Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.196.2026.3.AKU
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski, nie przebywał w Polsce trzy lata przed przeniesieniem oraz posiadał obywatelstwo polskie, może skorzystać z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, o ile spełnia warunki nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 kwietnia 2026 r. (data wpływu 20 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
1 września 2020 r. przeprowadził się Pan do Niemiec. Tam studiował Pan i pracował. 28 stycznia 2026 r. przeprowadził się Pan z powrotem do Polski, gdzie podjął pracę na umowę o pracę, podpisał umowę najmu mieszkania i planuje zostać. Załączył Pan potwierdzenia zameldowania w Niemczech, dwa świadectwa pracy z datami podjętych obowiązków i pierwsze strony umów o pracę z datami podjętych obowiązków.
W uzupełnieniu wniosku podał Pan następujące informacje.
Wyjechał Pan do Niemiec dokończyć studia z zamiarem pozostania tam przez około 10 lat. Okres 10 lat był czysto teoretycznym założeniem na wypadek pogorszenia stanu zdrowia Pana babci lub mamy ze względu na ich wiek. Docelowo planował Pan zostać tam na stałe. Do Polski wracał Pan okazjonalnie na święta oraz wydarzenia rodzinne i towarzyskie, ale nigdy na dłużej niż kilka dni. Około połowę swojego urlopu (czyli 15 dni) spędzał Pan co roku w Polsce. W trakcie jednej z wizyt poznał Pan swoją obecną narzeczoną, z którą utrzymywał związek na odległość przez rok. Następnie, narzeczona przeprowadziła się do Niemiec, aby zamieszkać razem z Panem. Oboje zakładaliście, że pozostaniecie w Niemczech przez wiele lat – podobnie jak wcześniej, braliście pod uwagę powrót wyłącznie w sytuacji, gdyby rodzice narzeczonej wymagali pomocy ze względu na wiek. W grudniu 2025 r. zaczął Pan rozglądać się za ofertami pracy i znalazł bardzo korzystną ofertę w Polsce. W tym samym czasie rynek pracy w Niemczech stał się znacznie mniej otwarty na nowych pracowników. Dodatkowo, narzeczona otrzymała ofertę swojej wymarzonej pracy, dlatego podjęta została decyzja o powrocie do Polski.
Przez cały okres emigracji Pana ośrodek życia oraz ognisko domowe znajdowały się w Niemczech. Jedyne źródło przychodów było rozliczane z niemieckim urzędem skarbowym.
Jeśli chodzi o Pana status zawodowy w tym czasie, to od października 2020 r. do stycznia 2021 r. pracował Pan na …. Z tego okresu posiada dwa paski wypłaty, które są załączone. Od 11 stycznia 2021 r. do 30 listopada 2021 r. odbywał Pan staż w …. Na potwierdzenie załączył Pan plik ze świadectwami pracy oraz jeden pasek wynagrodzenia za maj 2021 r. Od 1 grudnia 2021 r. do 7 marca 2022 r. był Pan bezrobotny i wrócił na dwa miesiące do Polski. Od 7 marca 2022 r. podjął Pan pracę na …, gdzie był zatrudniony do 28 lutego 2026 r. Na potwierdzenie załączył Pan roczne podsumowania od swojego pracodawcy (odpowiednik polskiego PIT-11). Każda z tych prac była wykonywana stacjonarnie na terytorium Niemiec.
Załączył Pan potwierdzenia zameldowania (w Niemczech meldunek jest obowiązkowy i musi być aktualny, więc przy każdej przeprowadzce konieczne jest ponowne zameldowanie), dowód rejestracyjny auta oraz potwierdzenia opłat za ubezpieczenia (auta, NNW, OC). Załączył Pan również obecną umowę najmu.
Sama przeprowadzka do Polski odbyła się 28 stycznia 2026 r., czyli miesiąc przed zakończeniem Pana umowy o pracę na … (28 lutego 2026 r.). Pracodawca wyraził na to zgodę, a Pan za styczeń i luty będzie musiał rozliczyć się z niemieckim urzędem skarbowym.
Nową pracę w Polsce rozpoczął Pan 16 lutego 2026 r., a kilka dni wcześniej zarejestrował się jako podatnik w Urzędzie Skarbowym w X.
W odpowiedzi na zadane pytania, udzielił Pan następujących odpowiedzi.
Pyt.: Gdzie – w jakim państwie – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym przeprowadził się Pan na stałe do Polski oraz od początku roku, w którym przeprowadził się Pan do Polski do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski.
Odp.: „Mieszkałem w Niemczech w mieście Y i tam też płaciłem podatki. Spędziłem tam ostatnie 5 lat (od 01.09.2020). Po powrocie do Polski (28.01.2026) zarejestrowałem się w Urzędzie Skarbowym w X. Moje miejsce zamieszkania to również X. W trakcie mieszkania w Niemczech miałem tam swoje ognisko domowe. Przeprowadziłem się z zamiarem zostania w Niemczech na okres około 10 lat”.
Pyt.: Czy w okresie od 1 stycznia 2023 r. do 27 stycznia 2026 r. był Pan traktowany jak rezydent podatkowy przez państwo, w którym Pan zamieszkiwał?
Odp.: Tak.
Pyt.: Czy posiada Pan certyfikat rezydencji (jeżeli tak, to wydany przez jakie państwo) lub inny dowód/inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2023-2025 oraz w 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – proszę wyjaśnić jakie)?
Odp.: „Tak, w załączniku ponownie przesyłam potwierdzenia zameldowania pod kilkoma adresami w Niemczech. Wszystkie znajdują się w obrębie miasta Y. Dodam, że meldunek w Niemczech jest wymagany prawnie i przypisuje daną osobę do konkretnego adresu. Przeprowadzki wynikały ze zmian standardu i stylu życia – przeprowadziłem się z akademika do wynajmowanego pokoju, a następnie do mieszkania razem z partnerką. Dodatkowo załączam umowy o pracę oraz roczne podsumowania wynagrodzeń wymagane do rozliczeń podatkowych. Dokumenty meldunkowe obejmują cały okres mojej rezydencji w Niemczech, począwszy od studiów. Roczne podsumowania zarobków dotyczą mojej pracy na uniwersytecie z ostatnich 4 lat”.
Pyt.: Czy w którymkolwiek z lat 2023–2025 oraz w 2026 r. – do momentu Pana przyjazdu do Polski, przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym?
Odp.: Nie.
Pyt.: W którym z krajów – w latach 2023–2025 oraz w okresie od początku roku 2026 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan na stałe do Polski) – miał Pan ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne (w szczególności rodzina, partnerka/żona, dzieci, znajomi, aktywność społeczna, polityczna, sportową, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, itp.)? Należy to szczegółowo opisać.
Odp.: „Między 01.09.2020 a 28.01.2026 miałem ścisłe powiązania z Niemcami. Okazjonalnie wracałem do Polski, aby odwiedzić rodzinę (święta) oraz znajomych (śluby, ważne wydarzenia). Wyjechałem z zamiarem długoterminowego pobytu (około 10 lat) i zacząłem budować tam sieć kontaktów. Dołączyłem do klubu sportowego – aeroklubu Y. Niestety jedyne potwierdzenie jakie mam to zdjęcia. Nie prowadziłem działalności politycznej ani obywatelskiej. W trakcie jednej z wizyt w Polsce poznałem swoją obecną partnerkę, która po roku związku na odległość przeprowadziła się do mnie do Niemiec. Oboje planowaliśmy pozostać w Niemczech przez około 10 lat. Uważam, że fakt wspólnego zamieszkania potwierdza, iż moje ognisko domowe i ośrodek życia znajdowały się w Niemczech”.
Pyt.: Czy w latach 2023–2025 oraz w okresie od początku roku 2026 Pana najbliższa rodzina mieszkała w Polsce i czy w ww. okresie pozostawała ona na Pana utrzymaniu?
Odp.: „Tak, moja mama i babcia pozostały w Polsce. Przez rok utrzymywałem również związek na odległość z moją obecną narzeczoną. Nie wspierałem ich finansowo”.
Pyt.: Czy wyjechał Pan za granicę Polski tylko w celach studiowania/zarobkowych, czy też z zamiarem przesiedlenia się na stałe? Czy wyjechał Pan wtedy sam czy z rodziną?
Odp.: „Wyjechałem sam w celu dokończenia studiów (ostatni rok studiów magisterskich) z zamiarem znalezienia pracy i pozostania tam przez około 10 lat. Moja rodzina (mama i babcia) pozostała w Polsce i odwiedzałem ją w trakcie świąt”.
Pyt.: Jakie, w latach 2023–2025 oraz w okresie od początku roku 2026 do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski, miał Pan powiązania gospodarcze z Polską, a jakie z innym państwem (źródła dochodów, posiadane nieruchomości, inwestycje, oszczędności, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usługi (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)? Należy to szczegółowo opisać.
Odp.: „Wszystkie moje źródła dochodów pochodziły od pracodawcy w Niemczech. Inwestowałem tam w akcje i rozpocząłem odkładanie środków na emeryturę. Posiadałem ubezpieczenie mieszkania, ubezpieczenie ochrony prawnej oraz ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków. Wszystkie oszczędności trzymałem na niemieckim koncie bankowym, a inwestycje prowadziłem przez niemieckiego pośrednika. W Polsce posiadałem (i nadal posiadam) jedno mieszkanie, w którym mieszka moja babcia i z którego nie czerpałem żadnych przychodów. W trakcie pobytu w Niemczech kupiłem samochód, który ubezpieczałem i za który opłacałem podatek drogowy. Posiadałem umowy na prąd, gaz i internet w wynajmowanym mieszkaniu oraz telefon na kartę (bez abonamentu). Załączam potwierdzenia opłat za ubezpieczenie samochodu oraz najstarszy rachunek za mieszkanie (internet); wcześniej mieszkałem w pokoju, gdzie rachunki były rozliczane przez właściciela, więc posiadam jedynie umowę najmu. Jeszcze wcześniej mieszkałem w akademiku, gdzie rachunki nie były rozliczane indywidualnie”.
Pyt.: W którym z krajów – w latach 2023–2025 oraz w okresie od początku roku 2026 do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski – prowadził Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależy do organizacji/klubów, itp.? Należy to szczegółowo opisać.
Odp.: W Niemczech. Jedyną aktywnością z wymienionych na liście było członkostwo w aeroklubie Y, gdzie aktywnie realizowałem swoje hobby - latanie szybowcami. W Niemczech zbudowałem sieć relacji i miałem bliskich przyjaciół, z którymi spędzałem czas, więc moja aktywność społeczna koncentrowała się w tym kraju. Do Polski przyjeżdżałem jedynie na święta lub krótkie wyjazdy związane z ważnymi wydarzeniami, takimi jak śluby.
Pyt.: W którym z krajów – w latach 2023–2025 oraz w okresie od początku roku 2026 do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski – zazwyczaj Pan przebywał? Należy to szczegółowo opisać.
Odp.: „W Niemczech. Do Polski wracałem tylko na święta i wydarzenia rodzinne. Na 30 dni urlopowych około 15 wypadało w Polsce w latach mojej emigracji”.
Pyt.: Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?
Odp.: „Tak, podlegam, ponieważ cały mój obecny przychód jest generowany w Polsce. Firma, w której pracuję, jest polska, a działalność gospodarcza, którą prowadzę, również jest zarejestrowana w Polsce. Nie osiągam dochodów podlegających opodatkowaniu poza granicami Polski”.
Pyt.: Z którego z krajów zarządza Pan swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski (od 28 stycznia 2026 r.)?
Odp.: „Od momentu powrotu do Polski (28.01.2026 r.) zarządzam swoim majątkiem z Polski. Przeniosłem tutaj swoje ognisko domowe oraz centrum życiowe”.
Pyt.: W którym z krajów w okresie od dnia przyjazdu do Polski (od stycznia 2026 r.) prowadzi Pan aktywność społeczną, polityczną, obywatelską, przynależy Pan do organizacji/klubów, itp.?
Odp.: „Od 28.01.2026 prowadzę aktywność społeczną w Polsce - odnawiam wcześniejsze znajomości i buduję nowe relacje. Nie prowadzę działalności politycznej ani obywatelskiej. Dołączyłem do Aeroklubu …, gdzie jestem aktywnym pilotem szybowców i planuję w niedługiej przyszłości uzyskać uprawnienia instruktora”.
Pyt.: Czy suma osiąganych przez Pana przychodów przekroczy – w którymkolwiek roku podatkowym, w którym chce Pan skorzystać z ulgi na powrót – kwotę 85 528 zł (z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku)?
Odp.: „Tak, moje obecne przychody z tytułu umowy o pracę wynoszą około … zł brutto, czyli powyżej drugiego progu podatkowego. Ulga na powrót pozwoli mi na zbudowanie stabilnych podstaw finansowych dla mojej przyszłej rodziny”.
Pyt.: W jakich latach podatkowych chciałby Pan skorzystać z ulgi (należy wskazać konkretne lata podatkowe)?
Odp.: „Chciałbym skorzystać z ulgi począwszy od 2026 r. przez kolejne lata, tak aby wykorzystać ją w pełnym zakresie”.
Pytanie
Czy kwalifikuje się Pan do zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga na powrót)?
Pana stanowisko w sprawie
Jest Pan zdania, że kwalifikuje się do ulgi na powrót. Przedstawił Pan wyczerpująco, że od 2020 r. do 2026 r. Pana ośrodek życia znajdował się w Y, a umowy/certyfikaty pracy potwierdzają, że rozliczał się Pan z podatków w Niemczech.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3)podatnik:
a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b)miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Zwolnieniu z opodatkowania podlegają wyłącznie przychody uzyskane ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z zasiłku macierzyńskiego.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i co istotne, w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z treści wniosku wynika, że po powrocie do Polski 28 stycznia 2026 r., podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy, który wskazuje, że prawo do omawianej ulgi przysługuje podatnikowi, który nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
·trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
·okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zagadnienie obowiązku podatkowego i miejsca zamieszkania dla celów podatkowych zostało zaprezentowane w art. 3 ust. 1, ust. 1a i ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek. Podatnik spełniający kryteria wymienione w art. 3 ust. 1a ww. ustawy, jest uznawany za osobę mającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, natomiast podatnik, który tych kryteriów nie spełnia podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Mając na uwadze, że od 1 września 2020 r. zamieszkiwał Pan na terenie Niemiec, ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy odnieść się do przepisów Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z dnia 14 maja 2003 r. (Dz.U. 2005 r. Nr 12, poz. 90):
Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej Umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „określenie osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
Na mocy art. 4 ust. 2 tej Umowy:
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
a)osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b)jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;
c)jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
d)jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia.
Z analizy przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że w okresie od 1 września 2020 r. do 27 stycznia 2026 r. mieszkał Pan w Niemczech i tam też płacił podatki. W trakcie mieszkania w Niemczech miał Pan tam swoje ognisko domowe. W tym okresie był Pan traktowany przez Niemcy jak rezydent podatkowy. W żadnym z lat 2023–2025 oraz w 2026 r. – do momentu Pana przyjazdu do Polski, nie przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Okazjonalnie przyjeżdżał Pan do Polski, aby odwiedzić rodzinę (święta) oraz znajomych (śluby, ważne wydarzenia). W tym czasie Pana mama i babcia pozostały w Polsce. Przez rok utrzymywał Pan również związek na odległość z obecną narzeczoną, która po tym czasie przeprowadziła się do Pana, do Niemiec. Wszystkie Pana źródła dochodów pochodziły od pracodawcy w Niemczech. Inwestował Pan tam w akcje i rozpoczął odkładanie środków na emeryturę. Posiadał Pan ubezpieczenie mieszkania, ubezpieczenie ochrony prawnej oraz ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków. Wszystkie oszczędności trzymał Pan na niemieckim koncie bankowym, a inwestycje prowadził przez niemieckiego pośrednika. W Polsce posiada Pan jedno mieszkanie, w którym mieszka Pana babcia, i z którego nie czerpał Pan żadnych przychodów. W trakcie pobytu w Niemczech kupił Pan samochód, który ubezpieczał i za który opłacał podatek drogowy. Posiadał Pan umowy na prąd, gaz i internet w wynajmowanym mieszkaniu oraz telefon na kartę (bez abonamentu). W Niemczech był Pan członkiem w aeroklubie, gdzie aktywnie realizował swoje hobby – latanie szybowcami. Również w tym kraju zbudował Pan sieć relacji i miał bliskich przyjaciół, z którymi spędzał czas, więc Pana aktywność społeczna koncentrowała się w tym kraju. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Ocena powyższej sytuacji prowadzi do wniosku, że w latach podatkowych 2023–2025 oraz od 1 stycznia 2026 r. do 27 stycznia 2026 r. Pana miejsce zamieszkania znajdowało się w Niemczech. Natomiast, 28 stycznia 2026 r. przeniósł Pan swoje centrum interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co spowodowało, że od tej daty Pana miejsce zamieszkania znajduje się w Polsce i podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, ponieważ posiada Pan polskie obywatelstwo.
Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Z treści wniosku wynika, że posiada Pan potwierdzenia zameldowania pod kilkoma adresami w Niemczech oraz umowy o pracę i roczne podsumowania wynagrodzeń wymagane do rozliczeń podatkowych. Dokumenty meldunkowe obejmują cały okres Pana rezydencji w Niemczech, począwszy od studiów. Roczne podsumowania zarobków dotyczą Pana pracy na uniwersytecie z ostatnich 4 lat.
Z treści opisu sprawy wynika zatem, że posiada Pan inne dokumenty potwierdzające, iż Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w latach 2023–2025 oraz w 2026 r. do momentu powrotu do Polski 28 stycznia 2026 r. znajdowało się poza Polską.
Zatem, należy uznać, że spełnił Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie, w sposób oczywisty spełnił Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe dopiero poczynając od rozliczenia za rok 2022.
Stosownie do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, spełnił Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 53 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, ponieważ przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony opis sprawy należy uznać, że skoro – jak Pan wskazał w opisie sprawy – przeniósł Pan ośrodek interesów życiowych i zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski 28 stycznia 2026 r., to przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. „ulgi na powrót”). Przedmiotowe zwolnienie od opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a)-d) ww. ustawy – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania, może zatem Pan objąć, przychody uzyskiwane ze stosunku pracy za lata 2026-2029.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisuprawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
