Interpretacja indywidualna z dnia 30 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.18.2026.2.MG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 22 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 lutego 2026 r. (wpływ 27 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani właścicielką nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr 1, obręb (…) o powierzchni 5290 m2, położonej w (...) przy ul. (…), dla której Sąd (…) w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (…) (dalej jako: „Nieruchomość").

Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (NIP: (…)) pod firmą A.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarła Pani umowę dzierżawy Nieruchomości dla celów prowadzenia na niej sklepu w branży spożywczej (w tym sprzedaż alkoholu), artykułów przemysłowych i chemii gospodarczej oraz innych usług zgodnych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, obowiązujących na dzień zawarcia umowy dzierżawy. Z tytułu umowy dzierżawy Nieruchomości, otrzymuje Pani od dzierżawcy comiesięczny czynsz dzierżawy.

Zamierza Pani zakończyć prowadzenie działalności gospodarczej oraz kolejno zawrzeć umowę dzierżawy Nieruchomości jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Uzyskiwany przychód z tego tytułu zamierza Pani opodatkować w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Po zakończeniu działalności gospodarczej Nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie w celach prywatnych i nie będzie stanowiła składniku majątku związanego z działalnością gospodarczą. Umowa dzierżawy zawarta po likwidacji działalności będzie umową cywilnoprawną zawartą przez Panią jako osobę fizyczną w ramach dzierżawy prywatnej. Ponadto Nieruchomość nigdy nie była ujęta w ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej ani nie była amortyzowana.

Pozostanie Pani płatnikiem podatku VAT jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.

Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.), podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Uzyskuje Pani aktualnie dochody z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, w ramach której wydzierżawia Pani nieruchomość stanowiącą działkę ew. nr 1, obręb (…), o pow. 5290 m2, położoną w (...) przy ul. (…); jest to jedyny Pani dochód w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Forma opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzonej przez Panią działalności jest ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 6 ust. 1a Ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowany podatku dochodowym do niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 z późn. zm., dalej jako: „ustawa ryczałtowa”) i wynosi 8,5% przychodów (art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy ryczałtowej);

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie rozlicza Pani kosztów, Pani działalność opiera się wyłącznie na dzierżawie nieruchomości wskazanej powyżej.

Przez zakończenie działalności gospodarczej rozumie Pani likwidację jednoosobowej działalności gospodarczej, obejmującej wykreślenie wpisu z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, po czym zamierza Pani wydzierżawiać Nieruchomość jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, która to Nieruchomość stanowi jednocześnie Pani majątek osobisty.

Nie posiada Pani żadnych powiązań osobistych ani gospodarczych z podmiotem, który będzie dzierżawcą Nieruchomości.

Nie będzie Pani wspólnikiem w spółce, na rzecz której nastąpi dzierżawa Nieruchomości; nie będzie Pani również pełniła w tej spółce żadnych funkcji zarządczych ani decyzyjnych.

Spółka, na rzecz której będzie zawarta dzierżawa, posiada osobowość prawną i funkcjonuje w formie spółki akcyjnej.

Pytanie

Czy w przytoczonym stanie faktycznym sprawy, czynsz dzierżawy nieruchomości otrzymywany po zakończeniu przez Panią prowadzenia działalności gospodarczej, stanowić będzie źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, podlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w wysokości 8,5% przychód do kwoty 100.000,00 zł oraz 12,5% przychód od nadwyżki ponad kwotę 100 000,00 zł?

Pani stanowisko w sprawie

Zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcia Pani się domaga, sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy otrzymany od dzierżawcy czynsz dzierżawy Nieruchomości po zakończeniu działalności gospodarczej, stanowić będzie Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, podlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000,00 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100.000,00 zł.

Pani zdaniem, w okolicznościach przedstawionych szczegółowo powyżej, po zakończeniu działalności gospodarczej i wydzierżawieniu Nieruchomości jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, będzie Pani uzyskiwała przychody z dzierżawy prywatnej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, w wysokości przewidzianej w art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy ryczałtowej.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej jako: „ustawa o PIT”) zawiera definicję pojęcia działalności gospodarczej oraz pozarolniczej działalności gospodarczej, wyrażoną w art. 5a pkt 6 ustawy PIT. Zgodnie z brzmieniem tego przepisy, za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą należy uznać działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4- 9.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W powyższego wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:

• zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,
• nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o PIT, oraz
• wykluczono, że uzyskane przychodzą są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Powyższe koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT wskazującym poszczególne źródła przychodów oraz sposoby opodatkowania dochodów z każdego z tych źródeł. Zgodnie bowiem z treścią art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz 6 ustawy o PIT, odrębnymi źródłami przychodów są pozarolnicza działalność gospodarcza oraz najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobny charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła dzierżawa – a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z działalności gospodarczej.

Zgodnie z treścią art. 9a ust. 6 ustawy o PIT, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl natomiast za art. 2 ust. 1a Ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej jako: „ustawa ryczałtowa”), osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym (art. 6 ust. la ustawy ryczałtowej).

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy ryczałtowej, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000,00 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000,00 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1 a.

Z powyższego wynika, iż podstawą generowania przychodów z dzierżawy jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednak, aby podstaw przychód po stronie wydzierżawiającego, muszą zaistnieć przesłanki określone w art. 6 ust. 1a ustawy ryczałtowej, a co za tym idzie, czynsz musi zostać postawiony do dyspozycji wydzierżawiającego.

W sytuacji, gdy nie zamierza Pani prowadzić działalności gospodarczej, a Nieruchomość objęta umową dzierżawy stanowi składnik majątku prywatnego, wówczas przedmiotem dzierżawy nie będzie składnik majątku związany z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z Uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt: 11 FPS 1/21, to zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać" określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem.

Powyższe stanowisko potwierdza również Naczelny Sąd Administracyjny w Wyroku z dnia 7 czerwca 2023 r., sygn. akt: II FSK 3004/20 wskazując, iż umowa najmu lub dzierżawy nieruchomości może zostać zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej albo poza tą działalnością. Ustalenie, czy przychód z dzierżawy budynków pochodzi z działalności gospodarczej, czy też z innego źródła, w konsekwencji zależy od tego, czy przedmiot najmu (dzierżawy) wchodzi w skład zorganizowanej masy majątkowej tworzącej przedsiębiorstwo, czy też pozostaje składnikiem majątku osoby fizycznej nie wprowadzonym do masy majątkowej przedsiębiorstwa; rozstrzygające znaczenie ma tu wola właściciela przedmiotu najmu lub dzierżawy.

Ustawodawca w żaden sposób nie limituje ani w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f, ani w innym przepisie tej ustawy ilości rzeczy oddanych w najem, jak też i ich przeznaczenia na określone cele (np. nieruchomości mieszkaniowe, zakwaterowania związanego z wykonywaniem pracy, użytkowe, komercyjne, przemysłowe). Jedynym wyjątkiem są wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 6 in fme u.p.d.o.f. składniki majątku związane z działalnością gospodarczą. Jednakże również w tym przypadku ustawodawca nie wskazuje w jaki sposób należy dokonywać rozgraniczenia składników związanych z działalnością gospodarczą. Decydujący zatem dla tego rozróżnienia pomiędzy najmem rzeczy w ramach zarządu majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą (nazywanym także niekiedy potocznie „prywatnym" lub osobistym"), a najmem rzeczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest zamiar samego podatnika (Wyrok Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt: II FSK 1947/20).

W ślad za stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, iż kluczowym dla zakwalifikowania przychodu do określonego źródła jest zamiar (decyzja) podatnika, ujawniony np. przez wprowadzenie lub niewprowadzenie wydzierżawianej nieruchomości do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Posiada Pani zatem swobodę w tym zakresie i może samoistnie decydować o tym, czy powiązać określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą.

Wobec powyższego, z uwagi na fakt, iż zamierza Pani zakończyć prowadzenie działalności gospodarczej i włączyć Nieruchomość do majątku prywatnego, dzierżawa Nieruchomości po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez Panią będzie miała charakter dzierżawy prywatnej obejmującej zarząd majątkiem prywatnym i podlegała będzie opodatkowaniu podatkiem zryczałtowanym, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, w wysokości przewidzianej w wysokości przewidzianej w art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy ryczałtowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:

• zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,
• nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy, oraz
• wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wskazano wyżej, aby daną działalność uznać za działalność gospodarczą musi ona być prowadzona we własnym imieniu i łącznie spełniać warunki:

• celu zarobkowego,
• ciągłości,
• zorganizowanego charakteru.

Działalność zarobkowa to działalność taka, która daje możliwość wygenerowania zysku i ma na celu zapewnienie określonego dochodu. Jednak nawet ewentualna strata będąca wynikiem działalności nastawionej na zysk nie pozbawia jej takiego charakteru, gdyż istotny jest tu sam zamiar osiągnięcia dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają natomiast czynności nastawione wyłącznie na zaspokojenie własnych potrzeb osoby, która je podejmuje.

Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Wiąże się z planowym charakterem działań i realizacją w sposób ciągły zamierzeń ukierunkowanych na osiąganie i zwiększanie zysków. Przesłanki ciągłości nie należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy – do jej zachowania wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikała intencja powtarzania określonego zespołu konkretnych czynności w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Prowadzenie działalności w sposób zorganizowany oznacza działanie metodyczne, systematyczne, uporządkowane, przebiegające według planu, przy udziale specjalnie dobranych środków służących uzyskaniu dochodu. O takim zorganizowaniu mogą świadczyć (chociaż nie są decydujące) także niektóre czynności, jak na przykład wyodrębnienie pewnych składników materialnych lub niematerialnych służących danej działalności, dopełnienie obowiązków formalnych w zakresie zarejestrowania przedsiębiorcy, współpraca z podmiotami profesjonalnymi, świadczenie dodatkowych usług.

Wskazane wyżej przesłanki w każdym przypadku należy rozważyć indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.

W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w składzie siedmiu sędziów z 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21, w której wskazano:

Biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przepisy prawne w tym zakresie, planowane przez Panią zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej oraz kolejno zawarcie umowy dzierżawy Nieruchomości jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, spowoduje, że przedmiotem najmu nie będą składniki majątku związane z działalnością gospodarczą. Zatem dzierżawa tej nieruchomości (działki) będzie stanowić źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.).

W świetle art. 2 ust. 1a ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1a tej ustawy:

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym:

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności oraz powołane przepisy, skoro nieruchomość (działka) nie będzie przez Panią dzierżawiona w ramach działalności gospodarczej, to dzierżawa ta stanowić będzie źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym przychody, jakie Pani uzyska ze wskazanego źródła będą podlegać opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w wysokości przewidzianej w art. 12 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.

Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.