Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111KDIB3-2.4012.208.2026.2.DK
Sprzedaż przez osoby fizyczne niezabudowanej działki, niewykorzystywanej w działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli nie wykazano działań o charakterze handlowym wykraczających poza zwykłe wykonywanie prawa własności. Brak profesjonalnych działań handlowych wyklucza status podatnika VAT.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek wspólny z 9 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 kwietnia 2026 r. (wpływ 15 kwietnia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:
1)Zainteresowana będąca stroną postępowania:
(…)
2)Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
(…)
Opis zdarzenia przyszłego
Nieruchomość niezabudowana Kw nr (...)położona na terenie (...), składająca się z działki nr A o powierzchni (...) ha jako nieużytki. Współwłasność przedmiotowej nieruchomości jest następująca: 1/2 – (...), 1/2 – (...).
Nabycie nastąpiło w dniu (...) 2011 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...) umowy darowizny i ustanowienia służebności osobistej oraz w dniu (...) 2012 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...) oświadczeniu o zrzeczeniu się służebności osobistej i umowy darowizny.
Zgodnie z wydanym w dniu (...) 2025 r. przez Prezydenta Miasta (...) zaświadczeniem o planie zagospodarowania przedmiotowych działek wynika, że działki są położone na terenach rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 oraz określonych usług, częściowo na terenach dróg publicznych dojazdowych, oraz łąk, użytków zielonych i zieleni nieurządzonej. Ponadto zgodnie z przedmiotowym zaświadczeniem nieruchomości nie znajdują się w granicach obszaru zdegradowanego oraz obszaru rewitalizacji. Przedmiotowe działki również nie są objęte zatwierdzonym uproszczonym planem urządzenia lasu dla lasów nie stanowiących własności Skarbu Państwa znajdujących się na terenie (...) na okres od 1 stycznia 2016 do 31 grudnia 2025 r. a także nie została wydana decyzja starosty, określająca zadania z zakresu gospodarki leśnej.
Przedmiotowe działki nie są zabudowane.
(...) – dochód to: wynagrodzenie członka zarządu spółki, wynajem prywatny nieruchomości między innymi KW nr (...) działka nr B, umowa o pracę oraz dywidenda w spółce z o.o., wspólnik dwóch spółek cywilnych opodatkowanie na zasadzie ryczałtu.
(...) dochód to: wynagrodzenie z tytułu powołania w spółce z o.o., wynajem prywatny nieruchomości między innymi KW nr (...) działka nr B, umowa o pracę w spółce z o.o.
Opisane wyżej działki nie są użytkowane rolniczo. Od momentu nabycia działek przez obecnych właścicieli w drodze darowizny na działkach nie były robione żadne inwestycje mające na celu podwyższenie wartości działek.
Aktualnie działki nie są wykorzystywane w żaden sposób przez nowych nabywców.
Aktualnie zamierzają Panie sprzedać działkę nr A o powierzchni (...) ha. Decyzja o sprzedaży przedmiotowych nieruchomości została podjęta przez wszystkich spadkobierców z uwagi, że ciężko było podzielić odziedziczony majątek. Jest już podpisana przedwstępna umowa sprzedaży tych działek. W umowach przedwstępnych kupujący nie są upoważnieni do dokonywania jakichkolwiek zmian w przedmiocie nieruchomości do momentu ich nabycia.
Przy poszukiwaniu klienta na zakup nieruchomości nie korzystały Panie z biura pośrednictwa nieruchomości ani żadnych ogłoszeń w internecie.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:
Przez cały okres posiadania tj. od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży ani Pani ani Pani (...)w żaden sposób nie użytkowały działki nr A. Ani Pani ani Pani (...)z ww. działki nie korzystała i nie korzysta dla swoich celów osobistych.
Działka nr A nie była i nie jest wykorzystywana przez Panią jak i przez Panią (…) w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).
Ani Pani ani Pani (...)nie były i nie są rolnikami ryczałtowymi.
Z działki nr A nie dokonywała Pani i nie dokonuje ani Pani ani Pani (...) sprzedaży płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej.
Działka nr A nigdy nie była i nie będzie do momentu sprzedaży przedmiotem najmu/dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
Nie udzieliła Pani i nie udzieli ani Pani ani Pani (...)innym podmiotom pełnomocnictwa/upoważnienia do działania w imieniu i na rzecz Pani lub Pani (...) w związku ze sprzedażą nieruchomości. Została zawarta umowa przedwstępna zakupu przedmiotowej nieruchomości. Nie były udzielane pełnomocnictwa/upoważnienia do działania w imieniu Pań w związku ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości.
Jeśli przedmiotowa działka zostanie sprzedana, być może, część środków zostanie przeznaczona na cele inwestycyjne lub cele mieszkaniowe, aktualnie nie mają Panie sprecyzowanych planów w tym zakresie.
Na pytanie: „W jaki sposób znalazła Pani i/lub Pani (...)kupca dla działki, będącej przedmiotem sprzedaży?”, odpowiedziała Pani: „W związku z faktem, że teren jest dobrze zlokalizowany był i jest nadal przedmiotem zainteresowania kupujących.”
Na pytanie: „Czy posiada Pani i Pani (...)jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży (oprócz opisanej we wniosku), jeśli tak, to ile i jakie?”, odpowiedziała Pani: „Tak, posiadamy inne nieruchomości jednak nie mamy jeszcze sprecyzowanych planów dotyczących tych nieruchomości.”
Na pytanie: „Czy dokonywała Pani i Pani (...)wcześniej sprzedaży nieruchomości (nieobjętych przedmiotowym wnioskiem)? Jeżeli tak, to proszę podać odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:
a)Jakie to były nieruchomości? Ile ich było?
b)Kiedy je Pani/Pani (...)sprzedała?
c)Czy z tytułu sprzedaży nieruchomości była Pani/Pani (...)zobowiązana zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży?”,
odpowiedziała Pani: „Były takie nieruchomości ich sprzedaż miała miejsce w latach 2019-2022 . Środki ze sprzedaży były przeznaczone na własne cele mieszkaniowe. Z tytułu ówczesnej sprzedaży nie byłyśmy zobowiązane by zarejestrować się jako czynny podatnik VAT jak również nie wykazywałyśmy podatku VAT należnego od sprzedaży.”
Pytanie (ostatecznie sformułowane pismem z 15 kwietnia 2026 r.)
Czy opisana planowana sprzedaż działek [winno być „działki” – przyp. Organu] nie będzie u Pań stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług a Pani jak również Pani (...)z tego tytułu nie będą podatnikami podatku VAT?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane pismem z 15 kwietnia 2026 r.)
Zdaniem Pani i Pani (...) planowana opisana sprzedaż działki nie będzie u Pań stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będą Panie z tego tytułu podatnikami podatku VAT.
Zatem opisana sprzedaż nie będzie podlegać pod opodatkowanie podatkiem VAT a Panie nie będą podatnikami podatku VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.
„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Z opisu sprawy wynika, że w 2011 r. na podstawie umowy darowizny i ustanowienia służebności osobistej oraz w 2012 r. na podstawie oświadczenia o zrzeczeniu się służebności osobistej i umowy darowizny nabyła Pani oraz Pani (...) udziały w niezabudowanej działce nr A.
Zamierzają Panie sprzedać ww. działkę. Została już podpisana przedwstępna umowa sprzedaży.
Od momentu nabycia działki nr A nie poczyniły Panie żadnych inwestycji mających na celu podwyższenia jej wartości. Ww. działka nie jest użytkowana rolniczo, nie była i nie jest wykorzystywana przez Panią i Panią (...) w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Nie była i nie jest Pani ani Pani (...) rolnikiem ryczałtowym. Z działki nr A nie dokonywała i nie dokonuje Pani ani Pani (...) sprzedaży płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej. Działka nr A nigdy nie była i nie będzie do momentu sprzedaży przedmiotem najmu/dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
Przy poszukiwaniu klienta na zakup nieruchomości nie korzystały Panie z biura pośrednictwa nieruchomości ani żadnych ogłoszeń w internecie.
Nie udzieliły i nie udzielą Panie innym podmiotom pełnomocnictwa/upoważnienia do działania w imieniu Pań w związku ze sprzedażą nieruchomości.
W 2019-2022 sprzedały Panie nieruchomości a uzyskane środki przeznaczyły Panie na własne cele mieszkaniowe. Z tytułu tych sprzedaży nie były Panie zobowiązane do dokonania rejestracji jako czynny podatnik VAT.
Przy tak przedstawionych okolicznościach sprawy, Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy opisana planowana sprzedaż działki nie będzie u Pani i Pani (...) stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług a Pani i Pani (...) z tego tytułu nie będą podatnikami podatku VAT.
Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie podjęła Pani i Pani (...)w odniesieniu sprzedaży przysługujących Paniom udziałów w działce nr A.
Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż przysługujących Pani i Pani (...) udziałów w działce nr A nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tymi transakcjami uznać Panią i Panią (...) za podatników tego podatku.
Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, to nie można uznać, że dokonując sprzedaży udziałów w ww. działce Pani oraz Pani (...) będą działały w charakterze handlowca, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka aktywność Pani i Pani (...), która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Pani i Pani (...) nie podjęły ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami takich jak uzbrojenie terenu, ogrodzenie działki, wytyczenie dróg wewnętrznych, wnioskowanie o wydanie dla niej decyzji o warunkach zabudowy lub zagospodarowania terenu. Od momentu nabycia działki w drodze darowizny, na działce nie były robione żadne inwestycje mające na celu podwyższenie wartości działki. Od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży ani Pani ani Pani (...) w żaden sposób nie użytkowały działki. Działka nigdy nie była i nie będzie do momentu sprzedaży przedmiotem najmu/dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Działka nie była przedmiotem działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT. Przy poszukiwaniu klienta na zakup nieruchomości nie korzystały Panie z biura pośrednictwa nieruchomości ani żadnych ogłoszeń w internecie. Nie udzieliły i nie udzielą Panie innym podmiotom pełnomocnictwa/upoważnienia do działania w imieniu Pań w związku ze sprzedażą nieruchomości.
Wszystko to oznacza, że przeznaczona do sprzedaży działka nie jest dla Pań źródłem uzyskiwania korzyści majątkowych i że nie zaangażowały Panie środków podobnych do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanym orzeczeniu w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. nie wykazały Panie aktywności w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
W przedmiotowej sprawie zatem, planowana przez Panią i Panią (...) sprzedaż przysługujących Paniom udziałów w działce nr A nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Pań w przedmiocie zbycia udziałów w ww. działce, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Dokonując sprzedaży skorzystają Panie z przysługującego Paniom prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
W konsekwencji, brak jest tu przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. sprzedaży, Pani i Pani (...)wystąpią w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
Tym samym sprzedaż przez Panią i Panią (...)przysługujących Paniom udziałów w działce nr A nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.
W konsekwencji Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Zainteresowanych będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Zainteresowanych, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
(...) (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA)).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

