Interpretacja indywidualna z dnia 24 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.17.2026.1.ŁW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 8 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do zastosowania 0% stawki podatku z tytułu eksportu towarów na podstawie posiadanej dokumentacji.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pani małą działalność gospodarczą – realizuje sprzedaż towarów ((...)) przez Internet do krajów trzecich (m.in. Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Niemcy, Kanada, Australia itd.). Wcześniej wysyłki realizowała Pani za pośrednictwem Poczty Polskiej. Odprawy celne wykonywała Pani samodzielnie przy użyciu programu (…) i w tych przypadkach otrzymywała komunikaty IE-599, które stanowiły potwierdzenie wywozu towarów poza UE.

Obecnie Poczta Polska nie przyjmuje już przesyłek do Stanów Zjednoczonych, a dodatkowo nie ma możliwości wysyłki przesyłek poleconych – wyłącznie drogie paczki. W związku z tym była Pani zmuszona znaleźć alternatywne rozwiązanie logistyczne i rozpoczęła współpracę z inną firmą kurierską.

W ramach tej współpracy:

dla przesyłek kierowanych do Stanów Zjednoczonych otrzymuje Pani komunikaty IE-599, natomiast dla pozostałych krajów trzecich (takich jak Wielka Brytania, Kanada, Australia) operator poinformował Panią, że na chwilę obecną nie ma możliwości uzyskania komunikatu IE-599 od ich kurierów.

W przypadku tych wysyłek dysponuje jednak Pani innymi dokumentami, w szczególności: potwierdzeniami nadania przesyłek, numerami trackingowymi, potwierdzeniami doręczenia przesyłek do odbiorców w krajach trzecich (w formie plików PDF ze stron przewoźników, zawierających informację o statusie „doręczono”; w niektórych przypadkach również dokumentacją zdjęciową pozostawienia przesyłki pod drzwiami odbiorcy).

Towary będące przedmiotem wysyłki fizycznie opuszczają terytorium Unii Europejskiej i są doręczane do odbiorców w krajach trzecich. Brak komunikatu IE-599 wynika wyłącznie z przyjętego przez operatora logistycznego modelu obsługi przesyłek i nie jest zależny od Pani.

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, zastosowanie stawki 0% VAT w eksporcie towarów jest uzależnione od posiadania dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Przepisy nie wskazują jednego, wyłącznego rodzaju dokumentu, który może stanowić takie potwierdzenie. W opisanej sytuacji posiada Pani dokumenty jednoznacznie potwierdzające, że towary zostały fizycznie wywiezione poza Unię Europejską i doręczone odbiorcom w krajach trzecich.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, dokumenty, w szczególności potwierdzenie doręczenia przesyłki do odbiorcy w kraju trzecim (plik PDF z systemu przewoźnika zawierający numer trackingowy oraz status „doręczono”), mogą zostać uznane za dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, uprawniający do zastosowania stawki 0% VAT dla eksportu towarów, w sytuacji gdy brak jest komunikatu IE-599?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym możliwe jest zastosowanie stawki 0% VAT dla eksportu towarów poza Unię Europejską.

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, zastosowanie stawki 0% VAT w eksporcie towarów jest uzależnione od posiadania dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Przepisy nie wskazują jednego, wyłącznego rodzaju dokumentu, który może stanowić takie potwierdzenie.

W opisanej sytuacji Wnioskodawca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające, że towary zostały fizycznie wywiezione poza Unię Europejską i doręczone odbiorcom w krajach trzecich, w szczególności:

·potwierdzenia doręczenia przesyłek do odbiorców w krajach trzecich,

·numery trackingowe umożliwiające identyfikację przesyłek,

·dane przewoźników realizujących transport.

Brak komunikatu IE-599 nie wynika z zaniedbań Wnioskodawcy, lecz z przyjętego przez operatora logistycznego modelu obsługi przesyłek.

W ocenie Wnioskodawcy posiadana dokumentacja spełnia funkcję dowodową w zakresie potwierdzenia wywozu towarów poza UE i powinna uprawniać do zastosowania stawki 0% VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług oraz odpłatna dostawa towarów, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:

Natomiast jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:

Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.

Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy:

Jednakże zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:

Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:

W myśl art. 41 ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:

Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:

Przepis art. 41 ust. 11 ustawy stwierdza natomiast, że:

Wskazać należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

-ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni),

-wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

Z kolei, aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i zastosowania preferencyjnej stawki 0%.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani małą działalność gospodarczą – realizuje sprzedaż towarów ((...)) przez Internet do krajów trzecich (m.in. Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Niemcy, Kanada, Australia itd.). Wcześniej wysyłki realizowała Pani za pośrednictwem Poczty Polskiej. Odprawy celne wykonywała Pani samodzielnie przy użyciu programu (…) i w tych przypadkach otrzymywała komunikaty IE-599, które stanowiły potwierdzenie wywozu towarów poza UE.

Obecnie Poczta Polska nie przyjmuje już przesyłek do Stanów Zjednoczonych, a dodatkowo nie ma możliwości wysyłki przesyłek poleconych – wyłącznie drogie paczki. W związku z tym była Pani zmuszona znaleźć alternatywne rozwiązanie logistyczne i rozpoczęła współpracę z inną firmą kurierską. W ramach tej współpracy: dla przesyłek kierowanych do Stanów Zjednoczonych otrzymuje Pani komunikaty IE-599, natomiast dla pozostałych krajów trzecich (takich jak Wielka Brytania, Kanada, Australia) operator poinformował Panią, że na chwilę obecną nie ma możliwości uzyskania komunikatu IE-599 od ich kurierów.

W przypadku tych wysyłek dysponuje jednak Pani innymi dokumentami, w szczególności: potwierdzeniami nadania przesyłek, numerami trackingowymi, potwierdzeniami doręczenia przesyłek do odbiorców w krajach trzecich (w formie plików PDF ze stron przewoźników, zawierających informację o statusie „doręczono”; w niektórych przypadkach również dokumentacją zdjęciową pozostawienia przesyłki pod drzwiami odbiorcy).

Towary będące przedmiotem wysyłki fizycznie opuszczają terytorium Unii Europejskiej i są doręczane do odbiorców w krajach trzecich. Brak komunikatu IE-599 wynika wyłącznie z przyjętego przez operatora logistycznego modelu obsługi przesyłek i nie jest zależny od Pani.

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, zastosowanie stawki 0% VAT w eksporcie towarów jest uzależnione od posiadania dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Przepisy nie wskazują jednego, wyłącznego rodzaju dokumentu, który może stanowić takie potwierdzenie. W opisanej sytuacji posiada Pani dokumenty jednoznacznie potwierdzające, że towary zostały fizycznie wywiezione poza Unię Europejską i doręczone odbiorcom w krajach trzecich.

Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy w opisanym stanie faktycznym, dokumenty, w szczególności potwierdzenie doręczenia przesyłki do odbiorcy w kraju trzecim (plik PDF z systemu przewoźnika zawierający numer trackingowy oraz status „doręczono”), mogą zostać uznane za dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy, uprawniający do zastosowania stawki 0% VAT dla eksportu towarów, w sytuacji gdy brak jest komunikatu IE-599.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogła Pani opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% musi posiadać Pani dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje się w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww. przepisie.

W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.

W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów (system AES obowiązujący do 30 października 2024 r.):

-komunikat IE-515 – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;

-komunikat IE-518 – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj. urząd, z którego wyjeżdża towar;

-komunikat IE-529 – zwolnienie towarów do procedury wywozu;

-komunikat IE-599 – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na wyprowadzenie towarów.

31 października 2024 r. zostały wprowadzone nowe wersje systemów obsługi procedur wywozowych i tranzytowych (system AES/ECS2 PLUS), zgodnie z którymi w trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów:

-komunikat CC515C – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;

-komunikat CD518C – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj. urząd, z którego wyjeżdża towar;

-komunikat CC529C – zwolnienie towarów do procedury wywozu;

-komunikat CC599C – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na wyprowadzenie towarów.

Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES (Automatyczny System Eksportu) lub obowiązującego od 31 października 2024 r. systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 lub CC515C jest składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE-518 lub CD518C zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518 lub CD518C system generuje automatycznie komunikat IE-599 lub CC599C i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-599 lub CC599C jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat IE-599 lub CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.

Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:

-elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES lub obowiązujący od 31 października 2024 r. komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,

-wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,

-elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES lub komunikat CC599C otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.

Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy, uprawniającym do zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny.

Należy również odwołać się do wyroku z dnia 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18, w którym TSUE stwierdził, że: „(…) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.

Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich okolicznościach TSUE stwierdził, że: „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).

Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE przez właściwy urząd celny.

Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W konsekwencji – w ocenie NSA – „(…) nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana”.

Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18, jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.

Odnosząc się do Pani wątpliwości należy zauważyć, że zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty zawierające potwierdzenie wywozu towarów przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak m.in. potwierdzenie nadania przesyłek, numery trackingowe, potwierdzenie doręczenia przesyłek w formie plików PDF ze stron przewoźnikówzawierających informację o statusie „doręczono”, dokumentacja zdjęciowa pozostawienia przesyłki pod drzwiami odbiorcy, czy dane przewoźników realizujących transport.

Zatem posiadanych przez Panią ww. dokumentów nie można uznać za dokumenty o charakterze urzędowym, gdyż mają one jedynie charakter informacyjny. W ww. dokumentach to nie właściwy organ celny krajowy lub innego państwa członkowskiego lecz podmiot gospodarczy, tj. przewoźnik odpowiedzialny za transport towarów, potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE.

Tym samym, dokumenty te nie są dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy. W konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we wniosku, tj. potwierdzeń nadania przesyłek, numerów trackingowych, potwierdzeń doręczenia przesyłek w formie plików PDF ze stron przewoźników, dokumentacji zdjęciowej pozostawienia przesyłki pod drzwiami odbiorcy, nie może Pani zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów.

Podsumowując stwierdzić należy, że ww. dokumenty, w szczególności potwierdzenie doręczenia przesyłki do odbiorcy w kraju trzecim (plik PDF z systemu przewoźnika zawierający numer trackingowy oraz status „doręczono”), nie mogą zostać uznane za dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy, uprawniające do zastosowania stawki 0% VAT dla eksportu towarów, w sytuacji gdy brak jest komunikatu IE-599 (obecnie CC599C).

Zatem Pani stanowiskojest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.