Interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.194.2026.2.AKO
Sprzedaż niezabudowanej działki wyodrębnionej z działki ewidencyjnej nr AA nie wypełnia przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu VAT jako działanie w sferze zarządu majątkiem prywatnym.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z dnia 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziału w niezabudowanej nieruchomości, o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 2 kwietnia 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
I.Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku
Wnioskodawczyni wraz z mężem jest właścicielem nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w …, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą nr …. Nieruchomość położona jest na terenie województwa …, w powiecie …., gminie …, miejscowości …, i obejmuje działkę ewidencyjną nr AA o powierzchni XX ha.
II.Nabycie działki i opodatkowanie nabycia podatkiem VAT
Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 02.01.2020 r. w formie aktu notarialnego. Działka gruntu o numerze ewidencyjnym AA nie została nabyta od Skarbu Państwa ani jednostek samorządu terytorialnego oraz posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Nabycie działki nie było udokumentowane fakturą VAT, w związku z czym brak było podatku VAT do odliczenia. Na terenie działki nr AA nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a ponadto do dnia 13 września 2023 r. nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. W odniesieniu do przedmiotowej działki nie została podjęta uchwała w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego ani obszaru rewitalizacji terenu w myśl art. 14 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. z 2024 r., poz. 278) ani uchwała o przyjęciu gminnego programu odbudowy, zgodnie z ustawą z dnia 11 sierpnia 2019 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz.U. z 2018 r., poz. 1345). Działka gruntu o numerze ewidencyjnym AA nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu ani decyzją określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej, wydaną na podstawie inwentaryzacji stanu lasów. Ponadto, co istotne, spółka kupująca, działając jako pełnomocnik strony, wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja ta ma umożliwić realizację na działce pawilonu wraz z parkingiem. Uzyskanie tej decyzji jest niezbędne do dokonania zakupu działki.
III.Wypis z rejestru gruntów
W rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę … nieruchomość położona w województwie …, powiecie …, jednostce ewidencyjnej …, obrębie …, stanowiąca działkę ewidencyjną nr AA o powierzchni XX ha, oznaczona jest jako łąki trwałe (ŁV), pastwiska trwałe (PsV) oraz grunty orne (RV, RVI).
V. Przedmiot wniosku
Przedmiotem sprzedaży jest działka o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej nr AA.
VI. Oświadczenia Wnioskodawcy
·Nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
·Działka nie była wykorzystywana do celów rolniczych.
·Działka była wykorzystywana do celów prywatnych, głównie do koszenia trawy oraz uprawy zboża.
·Nie zawierano umów dzierżawy ani umów o podobnym charakterze.
·Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku VAT.
·Wnioskodawczyni nie jest rolnikiem ryczałtowym.
·Wnioskodawczyni nie współpracowała ani nie współpracuje z biurami pośrednictwa sprzedaży nieruchomości.
·Działka jest częścią gospodarstwa rolnego.
·Nabycie działki nastąpiło w dniu 02.01.2020 r.
·W stosunku do działki Wnioskodawczyni nie podejmowała działań polegających na uzbrojeniu terenu, wyposażeniu w urządzenia i sieci energetyczne, gazowe, wodno-kanalizacyjne ani na ogrodzeniu terenu.
·Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży nieruchomości.
·Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
·Wnioskodawczyni nie udzielała innych pełnomocnictw do działania w jej imieniu.
Wnioskodawczyni zamierza sprzedać spółce prawo własności o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA. Spółka planuje nabyć przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum 650 m2 wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. Powyższe zostało potwierdzone aktem notarialnym nr … z dnia 15.12.2025 r. umową przedwstępną. Kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej nieruchomości. Z aktu notarialnego wynika, iż w imieniu sprzedającego jako pełnomocnik będzie działać kupująca Spółka.
W ramach udzielonego pełnomocnictwa spółka ma:
1)uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650,00 m² (sześćset pięćdziesiąt metrów kwadratowych), wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 (dwadzieścia) miejsc postojowych;
2)uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 528,05 m² (pięćset dwadzieścia osiem i pięć setnych metra kwadratowego), w tym salą sprzedaży o powierzchni 400,00 m² (czterysta metrów kwadratowych), wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 (dwadzieścia) miejsc postojowych;
3)uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi, zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Kupującej, na zasadzie prawo i lewoskrętu, dla pojazdów o masie powyżej 25 t (dwadzieścia pięć ton), bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacyjną, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzaniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości;
4)niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji;
5)potwierdzenia, na podstawie badań geotechnicznych, możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
6)uzyskania przez Kupującą warunków technicznych przyłączy: kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego, zgodnie z koncepcją Kupującej, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 (sześciu) miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;
7)uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowo-usługowym;
8)dokonania podziału geodezyjnego Nieruchomości - zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej- oraz uzyskania i przedłożenia mapy z projektem podziału tej nieruchomości gruntowej, zaewidencjonowanej przez właściwy organ/urząd, opatrzonej klauzulą, iż stanowi ona podstawę do wpisu w księdze wieczystej;
9)wydania przez właściwy organ prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji zatwierdzającej podział działki ewidencyjnej numer AA (sto osiemdziesiąt trzy) (Nieruchomość), zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej;
10)założenia-kosztem i staraniem Sprzedających- nowej księgi wieczystej, bez jakichkolwiek obciążeń, za wyjątkiem roszczenia ujawnionego na rzecz Kupującej, dla nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę ewidencyjną o projektowanej powierzchni około XX ha (dwa tysiące dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć metrów kwadratowych), która powstanie w wyniku podziału Nieruchomości, w terminie do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
Wnioskodawczyni oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Sprzedający oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy. Wnioskodawczyni oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwoleniu na budowę, uzyskania zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującej Spółce nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:
1)W jakim celu nabyła Pani udział w działce nr AA?
Odpowiedź: Udział w przedmiotowej działce został nabyty w celu rolniczym. Nabycie nastąpiło do majątku wspólnego małżeńskiego. Były to własne cele rolnicze.
2)W ramach jakich czynności, tj. opodatkowanych podatkiem VAT, zwolnionych od podatku VAT czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT nastąpiło nabycie przez Panią i Pani małżonka działki nr AA?
Odpowiedź: Nabycie działki nr AA przez Wnioskodawczynię i jej małżonka nastąpiło w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).
3)W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że: „Działka nie była wykorzystywana do celów rolniczych. Działka była wykorzystywana do celów prywatnych, głównie do koszenia trawy oraz uprawy zboża”. Proszę o jednoznaczne wskazanie do jakich celów wykorzystywała Pani działkę.
Odpowiedź: Jednoznacznie wskazuję, że działka nr AA była wykorzystywana do własnych (to miało na celu określenie czynności jako prywatnej) celów rolniczych. Wykonywane na niej czynności, takie jak uprawa zboża oraz koszenie trawy, wpisywały się w rolniczy charakter eksploatacji nieruchomości przed jej planowaną sprzedażą.
Pytanie
Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 631 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Wnioskodawca wskazuje, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W świetle powyższej definicji nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, mamy do czynienia wyłącznie wówczas, gdy jest ona wykonywana przez podmiot, który w związku z jej dokonaniem występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Obejmuje ona w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny i pozwala na objęcie pojęciem „podatnik” wszystkich podmiotów prowadzących określoną działalność, występujących w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Działalność gospodarcza obejmuje bowiem również wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie ich używanie, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długotrwałym charakterem. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy, należy stwierdzić, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot posiadający status podatnika VAT oraz działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne dla uznania, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem VAT, jest ustalenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano powyżej, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym działalność rolniczą oraz wykonywanie wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z tego tytułu dochodu. Oznacza to, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która dokonuje nawet okazjonalnie czynności opodatkowanych, o ile czynności te są związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest zatem łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – dana czynność musi być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność ta musi zostać wykonana przez podmiot będący podatnikiem podatku VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy o przejawach aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami można mówić wówczas, gdy czynności podejmowane przez Wnioskodawcę do niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA przybierają formę zorganizowaną, taką jak: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, podejmowanie działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszeń, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla sprzedawanego obszaru czy prowadzenie działalności deweloperskiej lub o podobnym charakterze. Przy czym na taką aktywność handlową musi wskazywać ciąg powiązanych ze sobą okoliczności, a nie jedynie pojedyncze działania. Należy przypomnieć, że na działce AA od momentu jej nabycia do momentu zbycia nie była prowadzona żadna działalność gospodarcza. W odniesieniu do tej nieruchomości Wnioskodawczyni samodzielnie nie podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności w Internecie, prasie ani radiu. Jednocześnie należy podkreślić, że Wnioskodawczyni udzieliła Kupującemu pełnomocnictwa, z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem. Pełnomocnictwo obejmowało w szczególności składanie wniosków oraz odbiór decyzji i postanowień, dokonywanie wszelkich czynności związanych z uzyskaniem warunków technicznych przyłączenia działki o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz elektroenergetycznej, a także uzyskanie decyzji dotyczącej lokalizacji zjazdu publicznego. Zgodnie z art. 96 Kodeksu cywilnego umocowanie do działania w cudzym imieniu może wynikać z ustawy (przedstawicielstwo ustawowe) albo z oświadczenia reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego pełnomocnictwo ogólne obejmuje czynności zwykłego zarządu, natomiast do czynności przekraczających ten zakres konieczne jest pełnomocnictwo rodzajowe, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej wymagana jest szczególna forma, pełnomocnictwo do jej dokonania powinno być udzielone w tej samej formie. Natomiast zgodnie z § 2 tego przepisu pełnomocnictwo ogólne powinno być udzielone na piśmie pod rygorem nieważności. Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku reprezentowania obu stron. Z kolei art. 109 Kodeksu cywilnego stanowi, że przepisy dotyczące przedstawicielstwa stosuje się odpowiednio, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Oznacza to, że każda czynność dokonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w granicach udzielonego pełnomocnictwa wywołuje skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. W konsekwencji składanie wniosków, odbiór decyzji i postanowień, uzyskiwanie warunków technicznych przyłączy oraz decyzji o lokalizacji zjazdu publicznego wywołuje skutki prawne dla Kupującego. Kwestia opodatkowania sprzedaży działki podatkiem VAT została rozstrzygnięta w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. C-213/24, E.T. Trybunał wskazał, że art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, iż za podatnika VAT prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą można uznać osobę sprzedającą grunt stanowiący pierwotnie część jej majątku prywatnego, jeżeli przygotowanie sprzedaży zostało powierzone profesjonalnemu przedsiębiorcy działającemu jako pełnomocnik i podejmującemu aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami. Trybunał podkreślił, że dyrektywa 2006/112/WE zawiera bardzo szeroką definicję podatnika oraz działalności gospodarczej, obejmującą w szczególności wykorzystywanie majątku w sposób ciągły w celu uzyskania dochodu. Odwołując się do wyroków w sprawach C-180/10 i C-181/10 Słaby i in., TSUE wskazał, że kluczowym kryterium jest podejmowanie aktywnych działań podobnych do tych, jakie podejmują producenci, handlowcy lub usługodawcy, takich jak uzbrojenie terenu czy działania marketingowe. Działania te nie mieszczą się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, lecz wpisują się w działalność gospodarczą prowadzoną w celu uzyskiwania ciągłego dochodu. Powracając do analizy wyroku C-213/24 E.T., należy podkreślić, że kluczowe znaczenie miało ustalenie, czy podatnik podejmował aktywne i samodzielne działania typowe dla podmiotów profesjonalnych, nawet jeżeli były one realizowane za pośrednictwem pełnomocnika. W analizowanym przypadku takie działania bez wątpienia mają miejsce. Czynności podejmowane przez pełnomocnika prowadzą do uzyskania przez działkę szeregu pozwoleń, w tym dotyczących uzbrojenia terenu oraz zjazdów. Tym samym Wnioskodawca wskazuje, że dokonywała czynności charakterystycznych dla profesjonalnego sprzedawcy nieruchomości. Trybunał w wyroku C-213/24 E.T. trafnie zauważył, że działania pełnomocnika przypisuje się właścicielowi nieruchomości, jeżeli to on ponosi ryzyko gospodarcze i osiąga efekt ekonomiczny. Zlecenie działań profesjonalistom nie wyklucza samodzielności podatnika, lecz świadczy o zorganizowanym działaniu w celu uzyskania dochodu.
Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionej sytuacji zachowuje się ona jak podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Kupujący będzie bowiem w jej imieniu dokonywał szeregu czynności związanych ze sprzedażą prawa własności do niezabudowanej działki o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA. Przechodząc do kwestii zwolnienia od podatku VAT jako terenów innych niż tereny budowlane, zdaniem Wnioskodawcy zwolnienie to nie znajdzie w niniejszej sprawie zastosowania. Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku – na podstawie decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA, stanowiącej teren budowlany, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie skorzysta ze zwolnienia. Na zakończenie należy wskazać, że w związku z brakiem zastosowania zwolnienia sprzedaż działki powinna zostać udokumentowana fakturą VAT. Zgodnie z art. 106b ustawy o VAT, w przypadku sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT na rzecz spółki będącej czynnym podatnikiem VAT, sprzedawca jest zobowiązany do wystawienia faktury.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
1)określone udziały w nieruchomości,
2)prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3)udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej „Kodeks cywilny”.
Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziału w działce o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Panią za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z treści złożonego wniosku wynika, zamierza Pani sprzedać cały przysługujący udział do niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA. Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością. Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy wraz z miejscami parkingowymi i prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. W umowie przedwstępnej, kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tych działkach, m.in. do uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym wraz z miejscami parkingowymi, uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną działki, uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego w celu realizacji. W momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń zobowiązuje się Pani sprzedać udział w działce o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA. W stosunku do przedmiotowej działki nie ponosiła Pani jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia oraz nigdy samodzielnie nie podejmowała Pani żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Powyższa działka nigdy nie była wykorzystywana przez Panią w działalności gospodarczej. Obecnie dzierżawi Pani działkę spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać, że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu Sprzedającego w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu umożliwiającego podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się zgłosił, współwłaściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.
Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku, wynika, że działka została udostępniona na rzecz Kupującej Spółki, na mocy umowy dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umową sprzedaży, wyłącznie w celu uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
Z okoliczności sprawy wynika, że nabywca wykonuje opisane czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich określonych potrzeb. Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntów do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie powodują, że zostanie Pani z tych powodów uznana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziału w wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA, nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądza, że sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
Dokonując sprzedaży niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, sprzedażniezabudowanej nieruchomości o wydzielonej powierzchni XX ha, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej numer AA, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pani. Zatem zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.
Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
