Interpretacja indywidualna z dnia 3 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.13.2026.5.BD, 0115-KDIT2.4011.14.2026.4.ENB
Świadczenie odszkodowawcze z zagranicznego funduszu kompensacyjnego, przyznane członkom rodziny po śmierci poszkodowanego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani nie wchodzi w masę spadkową, zatem nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, o ile spełnia przesłanki art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy PIT.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania odszkodowania z zagranicznego funduszu kompensacyjnego. Uzupełnił Pan wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 stycznia 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2025 r. Wnioskodawca otrzymał jednorazową wypłatę pieniężną z zagranicznego funduszu kompensacyjnego A (A) z siedzibą w USA (państwo), przyznaną po śmierci taty, (...).
Odszkodowanie wypłacono jednorazowo po śmierci osoby poszkodowanej – rodzica, który poniósł śmierć w 2018 r. w wyniku (...)
Wnioskodawca otrzymał środki jako członek najbliższej rodziny osoby zmarłej, na podstawie regulaminu funduszu oraz decyzji funduszu.
Świadczenie miało charakter odszkodowania/zadośćuczynienia pośmiertnego, którego celem była kompensata szkody niemajątkowej i majątkowej związanej ze śmiercią osoby bliskiej.
Otrzymana kwota:
·nie była rentą ani świadczeniem okresowym,
·nie dotyczyła utraconych dochodów Wnioskodawcy,
·nie była związana z działalnością gospodarczą.
Świadczenie:
·miało charakter odszkodowania,
·nie stanowiło wynagrodzenia za pracę.
W dokumentach funduszu świadczenie określone jest jako kompensata/odszkodowanie (...), a jego wysokość została ustalona według zasad określonych w regulaminie funduszu.
W dokumentach przesłanych przez fundusz A wskazano: Płatności z A nie są wliczane do dochodu podlegającego opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3, 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odszkodowania i zadośćuczynienia otrzymane na podstawie przepisów prawa są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym świadczenie nie podlegaopodatkowaniu PIT w Polsce i nie podlega wykazaniu w zeznaniu rocznym ponieważ nie stanowi dochodu.
Spadek to wyłącznie prawa i obowiązki należące do zmarłego w chwili śmierci, które przechodzą na spadkobierców na podstawie dziedziczenia. Odszkodowanie/zadośćuczynienie z A powstaje dopiero po śmierci osoby poszkodowanej i nie należało do majątku zmarłego, przysługuje bezpośrednio członkom rodziny (np. małżonkowi, dzieciom), wynika z regulaminu funduszu, a nie z prawa spadkowego. Dlatego nie wchodzi do masy spadkowej, nie jest dziedziczeniem, nie podlega podatkowi od spadków i darowizn. A więc nie jest spadkiem.
Uzupełniając wniosek Wnioskodawca wskazał, że odszkodowanie z A (...) jest wypłacane wyłącznie na podstawie prawa amerykańskiego. A działa na mocy federalnej ustawy USA, znanej jako (...). Fundusz jest prowadzony przez (...). Zasady przyznawania odszkodowań wynikają z amerykańskich przepisów, a nie z prawa polskiego czy unijnego. Obywatelstwo nie ma znaczenia – o odszkodowanie mogą ubiegać się także osoby spoza USA (np. Polacy), o ile spełniają kryteria funduszu.
Postępowanie toczy się według procedur amerykańskich. Odszkodowanie otrzymane przez Wnioskodawcę w związku ze śmiercią rodzica zostało przyznane przez (...) (A) na podstawie przepisów prawa obowiązujących w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w szczególności ustaw federalnych regulujących funkcjonowanie tego funduszu oraz przepisów wykonawczych wydanych na ich podstawie.
Zasady ustalania wysokości odszkodowania, jak również jego przyznanie, wynikały bezpośrednio z tych przepisów i zostały skonkretyzowane w indywidualnym akcie administracyjnym (decyzji) wydanym przez uprawniony organ administracji publicznej Stanów Zjednoczonych.
Odszkodowanie nie zostało wypłacone ani na podstawie ugody, ani wyroku. Odszkodowanie z Funduszu A jest wypłacane w drodze decyzji administracyjnej. Fundusz A nie jest sądem i nie prowadzi postępowań sądowych. Nie ma tutaj procesu a więc nie ma tu wyroku (jak w procesie) ani ugody między stronami. Odszkodowanie było przyznawane na podstawie wniosku i dokumentacji, a nie na podstawie orzeczenia sądu.
Aby otrzymać środki z Funduszu A, trzeba (...).
A więc świadczenie zostało przyznane w trybie administracyjnym przez (...) (A), na podstawie przepisów prawa obowiązujących w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w drodze indywidualnej decyzji organu administracji publicznej.
Decyzja A opiera się na ustawowych tabelach, limitach i kryteriach, a nie na negocjacjach jak przy ugodzie. Fundusz A działa w trybie administracyjnym i jest utworzony przez (...) USA.
Pytania
1.Czy otrzymane przez Wnioskodawcę świadczenie pieniężne z funduszu A, wypłacone po śmierci osoby poszkodowanej i mające charakter odszkodowania/zadośćuczynienia pośmiertnego, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT?
2.Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia formularza SD-Z2?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, otrzymane świadczenie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Świadczenie ma charakter zadośćuczynienia pośmiertnego, wypłaconego na rzecz członka najbliższej rodziny osoby zmarłej, którego celem jest kompensata szkody wynikającej ze śmierci osoby bliskiej.
Otrzymana kwota nie stanowi przysporzenia o charakterze dochodowym, lecz ma charakter kompensacyjny i restytucyjny. Nie dotyczy ona utraconych korzyści ani Pana dochodów, co wyklucza zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT.
Fakt, że świadczenie zostało wypłacone przez fundusz zagraniczny, pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego, ponieważ decydujący jest charakter świadczenia, a nie siedziba podmiotu wypłacającego. W konsekwencji otrzymane świadczenie nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.
Odszkodowanie z A nie stanowi spadku i co do zasady nie trzeba go wykazywać jako spadku w urzędzie skarbowym.
Ponieważ spadek to wyłącznie:
·prawa i obowiązki należące do zmarłego w chwili śmierci,
·które przechodzą na spadkobierców na podstawie dziedziczenia.
Odszkodowanie/zadośćuczynienie z A powstało dopiero po śmierci osoby poszkodowanej i nie należało do majątku zmarłego, przysługuje bezpośrednio członkom rodziny (np. małżonkowi, dzieciom), wynika z regulaminu funduszu, a nie z prawa spadkowego.
Dlatego w Pana ocenie:
·nie wchodzi do masy spadkowej,
·nie jest dziedziczeniem,
·nie podlega podatkowi od spadków i darowizn.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
1)dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2)darowizny, polecenia darczyńcy;
3)zasiedzenia;
4)nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5)zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6)nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.
Jak wynika z przywołanych przepisów, katalog tytułów nabycia podlegającego opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym. Wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki podlegające opodatkowaniu tym podatkiem. Jednym z tych tytułów, na który Pan wskazuje i który w opisanej sprawie wymaga omówienia jest dziedziczenie/spadek.
Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1710).
W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:
Przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.
Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Prawomocne postanowienie sądu jak i akt poświadczenia dziedziczenia mają natomiast charakter deklaratoryjny i stwierdzają jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę.
Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
Jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 tej ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku.
Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.
Z wniosku wynika, że w 2025 r. otrzymał Pan jednorazową wypłatę pieniężną z zagranicznego funduszu kompensacyjnego A (A) z siedzibą w USA, przyznaną po śmierci Pana taty, (...). Odszkodowanie zostało wypłacone jednorazowo po śmierci osoby poszkodowanej – (...) Środki te otrzymał Pan jako członek najbliższej rodziny osoby zmarłej, na podstawie regulaminu funduszu oraz decyzji funduszu. Świadczenie miało charakter odszkodowania/zadośćuczynienia pośmiertnego, którego celem była kompensata szkody niemajątkowej i majątkowej związanej ze śmiercią osoby bliskiej. Otrzymana kwota nie była rentą ani świadczeniem okresowym, nie dotyczyła utraconych dochodów, nie była też związana z działalnością gospodarczą. Świadczenie miało charakter odszkodowania i nie stanowiło wynagrodzenia za pracę. Odszkodowanie/zadośćuczynienie z A powstało dopiero po śmierci osoby poszkodowanej i nie należało do majątku zmarłego, nie weszło też do masy spadkowej.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż spadkobiercy w zasadzie wchodzą w sytuację prawną, w jakiej pozostawał spadkodawca. Oznacza to, że w skład spadku wchodzą prawa i obowiązki, ale także uzasadnione prawnie nadzieje na nabycie prawa – istniejące w dacie nabycia spadku. Prawa majątkowe są składnikiem masy spadkowej dającym nabywcy w drodze dziedziczenia legitymację prawną do występowania z wnioskiem o ich dochodzenie. W skład masy spadkowej wchodzą zatem rzeczy i prawa, których właścicielem jest spadkodawca i które przysługują spadkodawcy w momencie jego śmierci. Takim prawem majątkowym jest m.in. roszczenie o nabycie środków pieniężnych. Jeżeli takie prawo wchodzi do masy spadkowej, to co do zasady jego nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Mając na uwadze powołane przepisy, należy uznać, że wypłacone w 2025 r. na Pana rzecz odszkodowanie/zadośćuczynienie, przyznane decyzją wydaną na podstawie regulaminu funduszu kompensacyjnego, nie weszło w skład masy spadkowej po zmarłym w 2018 r. ojcu. Nie weszło do niej (masy) także roszczenie (prawo majątkowe) o jego nabycie, dające nabywcy w drodze dziedziczenia legitymację prawną do występowania z wnioskiem o jego dochodzenie. Z wniosku wynika bowiem jednoznacznie, że świadczenie zostało przyznane Panu jako członkowi rodziny. Jednorazowa wypłata pieniężna z zagranicznego funduszu kompensacyjnego A miała charakter odszkodowania/zadośćuczynienia pośmiertnego, należnego osobie bliskiej (członkowi rodziny zmarłego).
Tym samym, wypłacone na podstawie decyzji i regulacji funduszu kompensacyjnego odszkodowanie, nie stanowi nabycia przez Pana tytułem dziedziczenia. Nabycie to nie rodzi więc dla Pana obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, ponieważ wypłacone Panu odszkodowanie nie weszło do masy spadkowej po zmarłym tacie. Otrzymane przez Pana ww. świadczenie (odszkodowanie) jest poza zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od spadków i darowizn, bowiem nie zostało wymienione w zamkniętym katalogu tytułów nabycia określonym w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym, ma Pan rację, że z tytułu otrzymanego odszkodowania nie ma Pan obowiązku składania formularza SD-Z2.
Wobec powyższego, Pana stanowisko w zakresie podatku od spadków i darowizn należało uznać za prawidłowe.
Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości związanych z opodatkowaniem odszkodowania na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśniam, że na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Zgodnie natomiast z obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasadą powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19,art. 25b,art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w tym przepisie, np. odszkodowania.
Zatem, do przychodów z innych źródeł zalicza się te wszystkie przychody, które nie mieszczą się w kategorii przychodów zaliczonych do enumeratywnie wymienionych w art. 10 ust. 1-8b powołanej ustawy źródeł przychodów.
Mając na uwadze, że odszkodowanie otrzymał Pan ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, to do jego opodatkowania zastosowanie znajdują przepisy Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).
Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania odszkodowań. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).
W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.
Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:
a)prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub
b)przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.
Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułuodszkodowańwypłacanych ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu odszkodowania wypłacane ze Stanów Zjednoczonych Ameryki podlegają opodatkowaniu w Polsce.
Jak już wcześniej wyjaśniłem, nabycie przez Pana środków pieniężnych otrzymanych z tytułu odszkodowania nie podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie miało zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w przedstawionej sytuacji zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Okoliczność, że odszkodowanie stanowi, co do zasady, przychód w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie oznacza jednak, że wszystkie odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy:
Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965), z wyjątkiem:
a)określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
b)odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
c)odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
d)odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
e)odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
f)odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
g)odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy objęte są odszkodowania lub zadośćuczynienia w sytuacji gdy ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów; lub też jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, z wyjątkiem wymienionych w lit. a-g tego przepisu.
Przy czym odszkodowanie czy zadośćuczynienie to szczególny rodzaj świadczenia polegający na naprawieniu szkody, czyli uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszelkiego rodzaju dobrach chronionych przez prawo. Chodzi więc zarówno o uszczerbek majątkowy, jak i niemajątkowy. Ponadto przepis art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymaga dla zastosowania zwolnienia przedmiotowego, by wysokość lub zasady ustalania odszkodowania czy zadośćuczynienia wynikały wyłącznie z polskichustaw, przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów. Nie ogranicza też zwolnienia do ewentualnych odszkodowań lub zadośćuczynień wypłaconych wyłącznie w Polsce.
Skoro zatem w związku ze śmiercią taty, otrzymał Pan odszkodowanie, którego celem była kompensata szkody niemajątkowej i majątkowej związanej ze śmiercią osoby bliskiej, a ponadto:
·świadczenie zostało przyznane przez A na podstawie przepisów prawa obowiązujących w USA, w szczególności ustaw federalnych regulujących funkcjonowanie tego funduszu (ustawy znanej jako (...) oraz przepisów wykonawczych wydanych na ich podstawie,
·wysokość świadczenia została ustalona według zasad określonych w regulaminie funduszu a zasady przyznawania odszkodowania wynikały z amerykańskich przepisów,
·zasady ustalania wysokości odszkodowania, jak również jego przyznanie, wynikały bezpośrednio z tych przepisów i zostały skonkretyzowane w indywidualnym akcie administracyjnym (decyzji) wydanym przez uprawniony organ administracji publicznej Stanów Zjednoczonych,
·świadczenie nie zostało przyznane na podstawie umowy lub ugody pozasądowej
to uznać należy, że zostały spełnione przesłanki pozwalające na zastosowanie zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji otrzymane przez Pana odszkodowanie korzysta z tego zwolnienia przedmiotowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
