytorium Polski (tj. w Polsce byłoby miejsce świadczenia i opodatkowania) stanowiłyby dla Wnioskodawcy czynności opodatkowane uprawniające do odliczenia podatku.

Wnioskodawca posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami – w szczególności umowy oraz faktury.

Pytanie

Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest zobowiązany do składania deklaracji VAT-26 oraz czy w braku jej złożenia Wnioskodawca zachowa prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, zważając na fakt, że samochody osobowe są wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, zatem do prowadzenia działalności gospodarczej, to Wnioskodawca nie jest zobowiązany do składania deklaracji VAT-26, a jednocześnie posiada uprawnienie do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług (tj. w 100%). Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: uVAT) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 uVAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem odpowiednich przepisów.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 1 lit. a tej samej ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Natomiast w art. 86a ust. 1 pkt 1 uVAT wskazano, że w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 tej samej ustawy, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Przytoczyć należy, że zgodnie z art. 2 pkt 34 uVAT za pojazdy samochodowe uznawane są pojazdy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 tony.

Za wydatki opisane w art. 86a ust. 1 pkt 1 uVAT wskazano, że m.in. wydatki dotyczące używania pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umowa. Jednocześnie w art. 86a ust. 3 uVAT przewidziano wyjątki od ww. ogólnej zasady. Przepis ogólny nie ma zastosowania m.in. w przypadku, gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a uVAT).

Dodatkowo samochody są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, jeśli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą (art. 86a ust. 4 pkt 1 uVAT). Jednocześnie wspomnianej ewidencji nie prowadzi się w przypadku samochodów przeznaczonych wyłącznie do m.in. oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, jeśli takie czynności stanowią przedmiot działalności podatnika (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c uVAT).

Ponadto z art. 86a ust. 12 uVAT wynika, że podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminach szczegółowo wskazanych w tym przepisie. Zatem, z powyżej wskazanych przepisów wynika, że generalnie podatnik ma prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT w przypadku, gdyby wykorzystywał pojazd samochodowy wyłącznie na cele prowadzonej działalności gospodarczej, a za taką działalność uznaje się m.in. oddanie pojazdu samochodowego w najem.

Przenosząc powyższą analizę na kanwę opisanego stanu faktycznego podnieść należy, że Wnioskodawca spełnia warunek do posiadania ogólnego prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu otrzymania faktury od leasingodawcy. Wydatek taki jest bowiem wydatkiem związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ponadto przedmiot leasingu – pojazd samochodowy – służy następnie Wnioskodawcy do prowadzenia działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W takim wypadku Wnioskodawca posiada prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu otrzymanej faktury dotyczącej wydatku, jakim jest opłata leasingowa. Jednocześnie Wnioskodawca wykorzystuje pojazdy samochodowe objęte w ramach leasingu wyłącznie na cele prowadzenia działalności gospodarczej – stanowią one przedmiot umowy najmu. Pojazdy samochodowe są przeznaczone na wynajem na podstawie stosownych umów najmu. Najemcami są podmioty odrębne od Wnioskodawcy.

W związku z powyższym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia pełnej, tj. 100%, kwoty podatku VAT z tytułu otrzymywanych faktur od leasingodawcy – pojazdy samochodowe są wykorzystywane do działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Dodatkowo w związku z faktem, że pojazdy samochodowe są przedmiotem najmu, to zastosowanie znajdzie wyjątek od obowiązku prowadzenia specjalnej ewidencji (tzw. kilometrówki). Jeśli zatem Wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku prowadzenia tej ewidencji, to brak jest również obowiązku dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 86a ust. 12 uVAT – obowiązek ten dotyczy wyłącznie sytuacji, w których podatnik jest obowiązany do prowadzenia stosownej ewidencji. Skoro zatem działalność Wnioskodawcy jest niejako zwolniona z obowiązku prowadzenia tej ewidencji, to również brak jest obowiązku dokonywania stosownego zgłoszenia.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w stanie faktycznym stanowiącym przedmiot niniejszego wniosku, Wnioskodawca jednocześnie zachowuje prawo do odliczenia 100% VATu z tytułu ponoszenia wydatków na leasing pojazdów samochodowych (oraz innych wydatków związanych z tymi pojazdami – np.: napraw), jak również nie ma obowiązku dokonywania zgłoszenia deklaracji VAT-26.

Podobne stanowisko wyraził tut. Organ w szeregu innych interpretacji w tym m.in. interpretacji z 24 grudnia 2024 r. (0111-KDIB3-3.4012.507.2024.1.PJ), z 17 stycznia 2025 r. (0114-KDIP4-2.4012.751.2024.1.KS) czy z 11 grudnia 2020 r. (0111-KDIB3-1.4012.735.2020.1.ICZ).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia (opodatkowania) danej usługi.

I tak, stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Ustawodawca zapewnił zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno, tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego) oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

W myśl art. 86 ust. 8 pkt 1:

Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.

Zasady odliczania i rozliczania na gruncie podatku od towarów i usług wydatków dotyczących pojazdów samochodowych zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.

Jak stanowi art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 34 ustawy:

Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy:

Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”. Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”. Przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony – ze względu na swoje cechy konstrukcyjne – służy co do zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają ograniczeniu w odliczaniu do 50%.

Jednakże, od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy przewidziano wyjątki.

Jak wynika z art. 86a ust. 3 ustawy:

Na mocy art. 86a ust. 4 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:

Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów, (np. użytek prywatny, jazda próbna, użytek służbowy podatnika, itp.). Zatem w odniesieniu do pojazdu, który, np. jest przeznaczony do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, ale jest wykorzystywany przez podatnika także do innych celów, nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji.

Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:

W świetle art. 86a ust. 12 ustawy:

Na podstawie art. 86a ust. 13 ustawy:

Mając na uwadze treść cytowanych przepisów należy stwierdzić, że z regulacji art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Ustawodawca przewidział jednak wyjątki w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W art. 86a ust. 5 ustawy zostały bowiem wymienione ściśle określone sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Zgodnie z tym przepisem (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o VAT), warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze. Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT. Głównym przedmiotem Państwa działalności jest transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski (PKD 49.31.Z). Zajmują się Państwo również wynajmem i dzierżawą samochodów osobowych i furgonetek (PKD77.11.Z). Państwa model działania polega na zawieraniu umów leasingu z podmiotami oferującymi takie usługi, dzięki czemu wchodzą Państwo w posiadanie samochodu, który następnie jest przedmiotem umowy najmu. Następnie samochody te podlegają wykupowi na zasadach określonych w umowie leasingu. Po wykupie samochody również stanowią przedmiot najmu lub mogą zostać przez Państwa zbyte. Przedmiotem umów leasingu (a następnie najmu) są pojazdy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 tony. Każdorazowo zawierają Państwo umowy najmu, zgodnie z których treścią oddają Państwo do odpłatnego używania samochód, a najemca zobowiązuje się do regulowania czynszu najmu szczegółowo określonego w umowie. Wraz z oddaniem samochodu w najem, przekazują Państwo najemcy również kluczyki, dowód rejestracyjny, polisę ubezpieczeniową itp. Najemca, po zakończeniu umowy najmu ma obowiązek zwrócenia samochodu w stanie niepogorszonym z uwzględnieniem jednak normalnego zużycia. Najemcami samochodów są zarówno podmioty polskie, jak i zagraniczne (działające na terytorium Unii Europejskiej). Wynajmują Państwo samochody osobowe wyłącznie w formie najmu długoterminowego. Państwa kontrahentami są wyłącznie podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Z tytułu najmu samochodów wystawiają Państwo faktury VAT. Ponoszą Państwo wydatki związane z zamówieniem pojazdu samochodowego, opłaty wstępne, bieżące opłaty leasingowe, jak również opłaty związane z wykupem tych pojazdów samochodowych z leasingu. Są Państwo odpowiedzialni za utrzymanie samochodów w stanie umożlwiającym ich normalne użytkowanie, tj. ponoszą Państwo koszty przeglądów, serwisu, napraw itp. Wskazane we wniosku pojazdy samochodowe są przez Państwa wykorzystywane wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej – są w pełnym zakresie przeznaczone wyłącznie na wynajem firmom wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą, które można uznać za podatnika. Jak Państwo wskazują w przypadku, gdyby pojazdy samochodowe nie były wynajmowane, to byłyby postawione na parkingu przed Państwa siedzibą lub na parkingu położonym w odległości ok. 15 km od tej siedziby. Jednocześnie podkreślają Państwo, że z uwagi na przyjęty model biznesowy, pojazdy samochodowe są w ciągłym najmie. Sposób wykorzystania pojazdów samochodowych w trakcie trwania najmu został częściowo uregulowany w umowie najmu. Zgodnie z tą umową, najemca ponosi odpowiedzialność m.in. za opłaty eksploatacyjne powstałe w czasie trwania najmu (np.: koszty wynikające z opłat parkingowych, opłat drogowych, zakup paliwa). W umowie brak jest określenia sposobu użytkowania pojazdu samochodowego – najemca sam decyduje o sposobie użytkowania pojazdu. Jak Państwo wskazują w przypadku, gdy najemcą jest podmiot polski – pojazdy samochodowe opisane we wniosku są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, natomiast w przypadku najemców zagranicznych – taki najem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. Miejscem świadczenia usługi najmu może być zarówno terytorium Polski (gdy najem świadczony jest na rzecz podmiotów polskich), jak również poza Polską (w przypadku najmu na rzecz podmiotów zarejestrowanych w innych krajach członkowskich). Wskazują Państwo również, że czynność najmu, gdyby była wykonywana na terytorium Polski (tj. w Polsce byłoby miejsce świadczenia i opodatkowania) stanowiłyby dla Państwa czynności opodatkowane uprawniające do odliczenia podatku. Posiadają Państwo dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami – w szczególności umowy oraz faktury.

Państwa wątpliwości dotyczą zobowiązania do składania deklaracji VAT-26 oraz zachowania prawa do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług w przypadku braku jej złożenia.

Mając na uwadze przedstawione przez Państwa wątpliwości, w rozpatrywanej sprawie istotne znaczenie mają przepisy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści tych regulacji wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdu samochodowego w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

W świetle powyższych okoliczności, warunki określone w ww. przepisach, zostały spełnione ponieważ przedmiotem Państwa działalności jest wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, a wskazane we wniosku pojazdy samochodowe są przez Państwa wykorzystywane wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej – są w pełnym zakresie przeznaczone wyłącznie na wynajem firmom wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą. W przypadku, gdyby pojazdy samochodowe nie były wynajmowane, to byłyby postawione na parkingu przed Państwa siedzibą lub na parkingu położonym w odległości ok. 15 km od tej siedziby, niemniej jednak jak Państwo wskazali – z uwagi na przyjęty model biznesowy, pojazdy samochodowe są w ciągłym najmie. Sposób wykorzystania pojazdów samochodowych w trakcie trwania najmu został częściowo uregulowany w umowie najmu (najemca ponosi odpowiedzialność m.in. za opłaty eksploatacyjne powstałe w czasie trwania najmu). W umowie brak jest określenia sposobu użytkowania pojazdu samochodowego – najemca sam decyduje o sposobie użytkowania pojazdu.

Z uwagi na Państwa kontrahentów miejscem świadczenia usługi najmu może być zarówno terytorium Polski (gdy najem świadczony jest na rzecz podmiotów polskich), jak również poza Polską (w przypadku najmu na rzecz podmiotów zarejestrowanych w innych krajach członkowskich). Jak Państw wskazują czynność najmu, gdyby była wykonywana na terytorium Polski (tj. w Polsce byłoby miejsce świadczenia i opodatkowania) stanowiłyby dla Państwa czynności opodatkowane uprawniające do odliczenia podatku. Posiadają Państwo dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami – w szczególności umowy oraz faktury.

Zatem, w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do wydatków dotyczących samochodów, które są przez Państwa wyłącznie wynajmowane nie znajdą zastosowania ograniczenia wynikacie z art. 86a ustawy. Są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a nabyte samochody są przez Państwa wykorzystywane wyłącznie do wynajmu – do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w związku z czym na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a oraz art. 86a ust. 4 pkt 1, art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy, przysługuje Państwu prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodami do których zaliczają Państwo koszty związane z zamówieniem pojazdu samochodowego, opłaty wstępne, bieżące opłaty leasingowe oraz opłat związane z wykupem pojazdów samochodowych z leasingu.

Jednocześnie z uwagi na świadczenie przez Państwa usług najmu samochodów również na rzecz kontrahentów zagranicznych, skoro jak wyżej wskazano nie wystąpią ograniczenia wynikające z art. 86a ustawy, mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z tymi pojazdami zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.

Prawo to przysługuje Państwu bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów, który to wymóg wynika z przepisu art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. W tym przypadku znajduje zastosowanie art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy, gdyż pojazdy te są przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, co stanowi przedmiot Państwa działalności.

Podsumowując zatem stwierdzam, że w tak przedstawionym stanie faktycznym nie są Państwo zobowiązani do składania deklaracji VAT-26, a w konsekwencji wobec braku złożenia deklaracji VAT-26 zachowują Państwo prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.