Interpretacja indywidualna z dnia 11 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.154.2026.1.JZ
Wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej i kontynuowanie jej wynajmu nie podlega opodatkowaniu VAT, jeśli nieruchomość jest nadal wykorzystywana do czynności opodatkowanych, niezależnie od jej statusu jako majątku osobistego podatnika.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 2 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej i kontynuacji wynajmu ww. nieruchomości w ramach najmu prywatnego. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą (...) i jest czynnym podatnikiem podatku VAT (data rejestracji jako podatnika VAT 4 stycznia 2018 r.) u którego w całości występuje sprzedaż opodatkowana.
Wnioskodawca wraz z współmałżonką, dokonał nabycia 25 lutego 2019 roku od Gminy (...), na mocy umowy sprzedaży, określonej aktem notarialnym Repertorium A numer (...), nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę nr 1, o powierzchni 1,6256 ha, położonej w (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...), IV Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze (...).
Z zaświadczenia wydanego 6 lutego 2019 roku z upoważnienia Wójta Gminy (...), przedłożonego i przytoczonego w umowie sprzedaży Repertorium A numer (...) z 25 lutego 2019 r., wynika że działka nr 1:
1)położona jest na obszarze oznaczonym w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy (...) nr (…), Uchwałą Rady Gminy (...) nr (...) w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego we wsi (...) dla terenów zabudowy wielorodzinnej, (opublikowaną w Dz. Urz. Woj. (...) z 2012 roku, poz. (...)), symbolem U/P - 1 - teren zabudowy usługowej/obiektów produkcyjnych,
2) nie jest położona na obszarze rewitalizacji, o których mowa w art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji,
3) nie jest położona na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, o której mowa a art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji.
Z załączonego do ww. aktu notarialnego Repertorium A nr (...) z 25 lutego 2019 roku, wypisu z rejestrów gruntów i wyrysu z mapy ewidencji sporządzonego 31 lipca 2017 roku z upoważnienia Starosty Powiatu (...) wynika, że położona w (...), działka nr 1, o powierzchni 1,6256 ha, stanowi pastwiska trwałe (Pslll).
Gmina (...), w związku z dokonaną sprzedażą działki nr 1 o powierzchni 1,6256 ha, wystawiła dwie faktury (fakturę z 7 lutego 2019 r. kwota 40 650,41 zł netto oraz fakturę z 20 lutego 2019 r. kwota 662 549,59 zł netto) na łączną kwotę 703 200,00 zł netto, doliczając kwotę podatku VAT w stawce 23% co stanowiło wartość 161 736,00 zł.
Cena nabycia przedmiotowej nieruchomości wynosiła 703 200,00 zł netto plus należny podatek VAT w stawce 23 % w kwocie 161 736,00 zł, co zostało potwierdzone przez Gminą (...) w ww. fakturach VAT. Kupujący będący Wnioskodawcą, działający jako czynny podatnik podatku VAT, którego ww. nabycie wykorzystywane miało być do czynności opodatkowanych, na mocy art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżył kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur związanych z nabyciem tej nieruchomości nr 1.
Wnioskodawca, przyjął na stan środków trwałych w swojej działalności gospodarczej ww. działkę. Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę, na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, które były związane z przedmiotową nieruchomością nr 1 o powierzchni 1,6256 ha położonej w (...), były mniejsze niż 30% jej wartości początkowej.
Wnioskodawca planuje wycofać z prowadzonej działalności gospodarczej ww. działkę i ją wynajmować w ramach najmu prywatnego, dalej działając jako czynny podatnik podatku VAT.
Wnioskodawca wyjaśnia, iż działka nr 1 o powierzchni 1,6256 ha położona w (...), będzie po jej wycofaniu z prowadzonej działalności gospodarczej, wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Usługa wynajmu tej nieruchomości w ramach najmu prywatnego Wnioskodawcy będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia. Przedmiotowa działka będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z operatem szacunkowym z 20 stycznia 2025 r., sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego, wartość rynkowa ww. nieruchomości wynosi 4 788 000 zł netto.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż wycofanie nieruchomości tj. działki nr 1 o powierzchni 1,6256 ha położonej w (...) z prowadzonej działalności gospodarczej, nie będzie skutkowało opodatkowaniem podatkiem VAT, przy założeniu, iż Wnioskodawca docelowo po jej wycofaniu z działalności gospodarczej będzie ją wynajmował w ramach najmu prywatnego i będzie ona wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych w podatku VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Wynika z tego, iż opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2. wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny: Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy: Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa (Dz. U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635).
Zatem ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy).
Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania i dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym podlegają opodatkowaniu właściwą dla tej czynności stawką podatku VAT.
W świetle powołanych wyżej przepisów najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Najem nieruchomości niemieszkalnych stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W ocenie Wnioskodawcy, czynność wycofania ww. działki nr 1, o powierzchni 1,6256 ha, położonej w (...) z obecnie prowadzonej działalności gospodarczej i dalszego jej wynajmowania jako zarejestrowany czynny podatnik VAT nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w momencie jej wycofania. Wynika to z faktu, że skoro po wycofaniu nieruchomości opisanej w stanie faktycznym tj. działki nr 1, o powierzchni 1,6256 ha, położonej w (...) będzie ona wynajmowana, czyli wykorzystywana w sposób ciągły, dla celów zarobkowych do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy do tej czynności nie będzie miał zastosowanie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem nie nastąpi dostawa towaru na cele osobiste Wnioskodawcy.
W ocenie Wnioskodawcy, czynność wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Wynika to, z faktu, że składnik ten będzie nadal wykorzystywany do czynności opodatkowanych VAT, polegających na świadczeniu usług najmu.
Oddając w najem nieruchomość, nawet poza prowadzoną działalnością, podatnik nie traci statusu podatnika podatku VAT.
Podobne stanowiska Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zostały zawarte w sprawach opatrzonych sygnaturami: 0113-KDIPT1-3.4012.814.2024.1.MWJ z 5 listopada 2024 r. oraz 0112- KDIL4.4012.237.2017.1.NK z 24 sierpnia 2017 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1)przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2)wszelkie inne darowizny
− jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:
•nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
•przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
•przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.
Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.
Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku VAT, u którego w całości występuje sprzedaż opodatkowana.
25 lutego 2019 roku dokonał Pan wraz małżonką nabycia od Gminy (...), na mocy umowy sprzedaży, nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę nr 1, o powierzchni 1,6256 ha, położonej w (...).
Działając jako czynny podatnik podatku VAT, obniżył Pan kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur związanych z nabyciem tej nieruchomości. Ww. działkę przyjął Pan na stan środków trwałych w swojej działalności gospodarczej. Wydatki, które Pan poniósł na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, które były związane z przedmiotową nieruchomością nr 1 o powierzchni 1,6256 ha położonej w (...), były mniejsze niż 30% jej wartości początkowej.
Planuje Pan wycofać z prowadzonej działalności gospodarczej ww. działkę i wynajmować ją w ramach najmu prywatnego, dalej działając jako czynny podatnik podatku VAT.
Działka nr 1 o powierzchni 1,6256 ha położona w (...), będzie po jej wycofaniu z prowadzonej działalności gospodarczej, wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Pana wątpliwości dotyczą tego, czy czynność polegająca na wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, przy założeniu kontynuacji najmu wycofanej nieruchomości w ramach najmu prywatnego.
W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Jak wynika z art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:
Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej środków trwałych skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Z okoliczności sprawy wynika, że po wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego, będzie Pan nadal wynajmować nieruchomość w ramach najmu prywatnego, dalej działając jako czynny podatnik podatku VAT. Sposób wykorzystania działki nr 1 nie ulegnie zatem zmianie. Najem prywatny będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia. Nadal będzie Pan prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i posiadał status podatnika podatku od towarów i usług.
W przedmiotowej sprawie istotne jest, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot najmu stanowi w jego działalności środek trwały.
W opisanym zdarzeniu przyszłym, nieruchomość, zarówno przed jak i po jej wycofaniu z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, będzie przez Pana wykorzystywana cały czas do działalności gospodarczej, tj. wynajmu, który będzie stanowił czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zatem, w przedstawionej sytuacji wycofanie nieruchomości z prowadzonej działalności gospodarczej w celu jej wykorzystywania na potrzeby wynajmu, tj. działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż nie będzie to wycofanie na cele osobiste podatnika.
W konsekwencji, czynność przeniesienia środka trwałego z majątku Pana firmy do Pana majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji stanu prawnego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

