Interpretacja indywidualna z dnia 12 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.359.2026.1.MC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej:

1.uznania, że nieodpłatne przekazanie próbek na rzecz podmiotów, które na Państwa zlecenie przeprowadzają na nich badania laboratoryjne, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

2.prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od faktur dokumentujących nabycie wydawanych przez Państwa nieodpłatnie próbek.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

… Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polską spółką prawa handlowego, posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, polskim rezydentem podatkowym oraz czynnym podatnikiem VAT. Jako czynny podatnik VAT jest Spółką prowadzącą działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Główny przedmiot działalności Spółki stanowi (...). Spółka należy do grupy kapitałowej (...) (dalej: Grupa). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka pełni również (...).

Typowy, zaawansowany technologicznie środek (...)

Adresatami próbek … są trzy grupy podmiotów: (...)

Faktyczna dostawa próbek odbywać się będzie, co do zasady, w analogiczny sposób jak w przypadku „standardowych” produktów oferowanych przez Spółkę, tj. z dostawą bezpośrednio z magazynu logistycznego Spółki w Polsce do klientów. Każde wydanie próbek jest ewidencjonowane w systemie ewidencyjno-księgowym SAP i na podstawie tej ewidencji możliwe jest ustalanie jakie próbki, w jakiej ilości, jakiemu podmiotowi i kiedy zostały wydane. Spółka nie przenosi własności ww. próbek, a jedynie przekazuje je w celu wykonania badań. Odbiorcy nie mają swobody w dysponowaniu przedmiotowymi próbkami towarów jak właściciel, mogą jedynie wykorzystać je do wykonania testów zleconych przez Spółkę. Każdorazowo z ustaleń z konkretnym odbiorcą wynika, że przekazywane mu produkty stanowią próbki, tzn. nie mają przeznaczenia handlowego (tj. nie służą zaspokojeniu zapotrzebowania odbiorcy na produkty na jego cele komercyjne) i są przekazywane w celu umożliwienia oceny ich cech, funkcjonalności i zastosowań.

Spółka wydaje próbki w ilości umożliwiającej właściwą ocenę przydatności produktu przez konkretnego odbiorcę. Z drugiej strony, ilość przekazywanych przez Spółkę próbek nie pozwala klientowi na wykorzystanie ich na szerszą skalę w celach komercyjnych. W większości przypadków przekazywanie odbiorcom takich samych ilości próbek nie miałoby żadnego sensu, gdyż przekazywana ilość próbek jest uzależniona od charakteru i zakresu testów, jakie mają zostać wykonane przez poszczególnych odbiorców. Klienci oraz instytuty badawcze realizują odmienne procedury badań, które wymagają różnych objętości produktu. Klienci testują produkt w warunkach rzeczywistej eksploatacji (np. w maszynach, urządzeniach, liniach technologicznych), a instytuty badawcze wykonują testy laboratoryjne o charakterze analitycznym, fizykochemicznym i porównawczym. Do takich badań wymagane są zwykle precyzyjnie określone próbki o niewielkiej pojemności. Każdy z odbiorców wymaga takiej ilości materiału, jaka jest konieczna do przeprowadzenia rzetelnych badań. Jednocześnie Spółka podkreśla, iż wszystkie próbki zostaną wykorzystane wyłącznie do badań.

Przekazywane odbiorcom próbki są fizycznie oznaczone jako produkty do testowania.

Pytania

1.Czy w przedstawionym stanie faktycznym nieodpłatne przekazanie próbek na rzecz podmiotów, które na zlecenie Spółki przeprowadzają na nich badania laboratoryjne, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2.Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony od faktur dokumentujących nabycie wydawanych przez Wnioskodawcę nieodpłatnie próbek?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy nieodpłatne przekazanie próbek na rzecz podmiotów, które na zlecenie Spółki przeprowadzają na nich badania laboratoryjne nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bowiem nie wypełnia dyspozycji art.7 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony od faktur dokumentujących nabycie wydawanych przez Wnioskodawcę bezpłatnie próbek, ponieważ istnieje związek pomiędzy ich nabyciem a wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają następujące czynności:

1)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)eksport towarów;

3)import towarów na terytorium kraju;

4)wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa w szczególności:

1)przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika (art. 7 ust. 3 ustawy o VAT).

Treść art. 7 ust. 7 stanowi, że przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika:

1)ma na celu promocję tego towaru oraz

2)nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub ich części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki.

Jak wskazała w opisie stanu faktycznego, Spółka przekazuje próbki .... określonym podmiotom jedynie w celu wykonania badań i testów laboratoryjnych. Odbiorca może wykorzystać ww. próbki wyłącznie do przeprowadzenia badań. Tym samym, podmiot któremu Spółka przekazuje próbki do przeprowadzenia badań doznaje istotnego ograniczenia we władaniu przekazanym towarem. Ograniczenie rozporządzania towarem sprowadza się do jasno sprecyzowanego celu przekazania próbek tj. wykonania badań. Stąd nie można mówić, iż podmiot przeprowadzający badania nabył prawo do rozporządzania produktami w charakterze zbliżonym do właściciela. Rola podmiotu związana z omawianym przekazaniem ogranicza się tylko i wyłącznie do wykonania badań na powierzonych towarach i nie ma on pozostawionej swobody co do dysponowania tymi produktami. Podmiot otrzymujący do badań próbkę danego produktu nie może nią dysponować w dowolny sposób (w szczególności nie może jej sprzedać, ani wykorzystać na zaspokojenie własnych potrzeb). Podmiotem faktycznie rozporządzającym daną próbką jak właściciel jest jedynie Spółka, która dostarczając ją podmiotowi badawczemu nie przenosi na ten podmiot owego prawa do rozporządzania. W związku z powyższym, przekazanie przedmiotowych próbek nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu, ponieważ nie wypełnia definicji dostawy towarów, określonej w art. 7 ustawy o VAT, ani też nie stanowi nieodpłatnego przekazania towarów określonego w art. 7 ust. 2 ww. ustawy.

Rozstrzygając kwestię kwalifikacji prawno-podatkowej czynności przekazania próbek do badań, należy wziąć pod uwagę także założenia konstrukcyjne podatku od towarów i usług. U podstaw podatku od towarów i usług leży obciążenie tym podatkiem konsumpcji, co jest realizowane poprzez doliczanie go do ceny nabywanych przez konsumentów dóbr i przerzucanie na nabywców (konsumentów) jego ciężaru. Będące natomiast przedmiotem niniejszego wniosku przekazanie towarów, realizowane w celu wykonania badań – nie ma charakteru konsumpcyjnego, gdyż próbki tych towarów w żaden sposób nie służą zaspokojeniu potrzeb podmiotu wykonującego zlecone badania. Przyjęte przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 listopada 2017 r., znak: 0115-KDIT1-2.4012.678.2017.1.AGW.

W tym miejscu Spółka chce podkreślić, że próbki przekazywane na rzecz podmiotów wymienionych w niniejszym wniosku, tj. … oraz instytuty badawcze i laboratoria, nie spełniają definicji próbki określonej w art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, gdyż ich przekazanie nie ma na celu promocji sprzedaży tych produktów. Jednocześnie Spółka stoi na stanowisku, iż próbki przekazywane na rzecz klientów zewnętrznych, którzy dokonują oceny parametrów jakościowych próbek poprzez badania laboratoryjne, wypełniają ww. definicję próbki, bowiem celem takiego przekazania nie jest obdarowanie kontrahenta poprzez przekazanie mu towaru konsumpcyjnego, lecz wyłącznie umożliwienie mu zapoznania się z właściwościami produktu oraz jego użytecznością w konkretnych warunkach, w których taki produkt ma być używany. Kontrahent dokonując badań i testów laboratoryjnych ma możliwość sprawdzenia, czy przekazywany produkt posiada pożądane przez niego cechy. Zamiarem Spółki towarzyszącym wydaniu próbek jest w każdym przypadku zachęcenie kontrahenta do złożenia zamówienia na dużo większą partię oferowanych przez Spółkę produktów. Tym samym promocyjny cel przekazania próbek (polegający na umożliwieniu klientom oceny cech, funkcjonalności i zastosowań produktów na podstawie próbek) jest więc w praktyce realizowany. W związku z tym należy uznać, że próbki te wypełniają przesłankę, o której mowa w art. 7 ust. 7 ustawy o VAT.

W wyroku z dnia 30 września 2010 r., sygn. C-581/08 w sprawie EMI Group Ud v. The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs, Trybunał Sprawiedliwości UE zdefiniował próbkę jako „egzemplarz okazowy produktu, mający na celu promocję jego sprzedaży i pozwalający na ocenę jego cech i właściwości bez wykorzystania końcowego innego niż nieodłącznie powiązane z takimi działaniami promocyjnymi. Prawo krajowe nie może ograniczyć tego pojęcia w sposób ogólny jedynie do egzemplarzy okazowych mających postać inną niż przeznaczona do sprzedaży lub jedynie do pierwszego z serii jednakowych egzemplarzy okazowych przekazywanych przez podatnika na rzecz tego samego odbiorcy bez uwzględnienia charakteru przedstawianego produktu oraz okoliczności gospodarczych właściwych dla każdej czynności przekazania egzemplarzy okazowych”.

Jak podkreślił Trybunał, cel ustanowienia tego wyjątku polega na odzwierciedleniu rzeczywistości gospodarczej, w której przekazywanie próbek określonego produktu ma na celu jego promocję, pozwalając równocześnie na dokonanie oceny jego jakości oraz ustalenie, czy wykazuje on właściwości poszukiwane przez potencjalnego lub rzeczywistego nabywcę. Ponadto w celu umożliwienia oceny towarów przekazywanych jako „próbek” niezbędne jest, by miały wszystkie cechy charakterystyczne przedstawionego produktu w jego końcowej postaci.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ww. przepisu wynika, że czynny podatnik VAT ma prawo odliczyć podatek VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem podstawowym warunkiem, który ustawodawca stawia, aby podatnik mógł odliczyć VAT należny jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Ustawodawca nie wskazuje w jakim stopniu usługi i towary muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, zatem związek ten może być pośredni lub bezpośredni.

Należy jednak zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku VAT nie przysługuje odnośnie towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, a zatem czynności zwolnionych lub niepodlegających podatkowi VAT.

Jednocześnie art. 88 ustawy o VAT stanowi w jakich przypadkach podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT. W konsekwencji podatnik może odliczyć podatek VAT jeśli nie spełnia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT i jednocześnie spełnia przesłanki pozytywne z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Związek bezpośredni oznacza, że nabywane towary lub usługi bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi i mają wpływ na obroty podatnika. Natomiast w przypadku związku pośredniego, nabyte towary lub usługi nie mają bezpośredniego przełożenia na obroty podatnika, ale ich ponoszenie pośrednio wpływa na obrót czynnościami opodatkowanymi. Podatnik może więc odliczyć VAT naliczony z towarów lub usług, jeżeli istnieje pośredni związek dokonanych wydatków z czynnościami opodatkowanymi. W tym przedmiocie wypowiadał się Trybunał Sprawiedliwości, który w wyroku z dnia 26 maja 2005 r. Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz (sygn. C-465/03), wskazał że przepisy Dyrektywy przyznają prawo do odliczenia całego podatku od wartości dodanej obciążającego wydatki poniesione przez podatnika w związku z różnymi świadczeniami wykonanymi na jego rzecz w ramach emisji akcji, o ile wszystkie czynności dokonane przez tego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej są opodatkowane. Trybunał podkreślił, że koszty uzyskanych świadczeń stanowią bowiem część kosztów ogólnych danej spółki, a w konsekwencji stanowią element cenotwórczy jej towarów, ponieważ świadczenia takie pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z działalnością gospodarczą podatnika.

Powyższe należy także odnieść do czynności nieodpłatnego przekazania próbek, ponieważ ich przekazanie służy działalności gospodarczej podatnika poprzez przykładowo zwiększenie sprzedaży. Zatem Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT od faktur dokumentujących nabycie próbek, ponieważ ich nieodpłatne przekazanie ma na celu zapoznanie klienta z towarem Wnioskodawcy i docelowo zwiększenie sprzedaży, a więc pośrednio wpływa na czynności opodatkowane.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w następujących interpretacjach:

-Interpretacja indywidualna z dnia 28 kwietnia 2023 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB3-2.4012.135.2023.4.SR,

-Interpretacja indywidualna z dnia 26 lutego 2024 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB3-1.4012.944.2023.2.MSO.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto informuję, że obecny publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług to: t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.