Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.1222.2025.3.ALN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:

·podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziału w prawie własności działki zabudowanej nr 1 (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3),

·zwolnienia od podatku od towarów i usług sprzedaży udziału w prawie własności działki zabudowanej nr 1 (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 4),

oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Wniosek uzupełnił Pan pismem z 10 lutego 2026 r. (data wpływu 16 lutego 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pan A - dalej również jako Wnioskodawca - jest obywatelem polskim, rezydentem polskim, posiadającym w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.

A prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (wpisany w dniu 15 stycznia 2009 r. do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej) pod firmą (…), NIP (…), w ramach której od 2020 r. przeważającą działalnością gospodarczą jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (kod PKD: 68.20.Z).

W wyniku postanowienia Sądu Rejonowego w (…) z dnia 28 stycznia 2009 r. A w 1/2 części i jego matka B w 1/2 części nabyli spadek po jego ojcu.

W skład spadku wchodziło prawo użytkowania wieczystego, w (...) przy ul. (...), objętego KW nr (...), składającego się z działki 1. Działka ta jest zabudowana - budynkiem usługowym, wiatą magazynową, murowanymi boksami na węgiel, wagą wozową, utwardzonym placem z płyt betonowych oraz jest ogrodzona.

Powyższa nieruchomość nie jest zabudowana: budynkiem mieszkalnym, jego częścią lub udziałem w takim budynku, lokalem mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość lub udziałem w takim lokalu, gruntu lub udziałem w gruncie albo prawie użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawem do lokalu mieszkalnego lub udziałem w takim prawie oraz prawem do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziałem w takim prawie.

A za zgodą matki, w oparciu o art. 206 kodeksu cywilnego, od 2020 r. korzysta z nieruchomości w całości na potrzeby własnej działalności gospodarczej - tj. wynajmował ją i dzierżawił podmiotom trzecim.

Decyzją z dnia 21 listopada 2012 r. prawo użytkowania wieczystego zostało przekształcone w prawo własności działki oznaczonej nr 1. Dnia 30 czerwca 2021 r. współwłaściciele w postaci A i jego matki B, zawarli formalną umowę na piśmie określającą sposób korzystania z nieruchomości (umowa quoad usum). Na podstawie umowy A otrzymał na czas nieokreślony do wyłącznego korzystania z całości nieruchomości w (...) przy ul. (...), objętej KW nr (...), składającej się z działki 1, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej z prawem jej wynajmu lub wydzierżawienia w całości lub w części, a wszelakie uzyskane pożytki lub dochody z nieruchomości przypadają wyłącznie A. Wcześniej taka zgoda B miała postać zgody ustnej.

Jednocześnie wobec Wnioskodawcy nigdy nie zgłaszano roszczeń wynikających z przepisu art. 206 kodeksu cywilnego.

Dnia 1 stycznia 2026 r. A planuje zmianę formy opodatkowania z zasad ogólnych na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Zamierza również rozszerzyć zakres przedmiotu działalności o działalność z zakresu kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek (kod PKD: 68.11.Z).

Nieruchomość została ujęta w ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy A.

W 2026 r. B i A - jako współwłaściciele w częściach ułamkowych wynoszących po 1/2 udziału w nieruchomości - planują sprzedać nieruchomość w (…) przy ul. (...), objętą KW nr (...), składającej się z działki 1.

W związku z nabyciem ww. nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawca nie ponosił w ostatnich dwóch latach żadnych nakładów na budynki i budowle zlokalizowane na nieruchomości, które w jakikolwiek sposób zwiększałyby wartość początkową środków trwałych. Nieruchomość nieprzerwanie od 2020 roku jest wynajmowana lub dzierżawiona, co dla Wnioskodawcy stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług (rozliczaną stawką podstawową). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Sprzedaż udziału we współwłasności nastąpi po 1 stycznia 2026 r.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

a) W jaki sposób wykorzystywał Pan budynki i budowle, które znajdują się na działce, w całym okresie posiadania, w tym również od dnia nabycia spadku w 2009 r. do 30 czerwca 2021 r.?

Podatnik budynki i budowle, które znajdują się na działce, w całym okresie posiadania wykorzystywał w ramach prowadzonej przez Podatnika działalności gospodarczej, tj. od 15 stycznia 2009 r. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy (jej części różnym podmiotom), a od 30 czerwca 2021 r. A zawarł formalną umowę określającą sposób korzystania.

b) W jaki sposób Pan szukał nabywców Nieruchomości?

Wnioskodawca nie szukał nabywców. Udział w Nieruchomości chce sprzedać spółce, która jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości. Przedstawiciel tej spółki zapytał Wnioskodawcę czy chce sprzedać nieruchomość i ten po rozważeniu wskazał, że jest skłonny sprzedać.

c) Jakie działania Pan podejmował by sprzedać Nieruchomość.

Kontakt z przedstawicielami spółki korzystającej z sąsiedniej nieruchomości.

d) Czy dokonywał Pan już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:

•kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości;

•w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Pana;

•w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży;

•kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży;

•ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe);

•czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzał Pan podatek VAT, składał deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R;

•na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek.

Podatnik dokonał jednej sprzedaży nieruchomości niezabudowanej odziedziczonej po zmarłym ojcu (udział 13/64) objętej KW nr (…), położona przy ul. (…). Działka o powierzchni 0,0786 ha. Udział w tej nieruchomości został sprzedany w dniu 9 grudnia 2016 r. Wnioskodawca nie odprowadzał z tego tytułu VAT ani nie składał VAT-R. Sprzedaż nastąpiła w związku z decyzją innych współwłaścicieli o chęci spieniężenia majątku prywatnego. Uzyskane środki w wysokości (…) zostały przez Wnioskodawcę spożytkowane na bieżące potrzeby. Działka nie była przez Wnioskodawcę wykorzystywana.

e) Czy posiada Pan inne działki, które w przyszłości zamierza Pan sprzedać?

Podatnik posiada inne działki, ale na dzień dzisiejszy nie zamierza ich sprzedawać.

f) Czy budynek usługowy, wiata magazynowa, murowane boksy na węgiel, waga wozowa, utwardzony plac z płyt betonowych, ogrodzenie są trwale związane z gruntem? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla budynku usługowego, wiaty magazynowej, murowanych boksów na węgiel, wagi wozowej, utwardzonego placu z płyt betonowych, ogrodzenia.

Budynek usługowy - jest trwale związane z gruntem.

Wiata magazynowa - jest trwale związane z gruntem.

Murowane boksy na węgiel - są trwale związana z gruntem.

Waga wozowa - jest trwale związana z gruntem.

Utwardzony plac z płyt betonowych - jest trwale związane z gruntem.

Ogrodzenie - jest trwale związane z gruntem.

g) Czy budynek usługowy, wiata magazynowa, murowane boksy na węgiel, waga wozowa, utwardzony plac z płyt betonowych, ogrodzenie, znajdujące się na działce będą stanowiły na moment sprzedaży budynki lub budowle lub ich części w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)? Jeżeli nie, to należy wskazać czym są zgodnie z Prawem budowlanym? Jeżeli ww. obiekty stanowią urządzenia budowlane, o którym mowa w art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, to należy wskazać z którym obiektem budowlanym jest związane, zapewniając tym samym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem? Odpowiedzi należy udzielić dla każdej budowli i każdego budynku odrębnie.

Budynek usługowy - na moment sprzedaży będzie stanowić budynek w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Wiata magazynowa - na moment sprzedaży będzie stanowić budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Murowane boksy na węgiel - na moment sprzedaży będzie stanowić budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Waga wozowa - na moment sprzedaży będzie stanowić budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Utwardzony plac z płyt betonowych - na moment sprzedaży będzie stanowić urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Jest związane z budynkiem usługowym, z wagą wozową, z murowanymi boksami na węgiel, zapewniając tym samym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem

Ogrodzenie - na moment sprzedaży będzie stanowić urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Jest związane z budynkiem usługowym, z wagą wozową, z murowanymi boksami na węgiel, zapewniając tym samym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem

h) Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Odpowiedzi należy udzielić dla każdej budowli i każdego budynku odrębnie.

Budynek usługowy - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez A, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy (jej części różnym podmiotom).

Wiata magazynowa - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez A, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy (jej części różnym podmiotom).

Murowane boksy na węgiel - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez A, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy (jej części różnym podmiotom).

Waga wozowa - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez A, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów I dzierżawy (jej części różnym podmiotom).

Utwardzony plac z płyt betonowych - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez A, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy (jej części różnym podmiotom).

Ogrodzenie - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez A, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy (jej części różnym podmiotom).

i) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata? Odpowiedzi należy udzielić dla każdej budowli i każdego budynku odrębnie.

Budynek usługowy - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Wiata magazynowa - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Murowane boksy na węgiel - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Waga wozowa - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Utwardzony plac z płyt betonowych - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Ogrodzenie - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

j) Czy budynki, budowle były/są wykorzystywane przez Pana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku (należy wskazać przepis, na podstawie którego działalność korzystała ze zwolnienia)? Odpowiedzi należy udzielić dla każdej budowli i każdego budynku odrębnie.

Budynek usługowy - Nie był i nie jest wykorzystywany przez Podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Wiata magazynowa - Nie była i nie jest wykorzystywana przez Podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Murowane boksy na węgiel - Nie były i nie są wykorzystywane przez Podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Waga wozowa - Nie była i nie jest wykorzystywana przez Podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku

Utwardzony plac z płyt betonowych - Nie był i nie jest wykorzystywany przez Podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Ogrodzenie - Nie było i nie jest wykorzystywane przez Podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku

Pytania

1)Czy planowana sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3)

2)W przypadku uznania, że planowana sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to czy planowana sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z podatku od towarów i usług? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 4)

Pana stanowisko

Stanowisko oznaczone we wniosku jako Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, na podstawie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ wykonuje samodzielnie jako osoba fizyczna działalność gospodarczą. Jednocześnie nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w tym wynajmu i dzierżawy. Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, a przychód z tej transakcji należy uwzględnić w obrotach opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko oznaczone we wniosku jako Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku uznania, że planowana sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to planowana sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

Zwolnienie to ma zastosowanie, gdy nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej przez okres nie krótszy niż dwa lata od pierwszego zasiedlenia, a Wnioskodawca nie ponosił nakładów zwiększających wartość początkową budynków i budowli znajdujących się na nieruchomości ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż obejmuje działkę wraz z budynkami i budowlami, a transakcja zostanie dokonana odpłatnie na rzecz podmiotów trzecich, przy czym przychód ze sprzedaży udziału przypada Wnioskodawcy.

W związku z czym sprzedaż powyższego udziału będzie podlegała zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

W pierwszej kolejności należy ustalić, czy sprzedaż Nieruchomości wykorzystywanej przez Pana w ramach prowadzonych działalności gospodarczych, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, a tym samym czy będzie Pan działał jako podatnik podatku VAT, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.

Z analizy art. 5 ust. 1 ustawy w związku z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi Ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, polegające na czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i był faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

W opisie sprawy wskazał Pan, że planuje Pan sprzedać udział w prawie własności działki zabudowanej nr 1. Działka ta jest zabudowana budynkiem usługowym, wiatą magazynową, murowanymi boksami na węgiel, wagą wozową, utwardzonym placem z płyt betonowych oraz jest ogrodzona. Budynki i budowle, które znajdują się na działce, w całym okresie posiadania wykorzystywał Pan w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, tj. od 15 stycznia 2009 r. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy (jej części różnym podmiotom).

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Zgodnie z art. 693 ustawy Kodeks cywilny:

Umowa najmu lub umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego lub wydzierżawiającego polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy lub dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, gdyż wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Dokona Pan sprzedaży udziału w nieruchomości zabudowanej, wykorzystywanej przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej, a zatem dla tej transakcji wystąpi Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy udziału w prawie własności działki zabudowanej nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Pana wątpliwości przedstawione w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 4, dotyczą kwestii czy planowana sprzedaż udziału w prawie własności nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z podatku od towarów i usług.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku lub jego części oddano go do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku lub jego części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z budynku.

W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:

A zatem ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Natomiast na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

Stosownie do art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne.

Z opisu sprawy wynika, że działka nr 1 jest zabudowana:

•budynkiem usługowym, który na moment sprzedaży będzie stanowić budynek;

•wiatą magazynową, która na moment sprzedaży będzie stanowić budowlę;

•murowanymi boksami na węgiel, które na moment sprzedaży będą stanowić budowlę;

•wagą wozową, która na moment sprzedaży będzie stanowić budowlę;

•utwardzonym placem z płyt betonowych, który na moment sprzedaży będzie stanowić urządzenie budowlane;

•ogrodzeniem, które na moment sprzedaży będzie stanowić urządzenie budowlane.

Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia przez Pana działalności gospodarczej. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. W związku z nabyciem ww. nieruchomości nie przysługiwało Panu prawo odliczenia podatku naliczonego. Nie ponosił Pan w ostatnich dwóch latach żadnych nakładów na budynki i budowle zlokalizowane na nieruchomości, które w jakikolwiek sposób zwiększałyby wartość początkową środków trwałych.

W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż przysługującego Panu udziału w budynku usługowym, wiacie magazynowej, murowanych boksach na węgiel, wadze wozowej, które znajdują się na działce nr 1 nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Jak wynika, bowiem z okoliczności sprawy, w 2009 r. nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków i budowli, a od momentu pierwszego zasiedlenia do dnia planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jednocześnie w odniesieniu do budynków i budowli nie ponoszono wydatków na ulepszenie, które przekroczyły 30% wartości budynku i budowli.

Zgodnie z ustawą Prawo budowlane, urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Tym samym urządzenia budowlane znajdujące się na przedmiotowej Nieruchomości, powinny być traktowane jako element przynależny do ww. budynków, budowli i opodatkowane według tych samych zasad, co ww. budynki, budowle.

Zatem w odniesieniu do budynków i budowli, wraz z urządzeniami budowlanymi, którymi są plac utwardzony z płyt betonowych oraz ogrodzenie, znajdujących się na działce nr 1 zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Również grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak posadowiony na nim budynek i budowle. W związku z powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – sprzedaż gruntu, na którym są posadowione budynek i budowle, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Tym samym, sprzedaż przez Pana udziałów w działce nr 1 wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami wraz z urządzeniami budowlanymi, będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

W związku z tym, że sprzedaż udziałów w działce nr 1 wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami wraz z urządzeniami budowlanymi będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy – jest bezzasadna.

Należy ponadto wskazać, że dostawa udziałów w działce nr 1 będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT, o ile strony transakcji nie wybiorą opcji opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy w związku z art. 43 ust. 11 ustawy (po spełnieniu warunków określonych w tych przepisach).

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone. Należy również zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pana i nie wywołuje skutków podatkowych Współwłaściciela.

Interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.