Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.184.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

-opodatkowania kwoty otrzymanej przez A od B jako wynagrodzenie za usługę (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz określenia, czy B świadczy na rzecz A usługę opodatkowaną podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 4);

-podstawy opodatkowania usługi świadczonej przez A ((pytanie oznaczone we wniosku nr 2);

-momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu usługi świadczonej przez A (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);

-prawa do odliczenia podatku VAT przez B z faktur wystawionych przez A (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).

Uzupełnili go Państwo pismem z 17 kwietnia 2026 r. (wpływ 21 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)Zainteresowana będąca stroną postępowania:

„B” 

2)Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

„A” 

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Spółka „A” (dalej określana jako „Wnioskodawca 1” lub „A”) ma siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce. Zasadniczym przedmiotem działalności A jest PKD 46.38.Z Sprzedaż hurtowa pozostałej żywności, włączając ryby, skorupiaki i mięczaki. A zajmuje się m.in. sprzedażą różnego rodzaju przekąsek. Spółka „A” (...) została utworzona w dniu 1 sierpnia 2024 r. w wyniku przekształcenia Spółki "C" (...). Spółka „A” jest następcą prawnym i podatkowym Spółki "C". Tym samym wszelkie kwestie podatkowe związane z opisaną poniżej umową zawartą przez spółkę "C" dotyczą obecnie Spółki „A”.

Spółka „B” (dalej określana jako „Wnioskodawca 2” lub „B” ) ma siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce. Zasadniczym przedmiotem działalności B jest PKD 74.90.Z Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana. B zajmuje się m.in. doradztwem w zakresie uzyskiwania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej.

Wnioskodawca 1 oraz Wnioskodawca 2 będą dalej określani łącznie jako „Wnioskodawcy”.

Złożony wniosek dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w którym kwestie prawne związane z uzyskiwaniem i sprzedażą świadectw efektywności energetycznej regulują przepisy ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (dalej określanej jako „ustawa o EE”).

A zrealizowała przedsięwzięcie, mające na celu osiągnięcie poprawy efektywności energetycznej, które polegało na wymianie istniejącego wymiennika ciepła w zakładzie A położonym w miejscowości S (dalej określanego jako „Przedsięwzięcie”).

Zgodnie z przepisami ustawy o EE za zrealizowanie określonych przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej możliwe jest uzyskanie świadectw efektywności energetycznej (dalej określanych jako „białe certyfikaty”). Białe certyfikaty przyznawane są przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej określanego jako „Prezes URE”). Przedsięwzięcia przeprowadzone przez A kwalifikowały się do możliwości uzyskania białych certyfikatów.

Bez przeprowadzenia Przedsięwzięć nie byłoby możliwe uzyskanie białych certyfikatów.

Podstawowym celem wprowadzenia systemu białych certyfikatów jest wspieranie inwestycji, w wyniku których następuje poprawa efektywności energetycznej. Inwestycje te mają być jednocześnie przyjazne dla środowiska.

Podmioty realizujące inwestycje uprawniające do uzyskania białych certyfikatów mają możliwość odsprzedania ich w celu uzyskania określonych korzyści finansowych.

Przeprowadzenie energooszczędnych inwestycji jest więc związane z uzyskaniem realnej korzyści po stronie inwestora, co stanowi jednocześnie bodziec motywujący do inwestowania w sposób energooszczędny.

A, w związku z przeprowadzeniem Przedsięwzięć i zgodnie z przepisami ustawy o EE, miała możliwość osiągnięcia korzyści finansowej poprzez:

a)samodzielne uzyskanie białych certyfikatów i ich następczą sprzedaż w celu spieniężenia albo

b)zaangażowanie podmiotu trzeciego, któremu zostałyby przekazane stosowne uprawnienia do uzyskania białych certyfikatów oraz zobowiązanie go do ich zbycia i spieniężenia na określonych umownie warunkach, a następnie przekazania części przychodu ze sprzedaży do A.

A wybrała to drugie rozwiązanie. W związku z powyższym w dniu 31 lipca 2023 r. pomiędzy A i B została zawarta umowa na przeprowadzenie audytu efektywności energetycznej oraz świadczenia usług w zakresie świadectw efektywności energetycznej (dalej określana jako „umowa”).

Na podstawie umowy B zobowiązała się do przeprowadzenia następujących czynności:

· sporządzenie audytu efektywności energetycznej dla Przedsięwzięć planowanych przez A oraz służących poprawie efektywności energetycznej w obiektach wykorzystywanych przez A,

· przygotowanie oraz złożenie, na podstawie upoważnienia udzielonego przez A, wniosku o wydanie przez Prezesa URE białych certyfikatów,

· sporządzenie powykonawczego audytu efektywności energetycznej, potwierdzającego uzyskanie planowanej oszczędności energii, jeżeli jest to konieczne ze względu na wymogi prawa powszechnie obowiązującego lub na skutek wezwania Prezesa URE,

· zawiadomienie Prezesa URE o zakończeniu realizacji Przedsięwzięć przez A,

· sprzedaż białych certyfikatów na Towarowej Giełdzie Energii, na zasadach określonych w umowie i rozliczenie uzyskanych kwot z A.

Natomiast A na podstawie umowy zobowiązała się do:

· rozpoczęcia oraz zakończenia prac zmierzających do realizacji Przedsięwzięć, w terminach wskazanych we wniosku o wydanie białych certyfikatów złożonym przez B do Prezesa URE,

·poinformowania B i udokumentowania rozpoczęcia realizacji Przedsięwzięć oraz prawidłowego wykonania etapów Przedsięwzięć, bieżącego informowania B o wszelkich opóźnieniach w realizacji Przedsięwzięć oraz uzasadnienia ich przyczyn i podjętych środkach zaradczych oraz na 30 dni przed terminem wskazanym we wniosku o wydanie białych certyfikatów złożonym do Prezesa URE, poinformowania B o rzeczywistym terminie zakończenia realizacji danego Przedsięwzięcia,

·zawiadomienia B o zakończeniu realizacji Przedsięwzięcia wraz z przedstawieniem dokumentu potwierdzającego zakończenie prac,

·umożliwienia B wykonania reaudytu (jeżeli jest wymagany), dla wszystkich Przedsięwzięć objętych umową.

Zgodnie z przepisami ustawy o EE B uzyskała białe certyfikaty we własnym imieniu.

Oznacza to, że uzyskane białe certyfikaty zostały wydane B i zapisane na rachunku maklerskim B, przy czym B jest zobowiązana do dokonania we własnym imieniu sprzedaży tych certyfikatów oraz przekazania określonej części kwoty uzyskanej z tej sprzedaży na rachunek bankowy A.

Zgodnie z umową decyzja o tym, w którym momencie i po jakiej cenie B sprzeda białe certyfikaty jest podejmowana w pierwszej kolejności przez B.

B w terminie 90 dni od dnia zapisania białych certyfikatów po raz pierwszy na koncie B w Rejestrze Świadectw Efektywności Energetycznej na podstawie informacji przekazanej przez Prezesa URE ma prawo podjęcia samodzielnej decyzji co do momentu sprzedaży białych certyfikatów, natomiast A nie przysługują żadne roszczenia w tym zakresie, w szczególności z tytułu utraconych korzyści.

Jeśli B nie sprzeda białych certyfikatów w ciągu 90 dni, to prawo do podjęcia decyzji co do momentu ich sprzedaży przechodzi na A, który może w szczególności polecić B niezwłoczne dokonanie sprzedaży.

Kwota należna A została ustalona jako procent od kwoty uzyskanej ze sprzedaży białych certyfikatów przez B.

Zgodnie z umową Wnioskodawcy uzgodnili wzajemne rozliczenie w ten sposób, że B zobowiązała się wypłacić A 92% kwoty netto uzyskanej ze sprzedaży białych certyfikatów. Przez kwotę netto uzyskaną ze sprzedaży białych certyfikatów należy rozumieć cenę uzyskaną ze sprzedaży pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług oraz pomniejszoną o wartość netto opłat transakcyjnych związanych ze sprzedażą (takich jak np. opłata za wpis białych certyfikatów do rejestru, prowizja maklerska, prowizja giełdowa).

Przepisy dotyczące białych certyfikatów

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o EE „Potwierdzeniem planowanej do zaoszczędzenia ilości energii finalnej wynikającej z przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, o których mowa w art. 19 ust. 1, jest świadectwo efektywności energetycznej”.

Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 3 ustawy o EE „Świadectwo efektywności energetycznej wydaje Prezes URE na wniosek podmiotu:

1)planującego rozpoczęcie prac zmierzających do realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej albo

2)upoważnionego przez podmiot, o którym mowa w pkt 1”.

Z przepisów tych wynika, że białe certyfikaty są przyznawane w związku ze zrealizowaniem określonych przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej. W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym takie Przedsięwzięcia zostały/zostaną zrealizowane przez A.

To A poniosła koszty związane z realizacją Przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej. Bez przeprowadzenia Przedsięwzięć oraz bez udzielenia B stosownego upoważnienia, B nie miałaby możliwości uzyskania białych certyfikatów, ani sprzedaży białych certyfikatów.

Białe certyfikaty mogą być przyznawane bezpośrednio podmiotom, które zrealizowały przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej albo podmiotom przez nie upoważnionym. A wybrała to drugie rozwiązanie i upoważniła B do wystąpienia o białe certyfikaty.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o EE: „Prezes URE wydaje świadectwo efektywności energetycznej, w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie świadectwa efektywności energetycznej.

Do wydawania świadectw efektywności energetycznej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) o wydawaniu zaświadczeń”.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o EE: „Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej są towarem giełdowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Prawa te są zbywalne”.

Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy o EE: „Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej powstają z chwilą zapisania świadectwa efektywności energetycznej po raz pierwszy na koncie w rejestrze świadectw efektywności energetycznej, na podstawie informacji, o której mowa w art. 24 ust. 2, i przysługują podmiotowi będącemu posiadaczem tego konta”.

Prawa majątkowe wynikające z białych certyfikatów zostały przyznane B, ponieważ to B – jako podmiot upoważniony przez A – wystąpiła z wnioskiem o przyznanie białych certyfikatów oraz zostały one zapisane na koncie B w rejestrze białych certyfikatów.

W związku z powyższym prawa majątkowe wynikające z białych certyfikatów przysługują B i mogą być sprzedane przez B.

Zasady sprzedaży białych certyfikatów

B będzie dokonywała sprzedaży świadectw efektywności energetycznej za pośrednictwem Towarowej Giełdy Energii S.A. (dalej w skrócie „TGE”). Transakcja sprzedaży będzie rozliczana przez Izbę Rozliczeniową Giełd Towarowych S.A. (dalej w skrócie „IRGiT”).

W związku z transakcjami na giełdzie B będzie reprezentowana przez dom maklerski.

Kwota uzyskana ze sprzedaży białych certyfikatów zostanie przekazana B za pośrednictwem domu maklerskiego. Kwota ta zostanie przez dom maklerski pomniejszona o prowizję TGE, prowizję IRGiT, prowizję domu maklerskiego oraz prowizję bankową za przelew.

Dom maklerski wystawia na B fakturę obejmującą prowizję TGE (refaktura), prowizję IRGiT (refaktura) oraz prowizję domu maklerskiego (zgodnie z umową). Z tytułu obciążenia B prowizją bankową za przelew dom maklerski wystawi notę księgową.

Prowizja TGE stanowi wynagrodzenie dla podmiotu prowadzącego giełdę towarową, na której może być realizowana sprzedaż białych certyfikatów oraz podmiotu prowadzącego rejestr białych certyfikatów.

Prowizja IRGiT stanowi wynagrodzenie za rozliczenie transakcji zawartej na giełdzie towarowej.

Prowizja dla domu maklerskiego stanowi natomiast wynagrodzenie za pośrednictwo w realizacji sprzedaży praw majątkowych do białych certyfikatów.

Pytania

1.Czy kwota otrzymana przez A od B powinna zostać potraktowana jako wynagrodzenie za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywaną przez A?

2.W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy podstawą opodatkowania dla usługi świadczonej przez A będzie kwota otrzymana przez A od B?

3.W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu usługi świadczonej przez A będzie moment sprzedaży białych certyfikatów przez B?

4.Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym B świadczy na rzecz A jakąkolwiek usługę opodatkowaną podatkiem VAT?

5.W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy B będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez A?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zasady opodatkowania podatkiem VAT określają przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej w skrócie „u.p.t.u”.).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem VAT podlega: „odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.t.u.: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…)”.

Natomiast towarami, zgodnie z art. 2 pkt 6 u.p.t.u.: „są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.t.u.: „Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…)”.

Na podstawie powyższych przepisów w orzecznictwie – w szczególności w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – wskazuje się warunki, jakie muszą zostać spełnione, żeby czynność została uznana za odpłatne świadczenie usług.

Przyjmuje się następujące warunki dotyczące uznania czynności za odpłatne świadczenie usług:

-po pierwsze, musi istnieć usługa, a więc określone zachowanie usługodawcy na rzecz usługobiorcy,

-po drugie, usługa musi mieć beneficjenta (konsumenta); oznacz to, że usługa musi wiązać się z powstaniem określonej i bezpośredniej korzyści po stronie usługobiorcy,

-po trzecie, musi istnieć odpłatność, czyli wynagrodzenie za usługę; istotne przy tym jest, aby istniał bezpośredni związek między zapłaconym wynagrodzeniem a wykonaną usługą.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawcy uważają, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez A na rzecz B, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 8 ust. 1 u.p.t.u.

Przede wszystkim istnieje usługa wykonywana przez A, którą jest realizacja Przedsięwzięć objętych wnioskiem o wydanie białych certyfikatów, skutkująca umożliwieniem B pozyskania i sprzedaży białych certyfikatów, dla każdego Przedsięwzięcia określonego w umowie oraz upoważnienie B do uzyskania białych certyfikatów oraz sprzedaży białych certyfikatów.

Należy podkreślić, że to A jest wykonawcą Przedsięwzięć, a więc inwestycji energooszczędnych uprawniających do uzyskania białych certyfikatów. B uzyskuje i sprzedaje te białe certyfikaty, ale działa ona na podstawie odpowiedniego upoważnienia udzielonego jej przez A.

Bez realizacji Przedsięwzięć oraz bez tego upoważnienia nie byłoby możliwe uzyskanie przez B jakiejkolwiek korzyści z białych certyfikatów. Mamy zatem do czynienia z usługą wykonywaną przez A.

Usługa jest wykonywana na rzecz B, która jest bezpośrednim beneficjentem tej usług. Fakt przeprowadzenia Przedsięwzięć oraz udzielenie przez A stosownych upoważnień składają się łącznie na upoważnienie/uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie białych certyfikatów.

B uzyskała zatem od A określoną wartość, pod postacią możliwości pozyskania białych certyfikatów. Z tego względu, w ocenie Wnioskodawców, należy uznać, że B jest beneficjentem świadczenia zapewnionego jej przez A.

Usługa wykonywana przez A ma charakter odpłatny. Odpłatnością jest tutaj wynagrodzenie wypłacane przez B, która odpowiada 92% kwoty uzyskanej ze sprzedaży białych certyfikatów.

Wynagrodzenie te jest bezpośrednio powiązane z usługą wykonywaną przez A, ponieważ gdyby A nie wykonała tej usługi, to wówczas B nie dokonałaby sprzedaży białych certyfikatów i nie byłoby zobowiązana do przekazania 92% wynagrodzenia ze sprzedaży do A.

Przedstawione stanowisko potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 lutego 2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.782.2018.3.RW), która została wydana dla B i dotyczy analogicznego stanu faktycznego.

Stwierdzono w niej: „W ocenie Wnioskodawców ww. wypłatę należy uznać za wynagrodzenie za wyświadczoną przez A usługę.

W zamian bowiem za umożliwienie B udziału w przetargu w celu uzyskania i sprzedaży białych certyfikatów, po ziszczeniu się dodatkowego warunku (sprzedaż białych certyfikatów) A pobiera od B określone kwoty pieniężne.

Wynagrodzenie to zostało skonstruowane jako wynagrodzenie za sukces („success fee”) w wysokości 85% kwoty uzyskanej ze sprzedaży tych certyfikatów.

Zatem w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym A świadczy na rzecz B usługę polegającą na umożliwieniu B udziału w przetargu w celu pozyskania i sprzedaży białych certyfikatów.

Usługa ta ma charakter odpłatny, w postaci wynagrodzenia należnego A w przypadku sprzedaży białych certyfikatów przez B. (…)

W konsekwencji należy przyjąć, że w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym A świadczy na rzecz B za odpłatnością usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy.

Istnieje bowiem świadczenie, które A wykonuje na rzecz B, a którego ekwiwalentem będzie 85% wartości netto uzyskanej ze sprzedaży praw majątkowych z „białych certyfikatów” stanowiących potwierdzenie planowanej do zaoszczędzenia ilości energii finalnej wynikającej z przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej.

Reasumując kwota otrzymana przez A od B jest/będzie wynagrodzeniem za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy”.

Stanowisko to potwierdza również m.in.:

-interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 marca 2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-1.4012.723.2022.2.PS),

-interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 czerwca 2022 r. (sygn. 0114-KDIP4-1.4012.126.2022.2.RMA),

-interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 lipca 2021 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.242.2021.1.EK).

Reasumując, kwota otrzymana przez A od B powinna zostać potraktowana jako wynagrodzenie za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywaną przez A.

Ad 2.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 u.p.t.u.: „Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika”.

Wnioskodawcy ustalili wynagrodzenie wypłacane przez B na rzecz A jako 92% kwoty uzyskanej ze sprzedaży białych certyfikatów, co oznacza, że kwota ta stanowić będzie podstawę opodatkowania dla usługi świadczonej przez A na rzecz B.

Wynika to z faktu, iż będzie to kwota należna A od B w przypadku efektywnej sprzedaży białych certyfikatów przez B.

Potwierdza to interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 lutego 2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.782.2018.3.RW), w której wskazano: „Reasumując podstawą opodatkowania ww. usługi jest/będzie kwota otrzymana przez A od B”.

Reasumując, podstawą opodatkowania dla usługi świadczonej przez A będzie kwota otrzymana przez A od B.

Ad 3.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 u.p.t.u.: „Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f”.

Zgodnie z art. 19a ust. 2 u.p.t.u.: „W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę”.

Natomiast zgodnie z art. 19a ust. 8 u.p.t.u.: „Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

1)dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;

2)dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4”.

W świetle powyższego, mając na uwadze fakt, że A świadczy na rzecz B opodatkowaną usługę, którą jest realizacja Przedsięwzięć, skutkująca umożliwieniem Zleceniobiorcy pozyskania i sprzedaży białych certyfikatów oraz upoważnienie do uzyskania białych certyfikatów i sprzedaży białych certyfikatów, za moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu tej usługi należy rozumieć moment wykonania usługi, czyli każdorazowo moment sprzedaży białych certyfikatów przez B.

Sprzedaż białych certyfikatów jest bowiem ostatecznym celem i końcową czynnością, dla której A udzieliła B upoważnień do pozyskania białych certyfikatów.

Jednocześnie należy wskazać, że przed tym momentem A nie otrzyma od B żadnej zapłaty na poczet wynagrodzenia za usługę świadczoną przez A.

Należy podkreślić, że obowiązek podatkowy z tytułu usługi świadczonej przez A nie w powstaje momencie upoważnienia B do uzyskania i sprzedaży białych certyfikatów, lecz dopiero w momencie sprzedaży uzyskanych już białych certyfikatów dokonanej przez B.

Wynika to z faktu, że dopiero w tym momencie znana będzie podstawa opodatkowania, która stanowi 92% wynagrodzenia uzyskanego przez B ze sprzedaży białych certyfikatów.

W cytowanej już interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 lutego 2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.782.2018.3.RW), w tym zakresie wskazano:

„Reasumując momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej usługi jest/będzie moment sprzedaży »białych certyfikatów« przez B zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług”.

Reasumując, momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu usługi świadczonej przez A będzie moment sprzedaży białych certyfikatów przez B.

Ad 4.

B świadczy na rzecz A usługę sporządzenia audytu efektywności energetycznej dla planowanych przez A Przedsięwzięć, za co A płaci B wynagrodzenie określone w umowie.

W ocenie Wnioskodawców, mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz schemat rozliczeń należy uznać, że poza wskazanym audytem B nie będzie świadczyła na rzecz A innych usług, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem VAT.

W szczególności należy wskazać, że zgodnie ze stanowiskiem w zakresie pytania pierwszego to A świadczy na rzecz B usługę, która umożliwia B uzyskanie białych certyfikatów i sprzedaż białych certyfikatów.

Natomiast sama sprzedaż białych certyfikatów jest dokonywana na TGE przez B na rzecz podmiotów trzecich, a więc nie stanowi ona świadczenia usług na rzecz A.

Zatem w omawianym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, poza wykonaniem audytu, w żadnym momencie nie dojdzie do świadczenia usług ze strony B na rzecz A. To A będzie podmiotem świadczącym usługę umożliwiającą uzyskanie, a następnie sprzedaż białych certyfikatów przez B.

Wykonywane przez B czynności związane z uzyskaniem i sprzedażą białych certyfikatów są wykonywane we własnym imieniu oraz „we własnym interesie”, ponieważ dopiero po sprzedaży białych certyfikatów B uzyskuje wynagrodzenie z ich sprzedaży i może zatrzymać część tego wynagrodzenia (przekazując pozostałą część do A).

Potwierdza to interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 lutego 2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.782.2018.3.RW), w której w tym zakresie wskazano:

„Należy więc zgodzić się z Wnioskodawcą, że w opisanym stanie faktycznym B nie świadczy na rzecz A usługi podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT”.

Reasumując, poza wykonaniem audytu w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym B nie świadczy na rzecz A jakiejkolwiek usługi opodatkowanej podatkiem VAT.

Ad 5.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u.: „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.

Natomiast zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u.: „Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku”.

Zdaniem Wnioskodawców, B będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez A, ponieważ usługa nabywana od A ma związek z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez B, jakimi jest sprzedaż białych certyfikatów.

Jednocześnie nie istnieją okoliczności wyłączające prawo do odliczenia podatku VAT, ponieważ usługa nabywana od A jest usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym zakresie w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 lutego 2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.782.2018.3.RW) wskazano:

„Zatem z uwagi na to, iż wydatki udokumentowane fakturą są bezpośrednio związane z wykonywaniem przez B czynności opodatkowanych podatkiem VAT (tj. ze sprzedażą praw majątkowych wynikających z »białych certyfikatów« podlegającą opodatkowaniu 23% stawką podatku), B ma/będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez A”.

Reasumując, B będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez A.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i wyraża zasadę powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji, które podatnicy wykonują w ramach swojej działalności gospodarczej.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie na rzecz innej osoby, niebędące dostawą. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Usługą nie będzie natomiast takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów.

Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

Kwestia „odpłatności” była niejednokrotnie rozpatrywana przez TSUE.

Jak zauważył Trybunał w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise:

Natomiast w wyroku z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden TSUE wskazał, że:

W orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Association coopérative „Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA” Trybunał stwierdził, że:

Zatem z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje związek.

Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłata w innym towarze lub usłudze) albo mieszaną (zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa). Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną wystarczające jest, aby istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można mówić w sytuacji, gdy:

·istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami,

·wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu,

·związek, o którym mowa powyżej, ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.

Jednak nie każda dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy lub świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem.

Zgodnie z art. 15 ust. 1-2 ustawy:

Zasady nabywania, zbywania i umarzania świadectw efektywności energetycznej określa ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 711), zwana dalej „ustawą o efektywności energetycznej”.

Stosownie do art. 20 ust. 3 ustawy o efektywności energetycznej:

W myśl art. 30 ust. 1-3 ustawy o efektywności energetycznej:

Z opisu sprawy wynika, że „A” (dalej: „„A””) ma siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce. „A” zajmuje się m.in. sprzedażą różnego rodzaju przekąsek. „B” (dalej: „B”) ma siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce. „B” zajmuje się m.in. doradztwem w zakresie uzyskiwania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej. „A” zrealizowała przedsięwzięcie, mające na celu osiągnięcie poprawy efektywności energetycznej, które polegało na wymianie istniejącego wymiennika ciepła w zakładzie „A” (dalej: „Przedsięwzięcie”). Zgodnie z przepisami ustawy o Efektywności energetycznej (dalej: „ustawy o EE”), za zrealizowanie określonych przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej możliwe jest uzyskanie świadectw efektywności energetycznej, tj. białe certyfikaty. Białe certyfikaty przyznawane są przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: „Prezes URE”). Przedsięwzięcia przeprowadzone przez „A” kwalifikowały się do możliwości uzyskania białych certyfikatów. Bez przeprowadzenia Przedsięwzięć nie byłoby możliwe uzyskanie białych certyfikatów. Podstawowym celem wprowadzenia systemu białych certyfikatów jest wspieranie inwestycji, w wyniku których następuje poprawa efektywności energetycznej. Inwestycje te mają być jednocześnie przyjazne dla środowiska. Podmioty realizujące inwestycje uprawniające do uzyskania białych certyfikatów mają możliwość odsprzedania ich w celu uzyskania określonych korzyści finansowych. Przeprowadzenie energooszczędnych inwestycji jest więc związane z uzyskaniem realnej korzyści po stronie inwestora, co stanowi jednocześnie bodziec motywujący do inwestowania w sposób energooszczędny. „A”, w związku z przeprowadzeniem Przedsięwzięć i zgodnie z przepisami ustawy o EE, miała możliwość osiągnięcia korzyści finansowej poprzez:

a)samodzielne uzyskanie białych certyfikatów i ich następczą sprzedaż w celu spieniężenia albo

b)zaangażowanie podmiotu trzeciego, któremu zostałyby przekazane stosowne uprawnienia do uzyskania białych certyfikatów oraz zobowiązanie go do ich zbycia i spieniężenia na określonych umownie warunkach, a następnie przekazania części przychodu ze sprzedaży do „A”.

„A” wybrała to drugie rozwiązanie. W związku z powyższym w dniu 31 lipca 2023 r. pomiędzy „A” i „B” została zawarta umowa na przeprowadzenie audytu efektywności energetycznej oraz świadczenia usług w zakresie świadectw efektywności energetycznej.

Na podstawie umowy „B” zobowiązała się do przeprowadzenia następujących czynności:

·sporządzenie audytu efektywności energetycznej dla Przedsięwzięć planowanych przez „A” oraz służących poprawie efektywności energetycznej w obiektach wykorzystywanych przez „A”,

·przygotowanie oraz złożenie, na podstawie upoważnienia udzielonego przez „A”, wniosku o wydanie przez Prezesa URE białych certyfikatów,

·sporządzenie powykonawczego audytu efektywności energetycznej, potwierdzającego uzyskanie planowanej oszczędności energii, jeżeli jest to konieczne ze względu na wymogi prawa powszechnie obowiązującego lub na skutek wezwania Prezesa URE,

·zawiadomienie Prezesa URE o zakończeniu realizacji Przedsięwzięć przez „A”,

·sprzedaż białych certyfikatów na Towarowej Giełdzie Energii, na zasadach określonych w umowie i rozliczenie uzyskanych kwot z „A”.

Natomiast „A” na podstawie umowy zobowiązała się do:

·rozpoczęcia oraz zakończenia prac zmierzających do realizacji Przedsięwzięć, w terminach wskazanych we wniosku o wydanie białych certyfikatów złożonym przez „B” do Prezesa URE,

·poinformowania „B” i udokumentowania rozpoczęcia realizacji Przedsięwzięć oraz prawidłowego wykonania etapów Przedsięwzięć, bieżącego informowania „B” o wszelkich opóźnieniach w realizacji Przedsięwzięć oraz uzasadnienia ich przyczyn i podjętych środkach zaradczych oraz na 30 dni przed terminem wskazanym we wniosku o wydanie białych certyfikatów złożonym do Prezesa URE, poinformowania „B” o rzeczywistym terminie zakończenia realizacji danego Przedsięwzięcia,

·zawiadomienia „B” o zakończeniu realizacji Przedsięwzięcia wraz z przedstawieniem dokumentu potwierdzającego zakończenie prac,

·umożliwienia „B” wykonania reaudytu (jeżeli jest wymagany), dla wszystkich Przedsięwzięć objętych umową.

Zgodnie z przepisami ustawy o EE, „B” uzyskała białe certyfikaty we własnym imieniu.

Oznacza to, że uzyskane białe certyfikaty zostały wydane „B” i zapisane na rachunku maklerskim „B”, przy czym „B” jest zobowiązana do dokonania we własnym imieniu sprzedaży tych certyfikatów oraz przekazania określonej części kwoty uzyskanej z tej sprzedaży na rachunek bankowy „A”. Zgodnie z umową decyzja o tym, w którym momencie i po jakiej cenie „B” sprzeda białe certyfikaty jest podejmowana w pierwszej kolejności przez „B”. „B” w terminie 90 dni od dnia zapisania białych certyfikatów po raz pierwszy na koncie „B” w Rejestrze Świadectw Efektywności Energetycznej na podstawie informacji przekazanej przez Prezesa URE ma prawo podjęcia samodzielnej decyzji co do momentu sprzedaży białych certyfikatów, natomiast „A” nie przysługują żadne roszczenia w tym zakresie, w szczególności z tytułu utraconych korzyści. Jeśli „B” nie sprzeda białych certyfikatów w ciągu 90 dni, to prawo do podjęcia decyzji co do momentu ich sprzedaży przechodzi na „A”, który może w szczególności polecić „B” niezwłoczne dokonanie sprzedaży. Kwota należna „A” została ustalona jako procent od kwoty uzyskanej ze sprzedaży białych certyfikatów przez „B”. Zgodnie z umową, „A” i „B” uzgodnili wzajemne rozliczenie w ten sposób, że „B” zobowiązała się wypłacić A 92% kwoty netto uzyskanej ze sprzedaży białych certyfikatów. Przez kwotę netto uzyskaną ze sprzedaży białych certyfikatów należy rozumieć cenę uzyskaną ze sprzedaży pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług oraz pomniejszoną o wartość netto opłat transakcyjnych związanych ze sprzedażą (takich jak np. opłata za wpis białych certyfikatów do rejestru, prowizja maklerska, prowizja giełdowa). Prawa majątkowe wynikające z białych certyfikatów zostały przyznane „B”, ponieważ to „B”– jako podmiot upoważniony przez „A” – wystąpiła z wnioskiem o przyznane białych certyfikatów oraz zostały one zapisane na koncie „B” w rejestrze białych certyfikatów. W związku z powyższym prawa majątkowe wynikające z białych certyfikatów przysługują „B” i mogą być sprzedane przez „B”. „B” będzie dokonywała sprzedaży świadectw efektywności energetycznej za pośrednictwem Towarowej Giełdy Energii S.A. (dalej: „TGE”). Transakcja sprzedaży będzie rozliczana przez Izbę Rozliczeniową Giełd Towarowych S.A. (dalej: „IRGiT”). W związku z transakcjami na giełdzie „B” będzie reprezentowana przez dom maklerski. Kwota uzyskana ze sprzedaży białych certyfikatów zostanie przekazana „B” za pośrednictwem domu maklerskiego. Kwota ta zostanie przez dom maklerski pomniejszona o prowizję TGE, prowizję IRGiT, prowizję domu maklerskiego oraz prowizję bankową za przelew. Dom maklerski wystawia na „B” fakturę obejmującą prowizję TGE (refaktura), prowizję IRGiT (refaktura) oraz prowizję domu maklerskiego (zgodnie z umową). Z tytułu obciążenia „B” prowizją bankową za przelew dom maklerski wystawi notę księgową. Prowizja TGE stanowi wynagrodzenie dla podmiotu prowadzącego giełdę towarową, na której może być realizowana sprzedaż białych certyfikatów oraz podmiotu prowadzącego rejestr białych certyfikatów. Prowizja IRGiT stanowi wynagrodzenie za rozliczenie transakcji zawartej na giełdzie towarowej. Prowizja dla domu maklerskiego stanowi natomiast wynagrodzenie za pośrednictwo w realizacji sprzedaży praw majątkowych do białych certyfikatów.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy kwota otrzymana przez „A” od „B” powinna zostać potraktowana jako wynagrodzenie za usługę podlegającą opodatkowaniu VAT oraz czy „B” świadczy na rzecz „A” jakąkolwiek usługę opodatkowaną VAT (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 4).

Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że „B” wykonując czynności związane z nabyciem i sprzedażą „białych certyfikatów” działa we własnym imieniu i na własny rachunek. Jak bowiem wynika z opisu sprawy:

·Prawa majątkowe wynikające z białych certyfikatów zostały przyznane „B”, ponieważ to „B”– jako podmiot upoważniony przez „A” – wystąpiła z wnioskiem o przyznanie białych certyfikatów oraz zostały one zapisane na koncie „B”w rejestrze białych certyfikatów.

·„B” najpierw uzyskuje 100% kwoty ze sprzedaży ww. certyfikatów, a następnie jest zobowiązana do wypłaty na rzecz „A” 92% tej wartości (po potrąceniu kosztów sprzedaży tych świadectw), zgodnie z zawartą umową, „dzieląc się” tym samym wynagrodzeniem uzyskanym ze sprzedaży certyfikatów.

Ponadto z treści wniosku wynika również, że wykonywane przez „B” czynności związane z uzyskaniem i sprzedażą białych certyfikatów są wykonywane we własnym imieniu oraz „we własnym interesie”,

Skoro „B” działa na własny rachunek, to nie można uznać, że wykonując czynności zgodnie z zawartą „umową świadczenia usług”, tj.

·sporządzenie audytu efektywności energetycznej dla Przedsięwzięć planowanych przez „A” oraz służących poprawie efektywności energetycznej w obiektach wykorzystywanych przez „A”,

·przygotowanie oraz złożenie, na podstawie upoważnienia udzielonego przez „A”, wniosku o wydanie przez Prezesa URE białych certyfikatów,

·sporządzenie powykonawczego audytu efektywności energetycznej, potwierdzającego uzyskanie planowanej oszczędności energii, jeżeli jest to konieczne ze względu na wymogi prawa powszechnie obowiązującego lub na skutek wezwania Prezesa URE,

·zawiadomienie Prezesa URE o zakończeniu realizacji Przedsięwzięć przez „A”,

·sprzedaż białych certyfikatów na Towarowej Giełdzie Energii, na zasadach określonych w umowie i rozliczenie uzyskanych kwot z „A”.

świadczy usługę na rzecz „A”. Zatem, „B” nie świadczy na rzecz „A” usługi podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Natomiast w kwestii ww. wątpliwości, czy kwota otrzymana przez „A” od „B” powinna zostać potraktowana jako wynagrodzenie za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia po stronie „A” (tj. podmiotu, który zrealizował przedsięwzięcia energooszczędne upoważniające do ubiegania się o świadectwa efektywności energetycznej) z przekazaniem uprawnienia do pozyskania i sprzedaży praw majątkowych wynikających z tych świadectw. Możliwość pozyskania „białych certyfikatów” stanowi uprawnienie „A” wynikające z przeprowadzenia określonych przedsięwzięć inwestycyjnych. Uprawnienie to zostało przekazane „B” i wiązało się z udzieleniem przez „A” na rzecz „B” upoważnienia do pozyskania tych certyfikatów. Ponadto w opisie sprawy wskazano, że „B” uzyskała uprawnienie nie tylko do nabycia świadectw efektywności energetycznej, ale także do późniejszej ich odsprzedaży.

Z powyższego więc wynika, że Spółka „A” niejako „odstąpiła” od pozyskania świadectw efektywności energetycznej, do czego uprawniały ją przeprowadzone inwestycje w zakresie poprawy efektywności energetycznej i przekazała na rzecz „B” prawo do nabycia „białych certyfikatów”, a następnie sprzedaży praw majątkowych wynikających z tych certyfikatów w zamian za określone w umowie wynagrodzenie.

W konsekwencji należy przyjąć, że w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym „A” świadczy/będzie świadczyć na rzecz „B” za odpłatnością usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy. Istnieje bowiem świadczenie, które „A” wykonuje/będzie wykonywać na rzecz „B”, a którego ekwiwalentem jest/będzie 92% wartości netto uzyskanej ze sprzedaży praw majątkowych z „białych certyfikatów”.

Podsumowując, stwierdzić należy, że kwota otrzymana przez „A” od „B” jest/będzie wynagrodzeniem za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy. Ponadto w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym „B” nie świadczy/nie będzie świadczyć na rzecz „A” usługi podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 4 jest prawidłowe.

Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy podstawą opodatkowania dla usługi świadczonej przez „A” będzie kwota otrzymana przez „A” od „B”(pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Zgodnie z przepisem art. 29a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 7 ustawy:

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

Uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Jak stanowi art. 78 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Przepis ten wyjaśnia, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia, stanowiącego podstawę opodatkowania i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów mieszczących się w pojęciu podstawy opodatkowania.

Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Zgodnie z tą regulacją każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

Stosownie do art. 79 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

W opisie sprawy wskazano, że zgodnie z Umową „A” i „B” uzgodnili wzajemne rozliczenie w ten sposób, że „B” zobowiązała się wypłacić „A” 92% kwoty netto uzyskanej ze sprzedaży białych certyfikatów. Przez kwotę netto uzyskaną ze sprzedaży białych certyfikatów należy rozumieć cenę uzyskaną ze sprzedaży pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług oraz pomniejszoną o wartość netto opłat transakcyjnych związanych ze sprzedażą (takich jak np. opłata za wpis białych certyfikatów do rejestru, prowizja maklerska, prowizja giełdowa).

Wobec tego kwota stanowiąca równowartość wskazanych w Umowie wydatków poniesionych przez „B” uwzględniana jest w kalkulacji wynagrodzenia należnego „A”. Stąd, w przypadku opisanych we wniosku transakcji wynagrodzenie „A” stanowi kwota kalkulowana jako równowartość kwoty uzyskanej ze sprzedaży praw majątkowych wynikających z białych certyfikatów pomniejszona o należny podatek od towarów i usług oraz pomniejszona o wartość netto opłat transakcyjnych związanych ze sprzedażą (takich jak np. opłata za wpis białych certyfikatów do rejestru, prowizja maklerska, prowizja giełdowa). Kwota ta stanowi „zapłatę”, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, która należna jest „A”, u której zostało zrealizowane Przedsięwzięcie.

W konsekwencji, podstawę opodatkowania stanowi wynagrodzenie należne „A”, u której zostało zrealizowane przedsięwzięcie, obliczone zgodnie z Umową jako kwota netto uzyskana ze sprzedaży białych certyfikatów pomniejszona o należny podatek od towarów i usług oraz pomniejszona o wartość netto opłat transakcyjnych związanych ze sprzedażą (takich jak np. opłata za wpis białych certyfikatów do rejestru, prowizja maklerska, prowizja giełdowa).

Zatem, podstawą opodatkowania dla usługi świadczonej przez „A” jest/będzie kwota otrzymana przez „A” od „B”.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jestprawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu usługi świadczonej przez „A” będzie moment sprzedaży białych certyfikatów przez „B”(pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 19a ust. 2 ustawy:

Jednocześnie na mocy z art. 19a ust. 8 ustawy:

W kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej przez „A” usługi polegającej na przekazaniu uprawnień do nabycia i sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej należy mieć na uwadze, że w tym przypadku zastosowanie znajdzie ogólna reguła z art. 19a ust. 1 ustawy, tj. obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wykonania tej usługi. Uwzględniając bowiem specyfikę świadczonej usługi, a także fakt, że dana usługa jest wykonana w sytuacji, gdy usługodawca zrealizuje wszystkie czynności na nią się składające, należy przyjąć, że momentem wykonania tej usługi jest moment sprzedaży praw wynikających z białych certyfikatów.

Tym samym, obowiązek podatkowy z tytułu świadczonej usługi przez „A”, u której zrealizowane zostało przedsięwzięcie powstaje, z datą sprzedaży praw majątkowych wynikających z białych certyfikatów.

W związku z powyższym, momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej usługi przez Spółkę „A” jest/będzie moment sprzedaży „białych certyfikatów” przez „B” zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy „B” będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez „A” (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Z treści wniosku wynika, że „B” jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz że usługa nabywana od „A” ma związek z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez „B”, jakimi jest sprzedaż białych certyfikatów.

W konsekwencji, „B” przysługuje/będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących przekazanie prawa do uzyskania białych certyfikatów.

Zatem, „B” ma/będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez „A”.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

„B” (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.