Interpretacja indywidualna z dnia 27 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.791.2025.3.JN
W przypadku zbycia udziałów w nieruchomości dziedziczonej po zmarłym, pięcioletni termin, od którego zależy obowiązek podatkowy z tytułu PIT, liczy się od końca roku nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, nie zaś przez spadkobierców, eliminując obowiązek zapłaty podatku dochodowego.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
30 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 17 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem sygnowanym datą 1 stycznia 2026 r. (wpływ 5 lutego 2026 r.), pismem z 10 lutego 2026 r. (wpływ 13 lutego 2026 r.), pismem z 26 lutego 2026 r. (wpływ 26 lutego 2026 r.) oraz pismami z 25 lutego 2026 r. (wpływ 2 i 18 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
Wnioskodawca
2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
AA
3) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
BB
4) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
CC
5) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
DD
6) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
EE
7) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
FF
8) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
GG
9) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
HG
10)Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
IG
Opis zdarzenia przyszłego (przedstawiony w uzupełnieniu przesłanym 5 lutego 2026 r.)
W dniu (…) 2025 r. zmarł HH. Na mocy aktu poświadczenia dziedziczenia z (…) października 2025 r. sporządzonego przez notariusza 1 w Kancelarii Notarialnej spadek po nim nabyli wnioskodawcy: II – w udziale wynoszącym 1/6, AA – w udziale wynoszącym 1/6, BB – w udziale wynoszącym 1/12, Wnioskodawca – w udziale wynoszącym 1/12, CC – w udziale wynoszącym 1/12, DD – w udziale wynoszącym 1/12, EE – w udziale wynoszącym 1/24, JG – udziale wynoszącym 1/24, FF – w udziale wynoszącym 1/24, GG – w udziale wynoszącym 1/72, HG – w udziale wynoszącym 1/72, IG – w udziale wynoszącym 1/72, JJ – w udziale wynoszącym 1/24, KK – w udziale wynoszącym 1/24, LL – w udziale wynoszącym 1/24, ŁŁ – w udziale wynoszącym 1/96, MM – w udziale wynoszącym 1/96, NN – w udziale wynoszącym 1/96, OO – w udziale wynoszącym 1/96.
W skład spadku po zmarłym HH wchodzą nieruchomości gruntowe: działki nr 1, nr 2/1, nr 3/1, nr 4/2, nr 4/9, nr 5/9, nr 5/5, nr 6/1 (…) oraz działki nr 7, nr 8, nr 9/5, nr 9/7, nr 10, nr 11, (…).
Dla działki nr 1 prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że działka ta została nabyta przez HH na mocy umowy sprzedaży z (…) kwietnia 2013 r. sporządzonej przed notariuszem 2.
Dla działki nr 7 prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że działka ta została nabyta przez HH na mocy umowy sprzedaży z (…) kwietnia 2013 r. sporządzonej przed notariuszem 2.
Dla działki nr 2/1 prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że działka ta została nabyta przez HH na mocy umowy sprzedaży z (…) lipca 2013 r. sporządzonej przed notariuszem 2.
Dla działki nr 8, prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że działka ta została nabyta przez HH na mocy umowy sprzedaży z (…) sierpnia 2011 r. sporządzonej przed notariuszem 2.
Dla działek nr 6/1, 4/2, 9/5, 9/7, 5/9, 4/9, 5/5, 11, 3/1 prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że właścicielem tych działek HH został na mocy aktu własności ziemi – decyzja z (…) września 1976 r. oraz umowy przekazania gospodarstwa rolnego z (…) maja 1982 r.
Dla działki nr 10, prowadzone są Księgi Wieczyste, z której wynika, że właścicielem tej działki HH został na mocy aktu własności ziemi – decyzja z (…) września 1976 r. oraz umowy przekazania gospodarstwa rolnego z (…) maja 1982 r., a także na mocy aktu własności ziemi (…) – decyzja z (…) września 1973 r.
Wnioskodawcy planują sprzedaż przedmiotowych nieruchomości przed upływem 5 lat od daty nabycia udziałów w ich własności.
W pismach z 25 lutego 2026 r. uzupełnili Państwo opis sprawy o następujące informacje
1. Czy Pan, Pani AA, Pan BB, Pani CC, Pan DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG posiadacie nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
Odpowiedź: Wnioskodawca, Pani AA, Pan BB, Pan DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG, oraz Pani IG posiadają nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
Pani HG oraz Pani CC mieszkają od poza granicami Polski, a podatek dochodowy od osiąganych dochodów uiszczają zgodnie z miejscem swojego zamieszkania (tj. w Niemczech i w Hiszpanii).
2. Czy prowadzi/będzie prowadził Pan i/lub Pani AA, Pan BB, Pani CC, Pan DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy planowana sprzedaż nieruchomości gruntowych (działek) nastąpi w ramach wykonywania tych działalności?
Odpowiedź: Wnioskodawca, Pani AA, Pani CC, Pan DD, Pani EE, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG nie prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pan BB, Pani FF prowadzą działalność gospodarczą. Sprzedaż nieruchomości gruntowych nie nastąpi w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
3. W jaki sposób nieruchomości będące przedmiotem wniosku są/będą wykorzystywane przez Pana, Panią AA, Pana BB, Panią CC, Pana DD, Panią EE, Panią FF, Panią GG, Panią HG oraz Panią IG od chwili ich nabycia w spadku do momentu ich sprzedaży?W szczególności proszę wskazać:
a) czy są/będą wykorzystywane dla celów prowadzenia działalności gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie i w jaki sposób Pan i/lub Pani AA, Pan BB, Pani CC, Pan DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG z niej korzysta/będzie korzystać?
b) czy są/będą wykorzystywane dla Pana i/lub Pani AA, Pana BB, Pani CC, Pana DD, Pani DD, Pani EE, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG celów osobistych (w jaki sposób?)?
c) czy są/będą oddawane w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów? Jeśli tak, to proszę wskazać:
- w jakim okresie są/będą udostępniane osobom trzecim?
- czy są/będą udostępniane odpłatnie czy bezpłatnie?
Odpowiedź: Nieruchomości nie są i nie będą wykorzystywane dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.
Wnioskodawca, Pani AA, Pan BB, Pani CC, Pan DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG nie zamierzają korzystać z nieruchomości, w tym do celów osobistych (nieruchomości nie są zabudowane, stanowią grunty). Nieruchomości nie będą oddawane w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów. Nieruchomości nie będą udostępniane odpłatnie czy bezpłatnie. Spadkobiercy zamierzają zbyć udziały w nieruchomościach.
4. Czy po śmierci Pana HH miał miejsce dział spadku?
Jeśli tak, to proszę wskazać:
a) datę działu spadku,
b) czy dziale spadku towarzyszyły spłaty i dopłaty? A jeśli tak, to proszę wskazać jakie podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat?
c) czy wartość majątku nabytego przez Pana, Panią AA, Pana BB, Panią CC, Pana DD, Panią EE, Panią FF, Panią GG, Panią HG oraz Panią IG w drodze działu spadku przekroczyła wartość majątku jaki przysługiwał Panu, Pani AA, Panu BB, Pani CC, Panu DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG pierwotnie w całej masie spadkowej po spadkodawcy (należy wziąć pod uwagę wszystkie składniki jakie wchodziły w skład masy spadkowej)?
Odpowiedź: Po śmierci Pana HH nie był dokonywany dział spadku.
5. Czy po śmierci Pana HH miało miejsce zniesienie współwłasności?
Jeśli tak, to proszę wskazać:
a) kiedy odbyło się zniesienie współwłasności?
b) na czyją rzecz i w jakich udziałach nastąpiło zniesienie współwłasności?
c) czy wskutek zniesienia współwłasności uzyskał Pan i/lub Pani AA, Pan BB, Pani CC, Pan DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG przysporzenie majątkowe kosztem innych współwłaścicieli nieruchomości?
Innymi słowy: czy w wyniku zniesienia współwłasności nabył Pan i/lub Pani AA, Pan BB, Pani CC, Pan DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG udział w nieruchomości o wartości ponad wartość udziału, który otrzymał Pan lub Pani AA, Pan BB, Pani CC, Pan DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG w wyniku spadkobrania (należy porównać wartość, a nie wysokość udziału)?
Odpowiedź: Po śmierci Pana HH nie miało miejsce zniesienie współwłasności.
6.Kiedy (proszę podać przybliżoną datę) planują Państwo sprzedać nieruchomości gruntowe będące przedmiotem wniosku?
Odpowiedź: Sprzedać nieruchomości gruntowych będących przedmiotem wniosku ma nastąpić w najbliższym czasie, niezwłocznie po znalezieniu nabywcy.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko zajęte przez Wnioskodawców, zgodnie z którym odpłatne zbycie przez nich udziałów w prawie własności nieruchomości nabytych w drodze dziedziczenia po zmarłym (…) 2025 r. HH nie będzie stanowiło źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawców, prawidłowe jest ich stanowisko, zgodnie z którym, odpłatne zbycie przez nich własności nieruchomości odziedziczonych przez nich po HH, nie będzie stanowiło źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), dalej: u.p.d.o.f.
Zdaniem Wnioskodawców, w związku z odpłatnym zbyciem w 2025 r. lub w latach późniejszych (przed upływem 5 lat od daty odziedziczenia przedmiotowych nieruchomości) udziałów we własności nieruchomości, o których mowa we wniosku nabytych przez nich w drodze spadku, nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.
W ocenie Wnioskodawców, pierwszą datą kiedy do masy spadkowej włączone zostały nieruchomości nabyte przez HH były daty nabycia poszczególnych nieruchomości.
Zdaniem Wnioskodawców, 5 letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ww. u.p.d.o.f. należy liczyć:
- dla działki nr 1, dla której prowadzona jest Księga Wieczysta od (…) kwietnia 2013 r. i okres ten upłynął (…) grudnia 2018 r.;
- dla działki nr 7, dla której prowadzona jest Księga Wieczysta, od (…) kwietnia 2013 r. i okres ten upłynął (…) grudnia 2018 r.;
- dla działki nr 2/1, dla której prowadzona jest Księga Wieczysta, od (…) lipca 2013 r. i okres ten upłynął (…) grudnia 2018 r.;
- dla działki nr 8, dla której prowadzona jest Księga Wieczysta od (…) sierpnia 2011 r. i okres ten upłynął (…) grudnia 2016 r.;
- dla działek nr 6/1, nr 4/2, nr 9/5, nr 9/7, nr 5/9, nr 4/9, nr 5/5, nr 11, nr 3/1, dla których prowadzona jest Księga Wieczysta najpóźniej od (…) maja 1982 r. i okres ten upłynął (…) grudnia 1987r.;
- dla działki nr 10, dla której prowadzone są Księgi Wieczyste, najpóźniej od (…) maja 1982 r. i okres ten upłynął (…) grudnia 1987 r.
W ocenie Wnioskodawców, odpłatne zbycie przez nich w 2025 r. i późniejszych latach (jednak przed upływem 5 letniego terminu) własności nieruchomości, nie będzie stanowiło źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f., bowiem do momentu ich sprzedaży minęło już 5 lat od ich nabycia przez HH – spadkodawcę.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów o.p. zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
W odstępstwie do tej zasady, na mocy art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f., w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
W wyrokach WSA w Warszawie z 9 marca 2023 r. sygn. III SA/Wa 42/23 i z 17 lipca 2024 r. sygn. III SA/Wa 1066/24, czy w wyroku WSA w Łodzi z 19 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 607/24. W ocenie Sądu istnieją doniosłe prawnie i społecznie argumenty, które nie pozwalają poprzestać na literalnej (językowej) wykładni komentowanego przepisu.
Wskazano w nich, że norma art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. została wprowadzona do porządku prawnego mocą ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159; zw. dalej ustawą zmieniającą). Przepisy te stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2019 r. Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonają zbycia nieruchomości po 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości (tak trafnie NSA II FSK 1826/20).
Norma art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. – obowiązująca od 1 stycznia 2019 r. i zmieniająca regulacje w zakresie praw majątkowych nabytych w drodze spadku – jest implementacją korzystnych dla podatników kierunków wykładni art. 10 ust. 1 pkt 8 wynikających z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., II FPS 2/17, podjętej w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. O zasadności powyższego świadczy też argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej wskazująca cele, których osiągnięciu służyć ma owa nowelizacja prawa podatkowego w zakresie podatków dochodowych. Głównym celem było doprowadzenie do neutralności systemu podatkowego, czyli sytuacji, w której przejrzysty, prosty i przyjazny system podatkowy przyczyni się do pewności prawa po stronie podatników.
Wprowadzone zmiany dotyczące spadkobierców miały, jak podkreślają sądy na celu pełniejszą realizację na gruncie podatku dochodowego sukcesji praw spadkodawcy związanych z odziedziczoną nieruchomością. W tym kontekście wykładnia językowa art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. jest niezgodna z zasadą dostatecznej określoności przepisów prawa podatkowego, ponieważ przepis zwalniający z opodatkowania spadkobierców nabywających nieruchomość w drodze spadku nie uwzględnia sytuacji, w których zgodnie z celem przepisu, tj. ochroną rodziny, brak opodatkowania również powinien być przewidziany. Powyższy wniosek przemawia za przyjęciem celowościowej wykładni art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f., zgodnie z którą sformułowanie „w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę”, należy odczytywać w ten sposób, że okres 5 lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez wszystkich spadkodawców do których uprzednio należał przedmiotowy majątek. Taka sytuacja w praktyce dotyczy przede wszystkim sukcesji w ramach rodziny i powinna odpowiadać celom założonym przez ustawodawcę w nowelizacji z 2018 r. Odmienne podejście byłoby krzywdzące dla spadkobierców, którzy w ramach zarządu nabytym w drodze dziedziczenia majątkiem rodzinnym, zbywając składniki tego majątku, zmuszeni byliby do płacenia podatku i to w sytuacji, gdy wcześniejsi spadkodawcy spełniali już warunki zwolnienia.
W sytuacji Wnioskodawców, już spadkodawca, spełnił warunki komentowanego zwolnienia, więc przez pryzmat reguły wyrażonej w art. 97 § 1 O.p. prawo do powołania się nań powinno przejść na jego następców prawnych (w drodze dziedziczenia).
Zgodnie z art. 97 § 1 O.p., spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. NSA w wyroku z 17 listopada 2014 r. sygn. II FPS 3/14, wskazał, że w piśmiennictwie przyjmuje się, że pojęcie dziedziczenia oznacza przejście na spadkobierców praw i obowiązków majątkowych zmarłego w drodze jednego zdarzenia, jakim jest śmierć osoby fizycznej, powodujące następstwo prawne pod tytułem ogólnym, czyli sukcesję uniwersalną. Oznacza to, że na spadkobiercę (spadkobierców) przechodzi na skutek dziedziczenia całość praw i obowiązków majątkowych należących do spadku, w wyniku czego spadkobierca nabywa wszelkie przedmioty majątkowe zaliczane do spadku, niezależnie od ich charakteru. Przedmioty spadkowe (ale też prawa i obowiązki) przechodzą więc na spadkobiercę w takim kształcie prawnym, w jakim przysługiwały spadkodawcy. Z chwilą otwarcia spadku, spadkobiercy w drodze sukcesji generalnej, wstępują we wszelkie prawa majątkowe spadkodawcy, przysługujące mu w chwili śmierci.
Przepis art. 97 § 1 O.p., obejmuje prawa majątkowe, jakie są przewidziane w przepisach prawa podatkowego, a więc prawa wynikające z regulacji podatkowych, które za życia spadkodawcy kształtowały jego sytuację z punktu widzenia ekonomicznego, a więc przede wszystkim prowadziły do zmniejszenia, czy wyeliminowania obciążenia podatkowego (por. np. wyrok WSA w Lublinie z 4 listopada 2015 r. sygn. I SA/Lu 651/15).
Prawem podatnika (spadkodawcy) przejmowanym przez spadkobierców było prawo do wyłączenia przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w warunkach, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.
Celnie poza tym zauważa Sąd w wyroku w sprawie o sygn. II SA/Wa 42/23, że śmierć spadkodawcy niejednokrotnie może powodować pogorszenie sytuacji życiowej spadkobiercy, na ogół osoby najbliższej, opartej na szczególnej relacji osobistej, która może zmuszać do niezwłocznego pozyskania środków pieniężnych. Wprowadzenie zmian odnoszących się do spadkobierców zbywających nieruchomości lub określone prawa majątkowe nabyte w spadku ukierunkowane było na pełniejszą realizację na gruncie omawianej ustawy podatkowej sukcesji praw spadkodawcy związanych z odziedziczoną nieruchomością.
Zatem w świetle art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f., liczony będzie od daty nabycia przez spadkodawcę, jednocześnie, co warto zauważyć, nie zawarto określenia, że chodzi o bezpośredniego spadkodawcę ani ograniczenia, że wcześniejsze akty dziedziczenia, są bez znaczenia.
Wykładnia treści art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. powinna być zestawiona nie tylko z celem ustawowym przewidzianego w nim zwolnienia, lecz także z wykładnią historyczną, opartą o treść analogicznego przepisu w postaci obowiązującego wcześniej art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d u.p.d.o.f.
Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d u.p.d.o.f., zbycie nieruchomości nabytej w drodze spadkobrania skutkowało brakiem opodatkowania dochodu uzyskanego z takiego zbycia na gruncie ustawy podatkowej.
Obecnie zgodnie z art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f., spadkobierca do 5-letniego okresu od nabycia lub wybudowania nieruchomości, których upływ skutkuje brakiem opodatkowania zbycia przedmiotowej nieruchomości może doliczyć okres od jej nabycia lub wybudowania przez spadkodawcę. Nie sposób uznać za racjonalny pogląd, że ustawodawca wprowadzając komentowany przepis dla uproszczenia i przejrzystego uregulowania sytuacji prawnej spadkobierców, zamierzał pogorszyć ich sytuacje w kontekście zarządu majątkiem nabytym w drodze dziedziczenia, a nie wynika to z celu nowelizacji i jej uzasadnienia.
W judykaturze są przywoływane także przepisy dotyczące przejścia spadku.
I tak, zgodnie z art. 922 § 1 kodeks cywilny, prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.
W myśl art. 924 k.c., spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Art. 925 k.c. stanowi, że spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym pojęcie dziedziczenia oznacza przejście na spadkobierców praw i obowiązków majątkowych zmarłego powodujące następstwo prawne pod tytułem ogólnym, czyli sukcesję uniwersalną, w tym wskazuje się, iż prawo związane z posiadaniem majątku przechodzi na kolejnych spadkobierców.
Stanowisko takie zostało zaprezentowane w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 17 listopada 2014 r. sygn. II FPS 3/14, czy też np. w wyroku NSA z 24 maja 2016 r. sygn. II FSK 1014/14, dotyczącym przejęcia przez spadkobiercę zobowiązania do zbycia nieruchomości na podstawie umowy przyrzeczonej.
W wyroku NSA z 9 lutego 2023 r. sygn. II FSK 1826/20 omówiono szczegółowo kwestie przejścia prawa związanego z posiadaniem majątku na kolejnych spadkobierców w kontekście art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f.
W wyroku WSA z 9 marca 2023 r. sygn. III SA/Wa 42/23, jako podsumowanie wskazano, że jakiekolwiek dokumenty, które zostały sporządzone podczas przebiegu procesu legislacyjnego mogą być traktowane jako mające charakter pomocniczy w zakresie wykładni przepisów prawa (vide wyrok NSA z 14 września 2022 r. sygn. III FSK 723/22, LEX nr 3486788) to jednak z powyższego wynikają dwa istotne wnioski: projektodawca, jak i ustawodawca miał na celu powrót, jednak w zmienionej formule, do poprzedniego brzmienia przepisów, zgodnie z którymi cały dochód ze zbycia nieruchomości nabytej wyłącznie w drodze spadku byłby wolny od opodatkowania (moment jej nabycia i upływ czasu od tego momentu nie miał wówczas znaczenia prawnego pod kątem przedmiotowego zwolnienia), po drugie – ustawodawca podatkowy poprzez tę regulację wyraża szczególną ochronę rodziny oraz procesu spadkobrania w polskim systemie podatkowym. W uzasadnieniu wyroku Sąd także wskazał na motyw, jaki przyświecał ustawodawcy, podnosząc, że w omawianym opracowaniu, tj. treści Oceny skutków regulacji zawartych w rządowym projekcie ustawy, podniesiono także, że zmiana wymuszona została po części orzecznictwem sądowym, które skłania się do tego, aby w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości w wyniku dziedziczenia, za datę ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine updf uznawać dzień nabycia tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku.
W efekcie, w opisanej sytuacji, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., w przedmiotowej sprawie na tle opisanego we wniosku stanu faktycznego nie powstanie przychód podatkowy ze względu na upływ 5-letniego okresu liczonego od daty nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, albowiem w ramach spadkobrania nabyli prawo w zakresie wliczenia okresu posiadania nieruchomości przez spadkodawcę.
Stanowisko to jest zgodne z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 4 września 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 224/25, jak również indywidualnymi interpretacjami Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym w interpretacji nr 0112-KDIL2-1.4011.498.2024.2.AK.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
Jednocześnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Pani CC oraz Pani HG mieszkają poza granicami Polski i podatek dochodowy od osiąganych dochodów uiszczają zgodnie z miejscem swojego zamieszkania. Pani CC zamieszkuje w Niemczech, natomiast Pani HG w Hiszpanii.
Z uwagi na powyższe okoliczności stwierdzam, że Pani CC oraz Pani HG na terenie Rzeczypospolitej Polskiej posiadają ograniczony obowiązek podatkowy stosownie do art. 3 ust. 2a i ust. 2b pkt 4 ww. ustawy.
Zatem, w odniesieniu do Pani CC zastosowanie znajdą przepisy zawarte w Umowie między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90).
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Umowy:
Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
Jak stanowi art. 6 ust. 2 powyższej Umowy:
Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące nieruchomości gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych lub zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
Z kolei w myśl art. 13 ust. 1 ww. Umowy:
Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego w rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Natomiast w odniesieniu do Pani HG zastosowanie znajdą przepisy Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku podpisanej w Madrycie dnia 15 listopada 1979 r. (Dz. U. z 1982 r. Nr 17 poz. 127), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Hiszpanię dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369 ze zm.).
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Umowy:
Dochody z majątku nieruchomego, włączając dochody z eksploatacji gospodarstw rolnych i leśnych, mogą być opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym ten majątek jest położony.
W myśl art. 6 ust. 2 powyższej Umowy:
Określenie „majątek nieruchomy” rozumie się według prawa Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym wypadku przynależność do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa rzeczowego, użytkowanie majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji albo prawa do eksploatacji- zasobów mineralnych, źródeł i innych bogactw naturalnych. Statki, barki oraz samoloty nie stanowią majątku nieruchomego.
Stosownie do art. 13 ust. 1 ww. Umowy:
Zyski pochodzące z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego, określonego w artykule 6 ustęp 2, lub z przeniesienia tytułu własności udziałów lub podobnych praw w spółce, której majątek składa się głównie z nieruchomości, mogą być opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym ten majątek jest położony.
Należy w tym miejscu wskazać, że sformułowanie „mogą być opodatkowane w drugim państwie” oznacza, że drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku Polska) ma prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza zatem brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania.
W świetle zapisów cytowanych umów wskazuję, że dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Niemczech z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Polsce może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Niemczech, jak i w Polsce, zgodnie z prawem tego państwa. Natomiast dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Hiszpanii z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Polsce może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Hiszpanii, jak i w Polsce, zgodnie z prawem tego państwa.
Wobec powyższego stwierdzam, że w świetle powołanych wyżej przepisów przychody ze sprzedaży nieruchomości położonych w Polsce przez Panią CC zamieszkałą w Niemczech oraz Panią HG zamieszkałą w Hiszpanii podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Jednocześnie, według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Stosownie do treści art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
Wg treści art. 931 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
§ 1. W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
§ 2. Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dalszych zstępnych.
Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
W świetle art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Jak stanowi art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Zgodnie z art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca, Pani AA, Pan BB, Pan DD, Pani EE, Pani FF, Pani GG oraz Pani IG posiadają nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani HG oraz Pani CC mieszkają od poza granicami Polski, a podatek dochodowy od osiąganych dochodów uiszczają zgodnie z miejscem swojego zamieszkania (tj. w Niemczech i w Hiszpanii). Wnioskodawca, Pani AA, Pani CC, Pan DD, Pani EE, Pani GG, Pani HG oraz Pani IG nie prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pan BB, Pani FF prowadzą działalność gospodarczą. (…) stycznia 2025 r. zmarł HH. Na mocy aktu poświadczenia dziedziczenia z (…) października 2025 r. sporządzonego przez notariusza, spadek po nim nabyli: II – w udziale wynoszącym 1/6, AA – w udziale wynoszącym 1/6, BB – w udziale wynoszącym 1/12, Wnioskodawca – w udziale wynoszącym 1/12, CC – w udziale wynoszącym 1/12, DD – w udziale wynoszącym 1/12, EE – w udziale wynoszącym 1/24, JG – udziale wynoszącym 1/24, FF – w udziale wynoszącym 1/24, GG – w udziale wynoszącym 1/72, HG – w udziale wynoszącym 1/72, IG – w udziale wynoszącym 1/72, JJ – w udziale wynoszącym 1/24, KK – w udziale wynoszącym 1/24, LL – w udziale wynoszącym 1/24, ŁŁ – w udziale wynoszącym 1/96, MM – w udziale wynoszącym 1/96, NN – w udziale wynoszącym 1/96, OO – w udziale wynoszącym 1/96. W skład spadku po zmarłym HH wchodzą następujące nieruchomości gruntowe:
- działka nr 1 – dla działki prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że działka ta została nabyta przez HH na mocy umowy sprzedaży z (…) kwietnia 2013 r.;
- działka nr 2/1 – dla działki prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że działka ta została nabyta przez HH na mocy umowy sprzedaży z (…) lipca 2013 r.;
- działki: nr 6/1, nr 4/2, nr 9/5, nr 9/7, nr 5/9, nr 4/9, nr 5/5, nr 11, nr 3/1 – dla działek prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że właścicielem tych działek HH został na mocy aktu własności ziemi – decyzja z (…) września 1976 r. oraz umowy przekazania gospodarstwa rolnego z (…) maja 1982 r.;
- działka nr 7 – dla działki prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że działka ta została nabyta przez HH na mocy umowy sprzedaży z (…) kwietnia 2013 r.;
- działka nr 8 – dla działki prowadzona jest Księga Wieczysta, z której wynika, że działka ta została nabyta przez HH na mocy umowy sprzedaży z (…) sierpnia 2011 r.;
- działka nr 10 – dla działki prowadzone są Księgi Wieczyste, z których wynika, że właścicielem tej działki HH został na mocy aktu własności ziemi – decyzja z (…) września 1976 r. oraz umowy przekazania gospodarstwa rolnego z (…) maja 1982 r., a także na mocy aktu własności ziemi – decyzja z (…) września 1973 r.
Po śmierci Pana HH nie był dokonywany dział spadku oraz nie miało miejsce zniesienie współwłasności. Nieruchomości nie są i nie będą wykorzystywane dla celów prowadzenia działalności gospodarczej. Nie zamierzają Państwo korzystać z nieruchomości, w tym do celów osobistych (nieruchomości nie są zabudowane, stanowią grunty). Nieruchomości nie będą oddawane w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów. Nieruchomości nie będą udostępniane odpłatnie czy bezpłatnie. Spadkobiercy zamierzają zbyć udziały w nieruchomościach, sprzedaż ma nastąpić w najbliższym czasie, niezwłocznie po znalezieniu nabywcy. Sprzedaż nieruchomości gruntowych nie nastąpi w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
Jak wyżej wskazałem, w przypadku nienastępującego w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma zatem ustalenie momentu oraz sposobu ich nabycia.
Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie planowana sprzedaż przez Państwo nieruchomości gruntowych (działek) nabytych w spadku po zmarłym HH będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie daty nabycia ww. nieruchomości przez Państwa spadkodawcę.
Należy podkreślić użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku, nieodpłatnego zniesienia współwłasności), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
Przystępując do oceny skutków podatkowych planowanej sprzedaży przez Państwo udziałów w nieruchomościach gruntowych (działkach: nr 1, nr 2/1, nr 6/1, nr 4/2, nr 9/5, nr 9/7, nr 5/9, nr 4/9, nr 5/5, nr 11, nr 3/1, nr 7, nr 8, nr 10) zauważyć należy, że do nabycia przez Państwo ww. nieruchomości doszło w drodze spadku po zmarłym (…) 2025 r. HH. Zatem datą nabycia przez Państwo tych nieruchomości jest data nabycia tych nieruchomości przez Państwa spadkodawcę, tj. działek nr 1 i nr 7 – (…) kwietnia 2013 r.; działki nr 2/1 – (…) lipca 2013 r.; działek: nr 6/1, nr 4/2, nr 9/5, nr 9/7, nr 5/9, nr 4/9, nr 5/5, nr 11, nr 3/1 – (…) września 1976 r. oraz (…) maja 1982 r.; działki nr 8 – (…) sierpnia 2011 r. oraz działki nr 10 – (…) września 1976 r., (…) maja 1982 r. oraz (…) września 1973 r. Tym samym 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do wszystkich ww. działek niewątpliwie upłynął.
W konsekwencji, odpłatne zbycie przez Państwo udziałów w prawie własności nieruchomości (działek: nr 1, nr 2/1, nr 6/1, nr 4/2, nr 9/5, nr 9/7, nr 5/9, nr 4/9, nr 5/5, nr 11, nr 3/1, nr 7, nr 8, nr 10) nabytych w drodze dziedziczenia po zmarłym (…) 2025 r. HH, nie będzie stanowiło dla Państwa źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie, ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 ww. ustawy.
Wobec powyższego, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego w związku z odpłatnym zbyciem ww. działek.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwo w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Natomiast na podstawie art. 14r § 1-3 Ordynacji podatkowej:
Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić dwóch lub więcej zainteresowanych uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym (wniosek wspólny).
Zainteresowani wskazują we wniosku wspólnym jeden podmiot, który jest stroną postępowania w sprawie interpretacji, oraz składają oświadczenie, o którym mowa w art. 14b § 4.
Interpretację indywidualną lub postanowienie w sprawie doręcza się podmiotowi wskazanemu jako strona. Pozostałym zainteresowanym doręcza się odpis interpretacji lub postanowienia.
Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych są Państwo, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla pozostałych współwłaścicieli działek będących przedmiotem wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajallowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
