Interpretacja indywidualna z dnia 15 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.115.2026.4.DS
Sprzedaż samochodu otrzymanego w spadku, nie wykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeśli transakcja ta nie nosi znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 4 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży samochodu otrzymanego w spadku. Uzupełniła go Pani pismem z 9 marca 2026 r. (wpływ 13 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu (...) maja 2022 r. wygasł zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwa w spadku prowadzonego przez zmarłego przedsiębiorcę A.B.
Przedmiot w spadku został wykreślony z CEIDG (...) maja 2022 r.
Przedmiotem umowy leasingu operacyjnego zawartego przez spadkodawcę był pojazd marki (…) (rok produkcji 2019, nr rejestracyjny (…)), użytkowany w ramach Jego działalności.
W dniu (...) maja 2022 r. leasingodawca – (…) Sp. z o.o. wystawił fakturę wykupową (faktura nr (…) z 24 maja 2022 r. skorygowaną fakturą nr (…)) dokumentującą przeniesienie własności pojazdu. Faktura została wystawiona na przedsiębiorstwo w spadku (…).
Pojazd nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych po stronie spadkobierców.
Wnioskodawczyni jako jedna ze spadkobierców planuje sprzedaż całego pojazdu w drodze spadkobrania. Obecnie wraz z pozostałymi spadkobiercami planuje Pani sprzedaż całego pojazdu osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Sprzedaż nastąpi po upływie ponad sześciu miesięcy od wykupu.
Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych odliczeń VAT z faktury wykupowej.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opis sprawy
1.A.B.zmarł (...) maja 2020 r.
2.Pytanie: Czy działalność gospodarcza po spadkodawcy A.B. jest kontynuowana; jeżeli tak, to w jakiej formie jest kontynuowana (jednoosobowa działalność gospodarcza, spółka cywilna, spółka osobowa prawa handlowego, spółka kapitałowa), który ze spadkobierców, w tym Pani, tę działalność kontynuuje; jeżeli Pani tę działalność kontynuuje, to jaka jest forma opodatkowania tej działalności?,
odpowiedź: „Działalność nie jest kontynuowana – wykreślono z CEIDG w dniu (...).05.2022 r.”.
3.Pytanie: Czy samochód, o którym mowa we wniosku stanowi składnik w działalności gospodarczej, która jest kontynuowana po spadkodawcy?,
odpowiedź: „Nie. Samochód nie stanowi składnika w żadnej działalności”.
4.Pytanie: Czy samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych spadkodawcy i/lub przedsiębiorstwa w spadku (oraz spadkobiercy)?
Pytanie: Czy prowadzi Pani inną pozarolniczą działalność gospodarczą?,
odpowiedź: „Tak”.
a)pytanie: jaki jest zakres prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej?,
odpowiedź: „Sprzedaż detaliczna odzieży”;
b)pytanie: jaka jest forma opodatkowania Pani działalności gospodarczej?,
odpowiedź: „Forma opodatkowania – zasady ogólne”;
c)pytanie: czy wykorzystywała/wykorzystuje Pani samochód, o którym mowa we wniosku, w tej działalności gospodarczej?,
odpowiedź: „Nie wykorzystuje i nie wykorzystywała”.
5.Pytanie: Czy jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług?,
odpowiedź: „Tak. Począwszy od dnia (...).04.2022 r. Samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych spadkobiercy”.
6.Pytanie: W jaki konkretnie sposób wykorzystywała/wykorzystuje Pani od momentu nabycia swój udział w pojeździe, proszę szczegółowo opisać sytuację?,
odpowiedź: „Samochód nie jest w ogóle wykorzystywany od śmierci spadkodawcy – stoi w garażu”.
7.Pytanie: Czy Pani udział w pojeździe był/jest przez Panią wykorzystywany do jakiejkolwiek działalności gospodarczej, jeśli tak, proszę wskazać do jakiej (PKD) i od kiedy (data); należy szczegółowo opisać?,
odpowiedź: „Nie był wykorzystywany do działalności. Stoi w garażu”.
8.Pytanie: Czy w okresie użytkowania udziału w pojeździe dokonywała/dokona Pani zakupów części składowych, które powodowały/spowodują trwały wzrost wartości samochodu; w przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego od ww. części składowych; jeśli nie odliczyła Pani podatku należy opisać dlaczego?,
odpowiedź: „Nie dokonano zakupu żadnych części do pojazdu”.
Pytanie
Czy Wnioskodawczyni sprzedając samochód z majątku osobistego będzie zobowiązana do naliczenia i zapłaty podatku VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)?
Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w piśmie z 9 marca 2026 r.)
Pani zdaniem, sprzedaż pojazdu przez spadkobierców nie podlega opodatkowaniu, gdyż nie działają oni w charakterze podatników zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
Fakt, że przy wykupie przez Przedsiębiorstwo w spadku nie dokonano odliczenia podatku naliczonego (ze względu na natychmiastową likwidację podmiotu i brak związku z przyszłymi czynnościami opodatkowanymi), wyklucza obowiązek opodatkowania przy zbyciu majątku prywatnego.
Data dostawy pojazdu (…) maja 2022 r. W tym dniu istniało jeszcze Przedsiębiorstwo w spadku jako odrębny podatnik podatku dochodowego i VAT (art. 1a ust. 2 PIT oraz art. 15 ust. 1a VAT). Wygaśnięcie zarządu sukcesyjnego nastąpiło (...) maja 2022 r., co skutkowało likwidacją tego bytu prawnego. W momencie ustania zarządu sukcesyjnego, wszystkie składniki majątkowe przeszły z mocy prawa na spadkobierców. Proces ten jest tożsamy z likwidacją działalności gospodarczej przez osobę fizyczną.
Przedstawione własne stanowisko w sprawie dotyczy wyłącznie i bezpośrednio indywidualnej sytuacji podatkowej (…), jako Wnioskodawczyni, a wszelkie użyte w stanowisku odniesienia w liczbie mnogiej do „spadkobierców” zawęża się do własnej osoby (…).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jestprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 22ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 1a ustawy:
Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:
a) zarządu sukcesyjnego albo
b) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.
Jak wynika z 15 ust. 1b ustawy:
Podatnika, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za podatnika kontynuującego prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przepisy ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 170), zwaną dalej „ustawą o zarządzie sukcesyjnym”, wprowadziły specyficzny rodzaj podatnika, jaki stanowi przedsiębiorstwo w spadku.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci.
Przepis art. 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym wskazuje, że:
Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.
Jak stanowi art. 3 ww. ustawy:
Właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy jest:
1)osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo europejskim poświadczeniem spadkowym, nabyła składniki niematerialne i materialne, o których mowa w art. 2 ust. 1, na podstawie powołania do spadku z ustawy albo testamentu albo nabyła przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie na podstawie zapisu windykacyjnego;
2) małżonek przedsiębiorcy w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;
3) osoba, która nabyła przedsiębiorstwo w spadku albo udział w przedsiębiorstwie w spadku bezpośrednio od osoby, o której mowa w pkt 1 lub 2, w tym osoba prawna albo jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, do której wniesiono przedsiębiorstwo tytułem wkładu – w przypadku gdy po śmierci przedsiębiorcy nastąpiło zbycie tego przedsiębiorstwa albo udziału w tym przedsiębiorstwie.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Zarząd sukcesyjny zostaje ustanowiony z chwilą:
1) śmierci przedsiębiorcy, w przypadku gdy przedsiębiorca złożył wniosek o wpis do CEIDG zarządcy sukcesyjnego powołanego na podstawie art. 9 ust. 1 ;
2)dokonania wpisu do CEIDG zarządcy sukcesyjnego powołanego na podstawie art. 12 .
Stosownie do art. 21 ust. 1 powyższej ustawy:
Zarządca sukcesyjny działa w imieniu własnym, na rachunek właściciela przedsiębiorstwa w spadku.
Zgodnie z art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku.
W myśl zaś art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Zarząd sukcesyjny wygasa z:
1)upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;
2) dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości;
3) dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jedną osobę, o której mowa w art. 3 pkt 3;
4) upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba że w tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego;
5) dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;
6) dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku;
7) upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.
Stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Niezwłocznie po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego osoba, która pełniła funkcję zarządcy sukcesyjnego w chwili wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego, wydaje przedsiębiorstwo w spadku jego właścicielom, a jeżeli zarząd sukcesyjny wygasł przed uprawomocnieniem się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowaniem aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydaniem europejskiego poświadczenia spadkowego – osobie, która przyjęła spadek. W przypadku braku takiej osoby zarządca sukcesyjny składa wniosek o zabezpieczenie spadku.
Podkreślić należy, iż wraz z wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego wygasa byt prawny przedsiębiorstwa w spadku, a masa majątkowa staje się już bezpośrednią własnością właściwych spadkobierców.
Jak podano w stworzonym przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii wydanym w maju 2023 r. Podręczniku pt.: „Zarząd sukcesyjny” [dostęp: https://www.gov.pl/web/rozwoj-technologia/podreczniki-o-sukcesji]:
Funkcję zarządcy sukcesyjnego trzeba wyraźnie odróżnić od statusu następcy prawnego (np. spadkobiercy) lub docelowego sukcesora przedsiębiorcy, który będzie we własnym imieniu kontynuował prowadzenie firmy po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego. Zarządca sukcesyjny jest osobą, która nie musi być w żaden sposób spokrewniona z przedsiębiorcą. Zarządza on przedsiębiorstwem podobnie jak prokurent – działa na rachunek właścicieli przedsiębiorstwa w spadku. Czynności zarządcy sukcesyjnego nie powodują jego osobistej odpowiedzialności za zobowiązania. Zarządca sukcesyjny wykonuje jednak wszystkie podstawowe prawa i obowiązki związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, w tym – reguluje długi. Robi to korzystając z majątku przedsiębiorstwa (a ściślej – jego rzeczywistych właścicieli), np. z użyciem firmowego konta bankowego.
Jednocześnie w doktrynie (Ustawa o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw. Komentarz, opublikowano w: Tom IV C. Prawo spadkowe przedsiębiorców. Komentarz, red. prof. dr hab. Konrad Osajda, 2022) wyjaśnia się, że:
Komentowany przepis nie rozstrzyga, czy zawierając umowy w imieniu własnym zarządca sukcesyjny może nabywać prawa do przedsiębiorstwa w spadku. Istnienie takiego upoważnienia potwierdza jednak art. 2 ust. 3 ZarządSukcU, który przewiduje, że do przedsiębiorstwa w spadku należą składniki „nabyte przez zarządcę sukcesyjnego”. Oznacza to, że nabycie prawa w takich warunkach – choć będące wynikiem umowy zawartej w imieniu własnym zarządcy – realizuje się bezpośrednio w majątku właściciela przedsiębiorstwa w spadku. Wiąże się to z przesłanką, zgodnie z którą status właściciela przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu komentowanej ustawy może przysługiwać jedynie osobie, która jest rzeczywiście uprawniona do składników przedsiębiorstwa w spadku (zob. komentarz do art. 3 ZarządSukcU, Nt 60 i n.). Przynależność nabytego prawa do przedsiębiorstwa w spadku (z mocy art. 2 ust. 3 ZarządSukcU) musi więc jednocześnie oznaczać jego przynależność do majątku właściciela przedsiębiorstwa w spadku (w rozumieniu art. 3 ZarządSukcU). (…) Zarządca sukcesyjny powinien prowadzić przedsiębiorstwo w spadku (art. 18 i art. 29 ZarządSukcU), a w przypadku większości przedsiębiorstw nabywanie pewnych składników majątkowych jest nieodzowne. Dla przykładu, prowadząc sklep, trzeba nabywać towary; prowadząc fabrykę, trzeba nabywać surowce i półprodukty; prowadząc piekarnię, trzeba nabywać mąkę i inne składniki; prowadząc przedsiębiorstwo windykacyjne, trzeba nabywać wierzytelności; prowadząc zakład fryzjerski, trzeba nabywać narzędzia i kosmetyki itp. Zarządca sukcesyjny jest więc wyposażony w ogólne upoważnienie do nabywania składników do przedsiębiorstwa w spadku. Może on z bezpośrednim skutkiem dla właścicieli przedsiębiorstwa w spadku nie tylko nabywać prawa (np. własność, wierzytelność), lecz również być recypientem (odbierać) innego rodzaju rozporządzenia (np. ustanowienie zastawu, oddanie w najem).
(…)
Przedsiębiorstwo w spadku nie ma podmiotowości prawnej. Jest jedynie technicznie wyodrębnioną masą majątkową typu zarządczego, służącą głownie do przedstawienia obiektu zarządu sukcesyjnego. Przedmioty nabyte przez zarządcę sukcesyjnego w granicach przysługujących mu kompetencji trafiają do majątku właścicieli przedsiębiorstwa w spadku (Bieluk, Komentarz, art. 2, Nb 17). Muszą przecież należeć do czyjegoś majątku ogólnego, którym przedsiębiorstwo w spadku nie jest. Z art. 2 ust. 3 ZarządSukcU wynika tylko to, że podlegają one zaliczeniu w skład przedsiębiorstwa w spadku, co oznacza, że zarządca sukcesyjny jest uprawniony do zarządzania nimi.
Zatem zarządca sukcesyjny w okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego może nabywać składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej. Przedmioty nabyte przez zarządcę sukcesyjnego w granicach przysługujących mu kompetencji trafiają do majątku właścicieli przedsiębiorstwa w spadku.
Podsumowując powyższe należy stwierdzić, że:
·byt prawnopodatkowy przedsiębiorstwa w spadku kończy się wraz z wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego (z tego względu nie jest możliwe jego reprezentowanie ani przez zarządcę sukcesyjnego, ani przez spadkobierców),
·stanowiące przedsiębiorstwo w spadku, tj. składniki majątkowe i niemajątkowe z wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego stają się już bezpośrednią własnością spadkobierców.
Z opisu sprawy wynika, że:
-Spadkodawca zmarł (...) maja 2020 r.;
- (...) maja 2022 r. leasingodawca wystawił fakturę wykupową dokumentującą przeniesienie własności pojazdu, która to została wystawiona na przedsiębiorstwo w spadku;
-przedmiotem umowy leasingu operacyjnego zawartego przez Spadkodawcę był pojazd marki (…), użytkowany w ramach Jego działalności;
-nie dokonywała Pani żadnych odliczeń VAT z faktury wykupowej;
-(...) maja 2022 r. wygasł zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwa w spadku prowadzonego przez zmarłego przedsiębiorcę;
-przedmiot w spadku został wykreślony z CEIDG (...) maja 2022 r., a działalność nie jest kontynuowana;
-samochód nie stanowi składnika w żadnej działalności gospodarczej spadkobierców;
-planuje Pani sprzedaż całego pojazdu osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej;
-planuje Pani sprzedaż ww. pojazdu nabytego przez Panią w drodze spadkobrania.
Ponadto, wskazała Pani, że prowadzi Pani inną, pozarolniczą działalność gospodarczą dotyczącą sprzedaży detalicznej odzieży, jednakże nie wykorzystywała/wykorzystuje Pani przedmiotowego samochodu w tej działalności gospodarczej i nie został on wprowadzony do ewidencji środków trwałych Pani działalności gospodarczej. Nadto, podkreśla Pani, że samochód nie jest w ogóle wykorzystywany od śmierci spadkodawcy – stoi w garażu i nie dokonywała Pani w odniesieniu do ww. pojazdu zakupów części składowych, które powodowały/spowodują trwały wzrost jego wartości.
W przedmiotowej sprawie Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedając samochód z majątku osobistego, który nabyła Pani w wyniku spadkobrania, będzie Pani zobowiązana do naliczenia i zapłaty podatku VAT.
Na podstawie wyżej wskazanych przepisów należy wskazać, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy w stosunku do tej konkretnej czynności.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. samochód) działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu ruchomościami (np. samochodami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży samochodu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu samochodami. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W analizowanej sprawie, w świetle wskazanych przez Panią okoliczności, należy stwierdzić, że dokonując sprzedaży przedmiotowego samochodu nie działa Pani w charakterze podatnika, a czynność ta nie nosi znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
Jak wynika z opisu sprawy, samochód jest Pani prywatnym majątkiem. Nie odliczyła Pani także podatku VAT naliczonego przy jego wykupie, a samochód ten nie jest w ogóle wykorzystywany od czasu śmierci spadkodawcy i stoi w garażu. Nadto, wskazała Pani, że nie wykorzystywała/ wykorzystuje przedmiotowego samochodu w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Nie został on również wprowadzony do ewidencji środków trwałych Pani działalności gospodarczej.
Zatem, mając na uwadze przedstawione przepisy oraz opis sprawy należy uznać, że w odniesieniu do planowej sprzedaży pojazdu nie działa Pani w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż ww. samochodu nie jest dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, lecz w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym, sprzedaż przez Panią samochodu marki (…), który otrzymała Pani w wyniku spadkobrania, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy i nie ma Pani obowiązku naliczenia podatku VAT przy jego sprzedaży.
Podsumowanie
Sprzedając samochód z majątku osobistego, nie jest Pani zobowiązana do naliczenia i zapłaty podatku VAT.
Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Podkreślam, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja ta dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków podatkowych dla pozostałych spadkobierców.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
