Interpretacja indywidualna z dnia 24 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.53.2026.4.ŁW
Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, udostępniająca odpłatnie treści cyfrowe za pośrednictwem platformy online na rzecz jej operatora, nie ma obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT w Polsce, gdy miejsce świadczenia tych usług ustalone jest poza terytorium kraju, zgodnie z art. 28b ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 29 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący braku obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT z tytułu odpłatnego udostępniania treści cyfrowych o charakterze erotycznym za pośrednictwem platformy internetowej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 marca 2026 r. (wpływ 4 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą od września 2025 r., opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Przedmiotem działalności jest odpłatne udostępnianie treści cyfrowych o charakterze erotycznym (zdjęcia, krótkie filmy, grafiki) przeznaczonych wyłącznie dla osób pełnoletnich. Treści te publikowane są za pośrednictwem internetowej platformy (...), na której Wnioskodawczyni posiada profil. Dostęp do oferowanych materiałów odbywa się wyłącznie drogą internetową – zainteresowani dorośli użytkownicy (...) uzyskują dostęp do publikowanych treści po uiszczeniu opłaty jednorazowej lub wykupieniu subskrypcji miesięcznej.
(...) pośredniczy zarówno w udostępnianiu treści, jak i w realizacji transakcji finansowych pomiędzy Wnioskodawczynią a odbiorcami (pobiera płatności od (...) i wypłaca należne kwoty twórcy). W zamian operator platformy pobiera prowizję (% od przychodów uzyskanych z płatności (...)). Wnioskodawczyni działa we własnym imieniu i na własne ryzyko – samodzielnie decyduje o treści, zakresie i harmonogramie publikacji. (...) pełni wyłącznie rolę pośrednika techniczno -organizacyjnego (udostępnia infrastrukturę platformy oraz obsługuje płatności).
Działalność Wnioskodawczyni została zaklasyfikowana w oparciu o Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) pod symbolem 58.19.21.0 – „Pozostałe publikacje dla dorosłych online”.
Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnych transmisji na żywo (brak streamingu w czasie rzeczywistym). Nie świadczy również usług o charakterze informacyjnym, nadawczym, telekomunikacyjnym, przetwarzania danych ani innych typowych usług rozrywkowych – Jej aktywność sprowadza się wyłącznie do odpłatnego publikowania własnych treści cyfrowych za pośrednictwem platformy, jak opisano powyżej.
Zdarzenie przyszłe: Wnioskodawczyni zakłada, że w przyszłości (poczynając od 2026 r.) skala uzyskiwanych przez Nią przychodów z opisanej działalności może ulec dalszemu zwiększeniu. Niewykluczone jest przekroczenie limitu 240 000 zł przychodów w roku 2026 (limit ten odpowiada nowej wysokości progu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego VAT od 1 stycznia 2026 r.).
W związku z tym Wnioskodawczyni potrzebuje interpretacji odnośnie prawidłowego sposobu opodatkowania tej działalności zarówno w zakresie podatku dochodowego, jak i podatku od towarów i usług (VAT), w stanie faktycznym obecnym oraz planowanym (przy zwiększeniu przychodów).
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego (w zakresie podatku od towarów i usług)
W uzupełnieniu wniosku, na poszczególne pytania Organu wskazała Pani odpowiednio:
1.Czy operator platformy internetowej (...), na której udostępnia Pani treści cyfrowe o charakterze erotycznym, jest podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
Tak. Operator platformy jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT (na potrzeby ustalania miejsca świadczenia usług).
2.Czy operator ww. platformy internetowej posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski?
Nie. Z posiadanych przez Wnioskodawczynię informacji wynika, że operator ww. platformy internetowej nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski.
3.Czy operator ww. platformy internetowej posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski? Jeżeli tak, to proszę wskazać, czy udostępnianie przez Panią treści cyfrowych o charakterze erotycznym będzie wykonywane dla tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej?
Z posiadanych przez Wnioskodawczynię informacji wynika, że operator ww. platformy internetowej nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Niezależnie od powyższego, usługi opisane we wniosku nie są i nie będą wykonywane dla jakiegokolwiek stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej operatora na terytorium Polski.
4.Czy wskazany we wniosku operator platformy internetowej udostępniając użytkownikom przekazane przez Panią treści cyfrowe, działa w imieniu własnym lecz na Pani rzecz?
Tak – operator platformy internetowej, udostępniając użytkownikom końcowym przekazane przeze mnie treści cyfrowe, działa we własnym imieniu wobec użytkowników, tj. to operator organizuje sprzedaż dostępu do treści, ustala warunki korzystania z serwisu oraz realizuje rozliczenia i pobiera płatności od użytkowników końcowych. Jednocześnie operator udostępnia treści, które zostały przeze mnie wytworzone i przekazane do publikacji, w związku z czym można wskazać, że odbywa się to „na moją rzecz” w sensie ekonomicznym (na mój rachunek), ponieważ otrzymuję wynagrodzenie od operatora po potrąceniu prowizji.
Wnioskodawczyni podkreśla, że nie świadczy usług bezpośrednio na rzecz użytkowników końcowych, lecz świadczy usługę na rzecz operatora platformy (relacja B2B). W konsekwencji to operator platformy jest podmiotem rozliczającym sprzedaż dostępu wobec użytkowników końcowych, co pozostaje spójne z konstrukcją wynikającą z art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 9a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011, a także z wyrokiem TSUE z dnia 28 lutego 2023 r., C-695/20 Fenix International Ltd.
5.Czy ww. platforma internetowa jest odpowiedzialna za dokonywaną płatność przez użytkowników tej platformy za dostęp do udostępnionych przez Panią treści cyfrowych na tej platformie?
Tak. Operator platformy jest odpowiedzialny za obsługę płatności dokonywanych przez użytkowników końcowych za dostęp do treści, tj. to operator przyjmuje płatności od użytkowników, realizuje proces płatności (w tym autoryzację, pobranie środków i udostępnienie dostępu po płatności), a następnie wypłaca mi należne wynagrodzenie po potrąceniu prowizji platformy. Wnioskodawczyni nie pobiera płatności bezpośrednio od użytkowników końcowych.
6.Czy rachunki/dokumenty/faktury/paragony wystawiane/udostępniane przez ww. platformę ostatecznym klientom zawierają Pani dane jako podmiotu wykonującego czynności, o których mowa we wniosku?
Nie. Dokumenty/dowody płatności/rozliczenia udostępniane użytkownikom końcowym przez operatora platformy nie zawierają moich danych identyfikacyjnych jako sprzedawcy/usługodawcy (w szczególności nie zawierają danych takich jak NIP, adres, firma). Użytkownik końcowy dokonuje płatności na rzecz operatora platformy i otrzymuje dokument/rozliczenie, w którym operator jest wskazany jako podmiot pobierający płatność i rozliczający sprzedaż dostępu do treści.
7.Czy ww. platforma internetowa wskazuje Panią jako podmiot wykonujący czynności ostatecznym nabywcom?
Nie – w sensie rozliczeniowym i dokumentacyjnym wobec ostatecznego nabywcy. Ostateczny nabywca dokonuje płatności na rzecz operatora platformy oraz otrzymuje dokument/rozliczenie od operatora, w którym operator jest wskazany jako podmiot rozliczający sprzedaż dostępu. Jednocześnie na poziomie funkcjonalnym serwisu użytkownik może widzieć nazwę profilu twórcy (np. nazwę konta/profilu), co służy identyfikacji treści w ramach platformy, jednak nie stanowi wskazania Wnioskodawczyni jako sprzedawcy/usługodawcy na dokumentach rozliczeniowych wobec użytkownika końcowego ani nie oznacza, że Wnioskodawczyni rozlicza sprzedaż dostępu bezpośrednio wobec konsumenta. Dokumenty/rozliczenia wobec użytkownika końcowego nie zawierają danych identyfikacyjnych Wnioskodawczyni jako sprzedawcy/usługodawcy (np. NIP, adres), lecz wskazują operatora jako podmiot rozliczający płatność.
8.Czy świadczenie odpłatnej usługi udostępniania treści cyfrowych o charakterze erotycznym na rzecz platformy internetowej odbywa się/odbywać się będzie za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej?
Tak. Świadczenie usługi opisanej we wniosku odbywa się i będzie odbywać się za pomocą Internetu/sieci elektronicznej – w ramach platformy internetowej, która zapewnia techniczny dostęp do treści oraz obsługuje proces udostępniania dostępu po dokonaniu płatności/subskrypcji. Jednocześnie Wnioskodawczyni podkreśla, że usługa jest świadczona na rzecz operatora platformy (relacja B2B), a nie bezpośrednio na rzecz użytkowników końcowych.
9.Czy świadczenie ww. usługi jest/będzie zasadniczo zautomatyzowane?
Tak – w zakresie technicznego udostępniania dostępu do treści po dokonaniu płatności/subskrypcji jest/będzie ono zasadniczo zautomatyzowane. Automatyzacja dotyczy w szczególności autoryzacji dostępu, utrzymania kont użytkowników, przyznawania/odbierania dostępu, hostingu oraz procesów rozliczeniowych realizowanych przez system platformy. Wnioskodawczyni nie wykonuje ręcznie czynności technicznych związanych z udostępnieniem dostępu po płatności – odbywa się to systemowo przez platformę.
10.Czy świadczenie tej usługi wymaga/wymagać będzie minimalnego udziału człowieka?
Tak. Udział człowieka jest minimalny w zakresie samego technicznego świadczenia usługi udostępniania dostępu do treści po płatności/subskrypcji, ponieważ te czynności są realizowane automatycznie przez platformę. Udział Wnioskodawczyni polega na stworzeniu i umieszczeniu treści na platformie, natomiast proces udostępnienia dostępu użytkownikowi po płatności odbywa się systemowo po stronie operatora platformy.
11.Czy świadczenie usługi, o której mowa we wniosku, bez wykorzystania technologii informacyjnej jest/będzie niemożliwe?
Tak. Świadczenie usługi w modelu opisanym we wniosku jest i będzie niemożliwe bez wykorzystania technologii informacyjnej, tj. Internetu/sieci elektronicznej oraz infrastruktury platformy (systemu kont użytkowników, mechanizmów dostępu, hostingu treści, obsługi płatności i rozliczeń). Bez platformy internetowej realizującej te funkcje świadczenie usługi w tej formie nie mogłoby zostać wykonane.
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
Czy Wnioskodawczyni ma obowiązek rejestracji jako czynny podatnik VAT, w szczególności po przekroczeniu progu przychodów 240 000 zł od 2026 r.? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Pani stanowisko w sprawie (w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 2)
Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie sprawy nie ciąży na Niej obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny w Polsce, ponieważ wykonywane przez Nią czynności nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium kraju.
Wnioskodawczyni prowadzi działalność polegającą na odpłatnym udostępnianiu treści cyfrowych za pośrednictwem platformy internetowej (...). W modelu tym Wnioskodawczyni nie świadczy usług bezpośrednio na rzecz użytkowników końcowych (konsumentów), lecz na rzecz operatora platformy, który udostępnia infrastrukturę techniczną, ustala warunki korzystania z serwisu oraz pobiera płatności od użytkowników.
Zgodnie z art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 9a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011, w przypadku gdy platforma internetowa działa we własnym imieniu wobec konsumentów, uznaje się, że to ona świadczy usługę na rzecz odbiorców końcowych. Stanowisko to zostało jednoznacznie potwierdzone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 lutego 2023 r. w sprawie C-695/20 Fenix International Ltd.
W konsekwencji, Wnioskodawczyni świadczy usługę na rzecz operatora platformy (relacja B2B), a nie na rzecz konsumentów. Zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. Operator platformy posiada siedzibę poza terytorium Polski, wobec czego świadczenia Wnioskodawczyni nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce.
W związku z powyższym, wartość sprzedaży opodatkowanej na terytorium kraju wynosi 0 zł, a tym samym nie powstaje obowiązek rejestracji Wnioskodawczyni jako podatnika VAT czynnego, niezależnie od wysokości osiąganych przychodów. Przepisy dotyczące zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, nie mają w tym przypadku zastosowania, gdyż Wnioskodawczyni nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu na terytorium Polski.
Stanowisko zostało sformułowane przy założeniu, że przedstawiony stan faktyczny oraz model prowadzenia działalności nie ulegną zmianie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2)eksport towarów;
3)import towarów na terytorium kraju;
4)wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5)wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 2 pkt 1, 2 i 5 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
1)terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;
2)państwie członkowskim – rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.);
5)terytorium państwa trzeciego – rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Według art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą od września 2025 r., opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.Przedmiotem Pani działalności jest odpłatne udostępnianie treści cyfrowych o charakterze erotycznym (zdjęcia, krótkie filmy, grafiki) przeznaczonych wyłącznie dla osób pełnoletnich. Treści te publikowane są za pośrednictwem internetowej platformy (...), na której posiada Pani profil. Dostęp do oferowanych materiałów odbywa się wyłącznie drogą internetową – zainteresowani dorośli użytkownicy (...) uzyskują dostęp do publikowanych treści po uiszczeniu opłaty jednorazowej lub wykupieniu subskrypcji miesięcznej. (...) pośredniczy zarówno w udostępnianiu treści, jak i w realizacji transakcji finansowych pomiędzy Panią a odbiorcami (pobiera płatności od (...) i wypłaca należne kwoty twórcy). W zamian operator platformy pobiera prowizję (% od przychodów uzyskanych z płatności (...)). Działa Pani we własnym imieniu i na własne ryzyko – samodzielnie decyduje o treści, zakresie i harmonogramie publikacji. (...) pełni wyłącznie rolę pośrednika techniczno-organizacyjnego (udostępnia infrastrukturę platformy oraz obsługuje płatności). Nie prowadzi Pani żadnych transmisji na żywo (brak streamingu w czasie rzeczywistym). Nie świadczy Pani również usług o charakterze informacyjnym, nadawczym, telekomunikacyjnym, przetwarzania danych ani innych typowych usług rozrywkowych – Pani aktywność sprowadza się wyłącznie do odpłatnego publikowania własnych treści cyfrowych za pośrednictwem platformy. Zakłada Pani, że w przyszłości (poczynając od 2026 r.) skala uzyskiwanych przez Panią przychodów z opisanej działalności może ulec dalszemu zwiększeniu. Niewykluczone jest przekroczenie limitu 240 000 zł przychodów w roku 2026. Operator platformy jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. Z posiadanych przez Panią informacji wynika, że operator ww. platformy internetowej nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski oraz nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Niezależnie od powyższego, usługi opisane we wniosku nie są i nie będą wykonywane dla jakiegokolwiek stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej operatora na terytorium Polski. Operator platformy internetowej, udostępniając użytkownikom końcowym przekazane przez Panią treści cyfrowe, działa we własnym imieniu wobec użytkowników, tj. to operator organizuje sprzedaż dostępu do treści, ustala warunki korzystania z serwisu oraz realizuje rozliczenia i pobiera płatności od użytkowników końcowych. Jednocześnie operator udostępnia treści, które zostały przez Panią wytworzone i przekazane do publikacji, w związku z czym można wskazać, że odbywa się to na Pani rzecz w sensie ekonomicznym (na Pani rachunek), ponieważ otrzymuje Pani wynagrodzenie od operatora po potrąceniu prowizji. Nie świadczy Pani usług bezpośrednio na rzecz użytkowników końcowych, lecz świadczy usługę na rzecz operatora platformy (relacja B2B). Operator platformy jest odpowiedzialny za obsługę płatności dokonywanych przez użytkowników końcowych za dostęp do treści. Dokumenty/dowody płatności/rozliczenia udostępniane użytkownikom końcowym przez operatora platformy nie zawierają Pani danych identyfikacyjnych jako sprzedawcy/usługodawcy. Platforma internetowa nie wskazuje Pani jako podmiot wykonujący czynności ostatecznym nabywcom. Świadczenie usługi opisanej we wniosku odbywa się i będzie odbywać się za pomocą Internetu/sieci elektronicznej, jest/będzie ono zasadniczo zautomatyzowane, udział człowieka jest minimalny w zakresie samego technicznego świadczenia usługi udostępniania dostępu do treści po płatności/subskrypcji, ponieważ te czynności są realizowane automatycznie przez platformę. Świadczenie usługi w modelu opisanym we wniosku jest i będzie niemożliwe bez wykorzystania technologii informacyjnej.
Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy ma Pani obowiązek rejestracji jako czynny podatnik VAT, w szczególności po przekroczeniu progu przychodów 240.000 zł od 2026 r.
Odnosząc się do Pani wątpliwości należy w pierwszej kolejności określić rodzaj świadczonej usługi oraz miejsce jej świadczenia.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1)ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a)podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b)osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2)podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Natomiast w myśl art. 28c ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.
Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.
Zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Przy czym, na podstawie art. 28k ust. 2 ustawy:
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy łącznie są spełnione następujące warunki:
1)usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego;
2)usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
3)suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów, o których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku usługodawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.
Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania miejsca świadczenia m.in. usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy. Jednocześnie w sytuacji spełnienia przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy, podatnik ma możliwość wyboru miejsca opodatkowania zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy.
Jak stanowi bowiem art. 28k ust. 4 ustawy:
Podatnik, do którego ma zastosowanie przepis ust. 2, może wskazać jako miejsce świadczenia usług miejsce, o którym mowa w ust. 1. Podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wskazuje miejsce świadczenia usług przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na zasadach określonych w art. 28p.
W razie spełnienia przesłanek wynikających z art. 28k ust. 2 ustawy (które wyłączają stosowanie art. 28k ust. 1 ustawy) należy odwołać się do zasad ogólnych dot. miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami i określić miejsce świadczenia zgodnie z art. 28c ustawy, tj. opodatkowanie będzie przypadać w kraju siedziby usługodawcy. Powyższe znajdzie zastosowanie tylko w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami z krajów członkowskich UE innych niż Polska (przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy).
Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
a)ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
b)usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
c)usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d)odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e)pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
f)usługi wyszczególnione w załączniku I.
Natomiast w pkt 3 Załącznika I wskazano:
Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a)uzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów;
b)uzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii i wygaszaczy ekranu;
c)zawartość książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych;
d)prenumerata gazet i czasopism publikowanych online;
e)dzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych;
f)wiadomości, informacje o sytuacji na drogach oraz prognozy pogody online;
g)informacje generowane automatycznie online przez oprogramowanie po wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe);
h)dostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na stronach lub witrynach internetowych;
i)korzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych.
Stosownie do art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
a)usług nadawczych;
b)usług telekomunikacyjnych;
c)towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie;
d)płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
e)materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
f)płyt CD i kaset magnetofonowych;
g)kaset wideo i płyt DVD;
h)gier na płytach CD-ROM;
i)usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
j)usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie);
k)usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
l)hurtowni danych off-line;
m)usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
n)usług centrum wsparcia telefonicznego;
o)usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty;
p)konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
q)(uchylona)
r)(uchylona)
s)(uchylona)
t)biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
u)zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.
Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest, aby:
-usługa była realizowana za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
-świadczenie usługi było zautomatyzowane, a udział człowieka w jej świadczeniu był niewielki,
-wykonanie usługi bez wykorzystania technologii informatycznej było niemożliwe,
-usługa nie była objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.
W analizowanej sprawie, świadczona przez Panią usługa odbywa się i będzie odbywać się za pomocą Internetu/sieci elektronicznej, jest/będzie ona zasadniczo zautomatyzowana, udział człowieka jest minimalny, zaś jej świadczenie jest/będzie niemożliwe bez wykorzystania technologii informacyjnej. Jednocześnie usługa odpłatnego udostępniania wskazanych treści cyfrowych nie należy do żadnej z kategorii usług wymienionych w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie odpłatne udostępnianie treści cyfrowych o charakterze erotycznym za pośrednictwem platformy internetowej (...), stanowi usługi świadczone za pomocą komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy.
Z kolei art. 9a rozporządzenia 282/2011 stanowi, że:
1.W przypadku gdy usługi świadczone drogą elektroniczną są świadczone za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, interfejsu lub portalu, np. sklepu z aplikacjami, przyjmuje się do celów stosowania art. 28 dyrektywy 2006/112/WE, że podatnik uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy tych usług, chyba że podatnik ten wyraźnie wskaże tego dostawcę jako podmiot świadczący usługę i jest to odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych zawartych między stronami.
Aby uznać dostawcę usług świadczonych drogą elektroniczną za wyraźnie wskazanego przez podatnika jako podmiot świadczący usługę, muszą zostać spełnione następujące warunki:
a)na fakturze wystawionej lub udostępnionej przez każdego podatnika uczestniczącego w świadczeniu usług drogą elektroniczną należy wyszczególnić takie usługi i ich dostawcę;
b)na rachunku lub paragonie wystawionym lub udostępnionym usługobiorcy należy wyszczególnić usługi świadczone drogą elektroniczną i ich dostawcę.
Na użytek niniejszego ustępu podatnik, który w odniesieniu do usług świadczonych drogą elektroniczną zatwierdzi obciążenie usługobiorcy płatnością, zatwierdzi świadczenie usług lub ustali ogólne warunki świadczenia usług, nie może mieć możliwości wyraźnego wskazania innej osoby jako podmiotu świadczącego te usługi.
2.Ustęp 1 ma zastosowanie również w przypadku gdy usługi świadczone telefoniczne przez Internet, łącznie z usługami telefonii internetowej (VoIP), są świadczone za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnych, interfejsu lub portalu, np. sklepu z aplikacjami, i na warunkach określonych w tym ustępie.
3.Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do podatnika, który jedynie przetwarza płatność za usługi świadczone drogą elektroniczną lub usługi telefoniczne świadczone przez Internet, łącznie z usługami telefonii internetowej (VoIP), i nie uczestniczy w świadczeniu tych usług świadczonych drogą elektroniczną ani usług telefonicznych.
Z cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 wynika więc, że w przypadku świadczenia usług drogą elektroniczną podatnik uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy tych usług. Oznacza to, że każdy pośrednik otrzymał i świadczył usługę dalej drogą elektroniczną. Jednakże w określonych okolicznościach należy przyjąć, że taki stan rzeczy nie ma miejsca, np. w sytuacji gdy podatnik wyraźnie wskaże dostawcę jako podmiot świadczący usługę, co oznacza, że:
a)na fakturze wystawionej lub udostępnionej przez każdego podatnika uczestniczącego w świadczeniu usługi należy wyszczególnić (tj. wystarczająco jasno wskazać) przedmiotową usługę i jej dostawcę (w zwykłych transakcjach handlowych fakturę VAT wystawia się między dwoma podatnikami); oraz
b)na rachunku lub paragonie należy wyszczególnić przedmiotową usługę i jej dostawcę (podatnik musi wystawić lub udostępnić odbiorcy końcowemu rachunek lub paragon, na którym wyszczególni przedmiot świadczonej usługi i informacje dotyczące usługodawcy, np. nazwę przedsiębiorstwa, numer identyfikacyjny VAT); oraz
c)podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza obciążenia usługobiorcy płatnością (oznacza to na przykład, że sklep z aplikacjami nie jest odpowiedzialny za płatność pomiędzy konsumentem końcowym a właścicielem treści aplikacji); oraz
d)podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza świadczenia usługi (oznacza to, że dostawa, na przykład aplikacji, od właściciela treści za pośrednictwem sklepu z aplikacjami nie jest zatwierdzana przez sklep z aplikacjami); oraz
e)podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie ustala ogólnych warunków świadczenia usługi (oznacza to, na przykład, że warunki sprzedaży aplikacji za pośrednictwem sklepu z aplikacjami nie są ustalane przez sklep z aplikacjami); oraz
f)jest to odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych (wszystkie punkty od a) do e) muszą być odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych).
Jeżeli podatnik będzie uczestniczył w świadczeniu usługi spełniającej wszystkie powyższe warunki należy domniemywać, że podatnik ten nie jest odbiorcą świadczącym dalej usługę.
Zatem należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie platforma internetowa (...), za pomocą której udostępnia/będzie Pani udostępniać treści cyfrowe, powinna być traktowana jako podatnik uczestniczący w świadczeniu usług elektronicznych działający w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy (Pani).
W analizowanym przypadku nie można uznać dostawcy (Pani) jako wyraźnie wskazanego przez platformę internetową za podmiot świadczący przedmiotowe usługi elektroniczne, ponieważ nie są spełnione warunki wynikające z art. 9a rozporządzenia 282/2011.
Jak wynika bowiem z opisu sprawy, to operator platformy internetowej organizuje sprzedaż dostępu do treści, ustala warunki korzystania z serwisu oraz realizuje rozliczenia i pobiera płatności od użytkowników końcowych. Operator platformy jest odpowiedzialny za obsługę płatności dokonywanych przez użytkowników końcowych za dostęp do treści. Dokumenty/dowody płatności/rozliczenia udostępniane użytkownikom końcowym przez operatora platformy nie zawierają Pani danych identyfikacyjnych jako sprzedawcy/usługodawcy. Platforma internetowa nie wskazuje Pani jako podmiot wykonujący czynności ostatecznym nabywcom.
Powyższe okoliczności wskazują, że to platformę internetową należy uznać za podmiot, który otrzymuje i świadczy usługi elektroniczne. W analizowanej sprawie nie jest/nie będzie Pani podatnikiem świadczącym usługi elektroniczne na rzecz odbiorców końcowych (kupujących), lecz świadczy/będzie Pani świadczyć usługę elektroniczną na rzecz platformy internetowej, gdyż w tej sytuacji nie występuje/nie będzie Pani występować w roli podatnika w stosunku do odbiorców końcowych (kupujących) w procesie odpłatnego udostępniania treści cyfrowych.
Należy zauważyć, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym, co oznacza, że opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie, a ściślej te czynności, które zostaną uznane za wykonane w danym miejscu.
W celu ustalenia miejsca opodatkowania świadczonych przez Panią usług należy wskazać, że choć przedmiotowe usługi mają charakter usługi elektronicznej (jak wyżej wskazałem), to ww. usługi świadczone są/będą na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Dokonuje/będzie Pani dokonywać bowiem sprzedaży treści cyfrowych na rzecz platformy internetowej – podmiotu z siedzibą poza terytorium kraju, który nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce. Platforma spełnia definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy. Zatem w tym przypadku przepisy dotyczące ustalania miejsca świadczenia usług elektronicznych, na podstawie art. 28k ust. 1 ustawy, nie mają/nie będą miały zastosowania. Należy bowiem zauważyć, że art. 28k ust. 1 ustawy, ma zastosowanie do usług świadczonych drogą elektroniczną wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, co nie ma/nie będzie miało miejsca w tym przypadku. Oznacza to, że miejsce świadczenia wykonywanych usług należy ustalić na podstawie zasady ogólnej, wyrażonej w art. 28b ust. 1 ustawy. Zastrzeżenia wynikające z art. 28b ust. 1 ustawy nie mają /nie będą miały zastosowania w opisywanym przypadku.
W związku z powyższym, w analizowanej sprawie miejsce świadczenia przedmiotowych usług na rzecz platformy internetowej należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy, zatem jest/będzie to miejsce, w którym usługobiorca (platforma) posiada siedzibę działalności gospodarczej. Skoro platforma, na rzecz której świadczy/będzie Pani świadczyć usługi elektroniczne, nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej to miejscem opodatkowania świadczonych usług nie jest /nie będzie terytorium Polski.
Przechodząc do kwestii objętej zakresem Pani pytania należy wskazać, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240.000 zł.
W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1)wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju,
1a)sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2)odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a)transakcji związanych z nieruchomościami,
b)usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c)usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3)odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Jak stanowi art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1)dokonujących dostaw:
a)towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b)towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
-energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
-wyrobów tytoniowych,
-samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c)budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d)terenów budowlanych,
e)nowych środków transportu,
f)następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
-preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
-komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
-urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
-maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g)hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
-pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
-motocykli (PKWiU ex 45.4);
2)świadczących usługi:
a)prawnicze,
b)w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c)jubilerskie,
d)ściągania długów, w tym factoringu;
3)(uchylony).
Jak stwierdziłem wyżej, miejscem świadczenia przez Panią usług udostępniania treści cyfrowych na rzecz platformy internetowej jest/będzie miejsce, w którym usługobiorca (platforma) posiada siedzibę działalności gospodarczej. Tym samym, skoro ww. platforma nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to świadczenie ww. usług nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu na terytorium Polski.
W świetle art. 2 pkt 22 ustawy podkreślić należy, że odpłatne świadczenie usług, których miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy. Tym samym, przy ustalaniu prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy, nie uwzględnia się świadczenia usług, których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.
W konsekwencji należy stwierdzić, że do wartości limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie powinna Pani wliczać kwot z tytułu wykonania usług świadczonych na rzecz platformy internetowej, które stosownie do art. 28b ustawy nie podlegają/nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.
Podsumowując, nie ma/nie będzie miała Pani obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT z tytułu odpłatnego udostępniania treści cyfrowych o charakterze erotycznym za pośrednictwem platformy internetowej (...), nawet po przekroczeniu progu przychodów 240.000 zł od 2026 r.
Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
-stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
-zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Dodatkowo informuję, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
