Interpretacja indywidualna z dnia 11 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.140.2026.3.BM

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w zakresie braku powstania przychodu z tytułu umorzenia części kapitału i odsetek;
• prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 16 marca 2026 r. (wpływ pism 18 marca 2026 r. i 23 marca 2026 r.) oraz pismami z 13 kwietnia 2026 r., 16 kwietnia 2026 r. oraz 8 maja 2025 r. - w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.Zainteresowana będąca stroną postępowania: (A.A.)

2.Zainteresowany niebędący stroną postępowania: (B.B.)

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowanie w uzupełnieniu)

Jesteście Państwo, osobami fizycznymi, pozostającymi w związku małżeńskim, mającymi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającymi w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Są Państwo stronami umowy kredytu hipotecznego oraz stronami planowanej ugody z bankiem, której skutki podatkowe są przedmiotem niniejszego wniosku.

Wniosek składany jest wspólnie przez Państwa jako współkredytobiorców, przy czym interpretacja ma dotyczyć skutków podatkowych dla każdego z Państwa odrębnie, zgodnie z zasadą indywidualnego opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwracają się Państwo z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, w odniesieniu do skutków podatkowych planowanego zawarcia ugody z bankiem dotyczącej kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe.

Wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego, gdyż na dzień jego złożenia ugoda nie została jeszcze zawarta, a opisane skutki podatkowe mogą wystąpić dopiero po jej podpisaniu i wykonaniu.

Oświadczają Państwo, że w sprawie objętej niniejszym wnioskiem:

• nie toczy się postępowanie podatkowe,
• nie jest prowadzona kontrola podatkowa,
• nie jest prowadzone postępowanie kontrolne organu kontroli celno-skarbowej, w zakresie objętym niniejszym wnioskiem.

Oświadczają Państwo ponadto, że przedstawiony opis zdarzenia przyszłego jest kompletny i zgodny ze stanem faktycznym znanym Państwu na dzień złożenia wniosku, a interpretacja ma dotyczyć wyłącznie skutków podatkowych wynikających z przepisów prawa podatkowego.

Około 2002 r. zaciągnęli Państwo pierwszy kredyt hipoteczny denominowany w CHF na zakup lokalu mieszkalnego o powierzchni ok. 50 m² w (…) przy ul. (…).

Po powiększeniu się rodziny oraz urodzeniu drugiego dziecka z niepełnosprawnością sprzedali Państwo to mieszkanie, a środki przeznaczyli na całkowitą spłatę kredytu.

W 2007 r. nabyli Państwo lokal mieszkalny w (…) przy ul. (…), finansując zakup kredytem hipotecznym w kwocie 300.000 zł z Banku (…). (umowa nr (…) z dnia 10 sierpnia 2007 r.). Kredyt ten został zabezpieczony hipoteką na zakupione mieszkanie.

W dniu 18 marca 2008 r. kredyt ten został w całości spłacony nowym kredytem hipotecznym denominowanym w CHF w kwocie ok. 309.000 zł (umowa nr (…) z dnia 13 marca 2008 r.), zabezpieczonym hipoteką na tym samym lokalu w (…).

Kredyt z 2007 i 2008 roku zostały udzielone przez podmioty, których działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym. Podmioty były uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulacyjnych.

Kredyt z 2007 roku został zaciągnięty na zakup wspomnianego mieszkania. Kredyt z 2008 roku na spłatę kredytu z 2007 roku. Kredyt z 2008 roku był kredytem mieszkaniowym - zwanym w umowie kredytowej: „(…)”.

Wyżej wymienione kredyty były w całości zaciągnięte na wydatki o których mowa w art. 21 ust 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Będąc w związku małżeńskim wspólnie zawarliście Państwo umowy kredytów i odpowiadacie Państwo za spłatę kredytów solidarnie do pełnej wysokości zgodnie z umową kredytu.

Ostatni kredyt jest obecnie przedmiotem postępowania sądowego. W pierwszej instancji zapadł wyrok korzystny dla Państwa. Jest to jedyny kredyt będący przedmiotem sporu z bankiem. Wcześniejsze kredyty zostały spłacone w całości i nie istnieją wobec nich żadne roszczenia.

Bank zaproponował Państwu zawarcie ugody dotyczącej powyższego kredytu. Kredyt objęty ugodą został przeznaczony wyłącznie na cele mieszkaniowe - zakup lokalu mieszkalnego będącego Państwa miejscem zamieszkania.

Nie korzystali Państwo dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytów mieszkaniowych dotyczących innych inwestycji.

Z projektu ugody wynika, że na dzień jej zawarcia bank ustali wysokość zadłużenia w CHF oraz po przeliczeniu na złote według średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody, z podziałem na:

• kapitał pozostały do spłaty,
• odsetki skapitalizowane,
• odsetki zapadłe niespłacone,
• odsetki od zadłużenia przeterminowanego,
• odsetki zawieszone,
• odsetki bieżące, oraz koszty i opłaty związane z umową kredytu.

Ostateczne kwoty zostaną określone bezpośrednio przed podpisaniem ugody. Ugoda zostanie zawarta w przyszłości.

Umorzenie kwoty kredytu będzie dotyczyło wszystkich współkredytobiorców czyli Państwa. Będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązań wobec banku. Przed umorzeniem kredytu dojdzie do jego przewalutowania.

Umowa kredytu nadal obowiązuje. Zapadł w stosunku do niej Wyrok Sądu [Sygn. Akt (…)] z dnia 14 lipca 2023 roku „ustala nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy nr (…) o kredyt mieszkaniowy (…) z dnia 13 marca 2008r.” Obecnie sprawa jest na etapie Sądu Apelacyjnego. Czynności w sprawie mają być podjęte w połowie 2026 roku. Pod koniec 2025 roku Bank wystąpił z propozycją ugody.

W załączonym projekcie ugody są zapisy mówiące o:

• Bank zwalnia kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy);
• Bank zwalnia kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) z tytułu kosztów i opłat;
• Bank wypłaci kredytobiorcom dodatkową kwotę pieniężną w wysokości 59 867,13 zł.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Umorzenie obejmuje wyłącznie kwotę kapitału kredytu w wysokości 278.508,99 zł oraz odsetki bieżące w wysokości 92,23 zł. Umorzenie nie obejmuje odsetek karnych, odsetek przeterminowanych ani jakichkolwiek innych opłat (prowizji, ubezpieczeń itp.), które na dzień zawarcia ugody wynosiły 0,00 zł.

Bank nie zwalnia Państwa z żadnych kosztów ani opłat, ponieważ na dzień zawarcia ugody zadłużenie z tego tytułu wynosiło 0,00 zł.

Kwota wypłacona przez bank stanowi zwrot środków wpłaconych przez Państwa tytułem spłaty rat kredytowych, które w wyniku ponownego przeliczenia kredytu - zgodnie z warunkami ugody (jak dla kredytu złotowego oprocentowanego według WIBOR + marża) - zostały uznane za nadpłatę kredytu. Wypłata ma charakter zwrotu nienależnego świadczenia/nadpłaty, a nie wynagrodzenia czy odszkodowania.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Czy kwoty uzyskane przez Państwa obejmujące:

• umorzenie części kapitału i odsetek oraz
• wypłatę dodatkowej kwoty pieniężnej,

stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Państwa zdaniem kwoty uzyskane w wyniku ugody nie stanowią przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT i nie podlegają opodatkowaniu.

Ugoda dotyczy kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe. Jej celem jest rozliczenie skutków wadliwej umowy kredytowej i przywrócenie równowagi kontraktowej stron, a nie przysporzenia majątkowego po Państwa stronie.

Rozliczenie ugodowe dotyczące kredytów frankowych:

• korygują pierwotne, wadliwe rozliczenie stron;
• nie tworzą nowego źródła dochodu;
• prowadzą do zwrotu lub skompensowania nadpłat.

W Państwa opinii umorzenie zadłużenia:

• jest elementem rozliczenia nieważnej lub wadliwej umowy;
• następuje w ramach kompleksowej ugody redukującej wzajemne rozliczenie stron,
• nie prowadzi do wzbogacenia płatnika, lecz do skorygowania wysokości zobowiązania wypłacona dodatkowa kwota pieniężna;
• pozostaje w bezpośrednim związku z wcześniejszymi spłatami rat;
• nie jest nagrodą, ani świadczeniem dodatkowym;
• jest elementem wzajemnych rozliczeń stron.

Ma więc charakter zwrotu nadpłaconych kwot, a nie nowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji nie uzyskają Państwo trwałego, definitywnego przysporzenia majątkowego, które mogłoby zostać uznane za przychód podatkowy.

Kredyt objęty ugodą był kredytem hipotecznym zaciągniętym wyłącznie na zaspokojenie Państwa własnych potrzeb mieszkaniowych co dodatkowo potwierdza, że rozliczenia nie mają charakteru działalności zarobkowej ani inwestycyjnej.

Nie korzystaliście Państwo do tej pory z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do umorzeń wierzytelności z tytułu kredytów mieszkaniowych dotyczących innych inwestycji mieszkaniowych niż opisana w niniejszym wniosku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazali Państwo, że na podstawie ugody bank umorzy Państwu zadłużenie oraz wypłaci określoną kwotę pieniężną. Powzięli Państwo wątpliwość, jakie będą dla Państwa skutki podatkowe powyższych czynności.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na spłatę zaciągniętego w 2007 r. kredytu na zakup lokalu mieszkalnego w (…) przy ul. (…).

Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w kwestii braku powstania przychodu z tytułu umorzenia części kapitału i odsetek Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:

• do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
• do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
• do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
• a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz
• w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).

Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Z zaprezentowanego przez Państwa zdarzenia przyszłego wynika, że bank zaproponował Państwu zawarcie ugody, w wyniku której umorzy Państwu część kredytu refinansowego zaciągniętego w 2008 r. Celem tego kredytu była spłata wcześniejszego kredytu mieszkaniowego.

Kredyt z 2008 r. refinansował wcześniejszy kredyt hipoteczny zaciągnięty w 2007 r. Zgodnie z ww. umową kredytu z 2007 r. kredyt przeznaczony był na zakup lokalu mieszkalnego w (…) co odpowiada art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) oraz lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oba kredyty były przeznaczone na tę samą inwestycję mieszkaniową.

Kredyty były zabezpieczone hipoteką i udzielone przez podmioty, których działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Nie korzystali Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu refinansowego zaciągniętego przez Państwa w 2008 r. - zaciągniętego na spłatę wcześniejszego kredytu mieszkaniowego, stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, w związku z tym, że kredyt refinansowy został przez Państwa zaciągnięty na spłatę wcześniejszego kredytu mieszkaniowego, do całego uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego, o którym mowa we wniosku, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Dlatego nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od uzyskanego przychodu. Z uwagi na fakt, że do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia, nie muszą Państwo go wykazywać w zeznaniu rocznym.

Państwa stanowisko w ww. zakresie jest prawidłowe.

Wypłata dodatkowej kwoty pieniężnej

Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank

Jak wynika z opisu sprawy, na podstawie ugody bank wypłaci Państwu określoną kwotę pieniężną tj. 59.867,13 zł, która stanowi zwrot nadpłaty powstałej w wyniku ponownego rozliczenia kredytu zgodnie z postanowieniami ugody. Kwota ta stanowi zwrot środków uprzednio wpłaconych przez Państwa na rzecz banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, które po dokonaniu przeliczenia zgodnie z ugodą, zostały uznane za nadpłatę kredytu. Kwota ta nie stanowi odszkodowania ani innego dodatkowego świadczenia, lecz zwrot Państwa własnych środków.

Taka operacja nie spełnia więc celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorców nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymują oni z powrotem zwrot nadpłaconych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorców neutralna podatkowo - po ich stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzymają Państwo od banku zwrot nadpłaty, to otrzymana przez Państwa kwota nie będzie stanowić przychodu. Tym samym - nie będzie ciążył na Państwu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Państwa stanowisko ww. zakresie jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Końcowo nadmieniam, że w związku z tym, że tytułem wniosku z 4 lutego 2026 r. wpłaciła Państwoopłatę wyższą od należnej (tj. 2 lutego 2026 r. - 40 zł oraz 13 marca 2026 r. - 80 zł, czyli razem 120 zł), zaś wymagana opłata w przypadku wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej wynosi 80 zł, to kwota 40 zł stanowi nadpłatę podlegającą zwrotowi zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i zostanie zwrócona na rachunek bankowy z którego dokonano opłaty.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie analizowałem przedstawionych przez Państwa kwot.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani (...) (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.