Interpretacja indywidualna z dnia 26 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.121.2026.1.KC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie prawa do zastosowania stawki VAT 0% dla dostaw towarów wysyłanych z Polski do odbiorców spoza Unii Europejskiej za pośrednictwem ..... w przypadku nieposiadania komunikatów IE-599, mimo dysponowania innymi dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej i hurtowej drobnych artykułów ozdobnych, takich jak breloki, sztuczna biżuteria, bransoletki, łańcuszki i inne ozdoby. Sprzedaż prowadzona jest głównie za pośrednictwem portali sprzedażowych i aukcyjnych (m.in...... oraz inne międzynarodowe platformy).

Towary są wysyłane z terytorium Polski, z magazynu Wnioskodawcy, bezpośrednio do odbiorców na całym świecie – zarówno do osób fizycznych (konsumentów), jak i do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Obecnie dostawy do odbiorców zlokalizowanych poza terytorium Unii Europejskiej są fakturowane z zastosowaniem stawki VAT 23%, ponieważ Wnioskodawca nie posiada komunikatów IE-599, które w klasycznych przypadkach eksportu stanowią potwierdzenie wywozu towarów poza UE.

Wysyłka towarów poza Unię Europejską odbywa się głównie za pośrednictwem ..., w formie listów rejestrowanych oraz przesyłek pocztowych zarejestrowanych w systemie .... W niektórych przypadkach Wnioskodawca korzysta również z usług firm kurierskich, jednak zasadnicza część sprzedaży poza UE realizowana jest właśnie za pośrednictwem .....

Z uwagi na to, że przesyłki nadawane w placówkach pocztowych nie są obsługiwane w systemie ECS, Wnioskodawca nie otrzymuje komunikatów IE-599, które w obrocie celnym stanowią standardowe potwierdzenie wywozu. Zamiast tego Wnioskodawca dysponuje kompletem innych dokumentów, które w jego ocenie potwierdzają faktyczny wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w szczególności:

• potwierdzeniami nadania przesyłek z numerami rejestrowymi, datą nadania, wagą i adresem odbiorcy (zawierającymi kraj przeznaczenia),
• zbiorczymi raportami z systemu (...), zawierającymi statusy przesyłek wskazujące, że przesyłki zostały doręczone do odbiorców poza terytorium Unii Europejskiej,
• potwierdzeniami płatności od nabywców (dokonanych m.in. poprzez systemy ... lub karty płatnicze),
• dokumentami sprzedaży (fakturami VAT lub paragonami fiskalnymi, w zależności od rodzaju transakcji i charakteru nabywcy).

Wnioskodawca prowadzi ewidencję sprzedaży w sposób umożliwiający przypisanie każdej przesyłki do konkretnej transakcji sprzedaży i konkretnego odbiorcy. Przykładowy raport z systemu (...), obejmujący zestawienie przesyłek wysłanych poza terytorium UE oraz status ich doręczenia, stanowi załącznik do niniejszego wniosku.

Wnioskodawca pragnie potwierdzić, że zgromadzone dokumenty (raporty ..., potwierdzenia nadania i doręczenia przesyłek, potwierdzenia płatności oraz dokumentacja sprzedaży) stanowią wystarczające dowody potwierdzające faktyczny wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej w rozumieniu art. 41 ust. 11 w zw. z art. 42 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji uprawniają do zastosowania stawki VAT 0% dla eksportu towarów.

Pytanie

Czy Wnioskodawca ma prawo zastosować stawkę VAT 0% dla dostaw towarów wysyłanych z Polski do odbiorców spoza Unii Europejskiej za pośrednictwem ....., jeżeli nie posiada komunikatów IE-599, ale dysponuje wskazanymi w opisie stanu faktycznego dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy ma on prawo zastosować stawkę VAT 0% dla dostaw towarów wysyłanych z Polski do odbiorców spoza Unii Europejskiej za pośrednictwem ..., jeżeli nie posiada komunikatów IE-599, ale dysponuje wskazanymi w opisie stanu faktycznego dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE.

Uzasadnienie stanowiska

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym istnieją pełne podstawy prawne i faktyczne do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla dostaw towarów wysyłanych z Polski do odbiorców spoza terytorium Unii Europejskiej, realizowanych za pośrednictwem ...., mimo braku komunikatu celnego IE-599. Kluczowe znaczenie w analizowanej sprawie ma fakt, iż Wnioskodawca dysponuje kompletem innych dokumentów potwierdzających faktyczny wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w tym raportami z systemu ..., potwierdzeniami nadania i doręczenia przesyłek oraz potwierdzeniami zapłaty od odbiorców.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 tej ustawy, natomiast w myśl ust. 11 tego przepisu warunkiem formalnym zastosowania preferencji jest posiadanie dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Przepis art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, określający katalog możliwych dokumentów, z których może wynikać wywóz, ma charakter przykładowy. Ustawodawca posłużył się bowiem zwrotem „w szczególności”, co przesądza o otwartym charakterze katalogu i dopuszcza każdą formę dokumentacji, która w sposób wiarygodny potwierdza faktyczne opuszczenie przez towar terytorium Unii. Celem regulacji jest udokumentowanie rzeczywistego wywozu towarów, a nie ograniczanie prawa podatnika do zastosowania stawki 0% ze względów czysto formalnych.

W świetle tej konstrukcji przepisów, potwierdzeniem eksportu mogą być wszelkie dokumenty, które pozwalają na jednoznaczne ustalenie, że towary faktycznie zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia poza terytorium UE. Takie podejście wielokrotnie potwierdzały organy podatkowe. W interpretacji indywidualnej z 8 stycznia 2024 r. (0112-KDIL1-3.4012.536.2023.1.JK) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że brak komunikatu IE-599 nie wyklucza zastosowania stawki 0%, jeśli podatnik dysponuje innymi dokumentami – jak list przewozowy, oświadczenie nabywcy lub dokumenty wydane przez administrację celną państwa trzeciego – które potwierdzają wywóz towarów poza UE. Podobnie w interpretacji z 24 stycznia 2022 r. (0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP) organ podkreślił, że podatnik ma prawo stosować stawkę 0%, jeśli z dokumentów, którymi dysponuje, jednoznacznie wynika, że towary opuściły terytorium Wspólnoty. W obu przypadkach Dyrektor KIS zaakceptował możliwość potwierdzania eksportu za pomocą dokumentacji pochodzącej spoza systemu celnego, co wprost odpowiada sytuacji Wnioskodawcy.

Pogląd ten znajduje silne potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 20 marca 2024 r. (I SA/Gl 967/23) jednoznacznie wskazał, że komunikat IE-599 nie jest dokumentem wyłącznym, a każdy inny dowód potwierdzający wywóz towarów poza Unię Europejską – w tym list przewozowy, oświadczenie przewoźnika lub nabywcy – stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania stawki 0%. Sąd podkreślił, że formalizm w zakresie rodzaju dokumentu nie może przeważać nad istotą zdarzenia gospodarczego, którym jest faktyczny wywóz towarów. W podobnym tonie wypowiedział się ten sam sąd w wyroku z 22 lutego 2024 r. (I SA/Gl 1182/23), uznając, że kluczowym warunkiem materialnym eksportu jest rzeczywiste opuszczenie przez towar terytorium Unii, a nie forma potwierdzającego to dokumentu. Sąd odwołał się przy tym do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 2019 r. w sprawie C-275/18, zgodnie z którym organy podatkowe nie mogą odmawiać podatnikowi prawa do zwolnienia z VAT tylko z uwagi na niedopełnienie wymogów formalnych, jeżeli materialne przesłanki eksportu zostały spełnione. Również w wyroku z 14 listopada 2024 r. (I SA/Gl 382/24) WSA w Gliwicach uchylił interpretację KIS, która uzależniała stawkę 0% wyłącznie od posiadania IE-599, podkreślając, że inne dokumenty, w tym elektroniczne oświadczenia i wydruki z systemów śledzenia przesyłek, są wystarczające, jeśli pozwalają na ustalenie faktycznego wywozu towarów. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 13 sierpnia 2025 r. (I SA/Łd 342/25) wskazał, że w transakcjach e-commerce i dropshippingowych, w których podatnik posiada raporty systemowe (np. z portali logistycznych) potwierdzające dostarczenie przesyłki poza UE, takie raporty spełniają funkcję dokumentu eksportowego w rozumieniu art. 41 ust. 6 ustawy o VAT.

Wreszcie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 lutego 2025 r. (I FSK 106/21) potwierdził, że organy podatkowe nie mogą odmawiać zastosowania stawki 0% wyłącznie na podstawie braku konkretnego rodzaju dokumentu, jeżeli z całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż wywóz towarów faktycznie miał miejsce. NSA powołał się przy tym na art. 131 i 273 Dyrektywy 2006/112/WE, podkreślając, że celem przepisów o VAT jest zapewnienie neutralności podatku i prawidłowego opodatkowania konsumpcji w miejscu przeznaczenia, a nie sankcjonowanie uchybień formalnych po stronie podatnika.

W kontekście przedstawionych poglądów doktryny, interpretacji i orzecznictwa, zgromadzony przez Wnioskodawcę materiał dowodowy spełnia wymogi określone w art. 41 ust. 11 w zw. z art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT. Raporty z systemu ..... zawierają pełne dane identyfikujące przesyłki (numery rejestrowe, daty nadania, kraje przeznaczenia, statusy „doręczono”), które można jednoznacznie powiązać z konkretnymi fakturami sprzedaży. Dokumenty te w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzają, że towary opuściły terytorium Unii Europejskiej i zostały doręczone do nabywców w państwach trzecich. Brak komunikatu IE-599 wynika wyłącznie z technicznych ograniczeń operatora pocztowego, który nie korzysta z systemu AES/ECS, a nie z niedopełnienia obowiązków po stronie Wnioskodawcy. W tych warunkach odmowa zastosowania stawki 0% wyłącznie z powodu braku dokumentu generowanego przez system celny byłaby sprzeczna z zasadą proporcjonalności oraz z art. 131 Dyrektywy VAT, który nakazuje państwom członkowskim stosować środki zapewniające prawidłowe pobranie podatku, ale bez naruszania neutralności i bez nadmiernego formalizmu.

Wnioskodawca podkreśla, że wszystkie zgromadzone dokumenty mają charakter wiarygodny, pochodzą z oficjalnych źródeł (systemu .....) i umożliwiają jednoznaczne ustalenie tożsamości towarów i odbiorców. W świetle utrwalonej praktyki interpretacyjnej Dyrektora KIS i orzeczeń sądów administracyjnych, stanowią one wystarczający dowód wywozu w rozumieniu art. 41 ust. 11 ustawy o VAT. Tym samym zastosowanie przez Wnioskodawcę stawki 0% dla opisanych transakcji eksportowych jest w pełni uzasadnione i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami wynikającymi z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Na podstawie art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy o VAT:

W myśl art. 2 pkt 5 ustawy o VAT:

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że:

Według art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT:

Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Sytuacja, kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.

Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o VAT:

Art. 41 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że:

Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT:

W myśl art. 41 ust. 7 ustawy o VAT:

Na podstawie art. 41 ust. 8 ustawy o VAT:

Według art. 41 ust. 9 ustawy o VAT:

Art. 41 ust. 11 ustawy o VAT stwierdza natomiast, że:

Wskazać należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

• ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni),
• wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

Z kolei, aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl art. 2 pkt 8 ustawy o VAT skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i zastosowania preferencyjnej stawki 0%.

Z wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują Państwo sprzedaży detalicznej i hurtowej drobnych artykułów ozdobnych za pośrednictwem portali sprzedażowych i aukcyjnych. Towary są wysyłane z terytorium Polski bezpośrednio do odbiorców na całym świecie. Dostawy do odbiorców zlokalizowanych poza terytorium Unii Europejskiej są fakturowane z zastosowaniem stawki VAT 23%. Wysyłka towarów poza Unię Europejską odbywa się głównie za pośrednictwem ...., w formie listów rejestrowanych oraz przesyłek pocztowych zarejestrowanych w systemie (...). Przesyłki nadawane w placówkach pocztowych nie są obsługiwane w systemie ECS, w związku z czym nie otrzymują Państwo komunikatów IE-599. Dysponują Państwo jednak kompletem innych dokumentów (raporty ..., potwierdzenia nadania i doręczenia przesyłek, potwierdzenia płatności oraz dokumentacja sprzedaży), które Państwa zdaniem potwierdzają faktyczny wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Prowadzą Państwo ewidencję sprzedaży, która umożliwia przypisanie każdej przesyłki do konkretnej transakcji sprzedaży i konkretnego odbiorcy.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w przypadku dostaw towarów wysyłanych z Polski do odbiorców spoza Unii Europejskiej za pośrednictwem .... mają Państwo prawo zacząć stosować dla takiej sprzedaży stawkę podatku 0%.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazuję, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% – będą Państwo musieli posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.

W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.

W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów (system AES obowiązujący do 30 października 2024 r.):

• komunikat IE-515 – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
• komunikat IE-518 – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj. urząd, z którego wyjeżdża towar;
• komunikat IE-529 – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
• komunikat IE-599 – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na wyprowadzenie towarów.

Nadmieniam także, że od 31 października 2024 r. zostały wprowadzone nowe wersje systemów obsługi procedur wywozowych i tranzytowych (system AES/ECS2 PLUS), zgodnie z którymi w trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów:

• komunikat CC515C – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
• komunikat CD518C – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj. urząd, z którego wyjeżdża towar;
• komunikat CC529C – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
• komunikat CC599C – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na wyprowadzenie towarów.

Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES (Automatyczny System Eksportu) lub obowiązującego od 31 października 2024 r. systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 lub CC515C jest składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE-518 lub CD518C zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518 lub CD518C System generuje automatycznie komunikat IE-599 lub CC599C i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-599 lub CC599C jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat IE-599 lub CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.

Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:

• elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES lub obowiązujący od 31 października 2024 r. komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,
• wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
• elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES lub komunikat CC599C otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.

Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w postaci papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” – wygenerowane w systemie AES lub AES/ECS2 PLUS lub potwierdzone przez właściwy urząd celny. Ponadto kierując się wyjaśnieniami dotyczącymi wprowadzenia regulacji zawartej w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT do zastosowania stawki 0% będą uprawniały również inne niż ww. dokumenty, które funkcjonują w innych państwach członkowskich zgodnie z obowiązującymi tam przepisami i które potwierdzają wywóz poza terytorium UE, przy czym chodzi tu przede wszystkim o formę „urzędowego” dokumentu, w którym urząd celny innego państwa członkowskiego potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE, a nie o dowolność w stosowaniu jakichkolwiek dokumentów, które nie zostały wprost określone w przepisach prawa tych państw.

W tym miejscu należy zauważyć, że definicja „towarów w przesyłce pocztowej” zawarta jest w art. 1 pkt 24 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. U. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r. str. 1 ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie delegowane”). Zgodnie ze wskazanym przepisem:

Z kolei w art. 1 pkt 25 rozporządzenia delegowanego wskazano, że:

Uzasadnione w tym miejscu będzie odwołanie się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18, który stwierdził, że: „(…) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.

Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich okolicznościach TSUE stwierdził, że: „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).

Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem .... poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE przez właściwy urząd celny.

Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W konsekwencji – w ocenie NSA – „(…) nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana”.

Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18, jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym, jeżeli potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.

Na wstępie należy wyjaśnić, że (...) jest aplikacją (...). Aplikacja ta została stworzona w celu usprawnienia nadawania przesyłek krajowych i zagranicznych. Podmiot korzystający z tego systemu zobowiązany jest do założenia indywidualnego konta użytkownika. Po wprowadzeniu danych nadawcy i odbiorcy oraz wyboru sposobu nadania umożliwia rejestrację przesyłki i wydruk etykiety przewozowej. System pozwala również na wygenerowanie dokumentów nadawczych. Wszystkie przesyłki przygotowane za pomocą (...) można śledzić z jego panelu lub generować przez zbiorczy raport przesyłek.

W analizowanej sprawie wskazali Państwo, że w związku z dokonywanymi transakcjami będą Państwo posiadać w szczególności:

• potwierdzenia nadania przesyłek z numerami rejestrowymi, datą nadania, wagą i adresem odbiorcy (zawierające kraj przeznaczenia),
• zbiorcze raporty z systemu (...), zawierające statusy przesyłek wskazujące, że przesyłki zostały doręczone do odbiorców poza terytorium Unii Europejskiej,
• potwierdzenia płatności od nabywców (dokonanych m.in. poprzez systemy .... lub karty płatnicze),
• dokumenty sprzedaży (faktury VAT lub paragonami fiskalnymi, w zależności od rodzaju transakcji i charakteru nabywcy).

Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że posiadane przez Państwa zbiorcze raporty wygenerowane w (...) zawierające statusy przesyłek wskazujące, że przesyłki zostały doręczone nie są dokumentem, który został literalnie wymieniony w art. 41 ust. 6a ustawy. Jest to natomiast dokument „urzędowy”, o którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, tj. dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej za pośrednictwem operatora pocztowego (podmiotu uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów do wykonywania działalności pocztowej) i uprawniający Państwa do opodatkowania dokonywanych transakcji stawką 0%, przewidzianą dla eksportu towarów.

Podsumowując, ww. dokumenty są dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy o VAT. W konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we wniosku są Państwo uprawnieni do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów.

Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno–skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazuję, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Jednocześnie wyjaśniam, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k – 14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), lub
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.