Interpretacja indywidualna z dnia 14 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4011.9.2026.2.PK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący wynajmu posiadanych lokali. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 marca 2025 r. (wpływ 17 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

(…)

2)Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.B.

(…)

Opis stanu faktycznego

Zainteresowani są współwłaścicielami 14 lokali mieszkalnych we wspólnocie majątkowej małżeńskiej. Do dnia 31 grudnia 2022 r. lokale te były ujęte w ewidencji środków trwałych jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) Zainteresowanego będącego stroną postępowania i amortyzowane.

Z dniem 31 grudnia 2022 r. Zainteresowani podjęli wspólną, sformalizowaną decyzję o wycofaniu wszystkich 14 lokali z ewidencji środków trwałych JDG i przekazaniu ich do majątku prywatnego. Fakt ten został udokumentowany protokołem wycofania. Od 1 stycznia 2023 r. zaprzestano dokonywania odpisów amortyzacyjnych, a lokale nie są ujęte w ewidencji środków trwałych JDG. W okresie od 1 stycznia 2023 r. do grudnia 2025 r.:

•9 lokali jest wynajmowanych na cele mieszkaniowe lub użytkowe na podstawie umów najmu,

•3 lokale są wykorzystywane jako biuro własne,

•2 lokale pozostają niewykorzystane.

Najem lokali ma charakter pasywny, ograniczający się do zarządu majątkiem prywatnym. Zainteresowani nie zatrudniają pracowników do obsługi najmu, nie korzystają z usług profesjonalnych podmiotów zarządzających w sposób sugerujący strukturę przedsiębiorstwa, ani nie świadczą usług okołonajmowych (np. sprzątanie, wyżywienie, catering). W latach 2023, 2024 oraz do listopada 2025 r., na skutek błędnego przekonania o konieczności kontynuowania fakturowania w ramach JDG, Zainteresowany będący stroną postępowania omyłkowo dokumentował przychody z najmu fakturami wystawianymi przez jego przedsiębiorstwo, a przychody wpływały na rachunek firmowy.

Całość przychodu (100%) była wykazywana w zeznaniach PIT-36L Zainteresowanego będącego stroną postępowania. W grudniu 2025 r. Zainteresowani ostatecznie uporządkowali stan formalny:

•Zainteresowany będący stroną postępowania wykreślił z CEIDG kody PKD związane z wynajmem (68.20.Z),

•otworzył odrębny rachunek bankowy do rozliczeń prywatnych.

•zaktualizował zgłoszenie VAT-R (wskazując najem prywatny).

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Zainteresowani nie prowadzą żadnych działań marketingowych (nie posiadają strony internetowej oferującej wynajem lokali lub jakichkolwiek informacji związanej z lokalami, nie zamieszczają ogłoszeń na portalach typu (...) ani w żadnej innej formie reklamy czy promocji).

Lokale zostały nabyte z własnych środków w różnych okresach czasu (część zakupiona w latach 2001–2020 jako inwestycja długoterminowa lub na cele własne rodziny). Zakup nie następował z myślą o komercyjnym wynajmie, ale o zaspokojeniu potrzeb własnych i inwestycyjnych – część lokali była wykorzystywana prywatnie lub stała pusta. Obecnie Zainteresowani nie planują zakupu kolejnych lokali przeznaczonych na wynajem.

Najem ma charakter nieciągły. Lokale często stoją puste przez kilka miesięcy w roku lub są wykorzystywane na potrzeby własne rodziny. Umowy najmu zawierane są sporadycznie, zazwyczaj na okres od kilku miesięcy do 1–3 lat, bez gwarancji ciągłości obłożenia.

Organizacja najmu ogranicza się do podstawowych czynności:

•zawierania pisemnych umów najmu,

•pobierania czynszu przelewem na rachunek prywatny (od styczna 2026 r.),

•sporadycznych napraw i przeglądów technicznych zlecanych firmom zewnętrznym na zasadzie jednorazowej usługi.

Nie istnieje biuro, system rezerwacji, grafik sprzątania, personelu obsługującego najem, ani żadnych innych elementów wskazujących na zorganizowaną działalność gospodarczą.

Przychód z najmu stanowi marginalną część całkowitych przychodów Zainteresowanych. Główne źródła utrzymania to: własna działalność gospodarcza polegająca na obsłudze klientów biznesowych w zakresie potrzeb marketingowych i translatorskich. Najem nie jest i nigdy nie był głównym źródłem przychodu.

Pytania

1.Zakładając opisany stan faktyczny (skuteczne wycofanie lokali z ewidencji środków trwałych JDG z dniem 31 grudnia 2022 r. i brak ich ujęcia w ewidencji JDG od 1 stycznia 2023 r.), czy przychody z najmu 9 lokali mieszkalnych w latach podatkowych 2023 i 2024 stanowią przychody z najmu prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), co uprawnia Zainteresowanych do opodatkowania ich ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (po 50% udziału każdego z małżonków) i dokonania stosownych korekt zeznań (PIT-36L oraz PIT-28)?

2.Zakładając opisany stan faktyczny, czy w odniesieniu do roku 2025, mimo omyłkowego fakturowania najmu w ramach JDG przez część roku, Zainteresowani są uprawnieni i zobowiązani do rozliczenia całości przychodów z tego tytułu za rok 2025 wyłącznie w zeznaniach PIT-28 (po 50% udziału), z pominięciem tych przychodów w zeznaniu PIT-36L Zainteresowanego będącego stroną postępowania?

3.Zakładając opisany stan faktyczny, czy opisane działania porządkujące z grudnia 2025 r. w połączeniu z faktycznym charakterem najmu potwierdzają prawidłowość kwalifikowania tych przychodów do źródła „najem prywatny” w latach następnych?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych, od 1 stycznia 2023 r, przychody z najmu 9 lokali stanowią wyłącznie przychód z najmu prywatnego, podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych przez każdego z małżonków po połowie (50/50).

Skuteczność wycofania z majątku firmy

Decydujące znaczenie dla kwalifikacji źródła przychodu ma faktyczne wycofanie składników majątku z ewidencji środków trwałych i zaprzestanie ich amortyzacji z dniem 31 grudnia 2022 r. Od tego momentu lokale przestały być składnikami majątkowymi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.

Prymat stanu faktycznego nad formą dokumentowania

Omyłkowe wystawianie faktur z danymi JDG oraz korzystanie z rachunku firmowego w latach 2023-2025 stanowi błąd o charakterze formalno-technicznym. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, samo fakturowanie najmu w ramach działalności nie czyni go przychodem z tej działalności, jeśli składnik majątku został z niej skutecznie wycofany, a najem nie posiada cech zorganizowania i ciągłości właściwych dla profesjonalnego przedsiębiorstwa.

Zasada 50/50

Zgodnie z art. 12 ust. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w przypadku braku oświadczenia o opodatkowaniu całości przez jednego małżonka, przychody ze wspólnej własności opodatkowuje się u każdego z małżonków w proporcji do ich udziału w prawie do przychodów (tu: po 50%).

Rok 2025 i lata następne

Podjęte w grudniu 2025 r. działania (wykreślenie PKD, zmiana rachunku) mają charakter deklaratoryjny – potwierdzają one jedynie stan prawny i faktyczny istniejący od początku 2023 r. Z treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21 wynika m.in., że w świetle przepisu art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

• co do zasady czynsz otrzymywany przez wynajmującego powinien być zaliczany do źródła przychodów, jakim jest tzw. najem prywatny. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, w której taki czynsz jest uznawany za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej;
• zasadniczo o tym, czy czynsz jest uznawany za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, decyduje sam podatnik, uznając przedmiot umowy najmu za składnik majątku związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, w której przedmiot najmu jest wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych i amortyzowany. W takim wypadku czynsz jest zaliczany do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej;
• nieruchomości, które nie są składnikami majątku przedsiębiorstwa (tj. nie stanowią jego środków trwałych), nie są „składnikami majątku związanymi z działalnością gospodarczą”;
• przypisanie cech pozarolniczej działalności gospodarczej podatnikowi uzyskującemu przychody z najmu nie jest wystarczające do zakwalifikowania przychodu z najmu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., gdyż podatnik będący osobą fizyczną może prowadzić działalność gospodarczą z wykorzystaniem swojego mienia, ale może także wykorzystywać mienie do celów „prywatnych”, oddając je w najem;
• przy kwalifikacji przychodów z najmu nie powinno mieć znaczenia to, czy przedmiotem najmu jest lokal mieszkalny, czy też użytkowy;
• najem zawsze wymaga pewnego stopnia zorganizowania jako umowa nazwana z k.c., ale nie oznacza to automatycznie, że każdy przychód z najmu jest przejawem prowadzenia działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: ustawa PIT):

Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy PIT odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i pkt 6 tego przepisu:

Natomiast pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej jest zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy PIT. Zgodnie z tym przepisem:

Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy PIT:

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy PIT:

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy PIT wskazuje, że przychodem z działalności gospodarczej są:

Z przepisów tych wynika, że wynajem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło przychodów (tzw. najem prywatny).

W sytuacji, gdy wynajem faktycznie wypełnia przesłanki pozwalające na uznanie go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy PIT lub gdy przedmiot wynajmu związany jest z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, to powinien zostać on rozliczony tak jak przychody z tej działalności.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.

Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzić należy, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT), choć może również istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności – wtedy wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy PIT:

W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.; dalej: ustawa o zryczałtowanym podatku) ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku:

Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowani są współwłaścicielami 14 lokali mieszkalnych w małżeńskiej wspólnocie majątkowej. Do 31 grudnia 2022 r. lokale te były ujęte w ewidencji środków trwałych jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) Zainteresowanego będącego stroną postępowania i amortyzowane.

31 grudnia 2022 r. Zainteresowani zdecydowali o wycofaniu wszystkich lokali z ewidencji środków trwałych JDG i przekazaniu ich do majątku prywatnego. Od 1 stycznia 2023 r. zaprzestano dokonywania odpisów amortyzacyjnych, a lokale nie są ujęte w ewidencji środków trwałych JDG.

W latach 2023, 2024 oraz do listopada 2025 r., Zainteresowany będący stroną postępowania omyłkowo dokumentował przychody z najmu fakturami wystawianymi przez jego przedsiębiorstwo, a przychody wpływały na rachunek firmowy – całość przychodu (100%) była wykazywana w zeznaniach PIT-36L Zainteresowanego. W grudniu 2025 r. Zainteresowani ostatecznie uporządkowali stan formalny.

Zainteresowani nie prowadzą żadnych działań marketingowych promujących najem swoich lokali. Lokale zostały nabyte z własnych środków w różnych okresach czasu, a zakup nie następował z myślą o komercyjnym wynajmie, ale o zaspokojeniu potrzeb własnych i inwestycyjnych – część lokali była wykorzystywana prywatnie lub stała pusta.

Najem ma charakter nieciągły. Lokale często stoją puste przez kilka miesięcy w roku lub są wykorzystywane na potrzeby własne rodziny. Umowy najmu zawierane są sporadycznie, zazwyczaj na okres od kilku miesięcy do 1–3 lat, bez gwarancji ciągłości obłożenia. Najem lokali ma charakter pasywny, ograniczający się do zarządu majątkiem prywatnym.

Przychód z najmu stanowi marginalną część całkowitych przychodów Zainteresowanych.

Ad 1

Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy przychody z najmu 9 lokali mieszkalnych w latach podatkowych 2023 i 2024 stanowią przychody z najmu prywatnego, co uprawnia Zainteresowanych do opodatkowania ich ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (po 50% udziału każdego z małżonków) i dokonania stosownych korekt zeznań (PIT-36L oraz PIT-28).

Na podstawie powyższego stwierdzam, że uzyskiwane przez Państwa przychody z tytułu najmu lokali spełniają warunki uznania ich jako źródła przychodów – najem prywatny, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT. Opisany przez Państwa sposób działania w zakresie najmu:

•nie ma cech zorganizowania,

•nie ma ciągłości prowadzenia najmu, najem ma charakter okazjonalny

•nie ma elementów świadczenia usług dodatkowych (takich jak np. sprzątanie, oferowanie śniadań, recepcji itp.),

•lokale są składnikiem majątku prywatnego,

•nie korzystają Państwo z infrastruktury zajmującej się profesjonalnie najmem.

Przychody osiągnięte z tytułu wynajmu mieszkania na zasadach najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, podlegają opodatkowaniu na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku.

Zgodnie z art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku:

Z kolei art. 12 ust. 5 tej ustawy wskazuje, że:

Potwierdza to również z art. 8 ustawy PIT:

Skoro więc nie złożyli Państwo stosownego oświadczenia, to proporcja prawa do udziału w zysku z najmu jest równa, tzn. każdy z małżonków ma 50% udziału w zysku.

Tym samym w latach 2023, 2024 aż do listopada 2025 r. osiągany przychód z najmu był błędnie ujęty w przychodach JDG zamiast jako przychody z najmu prywatnego. Ustawa PIT wyraźnie rozróżnia te źródła przychodów.

Zasadność korygowania błędnie rozliczonego podatku potwierdzają ogólne reguły dotyczące korekt przychodów oraz błędnej formy opodatkowania, wskazujące, że błędy należy usunąć poprzez stosowną korektę dokumentacji i zeznań podatkowych.

W rozdziale 10 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) określono ogólne zasady dokonywania korekt deklaracji.

I tak zgodnie z art. 81 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej:

Podsumowując, opisane przez Państwa osiągane przychody można zakwalifikować jako przychody z najmu prywatnego rozliczanego w proporcji po 50% udziału dla każdego z małżonków, w związku z czym uprawnieni są Państwo do dokonania stosownej korekty zeznań za poprzednie lata.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Ad 2

Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy, mimo omyłkowego fakturowania najmu w ramach JDG przez część roku, Zainteresowani są uprawnieni i zobowiązani do rozliczenia całości przychodów z tego tytułu za rok 2025 wyłącznie w zeznaniach PIT-28 (po 50% udziału), z pominięciem tych przychodów w zeznaniu PIT-36L Zainteresowanego będącego stroną postępowania.

Jak Państwo wskazali wyżej od 1 stycznia 2023 r. lokale nie są ujęte w ewidencji środków trwałych JDG Zainteresowanego i znajdują się w Państwa majątku prywatnym. Tym samym przychód z ich najmu powinien być rozliczany jako przychód z najmu prywatnego od wspomnianej daty. Tak więc przychód z najmu za rok 2025 powinien w całości zostać wykazany w zeznaniu PIT-28 – deklaracji rocznej dla osób rozliczających ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku:

Najem prywatny jest obligatoryjnie opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Sposób opodatkowania najmu zależy nie od wystawionej faktury, lecz od tego, do jakiego źródła zostanie przyporządkowany osiągany przychód. Skoro więc, jak ustalono powyżej, przychód zakwalifikowany został jako najem prywatny, to nawet omyłkowe fakturowanie jej najmu w ramach JDG nie powoduje obowiązku rozliczenia tych przychodów w PIT-36L.

W takim przypadku, mimo omyłki Zainteresowanego, najem pozostaje najmem prywatnym, a przychody za cały rok 2025 powinny być rozliczone w deklaracji PIT‑28, również jeśli przez część roku wystawiano omyłkowo faktury firmowe.

Proporcja udziału w przychodach wynika z art. 12 ust. 5 i 6 ustawy o zryczałtowanym podatku oraz z art. 8 ustawy PIT – w Państwa przypadku po 50% udziału.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Ad 3

Państwa wątpliwości dotyczą jeszcze tego, czy opisane działania porządkujące z grudnia 2025 r. w połączeniu z faktycznym charakterem najmu, potwierdzają prawidłowość kwalifikowania tych przychodów do źródła „najem prywatny” w latach następnych.

Podatnicy, którzy zdecydowali o wycofaniu z działalności gospodarczej składników majątku będących dotychczas przedmiotem najmu w ramach działalności gospodarczej, a następnie wynajmują te składniki prywatnie, mogą przychody z tego tytułu zaliczyć do przychodów z najmu prywatnego, tj. do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT.

Również w latach następnych, jeśli nie dokonają Państwo kolejnych zmian w statusie posiadanych lokali, mają Państwo prawo do kwalifikowania tych przychodów do źródła „najem prywatny”.

W kontekście art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT nie można uznać, że składniki majątkowe są związane z działalnością gospodarczą, jeżeli Państwo:

a)nie podejmują czynności zmierzających do wyraźnego wyodrębnienia przedsiębiorstwa poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych mających służyć tej działalności,

b)nie budują struktury organizacyjnej pozwalającej na zarządzanie tą wydzieloną częścią majątku,

c)nie wypracowują strategii tej działalności (planów co do jej rozwoju, badania rynku pod kątem potrzeb potencjalnych najemców, dostosowywania składników majątków do tych potrzeb),

d)jedynie lokują nadwyżki posiadanych środków (uzyskiwanych z różnych źródeł przychodu) w zakup nieruchomości (lokali), które następnie wynajmują.

Podkreślenia wymaga, że to, że Zainteresowany uporządkował stan formalny, dodatkowo potwierdza prawidłowość kwalifikowania przychodów z najmu jako pochodzących ze źródła „najem prywatny” również w latach następnych:

• Zainteresowany będący stroną postępowania wykreślił z CEIDG swojej działalności kody PKD związane z wynajmem (68.20.Z), co jednoznacznie wyłącza tę aktywność z zakresu prowadzonej działalności gospodarczej.
• Otworzył odrębny rachunek bankowy przeznaczony do rozliczeń najmu prywatnego, zapewniając całkowitą rozdzielność finansową od działalności gospodarczej;
• zaktualizował zgłoszenie VAT‑R, wskazując najem jako wykonywany w ramach majątku prywatnego.

Działania te potwierdzają nie tylko zamiar, lecz także faktyczny i prawidłowy sposób kwalifikowania najmu jako najmu prywatnego, zgodnego z obowiązującymi przepisami.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A.A.(Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.