Interpretacja indywidualna z dnia 5 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.63.2026.2.IG

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe w zakresie uznania, że:

• przekazanie działek 1, 2 i 3 do majątków wspólników nie podlega opodatkowaniu,
• przekazanie wspólnikom działek niezabudowanych 1 i 2 korzysta ze zwolnienia od podatku,

a także jest prawidłowe w zakresie uznania, że:

• przekazanie działki 4 do majątków wspólników nie podlega opodatkowaniu,
• przekazanie wspólnikom działki zabudowanej 3 korzysta ze zwolnienia od podatku.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych przeniesienia nieruchomości do majątków prywatnych wspólników. Uzupełnili go Państwo pismem z 9 kwietnia 2026 r. (wpływ 17 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest A. Spółka Jawna NIP (…), adres siedziby: (…) (dalej również jako: Spółka lub Wnioskodawca). Spółka posiada status czynnego podatnika VAT - zarejestrowana jako podatnik VAT jest ona od 2 grudnia 1996 roku. 31 marca 2000 roku B.B. oraz C.C. występujący jako wspólnicy D. spółka cywilna (dalej jako: Spółka) kupili na rzecz tej spółki prawa do użytkowania wieczystego działek oraz budynków stanowiących odrębną własność, które znajdują się na jednej z działek.

Następnie, 8 lutego 2002 roku nastąpiło przekształcenie spółki cywilnej w spółkę jawną na podstawie art. 26 paragraf 4 kodeksu spółek handlowych. Natomiast, 7 lutego 2008 roku do Spółki (jawnej) przystąpił kolejny wspólnik E.E.

20 kwietnia 2011 roku wspólnicy spółki A. spółka jawna (dalej jako: Spółka) w osobach: B.B., C.C., E.E. kupili na rzecz Spółki (jawnej) ww. nieruchomości, do których wcześniej przysługiwało im prawo użytkowania wieczystego.

W 2014 roku Spółka jawna dokonała zamiany gruntu z podmiotem trzecim, celem ułatwienia korzystania z gruntów dla obydwu stron.

Podczas zakupu ww. nieruchomości spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT-u. Ponadto, w przeciągu ostatnich 6 lat na tych nieruchomościach nie dokonywano zmian, ani remontów w wyniku których doszłoby do ponownego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Obecnie wspólnicy spółki jawnej planują przenieść ww. nieruchomości jako składnik majątku spółki jawnej do majątków prywatnych każdego ze wspólników. Przeniesienie to nastąpiłoby proporcjonalnie do posiadanych przez każdego ze wspólnika udziałów.

W rezultacie powstanie współwłasność, gdzie każdy ze wspólników będzie posiadał w niej udział, taki sam jak udział w spółce jawnej.

Jeśli chodzi o oznaczenia działek, to przedmiotem transakcji w 2000 roku były działki oznaczone numerami 1 (pow. 6 m²), 2 (31 arów 96 m²) i 5 (1406 m²), przy czym wszystkie działki są zabudowane halą usługową oraz portiernią.

W 2011 roku te same działki były przedmiotem ww. transakcji.

Jeśli chodzi o zamianę nieruchomości, to wcześniej - w roku 2013 działkę 5 podzielono, w wyniku czego powstały działki: 3, 6, 7 - jako część budynku usytuowanego na nieruchomościach sąsiednich, która była przeznaczona na uzupełnienie sąsiednich nieruchomości oznaczonej jako działka 8. W rezultacie tej zamiany Spółka otrzymała działkę 4, a podmiot trzeci od spółki otrzymał działkę 7.

W rezultacie powyższych transakcji obecnie Spółka jest właścicielem następujących działek: 4 (wcześniej jako działka 5 powstała z podziału), 1 oraz 3.

Dodatkowo, Spółka informuje do stanu faktycznego:

1) Wszystkie ww. nieruchomości są wykorzystywane na cele prowadzenia działalności gospodarczej Spółki.

2) Wszystkie nieruchomości są zabudowane halą usługową oraz portiernią.

3) W stosunku do zakupu wszystkich nieruchomości będących przedmiotem wniosku przysługiwało prawo do obniżenia VAT-u. Z tym, że sprzedaż miała miejsce w roku 2011.

4) Zasiedlenie wszystkich nieruchomości miało miejsce jeszcze przed nabyciem nieruchomości i przed wcześniejszym nabyciem przez Spółkę prawa użytkowania wieczystego, tj. przed rokiem 2000.

5) Spółka nie ponosiła nakładów w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku/budowli lub ich części.

6) Są to tereny przeznaczone pod zabudowę usługową.

7) Na moment wycofania nieruchomości ze Spółki do majątku prywatnego wspólników w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na konkretnej działce wyznaczone nie będą linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu.

8) W MPZP dopuszcza się zabudowę działek.

9) W stosunku do działek nie ma decyzji o warunkach zabudowy.

10) Poszczególne nieruchomości, które są przedmiotem wniosku, zostały przez Spółkę wprowadzone do ewidencji środków trwałych w 2000 (nabycie prawa wieczystego użytkowania) i ich wartość początkowa poszczególnych nieruchomości przekraczała 15.000 zł.

11) Zamiana działek miała na celu dopasowanie faktycznego podziału gruntu do podziału właścicielskiego (niewielka część budynku wraz z drogą znajdowało się na działce podmiotu sąsiedniego i na odwrót). Zamiana miała miejsce z podmiotem sąsiednim.

12) Działki były i są wykorzystywane w działalności gospodarczej Spółki, do czynności opodatkowanych.

13) Na dziś wspólnicy planują wykorzystywać nieruchomość do celów prywatnych.

14) Wymiana działek była transakcją zwolnioną z VAT, zapłacony był podatek PCC.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W transakcji z roku 2011 Spółce przysługiwało prawo do odliczenia VAT-u (cena bowiem była określona w kwocie netto +23% VAT).

Działki 3 i 4 powstały w wyniku podziału działki 5.

Tak więc obecnie Spółka jest właścicielem następujących działek: 3 (wcześniej jako działka 5 powstała z podziału), 4 (otrzymana w wyniku zamiany od podmiotu trzeciego), 1 i 2.

Jeśli chodzi o podział na działki zabudowane lub niezabudowane, to zgodnie z Wypisem z rejestru gruntów:

‒1 - tereny przemysłowe, nie znajdują się budynki i budowle, jedynie na końcu działki znajduje się płot okalający całą nieruchomość,

‒2 - tereny przemysłowe, nie znajdują się budynki, na końcu działki znajduje się płot, jedynie na końcu działki znajduje się płot okalający całą nieruchomość,

‒3 - tereny zabudowane budynkiem i budowlami,

‒4 - tereny zabudowane budynkiem i budowlami.

Pytania

1)Czy opisane przeniesienie stanowi nieodpłatną dostawę rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT?

W przypadku, gdy odpowiedź na pytanie 1) będzie pozytywna, tzn. że będzie taka dostawa uznana za nieodpłatną dostawę towarów z art. 7 ust. 2 pkt 1), to Wnioskodawca pragnie zadać następujące pytania:

2)Czy w stosunku do działek zabudowanych opisywane przeniesienie będzie zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1)

W opinii Wnioskodawcy nie będzie to nieodpłatna dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, ponieważ Wnioskodawcy w momencie zakupu ww. nieruchomości nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT-u. Zgodnie z literalnym brzmieniem ww. przepisu posiadanie prawa do odliczenia stanowi sine qua non uznania takiej transakcji za nieodpłatną w rozumieniu ww. artykułu.

Ad 2)

Tak, przeniesienie będzie zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Jeśli bowiem ww. przeniesienie stanowi nieodpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, to w konsekwencji powinno się rozpoznać właściwą stawkę lub możliwość zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 ustawy o VAT dla ww. nieodpłatnej dostawy. Wnioskodawcy (Spółce) nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT-u naliczonego, a nadto w ostatnich 2 latach nie miało miejsca kolejne pierwsze zasiedlenie tych nieruchomości. W rezultacie zastosowanie znajdzie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Niniejszy stan faktyczny był przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną, znak pisma: 0112-KDIL1-1.4012.841.2025.1.WK, jednakże z przyczyn formalnych wniosek został wycofany. Uprzejmie prosimy o szybsze niż ustawowy termin załatwienia sprawy, z powodu de facto jego ponownego rozpatrzenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe oraz w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomość spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej zbycie stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.

I tak, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1)przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a także darowizny, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Zatem aby nieodpłatne przekazanie towarów - w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy - podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

• nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
• przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
• przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Co więcej, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany, co do zasady, za podatnika podatku od towarów i usług.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży. O tym czy dany podmiot jest podatnikiem podatku VAT, czy też nie decydują kryteria obiektywne. Zatem, co do zasady, odpłatna dostawa towaru podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli towar ten jest w posiadaniu i stanowi majątek podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Zatem dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Z opisu sprawy wynika, że posiadają Państwo status czynnego podatnika VAT - zarejestrowanego jako podatnik VAT od 2 grudnia 1996 roku. 31 marca 2000 roku wspólnicy spółki cywilnej kupili na rzecz tej spółki prawa do użytkowania wieczystego działek oraz budynków stanowiących odrębną własność, które znajdują się na jednej z działek. 8 lutego 2002 roku nastąpiło przekształcenie spółki cywilnej w spółkę jawną na podstawie art. 26 § 4 Kodeksu spółek handlowych. 7 lutego 2008 roku do Spółki jawnej przystąpił kolejny wspólnik. 20 kwietnia 2011 roku wspólnicy spółki jawnej (Państwa) kupili na rzecz tej Spółki jawnej ww. nieruchomości, do których wcześniej przysługiwało prawo użytkowania wieczystego. W transakcji z roku 2011 (nabycia nieruchomości) przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Jedną z działek - 4 - nabyli Państwo natomiast w 2014 r. w drodze zamiany zwolnionej od podatku VAT. W odniesieniu do tej działki nie przysługiwało więc Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z jej nabyciem.

Obecnie wspólnicy spółki jawnej planują przenieść ww. nieruchomości jako składnik majątku spółki jawnej do majątków prywatnych każdego ze wspólników. Przeniesienie to nastąpiłoby proporcjonalnie do posiadanych przez każdego ze wspólnika udziałów. Z okoliczności sprawy wynika, że ww. przeniesienie odbędzie się nieodpłatnie.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy opisane przeniesienie stanowi nieodpłatną dostawę rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów dokonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z powołanego art. 7 ust. 2 ustawy, wynika że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, ale wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie ww. warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Z opisu sprawy wynika, że przekazania nieruchomości dokona podatnik podatku VAT, działki wykorzystywane są na cele prowadzenia działalności gospodarczej Spółki, a ponadto, przy nabyciu działek w 2011 r. (1, 2 i 3) przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. W konsekwencji czynność przekazania ww. działek do majątku prywatnego wspólników będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy jako nieodpłatna dostawa towarów spełniająca warunki odpłatnej dostawy towarów. Natomiast w przypadku przekazania wspólnikom działki 4, w przypadku której przy nabyciu prawo do odliczenia podatku naliczonego Państwu nie przysługiwało - czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Państwa stanowisko w zakresie objętym pytaniem nr 1, zgodnie z którym:

• przekazanie działek 1, 2 i 3 nie będzie stanowiło nieodpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT - jest nieprawidłowe,
• przekazanie działki 4 nie będzie stanowiło nieodpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT - jest prawidłowe.

W przypadku uznania, że dostawa ta będzie uznana za nieodpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy opisywane przeniesienie będzie zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych dostaw towarów i świadczenia usług zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy, przy czym zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy nieruchomości zabudowanych zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.

I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)wybudowaniu lub

b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Ponadto, w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli bądź ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Oznacza to, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:

Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538):

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W związku z tym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu niezabudowanego wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy.

Analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a lub 9 ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powołanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że 31 marca 2000 roku wspólnicy spółki cywilnej kupili na rzecz tej spółki prawa do użytkowania wieczystego działek oraz budynków stanowiących odrębną własność, które znajdują się na jednej z działek. 8 lutego 2002 roku nastąpiło przekształcenie spółki cywilnej w Spółkę jawną. 20 kwietnia 2011 roku wspólnicy Spółki jawnej (Państwa) kupili na rzecz tej Spółki jawnej ww. nieruchomości, do których wcześniej przysługiwało prawo użytkowania wieczystego. W transakcji z roku 2011 (nabycia nieruchomości) przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Obecnie są Państwo właścicielem następujących działek: 3, 4, 1 i 2, przy czym w kwestii podziału na działki niezabudowane i zabudowane wskazali Państwo:

‒1 - tereny przemysłowe, nie znajdują się budynki i budowle, jedynie na końcu działki znajduje się płot okalający całą nieruchomość,

‒2 - tereny przemysłowe, nie znajdują się budynki, jedynie na końcu działki znajduje się płot okalający całą nieruchomość,

‒3 - tereny zabudowane budynkiem i budowlami,

‒4 - tereny zabudowane budynkiem i budowlami.

Wskazali też Państwo, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dopuszcza się zabudowę działek. Zatem działki niezabudowane 1 i 2 (nie znajdują się na nich budynki i budowle) spełniają definicję terenu budowlanego, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy i do transakcji ich przekazania wspólnikom nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Do powyższej transakcji - ze względu na niespełnienie warunków w nim określonych - nie znajdzie zastosowania również zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem jak wynika z opisu sprawy, przy nabyciu nieruchomości przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego, co więcej nieruchomości te wykorzystywane są na cele prowadzenia działalności gospodarczej Spółki, będącej podatnikiem VAT do czynności opodatkowanych - nie służą więc wykonywaniu czynności zwolnionych od podatku przez cały okres ich posiadania przez Państwa.

W konsekwencji przekazanie wspólnikom działek niezabudowanych 1 i 2 nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy, zatem powinno być opodatkowane właściwą stawką podatku.

Państwa stanowisko w części pytania 2 dotyczącego sposobu opodatkowania przekazania działek 1 i 2 wspólnikom jest nieprawidłowe.

W kwestii działki 3 wskazali Państwo, że jest to teren zabudowany budynkiem i budowlami. Zasiedlenie nieruchomości miało miejsce jeszcze przed nabyciem nieruchomości i przed wcześniejszym nabyciem przez Spółkę prawa użytkowania wieczystego, tj. przed rokiem 2000. Spółka nie ponosiła nakładów w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku/budowli lub ich części. Zatem od momentu pierwszego zasiedlenia budynku i budowli posadowionych na działce 3 do momentu jej przekazania do majątku prywatnego wspólników minęły już więcej niż 2 lata. Zatem dla transakcji przekazania wskazanej działki wspólnikom, zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z uwagi na fakt, że przekazanie działki zabudowanej 3 Wspólnikom będzie korzystało ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Państwa stanowisko w części pytania 2 dotyczącego działki 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.