Interpretacja indywidualna z dnia 2 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4015.3.2026.1.AS
Zwolnienie od podatku od spadków i darowizn, przewidziane w art. 4a ustawy, nie ma zastosowania w przypadku, gdy środki pieniężne tytułem darowizny są przekazywane bezpośrednio na rachunek wierzyciela obdarowanego, zamiast bezpośrednio na jego rachunek płatniczy.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W grudniu 2025 r. doszło do zakupu samochodu osobowego przez Panią na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedawcą był salon (…). Pojazd został udokumentowany fakturą wystawioną na Pani firmę.
Środki pieniężne na zakup pojazdu pochodziły od Pani matki (…) - która zamierzała dokonać na Pani rzecz darowizny pieniężnej. W związku z tym, z rachunku bankowego Pani matki zostały wykonane dwa przelewy bezpośrednio na rachunek sprzedawcy pojazdu:
-pierwszy przelew w kwocie 5 000 zł tytułem zaliczki,
-drugi przelew w kwocie 126 000 zł tytułem pozostałej części ceny.
Przelewy zostały wykonane z rachunku Pani matki bezpośrednio na rachunek salonu samochodowego. Miała Pani dostęp do rachunku matki i za jej wiedzą oraz zgodą technicznie zrealizowała Pani te przelewy. Tytuły przelewów zostały wpisane zgodnie z informacją otrzymaną od sprzedawcy pojazdu.
Pani zamiarem było przyjęcie darowizny pieniężnej od matki, jako osoby z najbliższej rodziny i zgłoszenie jej do urzędu skarbowego, w celu skorzystania ze zwolnienia podatkowego. Była Pani przekonana, że forma przekazania środków - bezpośrednio na rachunek sprzedawcy - nie wpłynie na możliwość uznania tych środków za darowiznę pieniężną między matką a córką.
Posiada Pani:
-fakturę zakupu pojazdu wystawioną na Pani firmę,
-potwierdzenia przelewów z rachunku bankowego Pani matki na rachunek sprzedawcy.
Darowizna została dokonana między osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej (matka - córka).
Zamierza Pani dokonać zgłoszenia darowizny na formularzu SD-Z2 w ustawowym terminie.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym przekazanie środków pieniężnych przez matkę na rzecz córki, stanowiące darowiznę, dokonane poprzez przelew z rachunku bankowego matki bezpośrednio na rachunek sprzedawcy pojazdu, może zostać uznane za darowiznę pieniężną podlegającą zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, po dokonaniu zgłoszenia przez obdarowaną?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, opisane przekazanie środków pieniężnych przez matkę na rzecz córki stanowi darowiznę pieniężną w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Darowizna została dokonana pomiędzy osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej (matka - córka).
Środki pieniężne zostały przekazane w formie przelewów bankowych z rachunku darczyńcy co, Pani zdaniem, spełnia wymóg udokumentowania otrzymania darowizny środkami pieniężnymi.
Fakt, że przelew został dokonany bezpośrednio na rachunek sprzedawcy pojazdu, działającego na rzecz obdarowanej, Pani zdaniem, nie powinien pozbawiać tej czynności charakteru darowizny pieniężnej na rzecz córki. Środki zostały bowiem przekazane w celu sfinansowania zakupu pojazdu dla obdarowanej i za jej zgodą.
W związku z powyższym uważa Pani, że darowizna ta - po zgłoszeniu na formularzu SD-Z2 w ustawowym terminie - korzysta ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarcia umowy darowizny podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny.
Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Zgodnie z art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.
W myśl art. 9 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
1. Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
1) 36 120 zł¹ - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
2) 27 090 zł¹ - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
3) 5733 zł¹ - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
2. Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
¹- Aktualną kwotę ustala minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, na podstawie art. 17 ust. 4 niniejszej ustawy.
Zgodnie z art. 14 ust. 1-3 ww. ustawy:
1. Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
2. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
3. Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3) do grupy III - innych nabywców.
Zgodnie z przepisem art. 4a ust. 1 ww. ustawy:
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a–2 , a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Stosownie do art. 4a ust. 3 ww. ustawy:
W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w grudniu 2025 r. zakupiła Pani samochód osobowy na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Środki pieniężne na zakup samochodu pochodziły od Pani matki, która zamierzała dokonać na Pani rzecz darowizny pieniężnej. W związku z powyższym, z rachunku bankowego Pani matki zostały wykonane dwa przelewy bezpośrednio na rachunek sprzedawcy pojazdu.
Pani zamiarem było przyjęcie darowizny pieniężnej od matki, jako osoby zaliczanej do I grupy podatkowej i zgłoszenia jej w ustawowym terminie do urzędu skarbowego w celu skorzystania ze zwolnienia podatkowego.
Pani zdaniem, darowizna ta, po zgłoszeniu do urzędu skarbowego w ustawowym terminie, korzysta ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Z zacytowanego powyżej art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że podstawowym kryterium uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia, jeżeli przedmiotem darowizny są środki pieniężne, poza zgłoszeniem nabytych środków pieniężnych naczelnikowi urzędu skarbowego (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 4a ust. 4 jest udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Literalne brzmienie przepisu art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn nie pozwala skorzystać ze zwolnienia podatkowego, gdy nabycie nie jest udokumentowane tak, jak wskazuje przepis art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jeżeli więc przedmiot darowizny zostaje przekazany bezpośrednio przez darczyńcę na rachunek wierzyciela osoby obdarowanej (w tym przypadku sprzedawcy samochodu), zwolnienie określone w art. 4a ustawy od spadków i darowizn nie ma zastosowania.
Co prawda, zgodnie z utartą linią interpretacyjną i orzeczniczą, warunek określony we wskazanym przepisie uważa się za spełniony również wtedy, gdy wpłata dokonywana jest na rachunek bankowy osoby trzeciej, ale na subkonto wyodrębnione w ramach tego rachunku dla osoby obdarowanej. W analizowanym przypadku taka sytuacja jednak nie występuje.
Mając na uwadze powyższe należy zatem stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony jeden z warunków zastosowania zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, bowiem środki pieniężne przekazane tytułem darowizny zostały wpłacone na konto sprzedającego samochód, a nie na rachunek bankowy obdarowanego (Pani).
Skoro zatem środki pieniężne nie zostały przekazane na konto Pani, jako osoby obdarowanej, a na konto osoby trzeciej, to nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Otrzymana od matki darowizna, zgodnie z art. 4a ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podlega więc opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla I grupy podatkowej.
Wobec powyższego Pani stanowisko w sprawie należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?