Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.463.2025.4.BD; 0112-KDIL2-1.4011.1062.2025.5.KF

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych w podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazywania partnerom biznesowym (osobom fizycznym) prezentów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 lutego 2026 r. (wpływ – 11 lutego 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych

N. Sp. z o.o. (…) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność w Polsce w formie oddziału przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Siedziba i adres głównego zakładu przedsiębiorcy zagranicznego znajdują się w Republice Czeskiej.

Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności, jest sprzedaż detaliczna (...).

Wnioskodawca przekazuje okazjonalnie upominki osobom fizycznym reprezentującym współpracujące z nim podmioty. Prezenty te są zazwyczaj wręczane w okresach świątecznych, w szczególności w okolicach Bożego Narodzenia. Do tej pory wartość prezentów przekazywanych jednej osobie nie przekraczała (...) zł. Jednak począwszy od przyszłego roku Wnioskodawca przewiduje, że wartość niektórych prezentów może przekroczyć ten próg.

Prezenty przekazywane są także z innych okazji. Na przykład podczas wydarzenia organizowanego przez Wnioskodawcę dla partnerów biznesowych, które miało miejsce w dniach (...) 2025 r., w dniu (...) 2025 r. wystąpiły niespodziewanie niskie temperatury podczas meczu piłkarskiego na świeżym powietrzu. W związku z tym Wnioskodawca podjął natychmiastową decyzję o zakupie kurtek dla uczestników wydarzenia od zewnętrznego dostawcy, wyłącznie w celu przekazania ich odbiorcom w odpowiedzi na niespodziewane warunki pogodowe. Kurtki te nie stanowiły towaru handlowego Wnioskodawcy, gdyż zostały zakupione w sklepie z pamiątkami w cenie jednostkowej ok. (...) PLN (...) za sztukę. Następnie kurtki zostały rozdysponowane wśród uczestników.

Prezenty nie stanowią towarów handlowych Wnioskodawcy i są nabywane od zewnętrznych dostawców wyłącznie w celu ich przekazania odbiorcom. Między Wnioskodawcą a osobami otrzymującymi prezenty nie występuje stosunek pracy ani stosunek cywilnoprawny. Wnioskodawca nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego w zamian za przekazanie prezentów.

Sposób przekazywania upominków wygląda w następujący sposób:

· za pośrednictwem przesyłki kurierskiej kierowanej na adres kontrahenta, przy czym przesyłka może zawierać informację umożliwiającą wskazanie przedstawiciela kontrahenta (imię i nazwisko), z którym pracownicy Wnioskodawcy pozostają w stałym kontakcie w związku z realizowaną współpracą biznesową,

· osobiście przez pracownika Wnioskodawcy, w trakcie wizyty w siedzibie kontrahenta lub przy innych okazjach, przedstawicielowi kontrahenta, z którym pracownicy Wnioskodawcy pozostają w regularnym kontakcie w związku ze współpracą biznesową,

· za pośrednictwem przesyłki kurierskiej kierowanej na adres siedziby kontrahenta (adres biura), bez wskazania danych osobowych konkretnego przedstawiciela kontrahenta, albo poprzez osobiste dostarczenie prezentu przez pracownika Wnioskodawcy do siedziby kontrahenta (np. do sekretariatu), również bez wskazania danych osobowych konkretnej osoby fizycznej.

Osoby otrzymujące prezenty mogą reprezentować partnera biznesowego, niezależnie od rodzaju stosunku prawnego łączącego je z tym podmiotem (np. umowa o pracę, umowa cywilnoprawna lub umowa B2B). Rodzaj tego stosunku nie ma znaczenia dla Wnioskodawcy i nie jest brany pod uwagę przy przekazywaniu prezentów.

W związku z powyższym, podarunki (prezenty) są przekazywane w szczególności na rzecz:

1)osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, będącej przedstawicielem kontrahenta Wnioskodawcy,

2)osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, będącej przedstawicielem kontrahenta Wnioskodawcy,

3)osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, będącej bezpośrednim kontrahentem Wnioskodawcy,

4)osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, bez wskazania konkretnej osoby fizycznej jako odbiorcy (przy czym w praktyce podarunek zostaje przekazany do dyspozycji jednej z osób fizycznych działających w strukturze danego podmiotu).

(dalej: „reprezentanci kontrahentów Wnioskodawcy”).

Wnioskodawca zaznacza, że ww. okoliczności dotyczą stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych, w odniesieniu do prezentów, których wartość zarówno przekracza równowartość (...) PLN, jak i nie przekracza tej kwoty.

W przypadku przekazywania prezentów osobom fizycznym Wnioskodawca jest w stanie jednoznacznie zidentyfikować odbiorców na podstawie ich imion i nazwisk, ale nie posiada innych danych, takich jak adres, numer PESEL itp.

Osoby obdarowane są rezydentami Rzeczypospolitej Polskiej, tj. posiadają miejsce stałego pobytu na terytorium RP w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Okoliczność ta ma kluczowe znaczenie dla oceny skutków podatkowych darowizny, w szczególności w sytuacji, gdy czynność wręczenia prezentu miała lub będzie miała miejsce poza terytorium Polski.

Spółka podkreśla, że wszystkie z ww. okoliczności dotyczą zarówno stanów faktycznych, jak i zdarzeń przyszłych.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że swoim zakresem obejmują jedynie skutki podatkowe podarunków przekazywanych dla osób fizycznych.

Pytania – pytania nr 1 i nr 2 zostały ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku

1.Czy w przedstawionych we wniosku stanach faktycznych oraz zdarzeniach przyszłych przekazywanie przez Spółkę na rzecz osób fizycznych świadczeń rzeczowych w postaci prezentów, w tym także prezentów przekazywanych podczas różnego rodzaju wydarzeń, przykładowo opisanych we wniosku, stanowi nabycie rzeczy tytułem darowizny w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jednocześnie nie powodując powstania po stronie Spółki obowiązków w zakresie podatku od spadków i darowizn?

2. W przypadku, gdyby odpowiedź na pytanie pierwsze była pozytywna, czy w przedstawionych we wniosku stanach faktycznych oraz zdarzeniach przyszłych przekazywanie przez Spółkę na rzecz osób fizycznych świadczeń rzeczowych w postaci prezentów, w tym także prezentów przekazywanych podczas różnego rodzaju wydarzeń, przykładowo opisanych we wniosku nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz nie powoduje powstania po stronie Spółki obowiązków płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych, wynikających w szczególności z art. 41 oraz art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3.W przypadku, gdyby odpowiedź na pytanie pierwsze była negatywna, czy w przedstawionych we wniosku stanach faktycznych oraz zdarzeniach przyszłych na Spółce ciążą obowiązki płatnika w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z przekazywaniem na rzecz osób wymienionych w stanach faktycznych i zdarzeniach przyszłych, prezentów, w tym w szczególności czy na Spółce ciążą obowiązki płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych, przede wszystkim wynikające z art. 41 oraz art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie – stanowisko Ad. 1. i Ad. 2. zostało ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku

Ad. 1.

Państwa zdaniem, darowizny (prezenty), które były oraz które będą przekazywane przez Państwa osobom fizycznym (reprezentantom kontrahentów Spółki) podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Ewentualny obowiązek podatkowy z tytułu przekazania upominków ciążył oraz będzie ciążył na obdarowanych, a Państwo (Spółka) jako darczyńca nie był i nie będzie obowiązany do zapłaty tego podatku.

W przedstawionych stanach faktycznych oraz zdarzeniach przyszłych przekazywanie na rzecz osób fizycznych świadczeń rzeczowych w postaci prezentów, w tym prezentów przekazywanych podczas różnego typu wydarzeń, stanowi nabycie rzeczy tytułem darowizny w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn: podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn: obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego: przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

W związku z tym, przepisy Kodeksu cywilnego przewidują szczególną formę dla umowy darowizny; umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas, gdy darowizna została spełniona.

Mając na uwadze powyższe, daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tego zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 Kodeksu cywilnego.

Z przedstawionych we wniosku stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych wynika, że podarunki (prezenty, upominki, jednorazowe świadczenia wręczane w różnych sytuacjach oraz przy okazji różnego typu wydarzeń) są przekazywane nieodpłatnie, bez obowiązku świadczenia wzajemnego po stronie osoby obdarowanej oraz bez zobowiązania kontraktowego wynikającego z relacji między Spółką a kontrahentem. Pomiędzy Spółką a formalnym odbiorcą prezentów nie istnieje stosunek pracy lub stosunek cywilnoprawny. Nie istnieje po stronie osób obdarowanych obowiązek wykonania na rzecz Spółki określonego działania, świadczenia usługi lub osiągnięcia określonego rezultatu a osoby obdarowane nie mają względem Spółki żadnych roszczeń o wydanie tego rodzaju prezentów. Spółka nie otrzymuje w związku z przekazaniem podarunku (prezentu) żadnego świadczenia wzajemnego, przekazywane świadczenia mają charakter nieodpłatny i jednostronny. Przekazywane świadczenia są finansowane wyłącznie z majątku Spółki i mają charakter dobrowolny i incydentalny. W szczególności, jednokrotne przekazanie prezentu w trakcie wydarzenia, opisanego we wniosku miało charakter uboczny i nabyte kurtki nie stanowiły elementu organizacji wydarzenia, lecz zostały przekazane bez obowiązku ich zwrotu i bez jakiegokolwiek związku z realizacją świadczeń wzajemnych. Celem ich podarowania był tylko i wyłącznie komfort fizyczny uczestników ze względu na okolicznościowy fakt jakim była niesprzyjająca pogoda, była to doraźna reakcja na nadzwyczajne warunki pogodowe, niezależna od programu i celu wydarzenia.

Z opisu stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych wynika zatem, że ww. podarunki (prezenty) przekazywane są osobom fizycznym, które są reprezentantami kontrahentów tytułem darowizny. Okoliczność, że świadczenia są skierowane do konkretnych osób fizycznych wynika z faktu, że osoby te są reprezentantami kontrahenta, uprawnionymi do uczestnictwa w wydarzeniu lub odbioru prezentu. Fakt, że osoby fizyczne otrzymujące świadczenia są przedstawicielami lub właścicielami podmiotów współpracujących z Państwem, nie wpływa na charakter podatkowy przekazywanych świadczeń. Świadczenia te nie stanowią wynagrodzenia za wykonywaną pracę, świadczone usługi ani jakąkolwiek inną formę ekwiwalentu. Ich przekazanie nie jest uzależnione od zakresu ani efektów współpracy gospodarczej, jak również nie rodzi po stronie obdarowanych żadnych zobowiązań wobec Państwa. Otrzymanie prezentu nie wpływa na kontynuację ani warunki współpracy. Świadczy o tym fakt, że Spółka nie prowadzi ewidencji osób obdarowanych w sposób umożliwiający przypisanie konkretnego świadczenia do konkretnej osoby fizycznej, ani nie weryfikuje statusu podatkowego tych osób. W konsekwencji spełnione są przesłanki uznania przekazywanych świadczeń za darowizny w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że przekazywane upominki, podlegały oraz będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Ewentualny obowiązek podatkowy z tytułu przekazania upominków ciążył oraz będzie ciążył na obdarowanych, a Spółka jako darczyńca nie był i nie będzie obowiązany do zapłaty tego podatku. Na Państwu nie ciążyły oraz nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku od spadków i darowizn, płatnikiem tego podatku jest bowiem tylko w określonych sytuacjach notariusz.

Podobne stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.: z 21 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB2- 3.4015.180.2025.5.JS; 0112-KDIL2-1.4011.467.2025.4.KF.

Ponadto, odnosząc się do kwestii wręczania prezentów za granicą należy wskazać, że, zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jeżeli w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec tego, w sytuacji, gdy fizyczne wręczenie prezentu następuje za granicą, przesłanki określone w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn są spełnione, ponieważ osoby obdarowane posiadają miejsce stałego pobytu w Polsce. W konsekwencji, fakt dokonania darowizny poza terytorium RP nie wyłącza zastosowania polskich przepisów podatkowych ani obowiązku oceny tej czynności na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Ad. 2.

Państwa zdaniem, po Państwa stronie nie powstają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązki wynikające z art. 41 oraz art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z przekazywaniem darowizn (prezentów).

Należy zauważyć, że świadczenia stanowiące darowiznę nie mogą być jednocześnie kwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stanowi o tym wprost art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

W stanach faktycznych i zdarzeniach przyszłych opisanych przez Państwa, upominki (prezenty) przekazywane były i będą osobom fizycznym, które są reprezentantami kontrahentów Spółki tytułem darowizny, w związku z czym podlegały i będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie były i nie będą one stanowić dla tych osób przychodu z innych źródeł, w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ww. ustawy bądź też przychodów z jakichkolwiek innych źródeł w ramach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, po Państwa stronie nie powstają również obowiązki płatnika ani obowiązki informacyjne wynikające z art. 41 oraz art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podobne stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.: z 21 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB2- 3.4015.180.2025.5.JS; 0112-KDIL2-1.4011.467.2025.4.KF.

Ad. 3.

W Państwa ocenie, w przypadku gdyby organ podatkowy uznał, że przekazywane świadczenia nie stanowią darowizn w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, przekazywanie prezentów o jednorazowej wartości przekraczającej (...) zł na rzecz osób fizycznych (reprezentantom kontrahentów Spółki) nieprowadzących działalności gospodarczej skutkuje powstaniem po Państwa stronie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spółka nie jest natomiast zobowiązana jako płatnik do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych organowi podatkowemu.

Natomiast przekazywanie prezentów o jednorazowej wartości nieprzekraczającej (...) zł na rzecz osób fizycznych (reprezentantom kontrahentów Spółki) nieprowadzących działalności gospodarczej nie skutkuje powstaniem po Państwa stronie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani powstaniem innych obowiązków informacyjnych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka nie jest zobowiązana jako płatnik do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych organowi podatkowemu.

Z kolei zdaniem Państwa, przekazywanie prezentów na rzecz osób fizycznych (reprezentantom kontrahentów Spółki) prowadzących działalność gospodarczą nie skutkuje powstaniem po Państwa stronie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani powstaniem innych obowiązków informacyjnych w zakresie podatku dochodowym od osób fizycznych. Spółka nie jest także zobowiązana jako płatnik do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych organowi podatkowemu.

Również przekazanie prezentów osobie prawnej albo jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, bez wskazania konkretnej osoby fizycznej jako odbiorcy (przy czym w praktyce podarunek zostanie przekazany do dyspozycji jednej z osób fizycznych działających w strukturze danego podmiotu), w Państwa ocenie, nie skutkuje powstaniem po Państwa stronie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani powstaniem innych obowiązków informacyjnych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka nie jest także zobowiązana jako płatnik do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych organowi podatkowemu.

Gdyby organ podatkowy uznał, że przekazywane świadczenia nie stanowią darowizn w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, przekazywanie prezentów przekraczających równowartość (...) zł na rzecz osób fizycznych (reprezentantów kontrahentów Spółki) nieprowadzących działalności gospodarczej, należałoby kwalifikować na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ww. ustawy.

Z kolei przekazywanie prezentów nieprzekraczających równowartości (...) zł na rzecz osób fizycznych (reprezentantów kontrahentów Spółki) nieprowadzących działalności gospodarczej, należałoby traktować jako przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast przekazywanie prezentów osobie prawnej albo jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, bez wskazania konkretnej osoby fizycznej jako odbiorcy (przy czym w praktyce podarunek zostanie przekazany do dyspozycji jednej z osób fizycznych działających w strukturze danego podmiotu), nie stanowiłoby przychodu z tzw. nieodpłatnych świadczeń.

Wreszcie, przekazywanie prezentów na rzecz osób fizycznych (reprezentantom kontrahentów Spółki) prowadzących działalność gospodarczą, należałoby kwalifikować na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako przychód z działalności gospodarczej dla tych osób w rozumieniu art. 14 ust. 1 i ust. 2 pkt 8 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wskazanych wprost w przepisach tej ustawy. Stosownie natomiast do art. 11 ust. 1 tej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z treścią art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1)jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3)jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4)w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Na mocy art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są: pozarolnicza działalność gospodarcza; [...] inne źródła.

Stosownie natomiast do art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.

Należy też zauważyć, że w odniesieniu do przychodu z nieodpłatnych świadczeń wypowiadał się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. K 7/13). Co prawda wyrok zapadł w odniesieniu do przychodu ze stosunku pracy, niemniej jednak uznaje się, że dotyczy on także przychodów z nieodpłatnych świadczeń z pozostałych źródeł.

W związku z powyższym, aby nieodpłatne świadczenie stanowiło przysporzenie muszą być spełnione następujące warunki:

·spełnienie świadczenia za zgodą osoby otrzymującej świadczenie (korzystanie ze świadczenia w pełni dobrowolnie);

·spełnienie świadczenia w interesie osoby otrzymującej świadczenie (a nie w interesie strony przekazującej świadczenie) i przyniesienie korzyści osobie otrzymującej świadczenie w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałaby taka osoba ponieść;

·wymierność korzyści i przypisanie jej indywidualnej osobie (nie jest ona dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Z kolei na mocy art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Katalog przychodów zaliczanych do innych źródeł nie stanowi katalogu zamkniętego, zawiera bowiem jedynie przykładowe wskazanie przychodów zaliczanych do tego źródła.

W przypadku natomiast kwalifikacji danego przychodu do źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”, ustawodawca nie wprowadza obowiązków płatnika/obowiązków informacyjnych po stronie podmiotu dokonującego świadczenia. Podatnicy, uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, sami dokonują opodatkowania takich dochodów.

Jak wynika z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Jednocześnie należy wskazać, że ustawodawca przewidział zwolnienie przedmiotowe dla niektórych świadczeń nieodpłatnych. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty (...) zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

Zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje zastosowanie w odniesieniu do nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jeżeli świadczenia te są przekazywane w związku z działaniami o charakterze promocyjnym lub informacyjnym dotyczącym tego podmiotu, a ich jednorazowa wartość nie przekracza ustawowego limitu. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera legalnej definicji pojęcia „nieodpłatne świadczenie”. W konsekwencji, przy jego interpretacji należy odwołać się do wykładni językowej oraz utrwalonego stanowiska doktryny i organów podatkowych, zgodnie z którym za nieodpłatne świadczenie uznaje się każde zdarzenie skutkujące powstaniem po stronie osoby fizycznej realnego i wymiernego przysporzenia majątkowego, uzyskanego bez konieczności poniesienia jakiegokolwiek ekwiwalentu, kosztem majątku innego podmiotu. Nieodpłatnym świadczeniem będzie zatem zarówno przekazanie rzeczy, jeżeli po stronie odbiorcy powstaje korzyść majątkowa, a po stronie świadczeniodawcy nie występuje świadczenie wzajemne. W praktyce zwolnienie to obejmuje nieodpłatne świadczenia o niewielkiej wartości, przekazywane w ramach działań promocyjnych lub informacyjnych, takich jak m.in. wręczanie drobnych upominków, gadżetów, materiałów reklamowych lub innych rzeczy o charakterze okazjonalnym.

Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, co następuje.

Prezenty na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

W przypadku przekazywania przez Państwa prezentów na rzecz osób fizycznych reprezentantów kontrahentów Spółki) nieprowadzących działalności gospodarczej, które nie pozostają ze Spółką w stosunku pracy ani w stosunku cywilnoprawnym, a jednocześnie nie można uznać tych świadczeń za darowizny, wartość przekazanych prezentów stanowiłaby dla tych osób przysporzenie majątkowe. Tym samym należałoby je kwalifikować jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przekazywanie przez Spółkę prezentów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, których jednorazowa wartość przekracza kwotę (...) zł, nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem zwolnienie to znajduje zastosowanie wyłącznie do świadczeń, których jednorazowa wartość nie przekracza wskazanej kwoty. W konsekwencji, wartość takiego świadczenia stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na Spółce jako podmiocie dokonującym świadczenia ciąży obowiązek sporządzenia informacji PIT-11 i przekazania jej podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu. Jednocześnie Spółka nie pełni w tym zakresie funkcji płatnika w rozumieniu art. 8 Ordynacji podatkowej, gdyż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie nakładają na niego obowiązku obliczenia, poboru ani wpłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Podsumowując, Państwa zdaniem, w wariancie alternatywnym, tj. w przypadku zakwestionowania kwalifikacji przekazywanych świadczeń jako darowizn, przekazywanie prezentów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej o jednorazowej wartości przekraczającej (...) zł w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych skutkowałoby wyłącznie powstaniem po Państwa stronie obowiązku informacyjnego, o którym mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w sytuacji przekazywania przez Spółkę prezentów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, których jednorazowa wartość nie przekracza kwoty (...) zł, taka sytuacja może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z czym, w takim przypadku, po Państwa stronie nie byłoby obowiązków płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym obowiązku informacyjnego, o którym mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, odnosząc się do kwestii wręczania prezentów za granicą należy wskazać, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska co do zasady przewidują regulacje dotyczące opodatkowania przychodu z innych źródeł. Należy wskazać, że co do zasady, przychód ten powinien być opodatkowywany wyłącznie w kraju rezydencji podatkowej osoby osiągającej tego rodzaju przychód.

Wobec tego, w sytuacji, gdy fizyczne wręczenie prezentu następuje za granicą, fakt ten nie zmienia sytuacji prawnopodatkowej osoby otrzymującej taki prezent i obowiązków Spółki, o których mowa powyżej.

Prezenty na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.

Przekazywanie prezentów na rzecz osób fizycznych (reprezentantów kontrahentów Spółki) prowadzących działalność gospodarczą, nie spowodowałoby powstania po Państwa stronie obowiązków płatnika ani obowiązków informacyjnych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, w sytuacji gdy osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą otrzymuje nieodpłatne świadczenie, wartość tego świadczenia stanowi dla niej przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, który powinien zostać samodzielnie rozliczony przez podatnika w ramach prowadzonej działalności (zgodnie z przywoływanym już wcześniej art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Otrzymanie prezentu przez przedsiębiorcę nie powoduje zatem powstania przychodu po stronie osoby trzeciej ani nie przenosi obowiązków rozliczeniowych na podmiot dokonujący świadczenia. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje obowiązków płatnika ani obowiązków informacyjnych po stronie podmiotu dokonującego świadczenia. W szczególności, art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje zastosowanie wyłącznie do świadczeń kwalifikowanych jako przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy, i nie obejmuje przychodów zaliczanych do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza.

Oznacza to, że w przypadku przekazywania prezentów na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, nawet jeżeli świadczenia te nie zostałyby zakwalifikowane jako darowizny w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, na Spółce nie ciążą obowiązki sporządzania informacji PIT-11 ani jakiekolwiek inne obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Należy także zwrócić uwagę, że w przypadku przekazywania prezentów na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, zastosowania nie znajdzie art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, wolne od podatku dochodowego są: wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty (...) zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym. Należy wskazać, że przepis odwołuje się do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który dotyczy przychodów z innych źródeł. Jako, że nie odwołuje się on do art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który dotyczy przychodów z działalności gospodarczej, nie może on mieć zastosowania w odniesieniu do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.

Ponadto, odnosząc się do kwestii wręczania prezentów za granicą należy wskazać, że, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska co do zasady przewidują regulacje dotyczące opodatkowania przychodu z działalności gospodarczej. Należy wskazać, że co do zasady, przychód ten powinien być opodatkowywany wyłącznie w kraju rezydencji podatkowej osoby osiągającej tego rodzaju przychód, chyba że mamy do czynienia z powstaniem tzw. zakładu podatkowego w innym kraju.

Wobec tego, w sytuacji, gdy fizyczne wręczenie prezentu następuje za granicą, fakt ten nie zmienia sytuacji prawnopodatkowej osoby otrzymującej taki prezent i braku obowiązków Spółki, o których mowa powyżej.

Prezenty na rzecz osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, bez wskazania konkretnej osoby fizycznej jako odbiorcy.

Przekazywanie prezentów osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, bez wskazania konkretnej osoby fizycznej jako odbiorcy przy czym w praktyce podarunek zostanie przekazany do dyspozycji jednej z osób fizycznych działających w strukturze danego podmiotu), nie spowodowałoby powstania po Państwa stronie obowiązków płatnika ani obowiązków informacyjnych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy wskazać, że nie doszłoby do powstania przychodu z tzw. nieodpłatnych świadczeń z uwagi na brak spełnienia przesłanek dotyczących nieodpłatnego świadczenia, powołanych wcześniej w wyroku TK z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. K 7/13). Należy zwrócić uwagę na to, że w szczególności nie byłaby spełniona przesłanka odnosząca się do wymienności korzyści i przypisania jej indywidualnej osobie, w związku z czym nie byłoby możliwe spełnienie po stronie Spółki obowiązku informacyjnego, o którym mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również potencjalnie wypełnienie innych obowiązków płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo w zakresie pytania nr 1 i pytania nr 2 jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Stosownie do treści art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny  (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i § 2 cyt. Kodeksu:

Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny; umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas, gdy darowizna została spełniona.

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.

Z przedstawionych we wniosku stanów faktycznych/zdarzeń przeszłych wynika, że przekazują Państwo okazjonalnie upominki osobom fizycznym reprezentującym współpracujące z Państwem podmioty (partnerzy biznesowi). Prezenty te są zazwyczaj wręczane w okresach świątecznych, w szczególności w okolicach Bożego Narodzenia. Prezenty przekazywane są także przy innych okazjach np. podczas organizowania wydarzenia. Do tej pory wartość prezentów przekazywanych jednej osobie nie przekraczała (...) zł. Jednakże przewidują Państwo, że wartość niektórych prezentów może przekroczyć ten próg. Prezenty nie stanowią Państwa towarów handlowych i są nabywane od zewnętrznych dostawców wyłącznie w celu ich przekazania odbiorcom. Pomiędzy Państwem a osobami otrzymującymi prezenty nie występuje stosunek pracy ani stosunek cywilnoprawny. Nie otrzymują Państwo żadnego świadczenia wzajemnego w zamian za przekazanie prezentów. Osoby obdarowane są rezydentami Rzeczypospolitej Polskiej, tj. posiadają miejsce stałego pobytu na terytorium RP w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Okoliczność ta ma kluczowe znaczenie dla oceny skutków podatkowych darowizny, w szczególności w sytuacji, gdy czynność wręczenia prezentu miała lub będzie miała miejsce poza terytorium Polski.

Z treści wniosku wynika, że ww. prezenty są i będą przekazywane osobom fizycznym, reprezentującym współpracujące z Państwem podmioty biznesowe, tytułem darowizny.

Podatkiem od spadków i darowizn objęte są umowy darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia. Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z ustawy.

Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że przekazywane osobom fizycznym reprezentującym współpracujące z Państwem podmioty biznesowe ww. prezenty (upominki), co do zasady podlegały/będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W myśl natomiast art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Zatem, ewentualny obowiązek podatkowy z tytułu przekazania upominków ciążył oraz będzie ciążył na obdarowanych osobach fizycznych, a Państwo jako darczyńca nie byli i nie będą obowiązani do zapłaty tego podatku.

Odnosząc się do kwestii wręczania prezentów za granicą należy wskazać, że zgodnie z przywołanym wyżej art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jeżeli w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wobec tego, w sytuacji, gdy wręczenie prezentu nastąpi za granicą Rzeczypospolitej Polskiej, to jak sami Państwo wskazali – przesłanki określone w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn zostaną spełnione – ponieważ obdarowane osoby fizyczne posiadają/będą posiadały miejsce stałego pobytu w Polsce. W konsekwencji, fakt dokonania darowizny poza terytorium RP nie wyłącza zastosowania polskich przepisów podatkowych ani obowiązku oceny tej czynności na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) należy wyjaśnić, że podstawową zasadą obowiązującą w jej przepisach jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m. in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9:

Jak natomiast stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy – jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Na podmiotach dokonujących świadczeń z powyższego tytułu ciążą z kolei obowiązki informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1, zgodnie z którym:

Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W realiach opisanej przez Państwa sprawy upominki (prezenty) przekazywane są/będą osobom fizycznym, reprezentującym współpracujące z Państwem podmioty biznesowe tytułem darowizny i podlegają/będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią i nie będą one stanowić dla tych osób przychodu z innych źródeł, w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji nie ciążą i nie będą na Państwu ciążyć obowiązki płatnika ani obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 41 oraz art. 42a ust. 1 tej ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i pytania nr 2 jest zatem prawidłowe.

W związku z powyższym, odstępuję od udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 3 sformułowane we wniosku, ponieważ zostało ono zadane warunkowo, tj. oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi jedynie w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.

Interpretacja dotyczy także zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.