Interpretacja indywidualna z dnia 31 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.52.2026.2.AWO
Przekazanie środków ze sprzedaży nieruchomości w formie darowizny na rachunek małżonki skutkuje brakiem możliwości skorzystania przez darczyńcę ze zwolnienia podatkowego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że cel mieszkaniowy musi być realizowany bezpośrednio przez podatnika.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 27 lutego 2026 r. (wpływ 4 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego przedstawiony w uzupełnieniu wniosku
W 2025 r. dokonał Pan sprzedaży lokalu mieszkalnego, który uprzednio otrzymał Pan w drodze darowizny ((...) 2020 r.). Sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Darowizna została otrzymana przez Pana w trakcie trwania małżeństwa i - zgodnie z art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego - stanowiła Pana majątek osobisty.
Środki uzyskane ze sprzedaży lokalu w kwocie 200.000 zł wpłynęły na rachunek osobisty Pana małżonki 4 listopada 2025 r. jako darowizna celowa. Następnie, 12 listopada 2025 r. zostały one w całości przeznaczone na spłatę zobowiązania kredytowego w formie nadpłaty kredytu hipotecznego dotyczącego domu jednorodzinnego, w którym faktycznie Pan zamieszkuje wraz z małżonką i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Krótka zwłoka była podyktowana względami ekonomicznymi - oczekiwaniem na rozliczenie raty bieżącej, co pozwoliło na najskuteczniejszą nadpłatę kapitału i maksymalne obniżenie odsetek.
Posiada Pan meldunek stały w Polsce i faktycznie zamieszkuje Pan w opisanej nieruchomości, która stanowi Pana centrum życiowe i rodzinne.
Na potwierdzenie powyższego dysponuje Pan: dowodem przelewu środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, oświadczeniem małżonki, potwierdzającym wspólne zamieszkiwanie oraz przeznaczenie środków na spłatę zobowiązania kredytowego w formie nadpłaty kredytu hipotecznego na wspólny cel mieszkaniowy, meldunkiem stałym w Polsce.
Zbycie lokalu otrzymanego w darowiźnie nie nastąpiło w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej. W Pana małżeństwie przez większość czasu panuje ustawowa wspólność majątkowa. Jedynie na okres 10 miesięcy wprowadzono umowną rozdzielność (ze względów kredytowych), która została już zniesiona i przywrócono wspólność ustawową aktem notarialnym (ślub: (...) 2018 r., rozdzielność ((...) 2021 r. - (...) 2021 r.). Obecnie właścicielem jest Pana małżonka, ale stanie się Pan współwłaścicielem nieruchomości w okresie trzech lat (do 31 grudnia 2028 r.). Dom został nabyty przez Pana małżonkę (...) 2021 r.
Kredyt hipoteczny został zaciągnięty: (...) 2021 r. Kredytu udzielił bank mający siedzibę w Polsce - X. z siedzibą (...). Obecnie nie jest Pan współkredytobiorcą, ale stanie się Pan nim w okresie trzech lat (do 31 grudnia 2028 r.), a z aneksu do umowy będzie wynikać solidarna odpowiedzialność za dług.
Pana żona przelała środki na rachunek bankowy właściwy dla spłaty zobowiązywania kredytowego. Przelew ten został zrealizowany 12 listopada 2025 r. z Jej rachunku osobistego (na który wcześniej, tj. 4 listopada 2025 r. wpłynęła darowizna celowa od Pana) na techniczny rachunek do nadpłaty w banku X.
Pytanie przedstawione w uzupełnieniu wniosku
Czy w opisanym stanie faktycznym ma Pan prawo skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, pomimo że: kredyt hipoteczny oraz akt notarialny dotyczące domu zostały zawarte wyłącznie na Pana małżonkę, środki ze sprzedaży nieruchomości zostały przelane na rachunek bankowy Pana małżonki, jeżeli środki te zostały faktycznie przeznaczone na spłatę zobowiązania kredytowego w formie nadpłaty kredytu hipotecznego w nieruchomości, w której faktycznie Pan zamieszkuje i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe?
Pana stanowisko w sprawie przedstawione w uzupełnieniu wniosku
W Pana ocenie, wydatkowanie kwoty 200.000 zł na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na dom jednorodzinny stanowi realizację Pana własnego celu mieszkaniowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych.
Wskazał Pan, żeprzekazanie tych środków nastąpiło w formie darowizny celowej przekazanej na rachunek bankowy małżonki, na który wpłynęły one 4 listopada 2025 r. (zgodnie z zapisami w akcie notarialnym Repertorium A (...)).
Następnie, 12 listopada 2025 r., Pana małżonka przelała pełną kwotę na rachunek kredytowy w celu nadpłaty kapitału. Ośmiodniowy odstęp czasowy wynikał z konieczności rozliczenia bieżącej raty kredytu oraz optymalizacji kosztów odsetkowych, aby nadpłata w całości pomniejszyła kapitał zadłużenia
Uważa Pan, że fakt, że w dacie wydatkowania środków w Pana małżeństwie panowała ustawowa wspólność majątkowa, a Pan deklaruje nabycie współwłasności przedmiotowej nieruchomości oraz przystąpienie do długu kredytowego w ustawowym terminie 3 lat (do 31 grudnia 2028 r.), jednoznacznie potwierdza, że wydatek ten służy zaspokojeniu Pana potrzeb mieszkaniowych w nieruchomości stanowiącej Pana centrum życiowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z treści złożonego przez Pana wniosku wynika m.in., że:
·(...) 2020 r. otrzymał Pan w drodze darowizny lokal mieszkalny,
·sprzedał Pan ten lokal w 2025 r.,
·zbycie lokalu nie nastąpiło w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej.
Z wyżej wskazanych powodów, stwierdzam, że sprzedaż opisanego lokalu mieszkalnego nastąpiła przed upływem okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zaznaczam więc, że zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do treści art. 30e ust. 4 wskazanej wyżej ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Artykuł 30e ust. 7 cytowanej ustawy precyzuje natomiast, że:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Przedmiot Pana wątpliwości, stanowi określenie, czyw opisanych przez Pana okolicznościach zaistniały podstawy do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli:
- kredyt hipoteczny oraz akt notarialny dotyczące domu zostały zawarte wyłącznie na Pana małżonkę,
- środki ze sprzedaży nieruchomości zostały przelane na rachunek bankowy Pana małżonki,
- środki zostały faktycznie przeznaczone na spłatę zobowiązania kredytowego w formie nadpłaty kredytu hipotecznego w nieruchomości, w której faktycznie Pan zamieszkuje i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe?
Z opisanych przez Pana okoliczności sprawy wynika bowiem m.in., że:
·w Pana małżeństwie przez większość czasu panuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej,
orozdzielność panowała w okresie: (...) 2021 r. - (...) 2021 r.,
·dom został nabyty przez Pana małżonkę (...) 2021 r.,
oobecnie właścicielem nieruchomości jest Pana małżonka, ale stanie się Pan jej współwłaścicielem w okresie trzech lat (do 31 grudnia 2028 r.),
·kredyt hipoteczny został zaciągnięty: (...) 2021 r.,
oobecnie nie jest Pan współkredytobiorcą, ale stanie się Pan nim w okresie trzech lat (do 31 grudnia 2028 r.),
oz aneksu do umowy będzie wynikać solidarna odpowiedzialność za dług.
Zauważam więc, że w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
dochód zwolniony = D × W/P
gdzie:
D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
Zwolnienie to obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy wartość przychodu z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczona na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały m.in. w art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Artykuł 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesądza, że:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a)spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
b)spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
c)spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
Co przy tym istotne, na podstawie art. 25 ust. 28 cytowanej ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części
- przeznaczonych na cele rekreacyjne.
Zgodnie natomiast z:
·art. 21 ust. 29 wskazanej wyżej ustawy:
W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
·art. 21 ust. 30 wskazanej wyżej ustawy:
Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Z istoty rozwiązania zawartego w cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika więc, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości/udziału w nieruchomości - nie później niż w okresie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym zostało ono dokonane - na wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy własne cele mieszkaniowe. Katalog tych ma charakter zamknięty. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia.
Ze złożonego przez Pana wniosku wynika jednak, że:
·4 listopada 2025 r. środki uzyskane ze sprzedaży lokalu wpłynęły na rachunek osobisty Pana małżonki - jako darowizna celowa,
·12 listopada 2025 r. zostały one w całości przeznaczone na spłatę zobowiązania kredytowego w formie nadpłaty kredytu hipotecznego dotyczącego domu jednorodzinnego, w którym faktycznie Pan zamieszkuje wraz z małżonką i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe,
oPana żona przelała środki na rachunek bankowy właściwy dla spłaty zobowiązywania kredytowego. Przelew ten został zrealizowany 12 listopada 2025 r. z Jej rachunku osobistego (na który wcześniej, tj. 4 listopada 2025 r. wpłynęła darowizna celowa od Pana - na techniczny rachunek do nadpłaty w banku X).
Wyjaśniam więc, że stosownie do art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Natomiast, w myśl art. 893 tej ustawy:
Darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie).
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie. Istotą darowizny - jako czynności nieodpłatnej - jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego.
Sąd Najwyższy (Izba cywilna), w wyroku z 20 października 2006 r., sygn. akt IV CSK 172/06, wyjaśnił ponadto, że:
W ujęciu art. 888 KC darowizna jest umową, w której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Umowa darowizny ma więc przyczynę w zamiarze darczyńcy, aby kosztem własnego majątku nieodpłatnie wzbogacić inną osobę. (…) Istoty darowizny jako czynności pod tytułem darmym, nie zmienia obciążenie jej poleceniem, czyli włożeniem na obdarowanego obowiązku oznaczonego działania lub zaniechania, bez czynienia kogokolwiek wierzycielem (art. 893 KC). Z reguły obciążenie darowizny poleceniem nie oznacza, aby taki był cel jej dokonania, a wypełnienie polecenia nie jest traktowane jako „odpłata” za świadczenie darczyńcy. Wbrew odmiennemu poglądowi Sądu Apelacyjnego, „adresatem” polecenia, a więc osobą, na rzecz której obdarowany ma podjąć określone działanie, może być nie tylko osoba trzecia, ale także darczyńca. Sam fakt, że z wykonania polecenia ma wynikać dla darczyńcy korzyść majątkowa a dla obdarowanego zmniejszenie wartości przedmiotu darowizny, nie stanowi podstawy twierdzenia, że oceniana czynność nie była darowizną. Nie niweczy to jednak znaczenia zasadniczej okoliczności, że nieodpłatność, jako istotna przesłanka (element) darowizny, decyduje o jej bycie prawnym. Charakter ten traci świadczenie spełnione w celu uzyskania określonego świadczenia ekwiwalentnego. Dlatego polecenie, z zasady nie pozostające w sprzeczności z istotą darowizny, nie może polegać na nałożeniu takich obowiązków, które odbierają czynności charakter zdziałanej pod tytułem darmym. Może to wystąpić w szczególności wtedy, gdy obciążenie wynikające z polecenia na rzecz darczyńcy stanowi równoważnik świadczenia tegoż darczyńcy; wypełnienie polecenia może w takiej sytuacji stać się oczekiwaną odpłatą za otrzymane przysporzenie, co zniweczy jego nieodpłatny charakter. Pod znakiem zapytania stanie wówczas uzgodniony zamiar stron i to, czy strony rzeczywiście traktowały tę czynność jako darowiznę.
Natomiast, w świetle następujących regulacji ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
·art. 31 § 1 tej ustawy, który stanowi, że:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
·art. 33 pkt 2 tej ustawy, który stanowi, że:
Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy należą między innymi przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
·art. 43 § 1 tej ustawy, który stanowi, że:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
·art. 47 § 1 tej ustawy, który stanowi, że:
Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
Wyjaśniam, że zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
W myśl art. 51 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
W razie umownego ustanowienia rozdzielności majątkowej, każdy z małżonków zachowuje zarówno majątek nabyty przed zawarciem umowy, jak i majątek nabyty później.
Stosownie do art. 511 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Każdy z małżonków zarządza samodzielnie swoim majątkiem. W przypadku zawarcia umowy o rozdzielności majątkowej już w trakcie trwania małżeństwa, rozdzielność wstępuje w miejsce ustawowej wspólności majątkowej i powoduje, że każdemu z małżonków pozostawia się pełną swobodę dysponowania swoim majątkiem.
Zaznaczam jednak, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy jest poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tymczasem, jak wskazał Pan we wniosku, przekazał Pan środki ze swojego majątku odrębnego do majątku odrębnego Pana małżonki (dokonał Pan „darowizny celowej”).
Biorąc powyższe pod uwagę, nie może więc Pan skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, ponieważ to nie Pan (bezpośrednio) przeznaczył opisane we wniosku środki pieniężne na cel, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z wyżej wskazanych powodów, Pana stanowisko uznaję więc za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Końcowo zaznaczam, że:
·przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytania) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytania,
·procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów, niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku. (załączone przez Pana do wniosku dokumenty nie mogły stanowić przedmiotu merytorycznej analizy w niniejszej sprawie).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
