Interpretacja indywidualna z dnia 10 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.1181.2025.3.KK
Wydatek na operację usunięcia zaćmy nie może być uznany za wydatek na zabieg rehabilitacyjny ani leczniczo-rehabilitacyjny w kontekście art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o PIT, a zatem nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznegow podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełnił go Pan pismem z 9 marca 2026 r. (data wpływu 12 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dziesiątym roku życia uległ Pan wypadkowi, w wyniku którego utracił wzrok prawego oka. W wieku 75 lat, 12 grudnia b.r., został Pan poddany operacji usunięcia zaćmy oka lewego. Wszczepiono Panu soczewkę wewnątrzgałkową. Koszt operacji opłacił Pan prywatnie, ponieważ poddanie się operacji w ramach NFZ pozbawiało Pana możliwości wyboru rodzaju soczewki. Jedynie operacja opłacona prywatnie pozwalała Panu na wybór soczewki wysokiej jakości. Wybór takiej jakości soczewki wydaje się być zrozumiały, uzasadniony, a nawet konieczny, gdyż jest Pan osobą jednoocznie (lewym okiem) widzącą. Wystawiona faktura opiewa na kwotę 8 600 zł. Operacja się powiodła, co znacząco ułatwia Panu wykonywanie czynności życiowych. Jest Pan osobą posiadającą legitymację osoby niepełnosprawnej w stopniu umiarkowanym. W związku z powyższym, przysługuje Panu prawo do ulgi podatkowej z tytułu ponoszonych kosztów ponoszonych na cele rehabilitacyjne i koszty leków. Ponieważ już w niedługim okresie przyjdzie Panu dokonać rocznego rozliczenia podatkowego za 2025 r., zapoznawał się Pan z lekturą dotyczącą wydatków podlegających odliczeniu odpłatności za leczenie rehabilitacyjne oraz koszty leków. W praktyce podatkowej dominujący (choć sporny) pogląd jest taki, że wydatek na operację zaćmy, jako zabieg chirurgiczny, nie jest tożsamy z zabiegiem rehabilitacyjnym i z tego względu nie jest objęty ulgą rehabilitacyjną. Niestety nie ma w tym zakresie jednoznacznej interpretacji przepisów. Z jednej strony interpretuje się jw., z drugiej zaś, że jeśli w ramach operacji zaćmy oka wszczepiono soczewki wewnątrzgałkowe, to sam koszt tych soczewek może zostać uznany za wydatek ułatwiający wykonywanie czynności życiowych (art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że pełna informacja dotycząca oczekiwanego uzupełnienia o posiadaniu przez Pana orzeczenia o niepełnosprawności, zawarta jest w przedstawionym dokumencie ksero orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 14 stycznia 2021 r. wydanego przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (…). Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane jest na okres stały co wskazuje, iż obowiązywało w dacie poniesienia wydatku na wskazaną we wniosku operację.
Na pytania Organu o treści: „czy wydatki na wskazaną we wniosku operację zostały/zostaną:
·sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
·zostały Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie – jeżeli tak, proszę wskazać w ramach jakiego programu i w jakiej wysokości otrzymał Pan zwrot,
·zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
·zostały/zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,
·zostały/zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
·zostały/zostaną uwzględnione przez Pana w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej?”
wskazał Pan: „w pięciu akapitach - nie dotyczy. Akapit sześć. Wydatek na operację oka został uwzględniony w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej”.
W 2025 r. uzyskał Pan dochód (emerytura) podlegający opodatkowaniu w Polsce, pozwalający na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej.
Operacja usunięcia zaćmy oka lewego, w przypadku braku widzenia w oku prawym, ma na Pana zdrowie wpływ zasadniczy. Operacja dokonana została w Ośrodku (…) w (…). Bez wątpienia jest to podmiot publiczny.
Nie jest Pan w stanie odpowiedzieć, czy wskazana w opisie operacja to zabieg rehabilitacyjny, leczniczo rehabilitacyjny czy medyczny/operacyjny. Interpretacja samej operacji, jak i jej charakteru nie leży w Pana kompetencji.
Z treści faktury wystawionej na Pana osobę nie wynika czy operacja to zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny. Faktura nie podaje charakteru operacji i Pana zdaniem jest to całkowicie zrozumiałe. W załączeniu przesyła Pan ksero wystawionej faktury. Przesyła Pan również ksero wystawionego na Pana prośbę dokumentu potwierdzającego koszt wydzielony i odnoszący się do kosztu samej soczewki. Na uwagę zasługuje tu interpretacja zamieszczona przez wystawcę faktury, cytuje Pan: „Jednocześnie, mając na uwadze chęć skorzystania przez Pana z ulgi rehabilitacyjnej w rozliczeniu PIT, wyjaśniamy: Zgodnie z praktyką organów skarbowych, wydatki na wyroby medyczne (takie jak soczewka) w ramach zabiegu operacyjnego podlegają odliczeniu, nawet jeśli widnieją na fakturze jako jedna pozycja (usługa medyczna)”. Tu podają koszt zakupu samej soczewki wynoszący 2 549 zł brutto”.
W załączeniu przesyła Pan ksero faktury wystawionej przez wykonawcę operacji, pismo podające wydzielony koszt samej soczewki, potwierdzenie przelewu zapłaty za operację usunięcia zaćmy oka.
Pytanie
Czy przedstawiony powyżej wydatek na prywatną operację usunięcia zaćmy oka może zostać odliczony w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wydatek na zabieg rehabilitacyjny?
Pana stanowisko w sprawie
W praktyce podatkowej dominujący (choć sporny) jest pogląd, że wydatek na operację zaćmy oka, jako zabieg chirurgiczny/leczniczy, nie jest tożsamy z zabiegiem rehabilitacyjnym i z tego względu nie jest objęty ulgą rehabilitacyjną. Z uwagi na niejasność przepisów i ryzyko kwestionowania odliczenia przez Urząd Skarbowy, najlepszym i najbezpieczniejszym krokiem w Pana sytuacji jest złożenie wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Osobiście uważa Pan, że ten wydatek powinien być odliczony, choćby z tego powodu, że operacja ta przywróciła, a tym samym ułatwia sprawność widzenia, co wpisuje się w szersze rozumienie rehabilitacji i ułatwiania wykonywania czynności życiowych Pana osobie z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Chce Pan zauważyć, że decyzja o poddaniu się operacji była w Pana przypadku najrozsądniejszym i jedynie słusznym rozwiązaniem. Została podparta konsultacją lekarską (w załączeniu). Zaleceniem lekarza ze specjalnością okulistyki była kwalifikacja do zabiegu operacyjnego usunięcia zaćmy. W przypadku Pana, osoby jednoocznie widzącej, była to jedynie możliwa operacja przywracająca i ułatwiająca sprawność Pana widzenia, co wpisuje się w szersze rozumienie rehabilitacji, co bezsprzecznie jest ułatwieniem wykonywania czynności życiowych osobie z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności.
W tej sytuacji, liczy Pan na pozytywne rozpatrzenie Jego wniosku, w stopniu pozwalającym na odliczenie od podatku od osób fizycznych kosztu operacji zaćmy oka w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g tego artykułu.
Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10) opłacenie tłumacza języka migowego;
11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1)wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;
2)okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
3)(uchylony)
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Należy podkreślić, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele − nawet wówczas, gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością − nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.
Z opisu stanu faktycznego m.in. wynika, żeposiada Pan legitymację osoby niepełnosprawnej w stopniu umiarkowanym. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane w dniu 14 stycznia 2021 r. przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (…). W dziesiątym roku życia uległ Pan wypadkowi, w wyniku którego utracił wzrok prawego oka. W dniu 12 grudnia 2025 r. (w wieku 75 lat) został Pan poddany operacji usunięcia zaćmy oka lewego. Wszczepiono Panu soczewkę wewnątrzgałkową. Koszt operacji opłacił Pan prywatnie, ponieważ poddanie się operacji w ramach NFZ pozbawiało Pana możliwości wyboru rodzaju soczewki. Jedynie operacja opłacona prywatnie pozwalała Panu na wybór soczewki wysokiej jakości. Wybór takiej jakości soczewki wydaje się być zrozumiały, uzasadniony, a nawet konieczny, gdyż jest Pan osobą jednoocznie (lewym okiem) widzącą. Wystawiona faktura opiewa na kwotę 8 600 zł. Operacja się powiodła, co znacząco ułatwia Panu wykonywanie czynności życiowych. Operacja dokonana została w Ośrodku (…) w (…) i jest to podmiot publiczny. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane jest na okres stały co wskazuje, iż obowiązywało w dacie poniesienia wydatku na wskazaną we wniosku operację.
Nie jest Pan w stanie odpowiedzieć, czy wskazana w opisie operacja to zabieg rehabilitacyjny, leczniczo rehabilitacyjny czy medyczny/operacyjny. Interpretacja samej operacji, jak i jej charakteru nie leży w Pana kompetencji. Z treści faktury wystawionej na Pana nie wynika czy operacja to zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny. W 2025 r. uzyskał Pan dochód (emerytura), podlegający opodatkowaniu w Polsce pozwalający na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej.
Mając na uwadze powyższe należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
W katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały wydatki na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Organ podatkowy nie jest właściwy merytorycznie do stwierdzania, czy dany zabieg można zakwalifikować do zabiegu leczniczo-rehabilitacyjnego, wprowadzono do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek przedłożenia przez podatnika dokumentu potwierdzającego zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych (stosownie do art. 26 ust. 7c cyt. ustawy). Dokument ten stanowi potwierdzenie przez lekarza, czyli podmiot posiadający odpowiednie w tej kwestii kompetencje, charakteru odbytych zabiegów, tj., że są to zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”. Zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię. Zatem w ramach ww. ulgi podatkowej mieszczą się z pewnością wydatki na zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne zlecone przez lekarza, poniesione przez osobę niepełnosprawną lub przez osobę mającą na utrzymaniu osobę niepełnosprawną.
W zamkniętym katalogu wydatków uprawniających do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej (w tym w art. 26 ust. 7a pkt 6b cyt. ustawy) nie mieszczą się jednak wydatki na operacje, które nawet gdy są zlecone przez lekarza specjalistę, są niezbędne i służą poprawie stanu zdrowia w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności – nie mogą zostać zaliczone do zabiegów rehabilitacyjnych, ani leczniczo-rehabilitacyjnych. Nie ma na to wpływu także zlecenie operacji przez lekarza specjalistę. Gdyby ustawodawca chciał umożliwić odliczanie od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wszelkich wydatków ponoszonych w związku z niepełnosprawnością, w tym wydatków na operacje chirurgiczne, to wymieniłby tego rodzaju wydatki w omawianym powyżej przepisie. Z wniosku nie wynika, że posiada Pan zaświadczenie potwierdzające, że poniósł Pan wydatek na zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny.
Na uwagę zasługuje przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1417/10, w którym wyjaśniono:
Nie powinno nasuwać wątpliwości, że zabieg operacyjny jest procedurą leczniczą, a nie rehabilitacyjną. W przepisach art. 26 ust. 7a PDOFizU użyto zwrotów „zabieg rehabilitacyjny” i „zabieg leczniczo – rehabilitacyjny”. Przyjmuje się, że ustawodawca posługuje się określonymi zwrotami w sposób racjonalny, a zatem nie można przyjmować w procesie wykładni, iż określonych słów użyto w tekście prawnym bez wyraźnej ku temu potrzeby, że są one „puste” i nic nie znaczą (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 20 marca 2000 r. sygn. akt FPS 14/99, POP 2001, nr 2, poz. 39). (…)
Przy różnorodności definicji tego pojęcia zawartych w słownikach, encyklopediach medycznych, tekstach aktów prawnych (pozapodatkowych), to właśnie intuicja językowa adresata normy prawnej i organów stosujących prawo ma istotne znaczenie. W języku powszechnym rozumienie pojęcia „rehabilitacja” nie obejmuje operacji chirurgicznych zapobiegających upośledzeniu poruszania się, ale obejmuje zespół działań przystosowujących pacjenta po zabiegu operacyjnym do normalnej lub możliwej do osiągnięcia zdolności do samodzielności ruchowej. Na rehabilitację kieruje lekarz prowadzący i odbywa się ona pod kierunkiem lekarza rehabilitanta lub fizjoterapeuty (lub innych uprawnionych specjalistów).
Zatem, nie wszystkie wydatki, które ponosi osoba niepełnosprawna mogą podlegać odliczeniu w ramach przywołanego przepisu, a tylko te, które są w nim wymienione. Odliczenie od dochodu wydatków możliwe jest tylko wówczas, gdy mieszczą się one w katalogu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić – nie kwestionując podanych okoliczności, iż operacja usunięcia zaćmy oka znacząco ułatwia Panu wykonywanie czynności życiowych – że wydatku poniesionego na wskazaną operację nie można zakwalifikować jako wydatku na zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny.W związku z tym, wydatek ten nie może zostać odliczony przez Pana w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 6b w zw. zust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie może zostać odliczony z żadnego innego przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy, traktującego o odliczeniu wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne lub związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.
W związku z tym, nie przysługuje Panu prawo do odliczenia w 2025 r., od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na operacjęusunięcia zaćmy oka.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wskazać należy, że sformułowane we wniosku Pana pytanie dotyczy możliwości zaliczenia do ulgi rehabilitacyjnej wydatku na operacjęusunięcia zaćmy oka, jako wydatku na zbieg rehabilitacyjny, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy tylko kwestii będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej, w szczególności interpretacja nie dotyczy możliwości zaliczenia do ulgi rehabilitacyjnej kosztu soczewki.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
Do wniosku dołączył Pan dokumenty. Jednak w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej Organ nie prowadzi postępowania wyjaśniającego i nie analizuje dokumentów, ale opiera się jedynie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


