Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.20.2026.1.ED
Straty poniesione przez spółkę przekształcaną, w związku z przekształceniem dokonanym w trybie art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, mogą być odliczane od dochodu przez spółkę przekształconą, w myśl wyjątków przewidzianych dla przekształcenia 'spółki w inną spółkę' oraz art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, przy spełnieniu ustawowych limitów rozliczeń.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 stycznia 2026 r. za pośrednictwem e-Doręczeń wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka była uprawniona obniżyć jednorazowo dochód z innych źródeł przychodów za rok podatkowy 2025 o wysokość strat tj. (…) zł (strata Spółki Przekształcanej) oraz (…) zł i to na etapie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opisstanu faktycznego
X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
Spółka powstała 17 grudnia 2021 r. z przekształcenia Y spółka komandytowa (dalej: „Spółka Przekształcana”).
Spółka Przekształcana od 1 stycznia 2021 r. była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlegała w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka Przekształcana nie odroczyła momentu nabycia statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych do 1 maja 2021 r.
W okresie od 1 stycznia 2021 r. do chwili obecnej ani Spółka Przekształcana ani Spółka nie brały udziału w przekształceniach (oprócz opisanego wyżej), łączeniach, przejęciach ani podziałach spółek. Spółka Przekształcana ani Spółka nie dokonywały także nabyć przedsiębiorstw ani zorganizowanych części przedsiębiorstw; żadna z tych spółek nie była/nie jest przedsiębiorstwem państwowym, instytucją kredytową ani członkiem podatkowej grupy kapitałowej ani nie korzystała/nie korzysta z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
Spółka Przekształcana poniosła stratę podatkową z innych źródeł przychodów w kwocie (…) zł za okres od 1 stycznia 2021 r. do 16 grudnia 2021 r.
Spółka poniosła stratę podatkową z innych źródeł przychodów w kwocie (…) zł za pierwszy rok podatkowy po przekształceniu.
Spółka o wysokość ww. strat tj. (…) zł oraz (…) zł obniżyła jednorazowo dochód z innych źródeł przychodów za rok podatkowy 2025 już na etapie płatności zaliczek na podatek. Wysokość tych strat nie została skonsumowana w poprzednich latach podatkowych. Straty te nie pochodzą z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. Rok podatkowy 2025 jest 4. rokiem podatkowym Spółki, następującym po opisanym przekształceniu.
Pytanie
Czy Spółka była uprawniona o wysokość ww. strat tj. (…) zł (strata Spółki Przekształcanej) oraz (…) zł obniżyć jednorazowo dochód z innych źródeł przychodów za rok podatkowy 2025 i to na etapie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Spółki, była uprawniona o wysokość ww. strat tj. (…) zł (strata Spółki Przekształcanej) oraz (…) zł obniżyć jednorazowo dochód z innych źródeł przychodów za rok podatkowy 2025 i to na etapie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 7 ust. 5 pkt 2 ustawy o CIT, o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty. W art. 7 ust. 3 ustawy o CIT wskazano na szereg okoliczności, które uniemożliwiają obniżenie dochodu o wysokość straty.
W pkt 4 ww. przepisu wskazano, że nie uwzględnia się strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych - w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę.
Wskazany wyżej przepis zabrania rozliczania strat przedsiębiorców przekształcanych, ale nie dotyczy to przekształcenia „spółki w inną spółkę”. W tym kontekście istotna jest definicja „spółki”. Jest nią zarówno spółka z o.o., jak i spółka komandytowa, co wynika z art. 4a pkt 21 lit. a i c w zw. z art. art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT. Skoro Spółka Przekształcana, jak i Spółka spełniają definicję „spółki”, o której mowa w art. 4a pkt 21 lit. a i c w zw. z art. art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, to przekształcenie Spółki Przekształcanej w Spółkę nie stoi na przeszkodzie rozliczeniu straty Spółki Przekształcanej przez Spółkę.
Wniosek ten znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej z 4 marca 2024 r. (Znak: 0111-KDIB1-2.4010.32.2024.1.MK): „wskazany w art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT wyjątek będzie miał zastosowanie w odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, ponieważ podmiot przekształcany – spółka komandytowa – był spółką w rozumieniu art. 4a ustawy o CIT i został przekształcony w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością”.
Podobnie uznano w interpretacji indywidualnej z 21 kwietnia 2023 r. (Znak: 0111-KDIB1-1.4010.732.2022.1.AND).
Pozostałe ograniczenia wskazane w art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem – jak wskazano – Spółka Przekształcana ani Spółka nie brały udziału w przekształceniach (oprócz opisanego wyżej), łączeniach, przejęciach ani podziałach spółek.
Spółka Przekształcana ani Spółka nie dokonywały także nabyć przedsiębiorstw ani zorganizowanych części przedsiębiorstw; żadna z tych Spółek nie była/nie jest przedsiębiorstwem państwowym ani instytucją kredytową, zatem nie znajdą zastosowania ograniczenia w rozliczeniu strat, wskazane w art. 7 ust. 3 pkt. 5, 6 i 7 ustawy o CIT.
Obowiązujące przepisy nie stoją na przeszkodzie rozliczeniu straty z lat ubiegłych przy wyliczeniu zaliczki na podatek dochodowy, co znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2021 r. (Znak: 0111-KDIB1-3.4010.97.2021.1.AN).
W świetle powyższego Spółka była uprawniona o wysokość ww. strat tj. (...) zł (strata Spółki Przekształcanej) oraz (...) zł obniżyć jednorazowo dochód z innych źródeł przychodów za rok podatkowy 2025 i to na etapie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zasady przekształcania spółek prawa handlowego regulują przepisy ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej: „KSH”).
W myśl art. 1 § 2 KSH:
Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta spółka akcyjna i spółka akcyjna.
Stosownie do art. 4 § 1 KSH:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)spółka osobowa - spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną;
2)spółka kapitałowa - spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, prostą spółkę akcyjną i spółkę akcyjną.
Zgodnie z art. 551 § 1 KSH:
Spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą).
Z treści art. 552 i art. 553 KSH, wynikają podstawowe skutki przekształcenia, a mianowicie określone w tych przepisach zasady tzw. sukcesji uniwersalnej.
W myśl art. 552 KSH:
Spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną.
Na podstawie art. 553 KSH:
§ 1. Spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej.
§ 2. Spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej.
§ 3. Wspólnicy spółki przekształcanej stają się z dniem przekształcenia wspólnikami spółki przekształconej, z uwzględnieniem art. 5761.
Kwestię sukcesji praw i obowiązków podatkowych, związanych z przekształceniem spółek, reguluje ustawa z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”).
Zgodnie z art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej:
Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:
1)przekształcenia innej osoby prawnej,
2)przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej
-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.
Stosownie do art. 93a § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:
1)osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:
a)innej spółki niemającej osobowości prawnej,
b)spółki kapitałowej.
Treść art. 93e Ordynacji podatkowej wskazuje, że:
Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.
Natomiast art. 4a pkt 14 i pkt 21 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”) stanowi, że:
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
14) spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 21;
21) spółce - oznacza to:
a)spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
b)spółkę kapitałową w organizacji,
c)spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
d)spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
W myśl art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT:
Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych - w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę.
Treść art. 7 ust. 4 ustawy o CIT stanowi, że:
Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych, z wyjątkiem spółek przekształconych w inne spółki.
W myśl art. 7 ust. 5 ww. ustawy:
O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:
1)obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
2)obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
Z opisu sprawy wynika, że X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Spółka) powstała 17 grudnia 2021 r. z przekształcenia Y spółka komandytowa (Spółka Przekształcana).
Spółka Przekształcana od 1 stycznia 2021 r. była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a za okres od 1 stycznia 2021 r. do 16 grudnia 2021 r. poniosła stratę podatkową z innych źródeł przychodów w kwocie (…) zł
Następnie, Spółka poniosła stratę podatkową z innych źródeł przychodów w kwocie (…) zł za pierwszy rok podatkowy po przekształceniu.
Spółka o wysokość ww. strat tj. (…) zł oraz (…) zł obniżyła jednorazowo dochód z innych źródeł przychodów za rok podatkowy 2025 już na etapie płatności zaliczek na podatek. Wysokość tych strat nie została skonsumowana w poprzednich latach podatkowych, a rok podatkowy 2025 jest 4. rokiem podatkowym Spółki, następującym po opisanym przekształceniu.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy Spółka była uprawniona obniżyć jednorazowo dochód z innych źródeł przychodów za rok podatkowy 2025 o wysokość poniesionych strat tj. (…) zł (strata Spółki Przekształcanej) oraz (…) zł (strata za pierwszy rok po przekształceniu) i czy straty te mogły zostać uwzględnione na etapie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych.
Z treści art. 93e Op wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowią lex specialis do przepisów Ordynacji podatkowej. Zatem, regulacje dotyczące przekształceń spółek zawarte w art. 93a Op należy odczytywać łącznie z art. 4a ustawy o CIT, a w zakresie rozliczenia strat podatkowych również z art. 7 ustawy o CIT.
W związku z powyższym, wskazany w art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT wyjątek będzie miał zastosowanie w odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, ponieważ podmiot przekształcany – spółka komandytowa – był spółką w rozumieniu art. 4a ustawy o CIT i został przekształcony w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Zatem zostali Państwo przekształceni ze spółki w inną spółkę.
Artykuł 7 ust. 5 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. statuuje zasadę, iż strata może obniżać jedynie dochody uzyskane z tego samego źródła przychodów co poniesiona strata. Chodzi o podział źródeł przychodów wynikający z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, tj. dochód osiągnięty z zysków kapitałowych oraz dochód osiągnięty z innych źródeł przychodów. Odpowiednio w ramach tych źródeł przychodów może nastąpić stosowne odliczenie straty podatkowej. Z cytowanego przepisu wynika więc, że o poniesioną w danym roku podatkowym stratę podatnicy mogą obniżyć dochód osiągany tylko w pięciu kolejnych, następujących po sobie latach podatkowych. Po upływie tego okresu nie jest możliwe obniżenie dochodu o poniesioną w poprzednich latach stratę.
Na mocy ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2244), 1 stycznia 2019 r. wszedł w życie przepis art. 7 ust. 5 pkt 2 ustawy o CIT, który zgodnie z art. 38 ust. 2 wymienionej ustawy ma zastosowanie do strat powstałych po 1 stycznia 2019 r. W myśl tego przepisu o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty. Oznacza to, że podatnicy, którzy ponieśli stratę po 1 stycznia 2019 r. mogą odliczyć już 100% straty o ile strata ta nie przekracza 5 000 000 zł. Jeżeli zaś strata ta przekracza kwotę 5 000 000 zł, to podatnik może jednorazowo odliczyć stratę do tej kwoty, a o pozostałą część podatnicy mogą obniżyć dochód osiągnięty tylko w pięciu kolejnych następujących latach podatkowych w wysokości nieprzekraczającej 50% kwoty tej straty. Po upływie tego okresu nie jest możliwe obniżenie dochodu o poniesioną w poprzednich latach stratę.
Należy podkreślić, że wysokość maksymalnego odliczenia straty w danym roku podatkowym uzależniona jest również od wysokości osiągniętego w danym roku dochodu. Odliczenie straty nie może być bowiem wyższe niż osiągnięty w danym roku dochód.
Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.
Jeżeli zatem podatnik osiąga dochód w trakcie trwania roku podatkowego, tj. stwierdza w trakcie roku podatkowego, że obowiązany jest do wykazania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, to zasadne jest uznanie, że osiągnął on dochód, który może obniżyć o kwotę straty w odpowiedniej wysokości. Oznacza to, że podatnik nie musi czekać do momentu sporządzenia rocznego zeznania podatkowego, w którym wykaże dochód z całego roku podatkowego i dopiero wówczas obniży jego wysokość o odpowiednią kwotę straty.
Zatem, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, w myśl którego Spółka była uprawniona obniżyć jednorazowo dochód z innych źródeł przychodów za rok podatkowy 2025 – o wysokość poniesionych strat tj. o stratę Spółki Przekształcanej w kwocie (…) zł oraz stratę za pierwszy rok podatkowy po przekształceniu w kwocie (…) zł – jednakże przy uwzględnieniu maksymalnej dopuszczalnej wysokości odliczenia i wystąpieniu dochodu pozwalającego na dokonanie tego odliczenia w określonej wysokości. Ponadto, jak słusznie Państwo wskazali, straty te mogli Państwo uwzględnić już przy wyliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, o ile oczywiście wysokość uzyskanego dochodu podatkowego stanowiącego podstawę obliczenia tych zaliczek pozwalała na odliczenie tej straty.
Wobec powyższego Państwa stanowisko z ww. zastrzeżeniem należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa we wniosku i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
