Interpretacja indywidualna z dnia 14 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.67.2026.2.KW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, żePaństwastanowiskowsprawieocenyskutkówpodatkowychopisanegozdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wnioskuowydanieinterpretacjiindywidualnej

11 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy po dokonaniu połączenia spółek metodą łączenia udziałów, będą Państwo uprawnieni do korzystania ze stawki podatku dochodowego do osób prawnych w wysokości 9% w odniesieniu do łącznych dochodów w roku dokonania połączenia.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 marca 2026 r. (data 16 marca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzeniaprzyszłego

Spółka (X) (dalej: „Spółka A”) w 2025 r. była małym podatnikiem i stosowała stawkę podatku CIT 9% (art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT). Spółka posiadała 100% udziałów w Spółce (Y) (dalej: „Spółka B”), która stosowała stawkę CIT 19%.

W dniu (…) doszło do połączenia spółek metodą łączenia udziałów (art. 44a ust. 2 ustawy o rachunkowości, art. 528 § 1 KSH): Spółka A jako spółka przejmująca, Spółka B jako spółka przejmowana (100% udziałów), - bez sporządzania bilansu na dzień połączenia.

Przychody ze sprzedaży (w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy o CIT) za 2025 r.:

Spółka A: (…) zł : (poniżej 2 mln EUR),

Spółka B: (…) zł (do (…) 2025r.) (poniżej 2 mln EUR),

- łącznie po połączeniu: (…) zł (poniżej 2 mln EUR).

Połączenie metodą łączenia udziałów powoduje kontynuację roku podatkowego Spółki A. Spółka B przestaje istnieć, a jej księgi rachunkowe sumują się z księgami Spółki A (art. 44a ust. 4 ustawy o rachunkowości).

Planowane rozliczenie w deklaracji CIT-8 za 2025 r.:

Dochód łączny ze wszystkich źródeł: (…) zł

- Podatek należny: (…) zł x 9% = (…) zł

Zaliczki zapłacone: Spółka A (9%): (…) zł + Spółka B (19%) (…) zł = (…) zł

Nadpłata: (…) zł - (…) = (…) zł

W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytanie Organu:

1)Jaki jest rok podatkowy Państwa spółki oraz jaki był spółki przejmowanej?

Odpowiedzieli Państwo: Rokiem podatkowym spółki przejmowanej był rok kalendarzowy.

2)Jaka była prawidłowa podstawa prawna połączenia spółek?

Odpowiedzieli Państwo: Podstawą prawną połączenia jest art. 491 § 1 i 492 § 1 pkt 1 KSH (przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej przez spółkę przejmującą) z zastosowaniem uproszczenia wynikającego z art. 516 KSH (spółka przejmująca posiadała 100% udziałów w spółce przejmowanej).

3)Czy w związku z połączeniem spółek nastąpiło zamknięcie ksiąg podatkowych Państwa Spółki?

Odpowiedzieli Państwo: Spółka nie zamykała ksiąg w związku z połączeniem: powtórzyć należy za wnioskiem, że przy zastosowanej metodzie łączenia udziałów nie ma takiego obowiązku.

4)Czy do dnia połączenia suma wszystkich Państwa przychodów (nie dochodów), także kapitałowych przekraczała równowartość 2 mln euro?

Odpowiedzieli Państwo: Do dnia połączenia suma wszystkich przychodów spółki przejmującej (w tym kapitałowych) nie przekraczała 2 mln EUR, spółki przejmowanej także nie przekraczała 2 mln EUR, po połączeniu także suma przychodów nie przekroczyła 2 mln EUR (szczegółowe wartości wskazano we wniosku).

5)Czy i w którym dokładnie momencie 2025 r. (o ile Państwa rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym), biorąc pod uwagę także połączenie spółek, suma Państwa wszystkich przychodów (nie dochodów) także kapitałowych, przekroczyła równowartość 2 mln euro?

Odpowiedzieli Państwo: Rok podatkowy obu spółek przed połączeniem był rokiem kalendarzowym, rok podatkowy spółki po połączeniu pozostał także rokiem kalendarzowym. Suma przychodów nie przekroczyła 2 mln EUR.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, czy w opisanym stanie faktycznym przedstawiona metodologia rozliczenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z którą spółka przejmująca jako mały podatnik rozlicza ten podatek za cały rok od łącznych dochodów według stawki 9%, jest poprawna.

Pytanie

Czy w opisanej sytuacji, przy połączeniu metodą łączenia udziałów (art. 44a ust. 2 ustawy o rachunkowości), Spółka A prawidłowo ustali podatek należny w deklaracji CIT-8 za 2025 r. według stawki 9% od dochodu łącznego (Spółka A + Spółka B), stosując zasadę kontynuacji statusu małego podatnika, przy jednoczesnym zarachowaniu zaliczek zapłaconych przez Spółkę B według stawki 19%?

Państwa stanowiskowsprawie

Art. 19 ust. 1a ustawy o CIT: Połączenie przez przejęcie nie powoduje ustania ani powstania nowego podmiotu podatkowego. Spółka A kontynuuje działalność z sumą ksiąg obu spółek.

Metoda łączenia udziałów (art. 44a ust. 2 uor): powoduje brak obowiązku dokonania wyceny godziwej majątku i kontynuację roku podatkowego 2025 z sumowaniem przychodów i kosztów za cały rok.

Stosownie do art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT spółka zachowuje prawo do zastosowania 9% CIT: Limit przychodów (poniżej 2 mln EUR), spełniony jest łącznie - Spółka A jako spółka przejmująca zachowuje status małego podatnika.

Połączenie jest neutralne podatkowo (art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy o CIT): Połączenie nie generuje przychodu, zachowuje wszystkie prawa i obowiązki podatkowe.

Stanowisko spółki zbieżne jest w praktyką podatkową (Interpretacją Dyrektora KIS 0111-KDIB2-1.4010.102.2025.1.AG).

Wnieśli Państwo o wydanie interpretacji potwierdzającej prawidłowości przedstawionego stanowiska, tj. możliwości zastosowania stawki 9% CIT do dochodu łącznego za 2025 r. w deklaracji CIT-8.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacjiindywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. ustawy o CIT:

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym w 2025 r.:

Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1) 19% podstawy opodatkowania;

2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Na podstawie art. 19 ust. 1a ustawy o CIT:

Podatnik, który został utworzony:

1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo

2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo

3) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo

4) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo

5) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14

- nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Stosownie do art. 19 ust. 1b ustawy o CIT:

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych oraz fundacji rodzinnych.

Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT:

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

W myśl art. 19 ust. 1e ustawy o CIT:

Warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności.

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady, podatek dochodowy od osób prawnych jest obliczany według stawki 19% na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Niektórzy podatnicy mogą jednak korzystać z opodatkowania podatkiem dochodowym według stawki 9%. Jest tak w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 000 000 euro, o ile podatnicy ci posiadają status małego podatnika lub rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej.

Z możliwości tej nie mogą jednak korzystać wszyscy podatnicy. Wyłączenia stosowania stawki 9% określa art. 19 ust. 1a-1d ustawy o CIT. Nie ma możliwości zastosowania przepisu art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wprowadzającego obniżoną stawkę 9% podatku przez podatników utworzonych w wyniku działań restrukturyzacyjnych określonych w art. 19 ust. 1a pkt 1-5.

Jak już wcześniej wskazano z obniżonej stawki opodatkowania mogą korzystać podatnicy posiadający status małego podatnika.

W myśl art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o:

małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Wskazane w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie należy tego pojęcia utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego.

Zatem przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego oraz przychody ze sprzedaży zaliczane do zysków kapitałowych z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż.

Zwrócić należy uwagę, że ustalając status „małego podatnika” należy wziąć pod uwagę przychody ze sprzedaży osiągnięte w poprzednim roku podatkowym, a więc możliwe do określenia dopiero po zakończeniu danego roku podatkowego.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w opisanej sytuacji, przy połączeniu metodą łączenia udziałów (art. 44a ust. 2 ustawy o rachunkowości), Spółka A prawidłowo ustali podatek należny w deklaracji CIT-8 za 2025 r. według stawki 9% od dochodu łącznego (Spółka A + Spółka B), stosując zasadę kontynuacji statusu małego podatnika, przy jednoczesnym uwzględnieniu zaliczek zapłaconych przez Spółkę B według stawki 19%.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego we wniosku, Spółka A w 2025 r. była małym podatnikiem i stosowała stawkę podatku CIT 9% (art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT). Spółka posiadała 100% udziałów w Spółce B, która stosowała stawkę CIT 19%.

(…) 2025 r. doszło do połączenia spółek metodą łączenia udziałów. Spółka A jako spółka przejmująca przejęła Spółkę B - bez sporządzania bilansu na dzień połączenia.

Spółka A nie zamykała ksiąg w związku z połączeniem. Do dnia połączenia suma wszystkich przychodów:

-spółki przejmującej (w tym kapitałowych) nie przekraczała 2 mln EUR,

-spółki przejmowanej także nie przekraczała 2 mln EUR.

Po połączeniu suma przychodów także nie przekroczyła 2 mln EUR.

Rok podatkowy obu spółek przed połączeniem był zgodny z rokiem kalendarzowym. Rok podatkowy spółki po połączeniu jest także zbieżny z rokiem kalendarzowym.

Problematyka łączenia spółek została uregulowana w przepisach Kodeksu spółek handlowych.

Zgodnie z art. 491 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”):

Spółki kapitałowe mogą się łączyć ze sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa, z wyłączeniem spółki komandytowo-akcyjnej, nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

Stosownie do art. 492 § 1 pkt 1 KSH:

Połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca przyznaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie);

W myśl art. 516 § 1 KSH:

W odniesieniu do spółki przejmującej połączenie może być przeprowadzone bez powzięcia uchwały, o której mowa w art. 506, jeżeli spółka ta posiada udziały albo akcje o łącznej wartości nominalnej nie niższej niż 90% kapitału zakładowego spółki przejmowanej, lecz nieobejmującej całego jej kapitału. Nie dotyczy to przypadku, gdy spółką przejmującą jest spółka publiczna.

Jak stanowi art. 516 § 6 KSH:

Przepisy § 1, 2, 4 i 5 stosuje się odpowiednio w przypadku przejęcia przez spółkę przejmującą swojej spółki jednoosobowej. W tym przypadku nie stosuje się także przepisów art. 494 § 4 i art. 499 § 1 pkt 2-4; ogłoszenie albo udostępnienie planu połączenia, o którym mowa w art. 500 § 2 i 2¹, oraz udostępnienie dokumentów, o których mowa w art. 505, musi nastąpić co najmniej na miesiąc przed dniem złożenia wniosku o zarejestrowanie połączenia.

Z kolei z art. 516 § 6¹ KSH wynika, że:

Do łączenia się przez przejęcie przez spółkę, w której jeden wspólnik posiada bezpośrednio lub pośrednio wszystkie udziały lub akcje w spółce przejmującej i w spółce albo spółkach przejmowanych bez przyznania udziałów lub akcji spółki przejmującej, nie stosuje się przepisów art. 494 § 4, art. 499 § 1 pkt 2-4, art. 502 i art. 503. Wobec spółki przejmowanej nie stosuje się przepisów art. 501 i art. 506. Ogłoszenie albo udostępnienie planu połączenia, o którym mowa w art. 500 § 2 i 2¹, oraz udostępnienie dokumentów, o których mowa w art. 505 § 1, musi nastąpić co najmniej na miesiąc przed datą zgromadzenia wspólników albo walnego zgromadzenia spółki przejmującej, na którym ma być powzięta uchwała o połączeniu.

Rozliczenie połączenia uregulowane zostało w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.).

W myśl art. 44c ust. 1 ustawy o rachunkowości:

Łączenie metodą łączenia udziałów polega na sumowaniu poszczególnych pozycji odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów połączonych spółek, według stanu na dzień połączenia, po uprzednim doprowadzeniu ich wartości do jednolitych metod wyceny i dokonaniu wyłączeń, o których mowa w ust. 2 i 3.

W wyniku połączenia przez przejęcie, nie dochodzi do powstania nowego podmiotu, ponieważ cały majątek spółki przejmowanej przechodzi na spółkę przejmującą. W wyniku zatem połączenia przez przejęcie ustaje byt prawny spółki przejmowanej, co pozostaje bez wpływu na byt spółki przejmującej. W wyniku połączenia przez przejęcie, spółka przejmująca zwiększa jedynie swój majątek.

W wyniku połączenia przez przejęcie nie dochodzi do utworzenia podatnika w rozumieniu art. 19 ust. 1a ustawy o CIT. Do utworzenia nowego podmiotu na skutek połączenia, który to podmiot nie miałby prawa do stosowania preferencyjnej stawki podatkowej w wysokości 9% mogłoby dojść jedynie na skutek połączenia dwóch lub więcej podmiotów następujących przez zawiązanie nowej spółki.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie dokonanie połączenia przez przejęcie nie wyłącza możliwości stosowania 9% stawki podatkowej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Następstwem połączenia nie jest bowiem utworzenie podmiotu.

W związku z rozliczeniem połączenia metodą łączenia udziałów (art. 44c ust. 1 ustawy o rachunkowości), Spółka przejmująca w swoich księgach wykazuje takie same wartości księgowe aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów przejętych w ramach połączenia, jakie figurowały w księgach Spółki Przejmowanej przed połączeniem.

Biorąc powyższe pod uwagę, po dokonaniu połączenia metodą łączenia udziałów są Państwo uprawnieni do korzystania ze stawki podatku dochodowego do osób prawnych w wysokości 9%, zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, w odniesieniu do łącznych przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych uzyskanych w roku połączenia przez łączące się spółki (do dnia połączenia) i przez Państwa (po połączeniu), przy jednoczesnym uwzględnieniu zaliczek zapłaconych przez Spółkę przejmowaną według stawki 19%. Z wniosku wynika bowiem, że Państwa rok podatkowy (także po połączeniu) oraz rok podatkowy Spółki przejmowanej był zgodny z kalendarzowym, posiadali Państwo w 2025 r. status małego podatnika i Państwa przychody (uwzględniając przychody spółki przejmowanej) nie przekroczyły w 2025 r. limitu określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja ozakresierozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Wyjaśnić także należy, że Organ podatkowy wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny (weryfikacji) załączonych do wniosku dokumentów źródłowych. W konsekwencji wydając niniejszą interpretację indywidualną Organ oparł się wyłącznie na przedstawionym przez Państwa we wniosku opisie sprawy.

Pouczenie ofunkcjiochronnejinterpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie oprawiedowniesieniaskarginainterpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawnadlawydaniainterpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.