Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.53.2026.2.ZK
Działalność badawczo-rozwojowa spółki X Sp. z o.o., spełniająca kryteria twórczości i systematyczności, kwalifikuje się jako działalność B+R zgodnie z art. 4a Ustawy CIT, uprawniając do ulgi badawczo-rozwojowej, z zastrzeżeniem, że tylko niektóre koszty mogą być uznane za kwalifikowane.
Interpretacja indywidualna
- stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lutego 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 9 marca 2026 r. (data wpływu 12 marca 2026 r.)
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
X Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT”). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży IT, przeważającym przedmiotem działalności jest działalność związana z oprogramowaniem. Spółka uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.
Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki są dwa obszary:
1. działalność consultingowa (wdrażanie i utrzymywanie systemów istniejących IT (…) oraz doradztwo w tym zakresie);
2. tworzenie oprogramowania komputerowego (dalej: „Produkt”). Każdy Produkt tworzony jest od podstaw, etap po etapie, celem stworzenia unikatowego, wyróżniającego się od wszelkich innych Produktów, zarówno konkurencji jak i poprzednich dzieł Wnioskodawcy. Podejmowane przez Spółkę działania ukierunkowane są na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, z wykorzystaniem postępu technologicznego.
Niektóre z projektów realizowanych przez Wnioskodawcę, w trakcie których tworzy Produkty, charakteryzują się wysokim stopniem złożoności, kreatywności i twórczości (dalej: „Projekty B+R”). W celu realizacji Projektów B+R, Spółka zatrudnia osoby w oparciu o umowę o pracę oraz umowę zlecenia (dalej: „Pracownicy”). Pracownicy posiadają odpowiednie kompetencje, doświadczenie i wykształcenie do realizowania Projektów B+R.
Działalność Spółki związaną z tworzeniem Produktów można podzielić na trzy główne kategorie:
1. Tworzenie nowych programów w celach komercyjnych.
2. Tworzenie nowych programów dla potrzeb wewnętrznych.
3. Działalność związana ze sztuczną inteligencją.
Kategoria 1 - Tworzenie nowych programów w celach komercyjnych
Pierwszy obszar działalności Spółki, związany z działalnością w zakresie tworzenia Produktów, czyli „Tworzenie nowych programów w celach komercyjnych” wynika z pierwotnych usług świadczonych przez właścicieli i pracowników Spółki. Ponad (…) doświadczenie zawodowe założycieli Spółki (…). W ramach tych usług, Spółka stworzyła kilka Produktów, np. (…). Mimo, że głównym obszarem działalności firmy jest działalność consultingowa, czyli wdrażanie i utrzymywanie wewnętrznych systemów (…), które nie zostały przez Spółkę opracowane - ograniczenia systemów (programów) używanych przez klientów sprawiły, że potrzebne było stworzenie dodatkowych Produktów. Przezwyciężenie w/w ograniczeń było możliwe wyłącznie dzięki twórczej pracy Spółki, polegającej na opracowywaniu dedykowanych aplikacji, nakładek oraz dodawaniu nowych funkcjonalności do istniejących programów (…), poprzez m.in. tworzenie (…). W ten sposób, poprzez tworzenie dodatkowych Produktów, możliwe było dostosowanie danego systemu do aktualnych potrzeb (…).
Współpraca przy tego typu zleceniach polega na tym, że Spółka otrzymuje jedynie informacje dotyczące oczekiwanych efektów prac, wykorzystywanego oprogramowania oraz ewentualnie funkcji programu, który ma zostać wdrożony. Wszelkie prace twórcze, jak również odpowiedzialność za ich prawidłowe wykonanie, pozostają po stronie pracowników Spółki, którzy sami analizują, planują, projektują i ostatecznie tworzą dane rozwiązanie.
Twórcza praca w macierzystej sferze działalności Spółki polega na autorskim wynajdowaniu sposobów do wdrażania systemów wewnętrznych kontrahentów oraz na dalszym utrzymaniu tego oprogramowania. Nie wszystkie czynności polegające na utrzymaniu wdrożonych systemów są działalnością twórczą stanowiącą Projekty B+R, niemniej jednak niektóre z tych prac wymagają posiadania specjalistycznej wiedzy i umiejętności jej praktycznego wykorzystania do znalezienia nowego zastosowania. Wdrażanie i utrzymanie systemów nie polega wyłącznie na administrowaniu, lecz stałym testowaniu i weryfikowaniu procesów zachodzących w trakcie korzystania z wdrożonego oprogramowania, reagowaniu na pojawiające się problemy i często twórczym ich rozwiązywaniu.
Opis przykładów Produktów z zakresu „Tworzenie nowych programów w celach komercyjnych”:
a) Prace nad (…): celem było (…).
Twórczy charakter Projektu B+R polegał na tym, że Spółka (…).
b) Tworzenie dodatkowych funkcjonalności i nakładek na istniejące systemy. (…). Opisywany Projekt B+R wymagał praktycznej wiedzy na temat (…). Efektem tych prac jest zestaw narzędzi, które umożliwiają (…).
c) Prace analityczne związane z tworzeniem nowych Produktów – Spółka regularnie analizuje możliwości tworzenia dodatkowych Produktów. Proces ten wymaga dogłębnej analizy potrzeb klientów, aktualnie dostępnych rozwiązań na rynku oraz możliwości technologicznych rozwiązania konkretnych problemów. Jeden z tego typu projektów wymagał przeprowadzenia kompletnej analizy (…). Na podstawie wyników tego typu analiz podejmowane są decyzje o konkretnych kierunkach Projektów B+R. Tego typu projekty wymagają zarówno dużej wiedzy branżowej, a w niektórych przypadkach również wiedzy technicznej.
Kategoria 2 - Tworzenie nowych programów dla potrzeb wewnętrznych
Kolejna sfera działalności Spółki, wynikająca pośrednio z główniej działalności, to „Tworzenie nowych programów dla potrzeb wewnętrznych”, polegające na tworzeniu dla własnych potrzeb, niekoniecznie w celach komercyjnych Projektów B+R, które usprawniają lub porządkują pracę Spółki. Rozwiązania te mają również potencjał przekształcenia w rozwiązania komercyjne w przyszłości. Przykładem takich działań było m.in. stworzenie (…).
a) Prace nad (…), czyli programem (…). Projekt B+R wymagał również zaprojektowania intuicyjnego (…). Do realizacji tych zadań niezbędna była wiedza z zakresu (…). Kompetencje te wykorzystano przy tworzeniu architektury systemu i modeli danych, implementacji funkcji analitycznych, testowaniu rozwiązań oraz optymalizacji działania całej aplikacji. Efektem prac jest narzędzie (…).
b) Podczas opracowywania aplikacji do pracy z danymi, Spółka zrealizowała projekt skupiający się na (…). Kluczowym etapem prac była (…). W rezultacie, stworzono przejrzyste mechanizmy (…).
Jednocześnie, aplikacja została wyposażona w (…). Całe rozwiązanie zostało przetestowane w celu zapewnienia przewidywalnego działania w różnych scenariuszach obciążenia i wzorcach użytkowania. Projekt B+R wymagał wykorzystywania i zdobywania praktycznej wiedzy na temat (…). Efektem tej pracy jest narzędzie, które umożliwia (…).
Kategoria 3 - Działalność związana ze sztuczną inteligencją
Solidna kondycja finansowa Spółki, wypracowana dzięki działalności consultingowej, pozwoliła na zgromadzenie środków niezbędnych do uruchomienia trzeciego, najnowszego segmentu Projektów B+R, obejmującego prace nad sztuczną inteligencją. W ramach tego obszaru, Spółka rozpoczęła tworzenie (…). Celem tych prac było i nadal jest (…).
W odróżnieniu od dotychczasowych rozwiązań dostępnych na rynku, Spółka tworzy narzędzie, które (…). W procesie projektowym wykorzystywane jest doświadczenie zdobyte przy tworzeniu (…).
Stworzony przez Spółkę program, realizuje zadania (…).
W efekcie, powstaje narzędzie, które (…).
Niezależnie od specyfiki Projektu B+R, Spółka realizuje prace nad Produktem w sposób metodyczny, uporządkowany i cykliczny. Działania prowadzone są etapowo, w krótkich iteracjach, zgodnie z wewnętrzną metodyką pracy. Typowy proces obejmuje analizę potrzeb, opracowanie koncepcji rozwiązania, przygotowanie projektu technicznego, implementację, testowanie oraz wdrożenie wraz z późniejszym monitorowaniem działania systemu.
Proces rozpoczyna się od określenia głównego celu Projektu B+R oraz wstępnego zakresu funkcjonalnego Produktu. Na tym etapie identyfikowane są kluczowe problemy, potrzeby użytkowników i ograniczenia techniczne. Efektem jest ogólny plan prac oraz założenia dotyczące architektury systemu. Kolejny krok obejmuje projektowanie techniczne - określanie komponentów, reguł działania, zależności oraz podstawowej struktury danych.
W Spółce zatrudnione są również osoby, które są w całości dedykowane do prac nad Projektami B+R oraz takie, które zajmują się zarówno programowaniem jak i działalnością korporacyjną Spółki, ale podczas prac programistycznych w całości poświęcają swój czas na Projekty B+R (dalej: „Zespół B+R”).
Zespół B+R odbywa regularne, cykliczne spotkania mające na celu wyznaczanie ścieżki Spółki celem budowy przewagi konkurencyjnej pod kątem wykorzystania w opracowywanym Produkcie sztucznej inteligencji oraz pozostałych opisywanych we wniosku rozwiązań. Co do zasady, realizacja Projektów B+R może być podzielona na cztery główne etapy:
i. Koncepcja Projektu.
ii. Weryfikacja pomysłu i plan realizacji (research).
iii. Implementacja i przygotowanie Produktu.
iv. Testy, wdrożenie i monitorowanie.
Powyższe etapy możliwe są do wydzielenia w standardowym procesie tworzenia Produktu. Ze względu na nieprzewidywalność Projektów B+R (tj. niepewność co do powstania Produktu), w każdym z przypadków niektóre z powyższych etapów mogą ulec zmianie, w inny sposób mogą zazębiać się z kolejnym/poprzednim etapem. Wnioskodawca prezentuje poniżej przebieg Projektu B+R:
i. Koncepcja Projektu
Etap koncepcyjny stanowi fundament całego przedsięwzięcia. Obejmuje on analizę aktualnych trendów rynkowych i technologicznych, rozpoznanie dostępnych rozwiązań oraz wstępną ocenę wykonalności pomysłu. W tym czasie powstają podstawowe założenia systemu, określane są jego główne funkcjonalności oraz przewidywane ograniczenia techniczne.
Proces rozpoczyna się od analiz dostępnych technologii i pozostałych zasobów na rynku, obejmującego analizę aktualnych trendów, istniejących rozwiązań, potrzeb użytkowników końcowych oraz ograniczeń technicznych. Analizy te mają kluczowe znaczenie, ponieważ pozwalają określić, czy dany pomysł jest technologicznie wykonalny i ekonomicznie uzasadniony.
W ramach tego etapu, Zespół B+R opracowuje (…).
Równolegle przygotowywane są pierwsze prototypy i modele testowe, które pozwalają zweryfikować założenia koncepcyjne. Zespół przeprowadza testy funkcjonalne i wydajnościowe w celu oceny, czy przyjęta koncepcja jest możliwa do wdrożenia w praktyce. W razie potrzeby weryfikuje się założenia projektowe lub modyfikuje kierunek prac.
Na podstawie zebranych informacji przygotowywane są wstępne opisy oraz uproszczone prototypy, które pozwalają zweryfikować pierwsze hipotezy projektowe. Jeżeli założenia okazują się niewystarczające lub sprzeczne, wprowadzane są korekty lub redefiniowany jest kierunek Projektu B+R.
ii. Weryfikacja pomysłu i plan realizacji (research)
Na drugim etapie prac, następują pogłębione analizy i poszukiwania informacji (research) przez Zespół B+R, który opracowuje szczegółową (…).
Równolegle Spółka przygotowuje (…).
Etap kończy się przygotowaniem wstępnego planu implementacji - obejmującego harmonogram działań, zakres prac programistycznych oraz zestaw narzędzi i technologii przewidzianych do realizacji Projektu B+R.
iii. Implementacja i przygotowanie Produktu
Na tym etapie powstaje zasadnicza część Produktu (oprogramowania). Programiści tworzą kolejne funkcje, moduły i mechanizmy zgodnie ze wcześniej ustalonym planem. Tworzone są algorytmy, modele analityczne oraz warstwy komunikacji z użytkownikiem. System jest sukcesywnie poszerzany o kolejne elementy, integrowany i dostosowywany do wymagań Projektu B+R.
Równocześnie prowadzone są testy funkcjonalne, wydajnościowe i integracyjne, mające na celu wykrycie i usunięcie błędów. W tym okresie podejmowane są czynności związane z zarządzaniem błędami sztucznej inteligencji za pomocą autorskiego kodu źródłowego.
iv. Testy, wdrożenie i monitorowanie
Po zakończeniu prac programistycznych odbywa się pełny proces weryfikacji działania Produktu - od testów jednostkowych po testy użytkowe. W miarę potrzeb konsultowane są opinie zewnętrznych użytkowników i wprowadzane ostatnie modyfikacje.
Po uzyskaniu stabilnej wersji rozwiązanie jest wdrażane do środowiska docelowego, a jego działanie podlega monitorowaniu. Ten etap pozwala na bieżąco reagować na pojawiające się potrzeby użytkowników oraz inicjować dalsze ulepszenia systemu.
Spółka jako przykład innowacyjności i twórczości realizowanych Projektów B+R w przybliżeniu przedstawia przeprowadzone prace przy Projekcie w zakresie sztucznej inteligencji, którego owocem jest Produkt w postaci ww. programu (…). Projekt B+R dotychczas trwa ponad 2 lata i obejmował kompleksowe prace (…).
Realizacja Projektu B+R rozpoczęła się od etapu koncepcyjnego (pomysł), w którym zidentyfikowano kluczowy problem - (…). W tym czasie, Spółka określiła (…).
Następnie rozpoczął się obszerny research, który trwał około trzech miesięcy. Zespół B+R analizował (…).
Kolejnym krokiem było zatrudnienie dodatkowych specjalistów. W 2023 roku do Projektu B+R dołączyły dwie osoby - pracownik Spółki oraz zewnętrzny konsultant, których zadaniem było wsparcie rozwoju systemu AI. Następne trzy miesiące obejmowały dalszy research połączony z pierwszymi pracami nad stworzeniem kodu źródłowego, wyborem optymalnego modelu LLM oraz testowaniem różnych podejść do architektury systemu.
Równolegle prowadzono prace nad front-endem, back-endem oraz integracją wszystkich komponentów, tworząc kompleksowy, wielowarstwowy system. W miarę postępu projektu rola developmentu wzrastała, jednak research pozostawał istotnym elementem całego przedsięwzięcia, gdyż wiele koncepcji i rozwiązań nie istniało wówczas w praktyce i wymagało własnych testów oraz eksperymentów.
Ze względu na brak istniejących narzędzi do automatycznego testowania systemów AI, zaangażowani w projekt specjaliści ds. AI, który przez około dwa miesiące opracowywali mechanizmy testów automatycznych.
Mimo wytężonej pracy Projekt B+R został tymczasowo zawieszony z uwagi na skomplikowaną naturę testowania i konieczność weryfikacji działania systemu. Spółka ma ambicję powrócić do przedmiotowego Projektu B+R, aby dalej go rozwijać, m.in. (…). Jednakże ze względu na wysoki poziom złożoności oraz innowacyjny charakter Projektu B+R jego kontynuacja wymaga dodatkowych, pogłębionych prac koncepcyjnych i specjalistycznych analiz, które wykraczają poza dotychczasowy zakres realizowanych działań.
W ramach Projektu B+R, Spółka nawiązała współpracę naukową z (…) uniwersytetem, zajmującym się badaniem (…). Wspólnie zaprojektowano i przeprowadzono (…).
Podczas całego okresu trwania projektu powstawały kolejne moduły (…):
- moduł (…),
- moduł (…),
- moduł (…),
- moduł (…).
Równolegle tworzono (…).
Poprzez powyższy opis procesu tworzenia Produktu, Wnioskodawca wskazuje, że realizacja Projektów B+R:
I. jest prowadzona w sposób systematyczny, według metodologii wskazanej we wcześniejszej części wniosku przez Pracowników posiadających wiedzę, niezbędne doświadczenie oraz specjalistyczne wykształcenie zawodowe,
II. jest należycie dokumentowane przez Wnioskodawcę,
III. ma na celu tworzenie nowego Produktu.
Dodatkowo, Wnioskodawca:
a. będzie prowadzić działalność w zakresie opisanym powyżej również w przyszłości;
b. nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia;
c. w przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, Wnioskodawca wykaże koszty kwalifikowane poniesione na tworzenie Produktów w zeznaniach podatkowych składanych za poszczególne lata podatkowe. Koszty kwalifikowane, wykazane w zeznaniu podatkowym za dany rok podatkowy, będą jednocześnie stanowiły koszt uzyskania przychodu w tym roku podatkowym;
d. prowadzi i będzie prowadzić ewidencję zgodnie z art. 9 ust. 1b Ustawy CIT, pozwalającą wyodrębnić koszty działalności w zakresie opisanym powyżej;
e. nie posiada/nie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej;
f. nie otrzymał/nie otrzymuje zwrotu w jakiejkolwiek formie kosztów poniesionych na wynagrodzenia Pracowników, materiałów, surowców i narzędzi oraz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych do realizacji działalności w zakresie wytwarzania Produktów;
g. nie korzysta/nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy CIT.
W odniesieniu do opisanych powyżej prac, Wnioskodawca wskazuje, że do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, związanych z realizowanymi Projektami B+R, Spółka zalicza i zamierza zaliczać następujące wydatki (zwane dalej: „Kosztami Projektów B+R”):
1. Wynagrodzenia przeznaczone dla Pracowników biorących udział w realizacji Projektów B+R, posiadających specjalistyczną wiedzę, kompetencje oraz doświadczenie.
Pracownicy są przede wszystkim odpowiedzialni za tworzenie Produktów oraz poszukiwanie i opracowywanie nowych rozwiązań. Do Kosztów Projektów B+R Spółka nie zalicza i nie będzie zaliczać wynagrodzenia Pracowników przypadającego na czas absencji.
2. Materiały wykorzystywane do realizacji Projektów B+R - sprzęt komputerowy, który nie stanowi środków trwałych.
3. Koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w tej części, w jakiej są wykorzystywane w prowadzonej działalności związanej z realizacją danego Projektu B+R - z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
4. Licencje i inne opłaty programów zewnętrznych używanych do tworzenia Produktu oraz do działania Produktu.
Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący sposób:
1) Jaką konkretnie istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo w działalności związanej z tworzeniem Produktów?
W działalności polegającej na tworzeniu i rozwijaniu produktów informatycznych tj. (i) tworzenie nowych programów w celach komercyjnych, (ii) tworzenie nowych programów dla potrzeb wewnętrznych, (iii) działalność związana ze sztuczną inteligencją. Spółka wykorzystuje istniejącą wiedzę z zakresu informatyki oraz inżynierii oprogramowania, w szczególności:
a) wiedzę z zakresu projektowania architektury systemów informatycznych,
b) wiedzę dotyczącą tworzenia aplikacji webowych oraz backendowych,
c) wiedzę z zakresu baz danych i zarządzania danymi,
d) wiedzę (…),
e) wiedzę z zakresu projektowania interfejsów użytkownika (UX/UI),
f) wiedzę dotyczącą technologii programistycznych wykorzystywanych do tworzenia nowoczesnych systemów informatycznych,
g) wiedzę (…),
h) wiedzę z zakresu technologii sztucznej inteligencji,
i) wiedzę z zakresu wprowadzania oprogramowania na rynek.
Wiedza ta jest wykorzystywana przez zespół programistów, architektów oprogramowania oraz specjalistów IT przy projektowaniu i implementacji nowych funkcjonalności rozwijanych przez Spółkę Produktów (w postaci opisywanych we Wniosku programów komputerowych).
2) Czy w wyniku prac powstanie nowa wiedza? Jeśli tak to z jakiej dziedziny, dyscypliny?
W wyniku prowadzonych prac powstaje nowa wiedza z zakresu:
a) inżynierii oprogramowania,
b) architektury systemów informatycznych,
c) przetwarzania i analizy danych w systemach (..),
d) projektowania algorytmów (…),
e) integracji systemów informatycznych (…),
f) wykorzystanie (…)
g) rozwój oprogramowania w zakresie (…).
Nowa wiedza powstaje przede wszystkim w trakcie projektowania nowych funkcjonalności systemów informatycznych oraz opracowywania rozwiązań pozwalających na (…).
Rezultatem tych prac jest (…).
3) Jakie konkretnie cele zostały przez Państwa osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
Celem prowadzonych prac było opracowanie nowych lub znacząco ulepszonych funkcjonalności systemów informatycznych (…), w szczególności poprzez:
a) stworzenie nowych modułów systemu umożliwiających (…),
b) rozwój funkcjonalności (…),
c) rozwój funkcjonalności (…),
d) poprawę wydajności oraz skalowaIności systemu.
Do realizacji powyższych celów Spółka wykorzystuje następujące zasoby:
1. Zasoby ludzkie
a) programiści,
b) architekci oprogramowania,
c) specjaliści DevOps,
d) testerzy oprogramowania,
e) project managerowie oraz analitycy systemowi.
2. Zasoby rzeczowe
a) infrastruktura sprzętowa wykorzystywana do tworzenia i testowania oprogramowania (komputery programistów, serwery testowe),
b) środowiska programistyczne oraz narzędzia developerskie.
3. Zasoby finansowe
a) wynagrodzenia pracowników i współpracowników zaangażowanych w realizację prac,
b) koszty sprzętu wykorzystywanego przez pracowników i współpracowników,
c) koszty zakupu licencji oprogramowania wykorzystywanego w procesie tworzenia oprogramowania,
d) koszty infrastruktury IT wykorzystywanej w pracach rozwojowych.
4) Czy pracę o charakterze rutynowym, zaliczacie Państwo do działalności badawczo-rozwojowej?
W przypadku uznania przez Organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe Spółka nie będzie zaliczać do działalności badawczo-rozwojowej prac o charakterze rutynowym. Za działalność o charakterze rutynowym Spółka ma na myśli działalność consultingową opisaną we Wniosku.
5) W związku ze wskazaniem przez Państwa, że prace są podejmowane w sposób systematyczny - proszę wyjaśnić: jakie cele na wstępie postawili Państwo sobie w zakresie tworzonych programów oraz jaki harmonogram w związku z tym został opracowany, czy został faktycznie zrealizowany?
W każdym projekcie realizowanym przez Spółkę celem jest opracowanie bądź rozwój dedykowanego oprogramowania, które rozwiązuje konkretne problemy i wyzwania - takie, których nie da się skutecznie rozwiązać przy użyciu dostępnych na rynku rozwiązań. W tym kontekście rozwijana jest wiedza Spółki i opracowywane są rozwiązania uprzednio nie występujące w Spółce Szczegółowo projekty zostały opisane w treści Wniosku.
Ponadto, prace prowadzone przez Spółkę mają charakter systematyczny i są realizowane w ramach projektów informatycznych prowadzonych zgodnie z przyjętą metodyką zarządzania projektami IT (Serum, Agile, Kanban). Dokładna szczegółowa metodyka została opisana we Wniosku.
Na początku każdego projektu określane są:
a) cele funkcjonalne systemu lub nowej funkcjonalności,
b) zakres prac projektowych i programistycznych,
c) harmonogram realizacji projektu,
d) skład zespołu projektowego
Realizacja Projektów B+R odbywa się z wykorzystaniem (…).
Harmonogram prac jest na bieżąco aktualizowany w trakcie realizacji projektu w zależności od wyników prowadzonych prac oraz pojawiających się wyzwań technologicznych.
Wyjaśniamy również, że Spółka nie tworzy maszyn a oprogramowanie. Celem jest opracowanie i rozwój oprogramowania w zakresie wskazanym we Wniosku.
6) Czy koszty wynagrodzeń pracowników/zleceniobiorców stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 i/lub art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Koszty wynagrodzeń pracowników oraz współpracowników zaangażowanych w realizację Projektów B+R stanowią należności, o których mowa w:
a) art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w przypadku pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę,
b) art. 13 pkt 8 lit. a tej ustawy - w przypadku osób współpracujących na podstawie umów cywilnoprawnych (np. umów zlecenia lub umów o świadczenie usług).
7) Czy wynagrodzenia pracowników za czas usprawiedliwionej nieobecności np. za czas urlopu, choroby są również przedmiotem pytania nr 2?
Wynagrodzenia pracowników za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy, w szczególności za okres urlopu wypoczynkowego lub niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, nie są przedmiotem pytania nr 2 przedstawionego we wniosku.
Wnioskodawca odnosi pytanie nr 2 wyłącznie do tej części wynagrodzeń pracowników, która dotyczy czasu faktycznie przeznaczonego na wykonywanie prac związanych z realizacją Projektów B+R.
8) Jakie konkretnie koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych są przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 2?
Przedmiotem pytania nr 2 są koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności, w szczególności:
a) sprzętu komputerowego wykorzystywanego przez programistów (np. komputery, stacje robocze),
b) serwerów wykorzystywanych w procesie tworzenia oraz testowania oprogramowania,
c) oprogramowania stanowiącego wartości niematerialne i prawne wykorzystywane w pracach programistycznych.
9) Jakie konkretnie koszty licencji i innych opłat programów zewnętrznych używanych do tworzenia Produktu oraz do działania Produktu są przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 2?
Przedmiotem pytania nr 2 są koszty licencji oprogramowania wykorzystywanego przez Spółkę w procesie tworzenia i rozwijania produktów informatycznych, w szczególności:
a) licencje środowisk programistycznych,
b) licencje narzędzi do zarządzania kodem źródłowym,
c) licencje narzędzi do testowania oprogramowania,
d) licencje narzędzi wspierających zarządzanie projektami informatycznymi,
e) licencje bibliotek programistycznych wykorzystywanych w procesie tworzenia oprogramowania
f) licencji modeli Al wykorzystywanych w oprogramowaniu.
10) Czy licencje te stanowią wartości niematerialne i prawne?
Licencje oprogramowania wykorzystywane przez Spółkę mogą stanowić wartości niematerialne i prawne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile spełniają przesłanki uznania ich za wartości niematerialne i prawne, w szczególności w zakresie okresu używania oraz sposobu ich wykorzystania w działalności gospodarczej.
11) Czy zamierzają Państwo dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Spółka zamierza dokonywać odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej z zachowaniem limitów określonych w art. 18d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Pytania
1. Czy działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, realizowana w ramach Projektów B+R, stanowi/będzie stanowić działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, która uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy CIT za lata 2023-2026 oraz lata kolejne?
2. Czy Koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę w celu realizacji Projektów B+R, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 Ustawy CIT, w latach 2023-2026 oraz latach kolejnych?
Państwa stanowisko w sprawie
1) Działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, realizowana w ramach Projektów B+R, stanowi/będzie stanowić działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, która uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy CIT za lata 2023-2026 oraz lata kolejne.
2) Koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę w celu realizacji Projektów B+R, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 Ustawy CIT, w latach 2023-2026 oraz latach kolejnych.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Ad 1.
Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 Ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Definicję działalności „badawczo-rozwojowej” zawarto w art. 4a pkt 26 Ustawy CIT, który mówi, że termin „działalność badawczo-rozwojowa” oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (www.sjp.pl) słowo „twórczy” oznacza „mający na celu tworzenie, odkrywczy, kreatywny”. Dodatkowo jak zostało wskazane w Rozdziale 3.2.1.1 akapit 32 Objaśnień z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box (dalej: „Objaśnienia”) we fragmencie odnoszącym się do wykładni słowa „twórczy”: „w doktrynie prawa autorskiego cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, funkcjonalności, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, prace realizowane przy Projektach B+R mają charakter twórczy, oryginalny i indywidualny i są ukierunkowane na opracowywanie nowych rozwiązań oraz koncepcji, które są wykorzystywane do opracowania Produktu. Każdy Projekt B+R wymaga innowatorskiego, zindywidualizowanego podejścia. Dodatkowo, prowadzone prace obejmują wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w szczególności z dziedziny informatyki, architektury oprogramowania, technologii czy budowania aplikacji.
W świetle wyżej przytoczonych definicji, w ocenie Wnioskodawcy, prace realizowane przez Spółkę mają charakter „twórczy”.
Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 28 Ustawy CIT, są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnej wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Należy również wspomnieć, że realizowane przez Spółkę prace związane z tworzeniem Produktu, były dokonywane w nieregularnych odstępach czasu i miały różny zakres. Wypełnione zostają tym samym znamiona prac rozwojowych zawarte w art. 4a pkt 28 Ustawy CIT. Przepis ten odmawia uznania za prace rozwojowe działalności wykonywanej w sposób rutynowy i okresowy. Ustawa CIT nie definiuje jednak pojęcia „rutynowy”, dlatego organy podatkowe często odwołują się do pojęć ze słownika języka polskiego. Takie podejście odnajdujemy m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 listopada 2017 r. o sygn. akt 0111-KDIB1-3.4010.352.2017.2.MST, który w swoim piśmie przywołuje znaczenie ze „Słownika języka polskiego PWN pod red. W. Doroszewskiego” (http://sjp.pwn.pl) stanowiąc, że poprzez słowo „rutynowy” należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i „wykonywany według utartych schematów”.
W przypadku Wnioskodawcy, nie mamy do czynienia z działaniami wykonywanymi automatycznie i „według utartych schematów”. Jak już zostało wskazane wyżej Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem Produktów. Nie można zatem uznać, że są to działania automatyczne i prowadzone według utartych schematów, gdyż wszystkie czynności podejmowane w trakcie realizacji prac będących przedmiotem wniosku, są zindywidualizowane, a wyniki tych prac każdorazowo są niepowtarzalne. Istotą działania jest wysiłek intelektualny i technologiczny oraz twórczy wkład dedykowanych Pracowników w proces tworzenia Produktu. Następujące zmiany mają niewątpliwie charakter twórczy, a ich wprowadzenie wymaga od Wnioskodawcy innowacyjności, wyspecjalizowanego personelu oraz zaplecza technicznego potrzebnych do finalizacji projektu, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy.
W przepisach nie znajdziemy również definicji słowa „okresowy”. Podobnie jak powyżej, należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia. Słownik Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazuje na następujące znaczenia słowa „okresowy”: „powtarzający się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Na podstawie przedstawionej definicji, znaczenie słowa „okresowy” sugeruje, że chodzi o podejmowanie czynności podobnych do siebie i w jakiś sposób się powtarzających. Z tego wynika, że przedstawiona działalność Wnioskodawcy nie ma znamion okresowości, ponieważ czynności związane z tworzeniem Produktu każdorazowo mają na celu stworzenie czegoś nowego, niepowtarzalnego, zaskakującego, co przyciągnie uwagę potencjalnych klientów w możliwie jak największym stopniu.
Wnioskodawca wskazuje dodatkowo, że prace realizowane przez Pracowników w ramach Projektów B+R są prowadzone w sposób systematyczny. Świadczy o tym jasny i etapowy przebieg prac, jaki przedstawiono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Przedstawiony stan faktyczny/zdarzenie przyszłe wskazuje także na to, że Spółka realizuje prace w ramach etapów o określonej długości, poprzez które to tworzy się poszczególne elementy Produktu. Takie usystematyzowanie podejmowanych działań dowodzi ich systematyczności oraz braku incydentalności.
Należy więc zauważyć, że cały cykl działań podejmowanych przez Spółkę, od momentu rozpoczęcia myślenia o koncepcji Produktu, stanowi nierozerwalny ciąg prac, bowiem między poszczególnymi fazami działań Wnioskodawcy istnieje wyraźny związek. Tworzą one bowiem spójny, systematyczny proces pozwalający na wytworzenie od podstaw innowacyjnych rozwiązań, które następnie są implementowane i dają wymierny efekt w postaci stworzonego Produktu.
Nie byłoby to możliwe bez opracowania koncepcji, stworzenia projektu, fazy testów, opracowania technologii. W konsekwencji, między poszczególnymi etapami procesu twórczego istnieje ścisła zależność i związek przyczynowo - skutkowy, co wskazuje na spełnienie warunku „systematyczności” z definicji zawartej w art. 4a pkt 26 Ustawy CIT.
Wnioskodawca jest odpowiedzialny za samodzielne opracowanie koncepcji, która pozwoli na wytworzenie Produktu. Podstawą do działania jest wiedza oraz doświadczenie wyspecjalizowanych Pracowników, co pozwala na stworzenie Produktu dopasowanego do oczekiwań konsumentów.
Prace realizowane w zakresie Projektów B+R nie są „odtwórczym” bądź „rutynowym” działaniem, które nie spełniałoby definicji prac rozwojowych, o których mowa w art. 4a pkt 28 Ustawy CIT.
Reasumując, realizowane przez Spółkę prace, związane w tworzeniem Produktu, wpisują się w definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w Ustawie CIT, ponieważ mają charakter twórczy, nie obejmują zmian o charakterze rutynowym bądź okresowym, są prowadzone w sposób systematyczny, zgodnie z góry powziętym zamiarem, przez Pracowników posiadających odpowiednie kompetencje i wykształcenie. Realizowane przez Wnioskodawcę Projekty B+R prowadzą do stworzenia nowych rozwiązań technologicznych, które można wykorzystać w tworzonym Produkcie. W rezultacie, uprawnia to Wnioskodawcę do skorzystania z preferencji podatkowych zawartych w art. 18d Ustawy CIT.
Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, które odnoszą się do branży IT. Dla potwierdzenia, Spółka przywołuje fragmenty interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS):
- Interpretacja Indywidualna z 20 grudnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.575.2023.2.MR1:
„[…] aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
Odnosząc cytowane powyżej przepisy oraz wyjaśnienia do przedstawionego we wniosku opisu, wskazać należy, że przedstawione wyżej okoliczności sprawy pozwalają zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że prowadzone przez Spółkę prace nad Aktualizacjami mogą zostać uznane za prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p. stanowiące działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.”;
- Interpretacja indywidualna z 4 lutego 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.619.2021.2.BM, DKIS zgodził się z poniższym uzasadnieniem podatnika, odstępując od własnego uzasadnienia:
„Działalność Spółki w zakresie wytwarzania i portowania gier wideo, wypełnia w jej opinii, znamiona definicji prac rozwojowych zawartej w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT […], w zakresie nabywania, łączenia, kształtowania i wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii, w tym przede wszystkim w zakresie systemów komputerowych i programowania do tworzenia innowacyjnych produktów – gier komputerowych.”;
- Interpretacja indywidualna z 16 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.153.2020.2.JKU, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy w zakresie:
„Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prace realizowane przez dział WEB i IDR w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, posiadają cechy funkcjonalne pozwalające świadczyć, że za ich pośrednictwem usługi lub oferowane produkty - rozwiązania informatyczne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przyczyniają się do powiększenia majątku Wnioskodawcy, a wykonywane przez Wnioskodawcę prace związane z rozwojem produktów, realizowane zarówno w okresie przed rozpoczęciem sprzedaży produktów lub świadczenia usług opartych o te prace, jak również realizowane po tym okresie, stanowią prace badawczo-rozwojowe.”
Mając powyższe na uwadze, wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego prace, podejmowane w ramach realizowanych Projektów B+R oraz prace podejmowane przez Pracowników, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, a tym samym Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18d Ustawy CIT, za lata 2023-2026 oraz lata kolejne.
Ad 2.
Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 2 Ustawy CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się:
1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;
2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;
4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;
5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
Ponadto, zgodnie z art. 18d ust. 2a Ustawy CIT, w przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2.
Z kolei art. 18d ust. 3 Ustawy CIT stanowi, że za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną, aby podatnikowi przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi, o której mowa w art. 18d Ustawy CIT, powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
- podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową;
- koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu Ustawy CIT;
- koszty ponoszone na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 Ustawy o CIT;
- ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu Ustawy CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów;
- w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b Ustawy CIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej;
- podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu;
- kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w Ustawie CIT;
- koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie.
Przenosząc wyżej przytoczone przepisy oraz warunki, które musi spełnić podatnik, aby być uprawnionym do skorzystania z ulgi podatkowej, na gruncie analizowanej sprawy, niewątpliwie należy uznać, że Wnioskodawca spełnia wszystkie powyższe wymagania. Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki są związane z działalnością badawczo-rozwojową, koszty te stanowią również koszty uzyskania przychodu oraz wszystkie koszty mieszczą się w katalogu zamkniętym określonym w art. 18d Ustawy CIT. Ponadto, koszty zostały i zostaną wyodrębnione i nie zostały zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie. Wnioskodawca planuje również wykazać kwotę podlegającą odliczeniu w rocznym zeznaniu podatkowym w załączniku CIT/BR.
Jak już zostało wskazane we wcześniejszej części wniosku, należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy PIT, są przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, obejmujące wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Za pracownika w rozumieniu Ustawy PIT, uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy (art. 12 ust. 4 Ustawy PIT).
W opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, wydatki z tytułu poszczególnych składników wynagrodzeń ponoszone są na rzecz Pracowników, zatrudnionych w ramach stosunku pracy bądź na podstawie umowy zlecenia.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, do Kosztów Projektów B+R, Spółka zalicza i będzie zaliczać wyłącznie tę część wynagrodzenia, która przypada na realizację przez Pracowników Projektów B+R.
W związku z powyższym, poszczególne składniki wynagrodzeń wypłacanych Pracownikom, realizującym prace badawczo-rozwojowe oraz składki na ubezpieczenie społeczne finansowane przez Spółkę, mogą zostać uznane za koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy CIT, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu/okresie rozliczeniowym.
Wnioskodawca zauważa, że prawo do uznania wynagrodzenia Pracowników zaangażowanych w realizację Projektów B+R wynika z literalnego brzmienia przepisów, art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy CIT. Niemniej jednak na potwierdzenie powyższego Wnioskodawca przytacza fragment interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lutego 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.156.2022.3.JF, w której organ odniósł się do wynagrodzeń dla osób pracujących w działach RD oraz IT w oparciu o umowę o pracę, umowę o dzieło oraz umowę-zlecenia:
„Spółka, w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, ma i będzie miała w przyszłości prawo odliczać Koszty pracownicze dotyczące pracowników zatrudnionych na podstawie polskich umów o pracę, umów zlecenia oraz umów o dzieło, niebędących polskimi rezydentami podatkowymi na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o p.d.o.p., w przypadku gdy będą to koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i pkt 1a”.
„Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że wynagrodzenie Pracowników zaangażowanych w realizację Projektów B+R będzie stanowiło koszty kwalifikowane w takiej części, w jakiej Pracownicy poświęcają swój czas na realizację Projektów B+R, w stosunku do ich łącznego czasu pracy.
Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na materiały, które są następnie wykorzystywane do działań badawczo-rozwojowych, potwierdził wielokrotnie DKIS w indywidualnych interpretacjach, np. w indywidualnej interpretacji z 5 listopada 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.346.2018.2.JS: „Kosztem kwalifikowanym u Wnioskodawcy, w myśl art. 18d ust. 2 pkt 2 mogą być również wydatki poniesione w pełnej wysokości na materiały i surowce, z uwagi na fakt, że były/są/będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji działalności B+R.
Powyższe dotyczy również wymienionych we wniosku narzędzi, o ile wykorzystywane są one wyłącznie do zadań w ramach realizacji Prac B+R. W przeciwnym wypadku, narzędzia będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej będą one służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.”
Podsumowując, koszty ponoszone przez Wnioskodawcę na nabycie materiałów do realizacji Projektów B+R opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane na zasadach opisanych w art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy CIT. Dotyczy to również sprzętu komputerowego, który nabywa Wnioskodawca, a który nie stanowi środków trwałych.
Zaliczanie odpisów amortyzacyjnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych do kosztów kwalifikowanych od sprzętu wykorzystywanego wyłącznie do prac badawczo-rozwojowych wynika wprost z przepisów. Natomiast w przypadku mieszanego wykorzystywania środków trwałych celem skorzystania z ulgi należy obiektywnie ustalić procentowo, przez jaki czas użytkowania danego środka trwałego wykorzystuje się go na cele badawczo-rozwojowe.
Na potwierdzenie powyższego stanowiska można przytoczyć m.in. interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 czerwca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.208.2023.2.JMS, w której wnioskodawca również pytał o możliwość częściowego oraz całościowego zaliczenia kosztów amortyzacji jako koszt kwalifikowany:
„[…] odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej”.
Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wykorzystywanych przez Wnioskodawcę do realizacji Projektów B+R stanowią i będą stanowiły koszty kwalifikowane.
Podsumowując, Koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę w celu realizacji Projektów B+R, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 Ustawy CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 4a pkt 27 updop,
ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
badania naukowe są działalnością obejmującą:
a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,
ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy działalność Państwa Spółki przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, realizowana w ramach Projektów B+R, stanowi/będzie stanowić działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, która uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy CIT za lata 2023-2026 oraz lata kolejne wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.
Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).
Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).
Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).
Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zgodzić się z Państwem należy, że działalność Państwa Spółki przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, realizowana w ramach Projektów B+R, stanowi/będzie stanowić działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, która uprawnia Państwa Spółkę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy CIT za lata 2023-2026 oraz lata kolejne.
W świetle powyższego, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Ad. 2
Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy Koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę w celu realizacji Projektów B+R, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 Ustawy CIT, w latach 2023-2026 oraz latach kolejnych.
Z opisu sprawy wynika, że do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, związanych z realizowanymi Projektami B+R, Państwa Spółka zalicza i zamierza zaliczać następujące wydatki (zwane dalej: „Kosztami Projektów B+R”):
1. Wynagrodzenia przeznaczone dla Pracowników biorących udział w realizacji Projektów B+R, posiadających specjalistyczną wiedzę, kompetencje oraz doświadczenie.
2. Materiały wykorzystywane do realizacji Projektów B+R - sprzęt komputerowy, który nie stanowi środków trwałych.
3. Koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w tej części, w jakiej są wykorzystywane w prowadzonej działalności związanej z realizacją danego Projektu B+R - z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
4. Licencje i inne opłaty programów zewnętrznych używanych do tworzenia Produktu oraz do działania Produktu.
Zgodnie z art. 18d ust. 1 updop,
podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
Na podstawie art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
Zgodnie z art. 18d ust. 3 updop,
za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
Stosownie do art. 18d ust. 5 updop,
koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 updop,
podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.
Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 updop,
kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
Z kolei w myśl art. 18d ust. 8 updop,
odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym
podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
- podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,
- koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 updop,
- ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
- jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,
- w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
- podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
- kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,
- koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.
Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
Dodatkowo, wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o Uldze B+R, zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „updof”):
za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
Wskazać również należy, że od 1 stycznia 2018 r., przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 updop), należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a updop).
Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a updof:
za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia w danym miesiącu.
W świetle powyższych przepisów wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę, które stanowią należności pracowników na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić dla Państwa koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi badawczo-rozwojowej.
Z opisu sprawy wynika również, że planujecie Państwo rozliczać w ramach kosztów kwalifikowanych, koszty wynagrodzeń osób wykonujących pracę na podstawie umowy zlecenia zaangażowanych w realizację Projektów B+R które stanowią należności, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a tej ustawy.
Jak wynika z cytowanych powyżej przepisów art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a updop, w ramach kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej, podatnicy mają prawo rozliczyć wyłącznie koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę, które stanowią należności z art. 12 ust. 1 updof, oraz wynagrodzenia osób świadczących pracę na podstawie umowy zlecenia i umowy o dzieło stanowiące należności, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a updof.
Odnosząc się natomiast do kosztów materiałów i surowców w pierwszej kolejności, należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 552). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek‑Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
Przedmiotem pytania nr 2 są także koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności.
Przechodząc do odpisów amortyzacyjnych, od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wskazać należy, że mogą one zostać odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej pod warunkiem, że:
- zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym;
- nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;
- środek trwały oraz wartości niematerialne i prawne, wykorzystywane są w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
W myśl art. 18d ust. 3 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiły koszty kwalifikowane.
Kosztem kwalifikowanym może być tym samym tylko taki odpis amortyzacyjny, który spełnia definicję kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 15 ust. 1 updop.
Tak więc, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli będą one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli będą służyć one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 updop sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Przedmiotem pytania nr 2 są również koszty licencji oprogramowania wykorzystywanego przez Państwa Spółkę w procesie tworzenia i rozwijania produktów informatycznych, w szczególności:
a) licencje środowisk programistycznych,
b) licencje narzędzi do zarządzania kodem źródłowym,
c) licencje narzędzi do testowania oprogramowania,
d) licencje narzędzi wspierających zarządzanie projektami informatycznymi,
e) licencje bibliotek programistycznych wykorzystywanych w procesie tworzenia oprogramowania
f) licencji modeli Al wykorzystywanych w oprogramowaniu.
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że licencje oprogramowania wykorzystywane przez Państwa Spółkę mogą stanowić wartości niematerialne i prawne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile spełniają przesłanki uznania ich za wartości niematerialne i prawne, w szczególności w zakresie okresu używania oraz sposobu ich wykorzystania w działalności gospodarczej.
Jedynie w sytuacji, gdy oprogramowanie wykorzystywanego przez Państwa Spółkę w procesie tworzenia i rozwijania produktów informatycznych spełniałoby przesłanki uznania za wartość niematerialną i prawną i podlegałoby amortyzacji, odpisy amortyzacyjne mogą/mogłyby stanowić koszty kwalifikowane.
Natomiast, w przypadku gdy koszty licencji oprogramowania wykorzystywane przez Państwa Spółkę nie stanowią/będą stanowić wartości niematerialnych i prawnych to nie jest/nie będzie możliwe ich uwzględnienie w kosztach kwalifikowanych.
Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a updop:
za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.
Art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, obejmuje swym zakresem koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Wobec braku definicji legalnej należy posłużyć się jego znaczeniem językowym, zgodnie z którym pojęcie „sprzęt” oznacza przedmioty użytkowe wykorzystywane do wykonywania określonych czynności, natomiast „specjalistyczny” odnosi się do ich przeznaczenia w konkretnej dziedzinie. Zatem sprzęt specjalistyczny ma charakter materialny i stanowi fizyczne narzędzie pracy.
Opłaty licencyjne za oprogramowanie nie prowadzą do nabycia jakiegokolwiek przedmiotu, lecz stanowią jedynie prawo do korzystania z programu komputerowego, a zatem świadczenie o charakterze niematerialnym.
Tym samym, nie mogą zostać zakwalifikowane jako koszty nabycia sprzętu specjalistycznego.
Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 updop,
za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
Przepisy podatkowe nie definiują tych pojęć, dlatego zasadne jest odwołanie się zarówno do ich znaczenia językowego, jak i dorobku prawa bilansowego. Materiały rozumiane są jako składniki majątku, zużywane na potrzeby działalności jednostki, obejmujące m.in. materiały podstawowe i pomocnicze, paliwa, części zamienne czy opakowania. Surowce natomiast to materiały naturalne pochodzenia roślinnego, zwierzęcego lub mineralnego, wykorzystywane do wytwarzania produktów lub energii, które ulegają przetworzeniu bądź zużyciu w toku procesu produkcyjnego. Pomimo szerokiego zakresu tych pojęć, obejmują one wyłącznie składniki o charakterze materialnym, które podlegają fizycznemu zużyciu.
Opłaty za korzystanie z oprogramowania nie spełniają tych kryteriów, gdyż mają charakter niematerialny, nie stanowią składników majątku zużywanych w toku działalności i nie wchodzą w skład procesu produkcyjnego.
W konsekwencji, nie mogą zostać uznane ani za materiały, ani za surowce w rozumieniu tego przepisu.
Należy również wskazać również na treść art. 18d ust. 2 pkt 4 ww. ustawy, zgodnie z którym:
za koszty kwalifikowane uznaje się odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
Pojęcie aparatury badawczo-rozwojowej, w świetle wyjaśnień statystycznych, odnosi się do zestawów urządzeń badawczych, pomiarowych lub laboratoryjnych o wysokich parametrach technicznych i ograniczonej uniwersalności. Aparatura ta ma zatem charakter techniczny i materialny oraz występuje w postaci urządzeń lub ich zespołów.
Licencja na oprogramowanie nie stanowi urządzenia ani zespołu urządzeń, lecz prawo do korzystania z określonego rozwiązania informatycznego, wobec czego nie mieści się w zakresie tego przepisu.
Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę w celu realizacji Projektów B+R, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 updop, w latach 2023-2026 oraz latach kolejnych w części dotyczącej:
- kosztów licencji oprogramowania wykorzystywanego przez Państwa Spółkę w procesie tworzenia i rozwijania produktów informatycznych która nie stanowi wartości niematerialnej i prawnej, jest nieprawidłowe;
- w pozostałym zakresie, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
