Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.175.2026.2.AKU
Zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie dotyczy podatników, którzy nie mogą udokumentować nieprzebywania na terytorium Polski przez wskazane okresy poprzez brak certyfikatu rezydencji lub innych dowodów rezydencji podatkowej za granicą.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 8 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 16 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest pan osobą fizyczną posiadającą obywatelstwo polskie.
W okresie od 2019 r. do 2025 r. przebywał Pan poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu kontynuowania studiów i pracy zarobkowej:
2019–2023 – Wielka Brytania
- podjęcie i kontynuacja studiów;
- brak dochodów w okresie od stycznia do czerwca 2023 r.;
2023 r. (od sierpnia do grudnia) – Czechy
- podjęcie pracy na podstawie umowy o pracę;
2024 r. – Czechy
- kontynuacja zatrudnienia na umowę o pracę;
2025 r. – Belgia
- zatrudnienie na umowę o pracę.
Prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce do końca 2022 r. Działalność została zawieszona od 1 lutego 2023 r. i w tym okresie nie generowała żadnych przychodów (PIT-36 za 2023 r. wykazał 0 zł przychodu). Ostateczne zamknięcie działalności nastąpiło 12 stycznia 2026 r.
Powrócił Pan na stałe do Polski w dniu 21 stycznia 2026 r. Od tego momentu posiada Pan miejsce zamieszkania na terytorium RP oraz centrum swoich interesów życiowych. Od dnia powrotu podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nie korzystał Pan wcześniej z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.
Celem wniosku jest ustalenie, czy w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi na powrót w świetle art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, biorąc pod uwagę pełne lata podatkowe 2023–2025 spędzone poza terytorium RP oraz fakt, że w tym czasie działalność gospodarcza była zawieszona i nie generowała dochodów.
Uzupełnienie stanu faktycznego
W okresie trzech lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok powrotu do Polski (tj. lata 2023, 2024, 2025) oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do 20 stycznia 2026 r. Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych kształtowało się następująco.
Rok 2023
Od 1 stycznia do ok. 26 maja 2023 r. – Wielka Brytania (…). Kontynuował Pan studia na …. Posiadał wynajęte mieszkanie na podstawie umowy najmu (tenancy agreement), której termin wygasł w dniu 26 maja 2023 r. Miał Pan urządzone stałe ognisko domowe w …. W tym okresie nie uzyskiwał Pan żadnych dochodów.
Od ok. 27 maja do ok. 13 sierpnia 2023 r. – okres przejściowy. Po zakończeniu umowy najmu w UK, przebywał Pan częściowo w Polsce (w domu rodzinnym rodziców w …) oraz częściowo w Wielkiej Brytanii (w lipcu 2023 r. wrócił Pan na tydzień do … w celu uczestnictwa w ceremonii wręczenia dyplomów – 21 lipca 2023 r.) a także w Szwajcarii (urlop między 3 a 6 sierpnia 2023 r.). Pobyt ten miał charakter wyłącznie tranzytowy i przejściowy. Nie podejmował Pan w Polsce żadnej aktywności zarobkowej, nie posiadał własnego mieszkania ani wynajętego lokalu w Polsce. Przygotowywał się Pan do wyjazdu do Czech, gdzie Pana umowa o pracę z … została podpisana wcześniej. Pana centrum interesów życiowych nie znajdowało się w tym okresie w Polsce – był to jedynie krótki pobyt w oczekiwaniu na rozpoczęcie pracy za granicą. Chce Pan podkreślić, że doradca podatkowy Pana pracodawcy – … – w piśmie z dnia 8 marca 2024 r. wskazał, iż w okresie od 1 stycznia do 14 sierpnia 2023 r. został Pan zakwalifikowany jako polski rezydent podatkowy. Jednakże ta kwalifikacja miała charakter ostrożnościowy (konserwatywny), dokonany na potrzeby compliance podatkowego pracodawcy. Sam … jednocześnie potwierdził, że w tym okresie nie osiągnął Pan żadnego dochodu ze źródeł polskich ani zagranicznych (0 zł przychodu) oraz, że nie ma Pan obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce za 2023 r. Fakt ten jednoznacznie potwierdza, że Pana centrum interesów gospodarczych nie znajdowało się w Polsce – przebywał Pan za granicą (UK), a krótki pobyt tranzytowy w Polsce nie wiązał się z jakąkolwiek aktywnością ekonomiczną. Ocena Deloitte nie stanowi wiążącej decyzji administracyjnej i nie przesądza o rezydencji podatkowej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT.
Od 14 sierpnia do 31 grudnia 2023 r. – Republika Czeska (…). Przeprowadził się Pan do … i rozpoczął pracę na podstawie umowy o pracę w …. Wynajmował Pan mieszkanie w … (adres: …, ….). Posiadał urządzone stałe ognisko domowe w Czechach. Został Pan uznany za czeskiego rezydenta podatkowego od dnia 15 sierpnia 2023 r. przez czeską administrację podatkową, co potwierdza złożone zeznanie podatkowe za 2023 r. przygotowane przez ….
Rok 2024
Od 1 stycznia do 31 grudnia 2024 r. – Republika Czeska (…). Kontynuował Pan zatrudnienie w ... Był Pan czeskim rezydentem podatkowym przez cały 2024 r., co potwierdza zeznanie podatkowe przygotowane przez ... Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Czechach.
Rok 2025
Od 1 do 19 stycznia 2025 r. przebywał Pan jeszcze w Czechach, kończąc formalności przed wyjazdem do Belgii. Od 20 stycznia do 31 grudnia 2025 r. – Belgia (…). Na podstawie Global Assignment Letter z dnia 19 lutego 2024 r. (podpisanego 28 sierpnia 2024 r.) został Pan oddelegowany przez … do spółki … w …, Belgia, na okres 12 miesięcy (od 20 stycznia 2025 r. do 31 stycznia 2026 r ). Mieszkał i pracował Pan w Belgii. Posiadał Pan wynajęte mieszkanie w Belgii opłacane przez pracodawcę. Dokumenty podatkowe za 2025 r. są w trakcie przygotowania przez ….
Rok 2026 (do dnia powrotu)
Od 1 do 20 stycznia 2026 r. – Belgia. Kontynuował Pan pracę w Belgii w ramach oddelegowania (Global Assignment trwał formalnie do 31 stycznia 2026 r.). W dniu 21 stycznia 2026 r. powrócił Pan na stałe do Polski.
Jak szczegółowo opisano powyżej, Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w tym okresie kształtowało się następująco:
1 stycznia – 26 maja 2023 r.: Wielka Brytania (…);
27 maja – 13 sierpnia 2023 r.: okres przejściowy, pobyt tranzytowy głównie w Polsce (brak stałego ogniska domowego, brak dochodów, dwa wyjazdy - do Wielkiej Brytanii oraz Szwajcarii w między czasie);
14 sierpnia – 31 grudnia 2023 r.: Republika Czeska (…);
1 stycznia – 31 grudnia 2024 r.: Republika Czeska (…);
1 – ok. 19 stycznia 2025 r.: Republika Czeska (kończenie formalności);
ok. 20 stycznia 2025 r. – 20 stycznia 2026 r.: Belgia (…).
W każdym z wymienionych państw był Pan traktowany jako rezydent podatkowy.
Wielka Brytania (2019 r.—maj 2023 r.) Przebywał Pan na terytorium UK jako student, posiadał stałe ognisko domowe (wynajem). Nie składał Pan zeznań podatkowych w UK, gdyż nie osiągał dochodów podlegających opodatkowaniu.
Republika Czeska (sierpień 2023 r.–styczeń 2025 r.) Był Pan oficjalnie traktowany jako czeski rezydent podatkowy, co potwierdza treść zeznań podatkowych za lata 2023 i 2024 przygotowanych przez …. z siedzibą w …. W piśmie z dnia 8 marca 2024 r. dotyczącym 2023 r. …. potwierdza, że od 15 sierpnia 2023 r. był Pan czeskim rezydentem podatkowym. W piśmie z 2024 r. … potwierdza pełną rezydencję czeską za rok 2024.
Belgia (styczeń 2025–styczeń 2026) Przebywał Pan w Belgii na podstawie oddelegowania z …. Dokumenty podatkowe za 2025 r. są w przygotowaniu. Pracodawca objął Pana polityką Tax Egualization, co oznacza, że wszelkie zobowiązania podatkowe w Belgii i kraju macierzystym były obsługiwane przez ….
Certyfikaty rezydencji i inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania poza Polską.
Posiada Pan następujące dowody dokumentujące Pana miejsce zamieszkania poza Polską:
Dyplom …– potwierdzający studia w UK zakończone 3 lipca 2023 r. (ceremonia 21 lipca 2023 r).
Czeskie zeznanie podatkowe za 2023 r. (Priznani k dani z prijmu fyzickych osob) -przygotowane przez …., potwierdzające czeską rezydencję podatkową od 15 sierpnia 2023 r., dochód z zatrudnienia CZK 275 723 oraz zwrot podatku CZK 18 035.
Czeskie zeznanie podatkowe za 2024 r. – przygotowane przez ..., potwierdzające pełną czeską rezydencję podatkową w 2024 r., dochód z zatrudnienia CZK 958 208 oraz zwrot podatku CZK 7 130.
Pismo … z 8 marca 2024 r. – potwierdzające brak obowiązku podatkowego w Polsce za 2023 r.
Pismo … z 21 marca 2025 r. – potwierdzające status polskiego nierezydenta podatkowego w 2024 r. oraz brak obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce za 2024 r.
…. Global Assignment Letter z 19 lutego 2024 r. – potwierdzający oddelegowanie do Belgii (…) od 20 stycznia 2025 r. do 31 stycznia 2026 r., z wynagrodzeniem bazowym CZK 700 320 rocznie.
Dokumenty podatkowe za 2025 r. (Belgia) – są w trakcie przygotowania przez … i zostaną dosłane po ich otrzymaniu.
Odnośnie dwumiesięcznego okresu pobytu w Polsce w 2023 r. (ok. 27 maja–13 sierpnia), dokumenty wymienione powyżej (w szczególności dyplom ukończenia uczelni oraz czeska umowa o pracę rozpoczynająca się w sierpniu 2023 r.) potwierdzają, że Pana stałe ognisko domowe w tym okresie nie znajdowało się w Polsce. Pobyt w Polsce miał charakter przejściowy – przebywał Pan w domu rodzinnym rodziców, nie posiadał własnego lokalu, nie prowadził żadnej aktywności zarobkowej. Pana centrum interesów osobistych znajdowało się w UK (zakończenie studiów, ceremonia wręczenia dyplomów), a centrum interesów gospodarczych przenosiło się z UK do Czech (podpisana umowa o pracę).
W żadnym z lat 2023, 2024, 2025, ani w okresie od 1 do 20 stycznia 2026 r. nie przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Szacunkowa liczba dni pobytu w Polsce przedstawia się następująco:
2023 r.: ok. 60 – 70 dni (okres przejściowy maj-sierpień, z tygodniową przerwą na pobyt w UK w lipcu);
2024 r.: 10 dni (okres świąteczny);
2025 r.: 10 dni (okres świąteczny);
2026 r. (do 20 stycznia): 0 dni (przebywał Pan w Belgii).
W latach 2023–2025 oraz do dnia powrotu do Polski Pana powiązania osobiste kształtowały się następująco.
Jest Pan osobą stanu wolnego (kawaler), nie ma dzieci, nie ma partnerki. Wyjechał Pan z Polski w 2019 r. w wieku 19 lat, samodzielnie, w celu podjęcia studiów w Wielkiej Brytanii.
W Wielkiej Brytanii (lata 2019–2023) zbudował Pan szerokie kręgi towarzyskie wśród współstudentów i współpracowników. Pana życie towarzyskie i społeczne koncentrowało się w … – uczestniczył Pan w życiu studenckim, wydarzeniach uniwersyteckich.
W Czechach (lata 2023–2024) nawiązał Pan nowe kontakty towarzyskie wśród współpracowników w … oraz osób z kręgu towarzyskiego w Pradze.
W Belgii (2025 r.) uczestniczył Pan w życiu społecznym w ramach środowiska pracy w … w ….
Pana rodzice mieszkają w Polsce (…), jednak nie prowadzą z Panem wspólnego gospodarstwa domowego i nie byli na Pana utrzymaniu. Nie prowadził Pan w Polsce żadnej aktywności społecznej, politycznej, sportowej ani kulturalnej w latach 2023–2025.
Podsumowując, w każdym z okresów Pana ściślejsze powiązania osobiste znajdowały się w kraju, w którym aktualnie Pan mieszkał i pracował: UK (do maja 2023 r.), Czechy (sierpień 2023 r. – styczeń 2025 r.), Belgia (styczeń 2025 r.–styczeń 2026 r.).
Pana rodzice zamieszkiwali w Polsce w całym okresie 2023–2026. Jednakże nie pozostawali oni na Pana utrzymaniu. Są osobami samodzielnymi finansowo. Nie ma Pan żony/partnerki ani dzieci.
W 2019 r. wyjechał Pan z Polski w celu podjęcia studiów wyższych na … (Wielka Brytania). Wyjechał Pan samodzielnie, bez rodziny. Pana zamiarem było zdobycie wykształcenia za granicą i budowanie kariery zawodowej poza Polską. Po ukończeniu studiów w 2023 r. podjął Pan pracę w … w Czechach, a następnie w Belgii. Nie planował Pan powrotu do Polski, aż do momentu zakończenia oddelegowania w Belgii, w styczniu 2026 r., kiedy zdecydował się Pan wrócić na stałe do Rzeczypospolitej Polskiej.
Powiązania z Polską (lata 2023–2025)
Jednoosobowa działalność gospodarcza (…, NIP: …) – zawieszona od 1 lutego 2023 r. Działalność nie generowała żadnych przychodów od momentu zawieszenia. PIT-36 za 2023 r. wykazał 0 zł przychodu. Działalność została ostatecznie zamknięta 12 stycznia 2026 r. (wykreślenie z CEIDG), tj. przed datą powrotu na stałe do Polski.
Konto bankowe w polskim banku – posiadane od 17 roku życia (założone jeszcze w liceum, przed wyjazdem za granicę). Konto nie było wykorzystywane do bieżącej działalności za granicą.
Brak nieruchomości w Polsce (nie posiada Pan własnego mieszkania ani domu).
Brak kredytów w Polsce.
Brak ubezpieczeń majątkowych lub na życie w Polsce.
Polski numer telefonu komórkowego – utrzymywany głównie do kontaktu z rodziną.
Powiązania z innymi państwami:
Wielka Brytania: kredyt studencki (student loan) zaciągnięty w związku ze studiami na … – zobowiązanie nadal aktywne.
Republika Czeska: konto bankowe (…., nr ../…) – używane do otrzymywania wynagrodzenia i zwrotów podatkowych; umowa o pracę z …; wynajmowane mieszkanie w ….
Belgia: wynagrodzenie wypłacane za pośrednictwem .... czeskiego (z dodatkami belgijskimi); mieszkanie w …. zapewnione przez pracodawcę; ubezpieczenie zdrowotne w ramach oddelegowania.
.... : konto używane w UK i Belgii do bieżących wydatków.
Podsumowując, Pana powiązania gospodarcze z Polską w latach 2023–2025 miały charakter marginalny i historyczny (konto bankowe z liceum, zawieszona działalność bez przychodów). Zasadnicze powiązania gospodarcze – źródła dochodów, konta aktywnie używane, umowy najmu, ubezpieczenia – znajdowały się w państwach, w których Pan mieszkał i pracował.
Działalność gospodarcza (…, NIP: …, REGON: …) była zawieszona nieprzerwanie od dnia 1 lutego 2023 r. do dnia jej wykreślenia z CEIDG, tj. do 12 stycznia 2026 r. (ostatni dzień prowadzenia działalności: 1 stycznia 2026 r. zgodnie z wnioskiem CEIDG-1). W okresie zawieszenia działalność nie generowała żadnych przychodów.
W latach 2024–2025 oraz w okresie od 1 do 20 stycznia 2026 r. nie uzyskiwał Pan żadnych przychodów z prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej. Działalność była zawieszona i nie generowała jakichkolwiek przychodów.
W latach 2023–2025 oraz do dnia powrotu do Polski nie prowadził Pan aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej ani obywatelskiej na terytorium Polski. Nie był członkiem żadnych organizacji ani klubów w Polsce.
Prowadził Pan aktywność społeczną i towarzyską w krajach, w których mieszkał: w Wielkiej Brytanii (do maja 2023 r.) – życie studenckie; w Czechach (lata 2023–2024) – życie towarzyskie wśród współpracowników; w Belgii (2025 r.) – życie społeczne w miejscu oddelegowania.
W poszczególnych okresach zazwyczaj przebywał Pan:
2023 r.: Wielka Brytania (styczeń-maj), Polska – tranzytowo (czerwiec-sierpień), Republika Czeska (sierpień-grudzień);
2024 r.: Republika Czeska przez cały rok;
2025 r.: Belgia przez cały rok (od 20 stycznia);
2026 r. (do powrotu): Belgia (1–20 stycznia).
W każdym z tych okresów zdecydowana większość Pana dni pobytu przypadała na kraj, w którym Pan mieszkał i pracował – poza terytorium Polski.
Po powrocie do Polski w dniu 21 stycznia 2026 r. przeprowadził się Pan do …, gdzie wynajmuje mieszkanie na podstawie umowy najmu. Planuje Pan osiedlić się na stałe w … i w przyszłym roku zaciągnąć kredyt hipoteczny na zakup własnego mieszkania. Posiada Pan umowę o pracę w Polsce.
Od dnia powrotu do Polski (21 stycznia 2026 r.) zarządza Pan swoim majątkiem wyłącznie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (z …).
Od dnia powrotu do Polski (styczeń 2026 r.) prowadzi Pan aktywność społeczną i zawodową wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Osiedlił się Pan w …, pracuje na podstawie umowy o pracę i buduje tu centrum swoich interesów życiowych.
Zakłada Pan, że suma Pana przychodów może przekroczyć kwotę 85 528 zł w którymkolwiek z lat podatkowych, w których zamierza skorzystać z ulgi na powrót. Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, ma zastosowanie do przychodów nieprzekraczających w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
Chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, w następujących latach podatkowych: 2026, 2027, 2028 oraz 2029 (tj. przez cztery kolejne lata podatkowe, licząc od roku powrotu do Polski).
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji, gdy w ostatnich trzech latach podatkowych przed powrotem na stałe do Polski (2023-2025) Wnioskodawca przebywał głównie poza terytorium RP, przy czym w 2023 r. wystąpił krótki, dwumiesięczny pobyt w Polsce bez uzyskiwania dochodów, a w pozostałym okresie pozostawał poza Polską i uzyskiwał dochody z pracy najemnej w Czechach oraz Belgii?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przez ostatnie trzy lata podatkowe przed powrotem na stałe do Polski (2023-2025) przebywał Pan głównie poza terytorium RP, a pobyt w Polsce w 2023 r. miał charakter krótkotrwały (ok. 2 miesięcy) i nie wiązał się z osiąganiem przychodów.
Po powrocie na stałe do Polski przeniósł Pan centrum interesów życiowych na terytorium RP oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
W związku z powyższym, Pana zdaniem, przysługuje Mu prawo do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, w granicach określonych w art. 21 ust. 43-45 tej ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592), wolne od podatku dochodowego są:
Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
-w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3)podatnik:
a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b)miał miejsce zamieszkania:
-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan być uznany za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Z treści wniosku wynika, że w 2019 r. podjął Pan studia w Wielkiej Brytanii. W 2023 r. – od 1 stycznia do ok. 26 maja – przebywał Pan w Wielkiej Brytanii. Posiadał wynajęte mieszkanie na podstawie umowy najmu, której termin wygasł w dniu 26 maja 2023 r. Miał Pan urządzone stałe ognisko domowe w …. W tym okresie nie uzyskiwał Pan żadnych dochodów. Od ok. 27 maja do ok. 13 sierpnia 2023 r. przebywał Pan częściowo w Polsce (w domu rodzinnym rodziców) oraz częściowo w Wielkiej Brytanii, a także w Szwajcarii (urlop między 3 a 6 sierpnia 2023 r.). Pobyt ten miał charakter wyłącznie tranzytowy i przejściowy. Nie podejmował Pan w Polsce żadnej aktywności zarobkowej, nie posiadał własnego mieszkania ani wynajętego lokalu w Polsce. Przygotowywał się Pan do wyjazdu do Czech, gdzie Pana umowa o pracę została podpisana wcześniej. Pana centrum interesów życiowych nie znajdowało się w tym okresie w Polsce – był to jedynie krótki pobyt w oczekiwaniu na rozpoczęcie pracy za granicą. Od 14 sierpnia do 31 grudnia 2023 r. przebywał Pan w Czechach. Przeprowadził się Pan do … i rozpoczął pracę na podstawie umowy o pracę. Wynajmował Pan mieszkanie w …. Posiadał urządzone stałe ognisko domowe w Czechach. Został Pan uznany za czeskiego rezydenta podatkowego od dnia 15 sierpnia 2023 r. przez czeską administrację podatkową, co potwierdza złożone zeznanie podatkowe za 2023 r. Od 1 stycznia do 31 grudnia 2024 r. przebywał Pan nadal w Czechach i kontynuował zatrudnienie. Był Pan czeskim rezydentem podatkowym przez cały 2024 r., co potwierdza zeznanie podatkowe. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Czechach. Od 1 do 19 stycznia 2025 r. przebywał Pan jeszcze w Czechach, kończąc formalności przed wyjazdem do Belgii. Następnie, został Pan oddelegowany do pracy w Belgii, na okres 12 miesięcy (od 20 stycznia 2025 r. do 31 stycznia 2026 r ). Mieszkał i pracował Pan w Belgii. Posiadał Pan wynajęte mieszkanie w Belgii opłacane przez pracodawcę. Od 1 do 20 stycznia 2026 r. kontynuował Pan pracę w Belgii w ramach oddelegowania. W dniu 21 stycznia 2026 r. powrócił Pan na stałe do Polski.
W każdym z wymienionych państw był Pan traktowany jako rezydent podatkowy.
W poszczególnych okresach zazwyczaj przebywał Pan:
- 2023 r.: Wielka Brytania (styczeń-maj), Polska – tranzytowo (czerwiec-sierpień), Republika Czeska (sierpień-grudzień);
- 2024 r.: Republika Czeska przez cały rok;
- 2025 r.: Belgia przez cały rok (od 20 stycznia);
- 2026 r. (do powrotu): Belgia (1–20 stycznia).
W każdym z tych okresów zdecydowana większość Pana dni pobytu przypadała na kraj, w którym Pan mieszkał i pracował – poza terytorium Polski.
Powrócił Pan na stałe do Polski w dniu 21 stycznia 2026 r., gdzie wynajmuje mieszkanie na podstawie umowy najmu. Planuje Pan osiedlić się na stałe w … i w przyszłym roku zaciągnąć kredyt hipoteczny na zakup własnego mieszkania. Posiada Pan umowę o pracę w Polsce. Od dnia powrotu do Polski (21 stycznia 2026 r.) zarządza Pan swoim majątkiem wyłącznie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (z …). Od dnia powrotu do Polski (styczeń 2026 r.) prowadzi Pan aktywność społeczną i zawodową wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Od tego momentu posiada Pan miejsce zamieszkania na terytorium RP oraz przeniósł centrum swoich interesów życiowych. Od dnia powrotu podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Oznacza to, że warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.
Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski (nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce) w okresie:
- trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok powrotu,
- od początku 2026 r. do dnia 21 stycznia 2026 r., kiedy to na stałe przeniósł się Pan do Polski.
W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym powrócił Pan na stałe do Polski (tj. w latach 2023–2025) oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do 21 stycznia 2026 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych kolejno w Wielkiej Brytanii, Czechach i Belgii. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w tym okresie poza Polską. W każdym z wymienionych państw był Pan traktowany jako rezydent podatkowy. Od ok. 27 maja do ok. 13 sierpnia 2023 r. przebywał Pan częściowo w Polsce (w domu rodzinnym rodziców) oraz częściowo w Wielkiej Brytanii, a także w Szwajcarii (urlop między 3 a 6 sierpnia 2023 r.). Pobyt ten miał charakter wyłącznie tranzytowy i przejściowy. Nie podejmował Pan w Polsce żadnej aktywności zarobkowej, nie posiadał własnego mieszkania ani wynajętego lokalu w Polsce. Przygotowywał się Pan do wyjazdu do Czech, gdzie Pana umowa o pracę została podpisana wcześniej. Pana centrum interesów życiowych nie znajdowało się w tym okresie w Polsce – był to jedynie krótki pobyt w oczekiwaniu na rozpoczęcie pracy za granicą.
Okoliczności te powodują, że Pana rezydencja podatkowa pozostawała poza Polską również w tym okresie przejściowym, zgodnie z kryteriami określonymi w Komentarzu do Modelowej Konwencji OECD. Nie przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w żadnym z lat 2023–2025 ani w 2026 r. do dnia powrotu do Polski.
Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pan spełnił, bowiem jak Pan wskazał w opisie sprawy posiada Pan obywatelstwo polskie.
Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest, stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
W Pana sytuacji okresem niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest okres obejmujący lata 2023, 2024, 2025 oraz okres od 1 stycznia 2026 r. do momentu powrotu do Polski.
Wyjaśnił Pan, że w okresie od ok. 27 maja do ok. 13 sierpnia 2023 r., w tzw. okresie przejściowym, przebywał Pan częściowo w Polsce oraz częściowo w Wielkiej Brytanii (w lipcu 2023 r. wrócił Pan na tydzień do … w celu uczestnictwa w ceremonii wręczenia dyplomów – 21 lipca 2023 r.), a także w Szwajcarii (urlop między 3 a 6 sierpnia 2023 r.). Pobyt ten miał charakter wyłącznie tranzytowy i przejściowy. Nie podejmował Pan w Polsce żadnej aktywności zarobkowej, nie posiadał własnego mieszkania ani wynajętego lokalu w Polsce. Przygotowywał się Pan do wyjazdu do Czech, gdzie Pana umowa o pracę została podpisana wcześniej. Pana centrum interesów życiowych nie znajdowało się w tym okresie w Polsce – był to jedynie krótki pobyt w oczekiwaniu na rozpoczęcie pracy za granicą.
Jednakże w przedstawionym przez Pana opisie sprawy nie zostały wskazane dokumenty, które potwierdzałyby, że w całym okresie od ok. 27 maja do ok. 13 sierpnia 2023 r., Pana miejsce zamieszkania znajdowało się poza granicami Polski. Dokumenty, które Pan wymienił potwierdzają jedynie, że przez część 2023 roku przebywał Pan w Wielkiej Brytanii (do 3 lipca 2023 r. – zakończenie studiów), a przez część roku 2023 – w Czechach (od 15 sierpnia 2023 r.). Natomiast nie wskazał Pan dokumentów, które potwierdzałyby Pana miejsce zamieszkania poza Polską w okresie od 4 lipca 2023 r. do 14 sierpnia 2023 r.
Skoro zatem, nie posiada Pan certyfikatu rezydencji, ani nie wskazał Pan innych dowodów dokumentujących Pana miejsce zamieszkania do celów podatkowych w okresie od 4 lipca do 13 sierpnia 2023 r. poza terytorium Polski, to uznać należy, że nie przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy. Skorzystanie ze zwolnienia jest warunkowane m.in.posiadaniem certyfikatu rezydencji lub innego dowodu dokumentującego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Oznacza to, że niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie spełnia Pan bowiem warunków niezbędnych do jej zastosowania.
Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
