Interpretacja indywidualna z dnia 12 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.11.JM

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1.ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 21 października 2020 r. (wpływ 26 października 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 11 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 746/21 i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1174/22; i

2.stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w części dotyczącej korekty rozliczeń podatku od towarów i usług za okresy, w których wykazywali Państwoczynności dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych jako zwolnione od podatku VAT jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 października 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 października 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu czynności dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych i korekty rozliczeń podatku od towarów i usług za okresy, w których wykazywali Państwo ww. czynności jako zwolnione od podatku VAT. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Powiat (dalej: „Powiat” lub „Wnioskodawca”) realizuje zadania własne w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, czyli mieszkańców Powiatu. Podstawowym aktem prawnym regulującym działalność Powiatu jako organu władzy publicznej jest ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 920 ze zm. dalej: ustawa o samorządzie powiatowym). Powiat na mocy art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa (t.j. Dz. U. z 1998 r. nr 96 poz. 603 ze zm.) stanowi jednostkę samorządu terytorialnego.

Działając we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym (nienaruszające zakresu działania gmin) określone w art. 4 ustawy o samorządzie powiatowym, m.in. w zakresie:

1)edukacji publicznej,

2)promocji i ochrony zdrowia,

3)pomocy społecznej,

4)polityki prorodzinnej,

5)wspierania osób niepełnosprawnych,

6)transportu zbiorowego i dróg publicznych, itd.

Realizując wskazane wyżej zadania, Powiat w oparciu zarówno o art. 8 ust. 16 ustawy o samorządzie powiatowym jak i art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 910 ze zm., dalej: ustawa prawo oświatowe) może tworzyć i prowadzić m.in. publiczne szkoły podstawowe specjalne, szkoły ponadpodstawowe, w tym integracyjne oraz z oddziałami integracyjnymi lub specjalnymi, z wyjątkiem szkół i placówek o znaczeniu regionalnym i ponadregionalnym.

Przykładem takiej jednostki jest – Zespół Szkół Specjalnych (dalej: ZSS), która poza typową działalnością edukacyjną, wspierania osób niepełnosprawnych, zobowiązana jest do zapewnienia dojazdu do szkoły, w przypadkach określonych ustawą prawo oświatowe. Powyższy Zespół Szkół Specjalnych jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów prawo oświatowe. Został on powołany uchwałą Rady Powiatu.

Ponadto, ZSS w zakresie swojej działalności realizuje na mocy porozumienia zawartego pomiędzy Powiatem a Gminą (zobowiązaną na mocy tych samych przepisów do zapewnienia transportu dzieciom określonym w ustawie prawo oświatowe) transport dla dzieci z gmin leżących w granicach administracyjnych Powiatu. Wnioskodawca wyposażył ZSS w specjalne samochody przystosowane do świadczenia transportu osób niepełnosprawnych. Odpłatność ustalana jest zgodnie z postanowieniami porozumienia na dowóz dzieci wg stawki kilometrowej.

Stawka za kilometr ustalana jest na podstawie indywidualnych ustaleń między podmiotami (kalkulacji), która na ogół dokonywana jest w sierpniu danego roku w celu podpisania porozumienia na początku września – w związku z rozpoczęciem nowego roku szkolnego. Stawka stanowi iloraz kosztów (w tym zakupu paliwa, części i napraw, ubezpieczenia oraz kosztów wynagradzania pracowników zatrudnionych w celu dowozu uczniów) do ilości przejechanych kilometrów. Do tak ustalonej stawki kilometrowej nie dolicza się żadnych dodatkowych opłat, jest to zwrot poniesionych kosztów.

Zgodnie z art. 39 ust. 7 ustawy prawo oświatowe, Wnioskodawca poprzez Radę Powiatu ustala plan sieci publicznych szkół ponadpodstawowych oraz szkół specjalnych, z uwzględnieniem szkół ponadpodstawowych i specjalnych mających siedzibę na obszarze powiatu prowadzonych przez inne organy prowadzące, tak aby umożliwić dzieciom i młodzieży zamieszkującym na obszarze powiatu lub przebywającym w podmiotach i jednostkach, o których mowa w art. 4 pkt 2 lit. b, realizację odpowiednio obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki.

Zatem zarówno Gmina jak i Wnioskodawca na podstawie prawa oświatowego zobowiązani są w przypadkach wymienionych wyżej do współpracy celem zapewnienia transportu do szkoły określonym grupom dzieci.

W szczególności, jeśli droga dziecka z domu do szkoły przekracza 3 km dla uczniów klas I-IV szkół podstawowych i 4 km dla uczniów klas V i VI szkół podstawowych oraz uczniów gimnazjów, o których mowa w art. 39 ust. 2 ww. ustawy, zgodnie z ust. 3 pkt 1 przytoczonego artykułu w sytuacji wskazanej wyżej, gmina ma obowiązek zapewnić bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu albo dokonać zwrotu kosztów przejazdu środkami komunikacji publicznej.

Z kolei stosownie do pkt 2 tej regulacji, gdy rzeczona droga nie przekracza wskazanych odległości, gmina może zorganizować bezpłatny transport, zapewniając opiekę w czasie przewozu. Natomiast w myśl art. 39 ust. 4 pkt 1 obowiązkiem gminy jest zapewnienie uczniom niepełnosprawnym, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższej szkoły podstawowej, a uczniom z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją, z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym – także do najbliższej szkoły ponadpodstawowej, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym uczeń kończy 21 rok życia. W myśl art. 39 ust. 4 pkt 2 obowiązkiem gminy jest również zapewnienie dzieciom i młodzieży, a także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą:

a)24. rok życia – w przypadku uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna,

b)25. rok życia – w przypadku uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych.

Zatem przepis art. 39 ustawy prawo oświatowe obliguje do zapewnienia bezpłatnego transportu wg kryterium wieku oraz kryterium odległości.

Natomiast zgodnie z art. 39 ust. 4a ww. ustawy gmina może zorganizować dzieciom i młodzieży niepełnosprawnej, które wciąż wykonują obowiązek szkolny, bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu do szkoły ponadpodstawowej oraz ośrodka, o którym mowa w art. 2 pkt 7, również w przypadkach, w których nie ma takiego obowiązku.

Zgodnie z art. 39 ust. 5 ww. ustawy rada gminy ustala plan sieci publicznych szkół podstawowych prowadzonych przez gminę, a także określa granice obwodów publicznych szkół podstawowych, z wyjątkiem szkół specjalnych, mających siedzibę na obszarze gminy, z zastrzeżeniem art. 88 ust. 2. W przypadku publicznych szkół podstawowych prowadzonych przez inne organy, określenie granic ich obwodów następuje w uzgodnieniu z tymi organami.

Zadaniem własnym Wnioskodawcy, podobnie jak gminy, określonym w art. 4 ust. 1 pkt 1) ustawy o samorządzie powiatowym, jest edukacja publiczna w zakresie ponadgminnym. Rozwinięciem tego zadania jest art. 8 ust. 3 ustawy prawo oświatowe, zgodnie z którym jednostki samorządu terytorialnego mogą zakładać i prowadzić jedynie szkoły i placówki publiczne. W oparciu zaś o art. 8 ust. 16 ww. ustawy zakładanie i prowadzenie publicznych szkół podstawowych specjalnych, szkół ponadpodstawowych, w tym integracyjnych oraz z oddziałami integracyjnymi lub specjalnymi, szkół sportowych i mistrzostwa sportowego oraz placówek wymienionych w art. 2 pkt 3-8 prawa oświatowego, z wyjątkiem szkół i placówek o znaczeniu regionalnym i ponadregionalnym, należy do zadań własnych powiatu, z zastrzeżeniem ust. 6.

W związku z powyższym Powiat na podstawie porozumienia zawartego z Gminami reprezentowanymi przez Dyrektorów jednostek oświatowych Gmin, w celu realizacji obowiązku szkolnego w ZSS, świadczy odpłatnie transport:

·dla dzieci i młodzieży, wskazanych w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy prawo oświatowe, z miejsc oddalonych od szkoły, powyżej wartości km, wskazanej w art. 39 ust. 2 ustawy prawo oświatowe, a także

·dla dzieci i młodzieży, wskazanych w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy prawo oświatowe, z miejsc oddalonych od szkoły, poniżej wartości km, wskazanej w art. 39 ust. 2 ustawy prawo oświatowe, a także

·na rzecz dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz na rzecz dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, przy czym w wieku przekraczającym wiek, wskazany w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 prawa oświatowego, jednak spełniających kryterium km określone w art. 39 ust. 2 prawa oświatowego.

We wszystkich przypadkach pobierane przez Wnioskodawcę od Gmin odpłatności z tytułu realizacji porozumienia zawartego przez Wnioskodawcę z Gminami (poprzez Dyrektorów podległych im jednostek oświatowych), mają charakter cywilnoprawny.

Porozumienie pomiędzy Powiatem a Gminą, o którym mowa wyżej, dotyczącym transportu przez ZSS dzieci i młodzieży z gmin leżących w granicach administracyjnych Powiatu zostało zawarte na podstawie:

·art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.)

·w związku z art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 910 ze zm.)

·art. 216 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 869 ze zm.)

·art. 46, art. 47 i art. 48 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 23 ze zm.).

Począwszy od 1 stycznia 2017 r. zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 r. o zasadach rozliczeń w podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 280 ze zm.), Wnioskodawca zobowiązany jest do objęcia rozliczeniem VAT wszystkich zdarzeń występujących w Powiecie.

Wnioskodawca zatem wraz z podległymi jednostkami organizacyjnymi w tym ZSS jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Powiat przed scentralizowaniem rozliczeń VAT wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej do przyszłych zdarzeń obejmujących opisane wyżej świadczenia realizowane na podstawie planowanych wówczas porozumień. Dnia 9 listopada 2016 r. Organ wydał interpretacją indywidualną o nr ILPP2-2/4512-1-64/16-3/AD, zgodnie z którą Wnioskodawca, działając jako organ władzy, świadcząc odpłatne, pomocnicze usługi transportu dzieci i młodzieży, wskazanych w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy prawo oświatowe, a więc uczniów niepełnosprawnych, a także dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim oraz dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym z niepełnosprawnościami sprzężonymi, działa jako podatnik na gruncie przepisów ustawy o VAT, a świadczone przez Powiat ww. usługi będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a w związku z art. 43 ust. 17a ustawy o VAT.

Jednakże dnia 10 czerwca 2020 r. Minister Finansów wydał interpretacją ogólną nr PT1.8101.3.2019, w której odniósł się do świadczeń realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, również w zakresie, w jakim jednostki te współpracują celem realizacji zadań własnych.

Wobec powyższego Wnioskodawca powziął wątpliwości co do prawidłowości dotychczasowych rozliczeń VAT dotyczących świadczonego odpłatnie transportu:

·dla dzieci i młodzieży, wskazanych w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy prawo oświatowe, z miejsc oddalonych od szkoły, poniżej wartości km, wskazanej w art. 39 ust. 2 ustawy prawo oświatowe, a także

·na rzecz dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz na rzecz dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, przy czym w wieku przekraczającym wiek, wskazany w art. 39 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 prawa oświatowego, jednak spełniających kryterium km określone art. 39 ust. 2 prawa oświatowego

oraz ewentualnej konieczności skorygowania dotychczasowych rozliczeń i przyjęcia, iż realizacja transportu dla dzieci opisana we wniosku nie podlega opodatkowaniu VAT.

Pytanie

Czy odpłatny transport świadczony przez Wnioskodawcę na rzecz dzieci i młodzieży uczęszczających do ZSS:

·wskazanych w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy prawo oświatowe, z miejsc oddalonych od szkoły, poniżej wartości km, wskazanej w art. 39 ust. 2 ustawy prawo oświatowe, a także

·z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz na rzecz dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, przy czym w wieku przekraczającym wiek, wskazany w art. 39 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 prawa oświatowego, jednak spełniających kryterium km określone art. 39 ust. 2 prawa oświatowego

powinien zostać uznany za niepodlegający opodatkowaniu VAT, a tym samym Wnioskodawca powinien dokonać korekty rozliczeń podatku VAT za okresy, w których wykazywał powyższe świadczenia jako zwolnione z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a w związku z art. 43 ust. 17a ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Odpłatny transport świadczony przez Wnioskodawcę na rzecz dzieci i młodzieży uczęszczających do ZSS:

·wskazanych w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy prawo oświatowe, z miejsc oddalonych od szkoły, poniżej wartości km, wskazanej w art. 39 ust. 2 ustawy prawo oświatowe, a także

·z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz na rzecz dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, przy czym w wieku przekraczającym wiek, wskazany w art. 39 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 prawa oświatowego, jednak spełniających kryterium km określone art. 39 ust. 2 prawa oświatowego,

powinien zostać uznany za niepodlegający opodatkowaniu VAT, a tym samym Wnioskodawca powinien dokonać korekty rozliczeń podatku VAT za okresy, w których wykazywał powyższe świadczenia jako zwolnione z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a w związku z art. 43 ust. 17a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, który stanowi szczególny wyjątek wskazujący czynności w odniesieniu, do których organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników VAT. W myśl przywołanego przepisu nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zatem, organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ co do zasady nie jest podatnikiem VAT, chyba że działa:

-jak zwykły przedsiębiorca;

-pobiera opłaty na podstawie prawa innego niż administracyjne, nie działając w reżimie administracyjnym, a cywilnoprawnym;

-swobodnie kształtuje ceny;

-jest nastawiony na cel zarobkowy.

Powiat zatem, realizując zadania własne za odpłatnością, określone przede wszystkim ustawą o samorządzie powiatowym oraz ustawie prawo oświatowe, wykonuje czynności o charakterze władczym, które związane są z realizacją zadań nałożonych na Wnioskodawcę przepisami, do których został on powołany (reżim publiczno-prawny). Forma zawartej umowy cywilnoprawnej nie spełnia typowej formy takiej umowy, gdyż nie opiera się na zasadzie swobody umów. Powiat zawierając porozumienie z Gminą ograniczony jest przepisami prawa (na podstawie, których zostało zawarte porozumienie) co powoduje, że nie działa jak zwykły przedsiębiorca, prowadzący działalność gospodarczą.

Tym samym należy wskazać, że Wnioskodawca wykonując odpłatną usługę transportu dla dzieci i młodzieży, o których mowa w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, realizuje wspólnie zadanie własne Powiatu wynikające z ustawy o samorządzie powiatowym wraz z inna jednostką samorządu terytorialnego – Gminą, która w swoim zakresie zadań własnych, także posiada takie samo zadanie z zakresu edukacji publicznej.

Zatem wykonywanie ww. zadania własnego, do którego każda z ww. jednostek samorządu terytorialnego jest zobowiązana przepisami prawa powoduje, że nie działa ona w sposób wolnorynkowy czy też konkurencyjny jak podmiot gospodarczy, a jej działania podlegają ścisłemu reżimowi publiczno-prawnemu określonego w drodze ustaw i rozporządzeń.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz Interpretację Ogólną Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2020 r., nr PT1.8101.3.2019 dalej „interpretacja ogólna”, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Powiat wykonując czynności transportu bez względu na granice wieku czy też limit km, występuje w roli organu władzy publicznej.

Powyższe znajduje potwierdzenie w ww. interpretacji ogólnej, w której wskazano:

„Do jednostek powoływanych celem realizacji zadania własnego jednostek samorządu terytorialnego w postaci edukacji publicznej, zaliczyć należy m.in. przedszkola, szkoły podstawowe, szkoły ponadpodstawowe, zespoły szkół specjalnych, zespoły szkół integracyjnych, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze, zespoły szkół zawodowych, zespoły szkół zawodowych specjalnych, zespoły szkół ogólnokształcących, bursy i schroniska młodzieżowe. Wskazane jednostki świadczą usługi w zakresie kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży w oparciu o przepisy ustawy Prawo oświatowe. Jednostki te mogą również dokonywać świadczeń ściśle związanych ze świadczonymi usługami w zakresie kształcenia i wychowania, takich jak np.: zapewnianie wyżywienia dla wychowanków placówek, opieka w przedszkolu ponad podstawę programową, wydawanie duplikatów legitymacji szkolnych lub duplikatów świadectw ukończenia roku szkolnego, organizowanie przez szkoły tzw. „zielonych szkół”. Za dodatkowe czynności zwykle pobierane są opłaty.

Działalność ww. jednostek organizacyjnych jednostek samorządu terytorialnego finansowana jest środkami pochodzącymi z budżetu jednostek samorządu terytorialnego albo z tytułu opłat dokonywanych przez osoby korzystające ze świadczonych usług. Sposób realizacji tych świadczeń określają przepisy prawa. Dodać należy, że w przypadku istnienia odpłatności zwykle nie dochodzi do pełnej ekwiwalentności i wzajemności świadczeń wykonywanych w ramach zawieranego stosunku prawnego.”

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca uważa, że nieprzekroczenie limitu km, o których mowa w pytaniu lub też przekroczenie granicy wieku – nie ma znaczenia dla rozpatrywanego zagadnienia, gdyż świadczenie to, ściśle związane jest z wykonaniem ww. zadań nałożonych na Wnioskodawcę odrębnymi przepisami prawa. Ponadto, Powiat rozszerzając zakres czynności wykonywanych odpłatnie na rzecz osób, których miejsce zamieszkania nie przekracza liczby km, o których mowa w ustawie prawo oświatowe lub też granica wiekowa przekracza limit nałożony przez ustawodawcę, działa w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb mieszkańców Powiatu.

Umożliwienie transportu dzieciom i młodzieży, o których mowa w przedmiotowym wniosku, wpływa także na zabezpieczenie realizacji obowiązku szkolnego tych dzieci i młodzieży, które nie miałyby możliwości dotarcia do szkoły.

Pobierane opłaty z tytułu świadczenia transportu na rzecz dzieci i młodzieży są ściśle określone, gdyż wynikają z Porozumienia zawartego pomiędzy Powiatem a Gminą, które zostało zawarte na podstawie przepisów prawa wskazanych w opisie stanu faktycznego. Odpłatne świadczenia pokrywane są przez rodziców i opiekunów dzieci. Wysokość ustalonych opłat przeznaczona jest na pokrycie kosztów ww. świadczeń i nie służy osiąganiu zysku i tym samym Powiat realizując przedmiotowe świadczenia nie działa jak typowy przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą. Zatem z całą pewnością nie można uznać, że w ww. stosunku prawnym dochodzi do pełnej ekwiwalentności i wzajemności świadczeń.

W konsekwencji, jak wskazano w wyżej powołanej interpretacji ogólnej „Jak zatem wynika z powyższego, znaczna część wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego działań w zakresie edukacji publicznej oraz pomocy społecznej jest realizowana na podstawie przepisów prawa, tym samym jednostki te, nie mogą działać w sposób wolnorynkowy czy konkurencyjny, jako podmiot gospodarczy. Pobierane zaś za wykonywane czynności opłaty w wielu przypadkach nie mogą być uznane za rzeczywistą równowartość świadczenia. Podsumowując, za uzasadnione uznać należy, że w odniesieniu do określonych czynności związanych z realizacją zadań w zakresie edukacji publicznej oraz pomocy społecznej, jednostki samorządu terytorialnego nie występują w roli podatników VAT i tym samym ich wykonywanie nie podlega opodatkowaniu VAT, o ile spełnione są omówione wcześniej przesłanki, w szczególności, gdy wykonywanie tych czynności jest podporządkowane ścisłemu reżimowi publiczno-prawnemu, a pobierane opłaty nie mogą być uznane za rzeczywistą równowartość świadczenia. Dotyczy to również sytuacji, gdy jednostki te współpracują w wykonywaniu tych zadań”. Tym samym Powiat, w odniesieniu do czynności związanych z realizacją zadań w zakresie edukacji, do których należy zaliczyć świadczenie transportu dzieci i młodzieży do ZSS, występuje w charakterze organu władzy publicznej.

W związku z powyższym, Powiat spełnia wszystkie ww. przesłanki wskazane w interpretacji ogólnej, zatem dokonując opisanych we wniosku czynności, działa w roli organu władzy publicznej i tym samym zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie podlega przepisom ww. ustawy.

Reasumując, w ocenie Powiatu, odpłatny transport świadczony przez Wnioskodawcę na rzecz dzieci i młodzieży uczęszczających do ZSS:

·wskazanych w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy prawo oświatowe, z miejsc oddalonych od szkoły, poniżej wartości km, wskazanej w art. 39 ust. 2 ustawy prawo oświatowe, a także z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz na rzecz dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, przy czym w wieku przekraczającym wiek, wskazany w art. 39 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 prawa oświatowego, jednak spełniających kryterium km określone art. 39 ust. 2 prawa oświatowego, powinien zostać uznany za niepodlegający opodatkowaniu VAT, a tym samym Wnioskodawca powinien dokonać korekty rozliczeń podatku VAT za okresy, w których wykazywał powyższe świadczenia jako zwolnione z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a w związku z art. 43 ust. 17a ustawy o VAT.

Postanowienie

W sprawie Państwa wniosku 23 kwietnia 2021 r. wydałem postanowienie o bezprzedmiotowości wniosku znak: 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.1.JM, ponieważ uznałem, że zastosowanie znajduje interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2020 r., znak PT.8101.3.2019.

Postanowienie doręczono Państwu 26 kwietnia 2021 r.

Na powyższe postanowienie, pismem z 30 kwietnia 2021 r. (wpływ 30 kwietnia 2021 r.), wnieśli Państwo zażalenie.

W ww. zażaleniu wnieśli Państwo o zajęcie stanowiska i wydanie interpretacji w przedmiotowym zakresie.

Po rozpatrzeniu ww. zażalenia, postanowieniem z 20 maja 2021 r. znak: 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.3.ALN utrzymałem w mocy zaskarżone postanowienie z 23 kwietnia 2021 r. znak: 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.1.JM.

Postanowienie doręczono Państwu 24 maja 2021 r.

Skarga na postanowienie

Na ww. postanowienie z 20 maja 2021 r. znak: 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.3.ALN wnieśli Państwo skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Wnieśli Państwo o:

1.uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia z dnia 20 maja 2021 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.3.ALN oraz postanowienia poprzedzającego postanowienie będące przedmiotem niniejszej skargi w części obejmującej pytanie nr 2 wniosku, z jednoczesnym zobowiązaniem mnie do wydania interpretacji indywidualnej;

2.zasądzenie ode mnie kosztów postępowania wedle norm przepisanych.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z 23 kwietnia 2021 r. znak: 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.1.JM – wyrokiem z 11 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 746/21.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 19 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1174/22 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok, który uchylił postanowienie z 20 maja 2021 r. znak: 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.3.ALN oraz poprzedzające je postanowienie z 23 kwietnia 2021 r. znak: 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.1.JM stał się prawomocny od 19 września 2025 r.

Ww. wyrok wpłynął do mnie 19 grudnia 2025 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 11 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 746/21 zapadłym w analizowanej sprawie stwierdził, że:

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1174/22 zapadłym w analizowanej sprawie stwierdził, że:

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

•uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

•ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej i stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku zakresie korekty rozliczeń podatku od towarów i usług za okresy, w których wykazywali Państwo czynności dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych jako zwolnione od podatku VAT jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznaczam, że tę interpretację oparłem na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, bowiem ta interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 11 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 746/21 i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1174/22.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Zauważyć należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy, wynika, że:

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006 Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że organy władzy publicznej są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 920):

W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy o samorządzie powiatowym:

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 powoływanej wyżej ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym:

Z opisu sprawy wynika, że Powiat realizuje zadania własne w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, czyli mieszkańców Powiatu. Działając we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym (nienaruszające zakresu działania gmin) określone w art. 4 ustawy o samorządzie powiatowym, m.in. w zakresie: edukacji publicznej. Realizując wskazane wyżej zadania, Powiat w oparciu zarówno o art. 8 ust. 16 ustawy o samorządzie powiatowym jak i art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe może tworzyć i prowadzić m.in. publiczne szkoły podstawowe specjalne, szkoły ponadpodstawowe, w tym integracyjne oraz z oddziałami integracyjnymi lub specjalnymi, z wyjątkiem szkół i placówek o znaczeniu regionalnym i ponadregionalnym. Przykładem takiej jednostki jest – Zespół Szkół Specjalnych, która poza typową działalnością edukacyjną, wspierania osób niepełnosprawnych, zobowiązana jest do zapewnienia dojazdu do szkoły, w przypadkach określonych ustawą prawo oświatowe. Powyższy Zespół Szkół Specjalnych jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów prawo oświatowe. Ponadto, ZSS w zakresie swojej działalności realizuje na mocy porozumienia zawartego pomiędzy Powiatem a Gminą (zobowiązaną na mocy tych samych przepisów do zapewnienia transportu dzieciom określonym w ustawie prawo oświatowe) transport dla dzieci z gmin leżących w granicach administracyjnych Powiatu. Wnioskodawca wyposażył ZSS w specjalne samochody przystosowane do świadczenia transportu osób niepełnosprawnych. Powiat na podstawie porozumienia zawartego z Gminami reprezentowanymi przez Dyrektorów jednostek oświatowych Gmin, w celu realizacji obowiązku szkolnego w ZSS, świadczy odpłatnie transport:

·dla dzieci i młodzieży, wskazanych w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy prawo oświatowe, z miejsc oddalonych od szkoły, powyżej wartości km, wskazanej w art. 39 ust. 2 ustawy prawo oświatowe, a także

·dla dzieci i młodzieży, wskazanych w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy prawo oświatowe, z miejsc oddalonych od szkoły, poniżej wartości km, wskazanej w art. 39 ust. 2 ustawy prawo oświatowe, a także

·na rzecz dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz na rzecz dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, przy czym w wieku przekraczającym wiek, wskazany w art. 39 ust. 4 pkt 1 i 2 prawa oświatowego, jednak spełniających kryterium km określone w art. 39 ust. 2 prawa oświatowego.

Od 1 stycznia 2017 r. Wnioskodawca zobowiązany jest do objęcia rozliczeniem VAT wszystkich zdarzeń występujących w Powiecie. Wnioskodawca zatem wraz z podległymi jednostkami organizacyjnymi w tym ZSS jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu czynności dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych i korekty rozliczeń podatku od towarów i usług za okresy, w których wykazywali Państwo ww. czynności jako zwolnione od podatku VAT.

Odnosząc się do Państwa ww. wątpliwości, należy wskazać, że w świetle interpretacji ogólnej Ministra Finansów PT1.8101.3.2019 oraz wydanego postanowienia nr 0113-KDIPT1-3.4012.796.2020.10.JM, stwierdzającego, że Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie niepodlegania opodatkowaniu czynności dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych, dotyczy:

·zagadnienia, objętego ww. interpretacją ogólną;

·tych samych przepisów, co ww. interpretacja ogólna (tego samego stanu prawnego),

realizowane przez Państwa świadczenia dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych stanowią czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem dla tych czynności nie znajdą zastosowania przepisy dotyczące zwolnienia od podatku VAT.

Skoro w analizowanej sprawie ww. czynności wykazywali Państwo jako zwolnione z opodatkowania VAT, to odnosząc się do Państwa wątpliwości w kwestii korekty rozliczeń podatku od towarów i usług za okresy, w których wykazywali Państwo ww. czynności jako zwolnione od podatku VAT, należy zauważyć, że zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. do 30 września 2020 r.:

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r.:

Ustawodawca przepisem art. 109 ust. 3 ustawy, nakłada na podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji zawierającej dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, obejmującej m.in. dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania oraz wysokości podatku należnego.

Ewidencja jest odzwierciedleniem stanu rzeczywistego, powinna zatem obejmować wszystkie dokonane przez podatnika czynności podlegające opodatkowaniu, jak i dane dotyczące podatku naliczonego podlegającego odliczeniu. Dane, które podatnik wpisuje do deklaracji podatkowej składanej w urzędzie skarbowym stanowią odzwierciedlenie danych wynikających z prowadzonej przez niego ewidencji sprzedaży i ewidencji zakupów VAT.

W świetle art. 109 ust. 3 ustawy, są Państwo zobowiązani prowadzić ewidencję dotyczącą podatku od towarów i usług w taki sposób, aby ewidencja ta zawierała wszystkie dane niezbędne do poprawnego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy:

Według generalnej zasady zawartej w treści art. 99 ust. 12 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 28 lutego 2017 r.:

Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 marca 2017 r.:

Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Dlatego też, szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Przepisy dotyczące deklaracji podatkowych mają zatem duże znaczenie w procesie poboru podatku.

Zauważyć należy, że z cytowanych, wyżej przepisów wynika, że każda deklaracja odnosi się do konkretnego, zamkniętego już okresu rozliczeniowego. W związku z powyższym, deklaracja musi uwzględniać stan prawny istniejący w momencie zamknięcia okresu rozliczeniowego. Deklaracja podatkowa stanowi zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, oceniany z punktu widzenia przepisów podatkowych w tym przedziale czasowym obowiązujących, a który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania przez niego swego uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego zwrotu podatku. Zarówno istnienie tego obowiązku, jak i powstanie uprawnienia ocenia się w oparciu o stan prawny istniejący w przedziale czasowym, z którym są związane.

Na podstawie art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.):

Stosownie do art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. do 30 czerwca 2020 r.:

W myśl ww. art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2020 r.:

Według art. 81b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Natomiast zgodnie z art. 81b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Korekta deklaracji (zeznań) ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jej sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym już wypełnieniu deklaracji.

Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych deklaracji. Korekta deklaracji VAT zastępuje poprzednio złożoną deklarację, czyli za prawidłowe uważane są te dane, które zostały wykazane w skorygowanej deklaracji. Składając korektę deklaracji podatnik oświadcza, że jego wiedza w zakresie skonkretyzowania zobowiązania podatkowego uległa zmianie, a także wyraża wolę nadania swojemu uprzedniemu oświadczeniu wiedzy w tym przedmiocie odmiennego brzmienia. Zatem skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty deklaracji powoduje, że złożona przez niego korygująca deklaracja zastępuje pierwotną (korygowaną) deklarację i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotną deklarację mocy prawnej.

Przy czym należy zauważyć, iż prawo do korekty istnieje dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu. Należy wskazać, że w myśl art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jak wcześniej wskazałem świadczenie usług dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych stanowi czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, to należy stwierdzić, że dla tych czynności nie powstał obowiązek podatkowy.

W konsekwencji uznaję, że nie byli Państwo zobowiązani do wykazania tych czynności w deklaracjach podatkowych jako czynności korzystające zwolnienia od podatku VAT.

Zatem korekta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okresy, w których pierwotnie wykazali Państwo ww. usługi jako zwolnione od podatku VAT.

Podsumowując, korektę deklaracji VAT należy złożyć w rozliczeniu za miesiące, w których ujęli Państwo usługi dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych w rejestrach sprzedaży jako czynności korzystające zwolnienia od podatku VAT, z uwzględnieniem okresu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Zatem Państwa stanowisko w części dotyczącej korekty rozliczeń podatku od towarów i usług za okresy, w których wykazywali Państwo czynności dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych jako zwolnione od podatku VAT jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej korekty rozliczeń podatku od towarów i usług za okresy, w których wykazywali Państwo czynności dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych jako zwolnione od podatku VAT. Natomiast wniosek w części dotyczącej niepodlegania opodatkowaniu czynności dowozu dzieci i młodzieży do Zespołu Szkół Specjalnych został załatwiony odrębnie.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.