Interpretacja indywidualna z dnia 15 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.70.2026.4.ŁW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 28 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący braku uznania Pani za podatnika podatku VAT w związku z planowaną sprzedażą Składników Majątku nabytych w drodze spadku. Uzupełniła go Pani pismem z 15 marca 2026 r. (wpływ 19 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Mąż Wnioskodawczyni zmarł (...) 2015 r. Do śmierci męża w małżeństwie Wnioskodawczyni panował ustrój ustawowej wspólności majątkowej. Spadek po zmarłym mężu został na mocy ustawy nabyty przez Wnioskodawczynię oraz jej dzieci. W następnej kolejności pozostali spadkodawcy darowali w drodze aktu notarialnego swoje udziały w spadku na rzecz Wnioskodawczyni. Wskutek powyższego, Wnioskodawczyni stała się jedyną spadkobierczynią po zmarłym mężu.

Mąż Wnioskodawczyni od lat kolekcjonował zepsute sprzęty domowego użytku (głównie małe AGD i RTV). Większość z nich datowana była na lata 1990-2000. Wszystkie z tych przedmiotów związane były z zainteresowaniami męża Wnioskodawczyni, jakim było majsterkowanie. Mąż Wnioskodawczyni nabył te przedmioty w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Przez wzgląd na długoletni proces kolekcjonowania, ilość tychże rzeczy uniemożliwiała normalne korzystanie przez Wnioskodawczynię z mieszkania oraz przynależnych mu pomieszczeń piwnicznych.

W ramach czynności dążących do wyczyszczenia tych pomieszczeń, Wnioskodawczyni planuje sprzedaż części rzeczy uzyskanych w spadku. Wnioskodawczyni planuje sprzedaż na platformie (…) służącej do prywatnej sprzedaży przedmiotów osobistych. Sprzedaż ta nie ma charakteru stałego, a środki pozyskane z tej sprzedaży nie stanowią źródła utrzymania Wnioskodawczyni. Głównym celem sprzedaży będzie odzyskanie przestrzeni w mieszkaniu oraz piwnicy.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego (w zakresie podatku od towarów i usług)

W uzupełnieniu wniosku, na poszczególne pytania Organu wskazała Pani odpowiednio:

1. Czy prowadzi Pani działalność gospodarczą; jeżeli tak, to od kiedy i w jakim zakresie?

2. Czy jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?

3. Czy w odniesieniu do Pani działań polegających na sprzedaży rzeczy na platformie (…), spełnione będą następujące przesłanki:

a)będzie Pani ponosić odpowiedzialność wobec osób trzecich za sprzedane rzeczy,

b)czynności te będą wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,

c)będzie Pani ponosić ryzyko gospodarcze związane z ww. działaniami?

4.Ile transakcji sprzedaży Pani zamierza przeprowadzić i w jakich odstępach czasu?

5.Czy przedmioty, które planuje Pani sprzedać wykorzystywała Pani wyłącznie dla swoich celów osobistych?

6.Czy będzie Pani zatrudniała osoby trzecie (będzie korzystała Pani z pomocy osób/podmiotów trzecich) do wykonywania opisanych we wniosku czynności, jeśli tak, to:

a)w jakim zakresie,

b)jakie będą to osoby/podmioty?

7.Od kiedy rozpocznie Pani sprzedaż opisanych we wniosku rzeczy?

8.Czy sprzedaż będzie dotyczyła pojedynczych/indywidualnych przedmiotów, czy zamierza Pani sprzedać jednorazowo większą ich ilość (jak dużo)?

9.Czy poza mieniem, które wymieniła Pani we wniosku, będzie Pani oferowała do sprzedaży również inne rzeczy; jeżeli tak, to jakie?

10.Czy będzie Pani prowadziła sprzedaż zepsutego sprzętu domowego użytku jedynie na platformie (…) czy także na innych portalach (jeśli także na innych – to jakich)?

11.Czy ustalona przez Panią wartość każdego wystawianego przedmiotu będzie odzwierciedlała jego wartość rynkową?

12.Czy prowadzona przez Panią sprzedaż rzeczy na ww. platformie sprzedażowej będzie następowała:

a)w celach zarobkowych – tj. w celu zapewnienia określonego dochodu, a nie wyłącznie w celu zaspokojenia Pani własnych potrzeb,

b)w sposób ciągły – tj. z zamiarem powtarzania tej czynności w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku,

c)w sposób zorganizowany – tj. w ramach uporządkowanych, celowych czynności?

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy w świetle przedstawionego stanowiska, planowana sprzedaż Składników Majątku nabytych w drodze spadku będzie działalnością handlowca, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Wnioskodawczyni z tytułu planowanej sprzedaży będzie działać w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 uVAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Pani stanowisko w sprawie

W planowanych działaniach Wnioskodawczyni, co prawda nie planuje jednostkowej sprzedaży przedmiotów, lecz nie przesądza to o spełnieniu przesłanek działalności gospodarczej, opisanych w art. 3 Prawa przedsiębiorców. W przypadku braku wypełnienia którejkolwiek z cech wskazanych w tymże przepisie, aktywność nie może zostać uznana za działalność gospodarczą, a w dalszej kolejności przychód uzyskiwany z takiej aktywności nie stanowi przychodu wskazanego z art. 10 ust. 3 uPIT, a osobę/podmiot realizujący taką aktywność nie sposób uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „uVAT”), gdyż działalność taka nie ma charakteru działalności handlowej opisanej w art. 15 ust. 2 uVAT.

Jedną z kluczowych kwestii związanych z przedstawionym stanem faktycznym jest fakt, że spadkodawca w chwili śmierci nie był przedsiębiorcą. W konsekwencji Wnioskodawczyni nie nabyła przedsiębiorstwa w spadku, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwa osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstwa. A contrario, w sytuacji, gdy Spadkodawca nie był przedsiębiorcą, zatem nie istniało przedsiębiorstwo, które mogłoby podlegać sukcesji na wskazanych zasadach. Z tegoż względu składniki majątku miały charakter prywatny, co uniemożliwia ich sprzedaż w ramach działalności gospodarczej. Co więcej, w przypadku, gdy wskutek spadkobrania, spadkobierca nabywa pewne przedmioty (towary) o charakterze pierwotnie nabytych w celu prowadzenia działalności gospodarczej, to ich sprzedaż przez spadkodawcę de facto tych samych rzeczy może być traktowana jako zbycie majątku prywatnego, tym bardziej za takowe należy uznać sprzedaż tak nabytego majątku po spadkodawcy, który w chwili otwarcia spadku nie był przedsiębiorcą. W opinii Wnioskodawczyni, stanu tego nie zmienia także fakt, iż Wnioskodawczyni planuje stopniowo wyprzedawać kolekcję męża.

W odniesieniu do określenia planowanej sprzedaży jako działalność handlową w rozumieniu art. 15 ust. 1 uVAT, przy określeniu statusu podatnika kluczowe jest ustalenie czy w stosunku do określonej aktywności doszło do kumulatywnego ziszczenia się przesłanek podmiotowych i przedmiotowych. W obecnym kształcie ustawy o podatku od towarów i usług podatnikiem jest podmiot (osoba) prowadzący działalność gospodarczą.

W ocenie Wnioskodawczyni, z uwagi na brak prowadzenia przez Nią działalności gospodarczej oraz niespełnianie przez podatnika przesłanek do uznania aktywności Wnioskodawczyni jako działalność gospodarcza, Wnioskodawczyni nie jest również podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stanowisko znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, które wskazują, że „warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub osoba wykonująca wolny zawód” (por. Wyrok WSA w Szczecinie z dnia 14 lutego 2024 r., I SA/Sz 469/23). Wobec czego, dopiero przeprowadzenie odpowiedniej analizy może prowadzić do ustalenia, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie określonej działalności.

Mając na uwadze, iż w opinii Wnioskodawczyni, planowane zbycie będzie miało charakter przychodu do majątku opisanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d uPIT, a jej planowana aktywność nie będzie prowadziła do rozpoczęcia działalności gospodarczej w sposób domniemany, tym samym Wnioskodawczyni nie powinna być zaklasyfikowana jako podatnik podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak stanowi art. 2 ust. 6 ustawy:

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie towarów dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Z treści tego przepisu wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów.

W świetle powyższych przepisów (zwłaszcza art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy) przyjmuje się, że podstawową (konieczną) cechą usługi/dostawy towaru jest istnienie bezpośredniego konsumenta, odbiorcy świadczenia odnoszącego z niego korzyść (choćby potencjalną).

Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie, w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania rzeczy dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży towarów jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny, musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.

Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Zasadniczo, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Ponadto przyjęcie, że dany podmiot działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową – profesjonalną (wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2798/18).

Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2007 r., sygn. I FPS 3/07, stwierdził m.in., że „(...) przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. Ani formalny status danego podmiotu, jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzić o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług”.

NSA odnosząc się do sprzedaży przez osobę majątku prywatnego, podniósł, że jeśli taka czynność została dokonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to z tytułu dokonania tej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. W ocenie składu orzekającego w przypadku, gdy majątek nabywany był „na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem na działalność handlową, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika podatku od towarów i usług”.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT, każdorazowo wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Tak więc, rozważenia wymaga kwestia, czy w okolicznościach towarzyszących niniejszej sprawie, dokonując sprzedaży przedmiotów stanowiących Składniki Majątku, prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy i działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że wraz z dziećmi nabyła Pani spadek po zmarłym mężu. W następnej kolejności pozostali spadkodawcy darowali w drodze aktu notarialnego swoje udziały w spadku na Pani rzecz. Wskutek powyższego, stała się Pani jedyną spadkobierczynią po zmarłym mężu.

Pani mąż od lat kolekcjonował zepsute sprzęty domowego użytku (głównie małe AGD i RTV). Większość z nich datowana była na lata 1990-2000. Pani mąż nabył te przedmioty w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Przez wzgląd na długoletni proces kolekcjonowania, ilość tychże rzeczy uniemożliwiała normalne korzystanie przez Panią z mieszkania oraz przynależnych mu pomieszczeń piwnicznych.

W ramach czynności dążących do wyczyszczenia tych pomieszczeń, planuje Pani sprzedaż części rzeczy uzyskanych w spadku. Planuje Pani sprzedaż na platformie (…), służącej do prywatnej sprzedaży przedmiotów osobistych. Sprzedaż ta nie ma charakteru stałego, a środki pozyskane z tej sprzedaży nie stanowią źródła Pani utrzymania. Głównym celem sprzedaży będzie odzyskanie przestrzeni w mieszkaniu oraz piwnicy.

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i nie jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W odniesieniu do sprzedaży na platformie (…) – będzie Pani ponosiła odpowiedzialność za sprzedawane rzeczy, będzie ponosiła Pani ryzyko związane ze sprzedażą rzeczy jako sprzedający oraz czynności związane ze sprzedażą nie będą wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i w czasie wyznaczonym przez jakikolwiek podmiot zlecający.

Nie zamierza Pani nabywać innych przedmiotów w celu dalszej odsprzedaży. Sprzedaż będzie dotyczyła wyłącznie rzeczy stanowiących Pani majątek prywatny, w tym rzeczy nabytych po zmarłym mężu, tj. mienia prywatnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie zamierza Pani zatrudniać żadnych osób ani korzystać z pomocy osób trzecich przy sprzedaży wskazanych przedmiotów. Wszelkie czynności związane z wystawieniem ogłoszeń, kontaktem z potencjalnymi nabywcami oraz ewentualną wysyłką rzeczy będą wykonywane samodzielnie przez Panią, bez wykorzystania zorganizowanej struktury właściwej dla działalności gospodarczej.

Sprzedaż będzie miała charakter okazjonalny i będzie dotyczyła pojedynczych, indywidualnych przedmiotów należących do kolekcji zgromadzonej przez Pani zmarłego męża.

Planowana sprzedaż nie będzie prowadzona w celach zarobkowych, tj. w celu zapewnienia Pani stałego źródła dochodu, lecz w celu wyzbycia się zbędnych rzeczy należących do jej majątku prywatnego. Sprzedaż nie będzie miała charakteru ciągłego, lecz będzie miała charakter okazjonalny. Wystawianie poszczególnych przedmiotów będzie następowało nieregularnie i wyłącznie w miarę porządkowania rzeczy należących do Pani oraz pojawiającego się zainteresowania potencjalnych nabywców.

Pani wątpliwości dotyczą wskazania,czy planowana sprzedaż Składników Majątku nabytych w drodze spadku będzie działalnością handlowca, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani z tytułu planowanej sprzedaży będzie działała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W celu rozstrzygnięcia kwestii objętej zakresem zadanego pytania należy ustalić, czy z tytułu planowanej sprzedaży Składników Majątku nabytych w drodze spadku będzie Pani działała jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami podmiot dokonujący dostawy towarów będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy dostawa ta będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W okolicznościach niniejszej sprawy całokształt Pani działań związany z planowaną sprzedażą Składników Majątku nabytych w drodze spadku pokazuje, że sprzedaż ta nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Jak Pani wskazała sprzedaż ta nie będzie miała charakteru stałego, głównym celem sprzedaży będzie odzyskanie przestrzeni w mieszkaniu oraz piwnicy. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Nie zamierza Pani nabywać innych przedmiotów w celu dalszej odsprzedaży. Sprzedaż będzie dotyczyła wyłącznie rzeczy stanowiących Pani majątek prywatny, w tym rzeczy nabytych po zmarłym mężu.

Tak więc w okolicznościach tej konkretnej sprawy, sprzedaż ww. Składników Majątku nie wykracza poza normalny zarząd własnymi sprawami majątkowymi, który nie nosi znamion profesjonalnego i zorganizowanego obrotu i należy uznać go za zarząd majątkiem prywatnym.

Biorąc pod uwagę powyższe, w odniesieniu do planowanej sprzedaży Składników Majątku nabytych w drodze spadku można Panią uznać za osobę wykonującą prawo własności majątku osobistego w celu wykorzystania go na potrzeby prywatne. Oznacza to, że ww. planowana sprzedaż Składników Majątku nabytych w drodze spadku nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani nie będzie działała w tym zakresie jako podatnik na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy.

Tym samym, planowana sprzedaż Składników Majątku nabytych w drodze spadku nie będzie działalnością handlowca, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Pani z tytułu planowanej sprzedaży nie będzie działała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Dodatkowo informuję, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.