Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.173.2026.2.ASZ
Koszty odsetek, prowizji oraz opłat przygotowawczych związanych z finansowaniem, przeznaczonym wyłącznie na nabycie instrumentów finansowych, stanowią koszty uzyskania przychodów z kapitałów pieniężnych, o ile finansowanie to istnieje w bezpośrednim związku przyczynowym z osiągniętym przychodem i nie zostaje wykluczone przez art. 23 ustawy PIT.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 29 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Rozważa Pan zaciągnięcie w przyszłości kredytu konsumenckiego, kredytu inwestycyjnego lub pożyczki. Środki z finansowania zostałyby przeznaczone wyłącznie na zakup akcji spółek notowanych na rynku regulowanym lub innych instrumentów finansowych za pośrednictwem Pana konta. Środki z finansowania zostałyby przelane bezpośrednio na Pana rachunek albo na Pana rachunek bankowy i następnie niezwłocznie przekazane na rachunek w celu nabycia instrumentów finansowych.
Nabyte instrumenty finansowe zostałyby następnie odpłatnie zbyte, generując przychód z kapitałów pieniężnych opodatkowany na zasadach określonych w art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z finansowaniem poniósłby Pan koszty w postaci odsetek, prowizji bankowych, opłat przygotowawczych oraz innych obligatoryjnych kosztów związanych z udzieleniem finansowania. Finansowanie nie byłoby powiązane z konsumpcją, ani Pana wydatkami osobistymi. Całość środków zostałaby faktycznie przeznaczona na nabycie instrumentów finansowych.
Pytanie
Czy zapłacone odsetki oraz inne koszty finansowania zaciągniętego wyłącznie w celu nabycia akcji lub innych instrumentów finansowych mogą stanowić koszty uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych przy ustalaniu dochodu opodatkowanego zgodnie z art. 30b ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem zapłacone odsetki oraz inne obowiązkowe koszty związane z kredytem, pożyczką lub innym finansowaniem, które zostałyby zaciągnięte wyłącznie w celu nabycia akcji lub innych instrumentów finansowych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT).
Koszty te pozostają w funkcjonalnym i racjonalnym związku przyczynowo-skutkowym z przychodem z odpłatnego zbycia instrumentów finansowych. Spełniają przesłankę celowości – zostały poniesione wyłącznie w celu osiągnięcia przychodu kapitałowego i nie mają charakteru osobistego.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23. Ustawa nie wymaga „bezpośredniości” w sensie technicznym, lecz istnienia związku przyczynowo-skutkowego. Związek ten może mieć charakter:
•bezpośredni – np. nabycie akcji,
•pośredni – np. koszty finansowania umożliwiające nabycie akcji.
W realiach gospodarczego procesu inwestycyjnego nie jest możliwe dokonanie zakupu akcji bez posiadania środków finansowych. Jeżeli środki pochodzą z kredytu lub pożyczki:
•kredyt/pożyczka jest warunkiem koniecznym nabycia akcji,
•nabycie akcji jest warunkiem koniecznym uzyskania przychodu.
Przepis art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT określa moment potrącalności wydatków na nabycie akcji lub innych produktów inwestycyjnych, nie wyłączając możliwości zastosowania ogólnej definicji kosztów z art. 22 ust. 1 do innych wydatków związanych z osiągnięciem przychodu z kapitałów pieniężnych. Brak wyłączenia odsetek od kredytu/pożyczki oznacza dopuszczalność ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.
W ekonomicznym ujęciu koszt finansowania stanowi element całkowitego kosztu inwestycji, a jego pominięcie prowadziłoby do opodatkowania przychodu brutto zamiast realnego dochodu, co narusza zasadę opodatkowania dochodu (art. 9 ust. 1 ustawy o PIT).
Pana stanowisko znajduje potwierdzenie w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej i orzecznictwie sądów administracyjnych:
• interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 13 kwietnia 2011 r., sygn. ITPB1/415- 105/11/TK – prowizje i odsetki od kredytu na zakup akcji mogą stanowić koszt uzyskania przychodu;
• interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 2008 r., sygn. ILPB2/415-195/08-5/PW – koszty finansowania pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętym przychodem;
• wyrok NSA z 30 maja 2023 r., sygn. II FSK 236/21 – u osoby fizycznej istnieje bezpośredni związek przyczynowy między odsetkami a przychodem ze sprzedaży akcji;
• wyrok NSA z 7 września 2022 r., sygn. II FSK 248/20 – koszty finansowania, nie tylko cena akcji, mogą być kosztem podatkowym;
• wyrok WSA w Warszawie z 21 lipca 2021 r., sygn. III SA/Wa 2544/20 – odsetki jako koszt „inny niż bezpośredni”, ale wciąż koszt podatkowy uzasadniony celem osiągnięcia przychodu.
W Pana ocenie zapłacone odsetki oraz prowizje i inne koszty kredytu/pożyczki zaciągniętej wyłącznie w celu nabycia produktów inwestycyjnych:
•pozostają w racjonalnym, obiektywnym i funkcjonalnym związku z przychodem,
•spełniają definicję z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT,
•nie zostały wyłączone w art. 23 ustawy,
•stanowią element ekonomicznego kosztu inwestycji.
W konsekwencji powinny zostać uznane za koszty uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu opodatkowanego na podstawie art. 30b ustawy o PIT (PIT-38).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Źródłami przychodów są m.in. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a–c.
Regulacja art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a tej ustawy stanowi, że:
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.
Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o PIT:
Od dochodów uzyskanych:
1)z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
2)z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),
3)z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,
4)z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny,
5)z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych
– podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
Zgodnie z art. 30b ust. 2 pkt 1-4 ustawy:
Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest:
1)różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f, 1g lub 1gc, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniemart. 24 ust. 13 i 14,
2)różnica między sumą przychodów uzyskanych z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
3)różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
4)różnica między sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) albo udziałów w spółdzielni a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c.
Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o PIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazują enumeratywnie, jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia między nim a osiągniętym przychodem związku przyczynowo-skutkowego. Celem ponoszonego kosztu powinno być osiągnięcie przychodu i jednocześnie przedmiotowy wydatek nie może znajdować się wśród wymienionych w art. 23 ww. ustawy.
W świetle art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, z wykupu przez emitenta obligacji, a także z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.
Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art. 22g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Jednocześnie w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów zapłaconych odsetek i prowizji od kredytu, za który nabyto papiery wartościowe, udziały (akcje), udziały w spółdzielni lub pochodne instrumenty finansowe, przypadających proporcjonalnie na tę część kredytu, która nie została wydatkowana na nabycie tych papierów wartościowych, udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni lub pochodnych instrumentów finansowych.
Tym samym, jeżeli kredyt jest w całości przeznaczony na zakup akcji, to 100% odsetek i prowizji może być kosztem uzyskania przychodu.
W przedstawionym przez Pana zdarzeniu finansowanie ma być przeznaczone wyłącznie na zakup instrumentów finansowych, co oznacza, że ograniczenie proporcjonalne nie będzie miało zastosowania.
Zgodnie z art. 23 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepis ust. 1 pkt 38b stosuje się wyłącznie przy określaniu dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 1 oraz art. 30b ust. 2 pkt 1-4.
Powyższe ograniczenie ma zastosowanie przy ustalaniu dochodu:
•z umorzenia udziałów (akcji),
•z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych,
•z realizacji praw pochodnych,
•ze zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
•z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną.
Z powyższych przepisów wynika, iż w przypadku uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 pkt 1-4 ustawy, czyli z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych, realizacji praw pochodnych, ze zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów kosztem uzyskania przychodu będzie koszt prowizji i odsetek od kredytu zaciągniętego na nabycie zbytych papierów wartościowych, w proporcji, w jakiej kredyt został faktycznie wydatkowany na ich nabycie.
Mając powyższe na uwadze, przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 pkt 1-4 ustawy, zapłacone odsetki oraz inne obowiązkowe koszty związane z finansowaniem, które zostanie zaciągnięte wyłącznie w celu nabycia akcji lub innych instrumentów finansowych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych walorów.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji i orzeczeń sądów administracyjnych, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą stronę postępowania w konkretnej, indywidualnej sprawie, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

