Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDWT.4011.92.2026.2.JŁ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 25 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Od sierpnia 2020 r. przebywa Pan i pracuje w Szwajcarii. Co miesiąc odprowadzane są od Pana wypłaty składki na 1 i 2 filar emerytalny plus podatki i składki na różne ubezpieczenia. W lipcu 2026 r. planuje Pan powrót do Polski i definitywne wymeldowanie się ze Szwajcarii. Chciałby Pan wypłacić kapitał BVG (2 filar emerytalny) zgromadzony przez te lata. Wypłata kapitału BVG będzie opodatkowana u źródła w Szwajcarii przed wypłatą środków na Pana konto bankowe. W momencie wypłaty środków BVG będzie Pan już w Polsce.

Uzupełnienie opisu sprawy

W dacie otrzymania wskazanych we wniosku środków będzie miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

Wypłata wskazana we wniosku będzie pochodzić z systemu Berufliche Vorsorge (BVG), działającego na podstawie federalnej ustawy Bundesgesetz über die berufliche Alters-, Hinterlassenen- und Invalidenvorsorge (LPP/BVG). Jest to system zawodowego zabezpieczenia emerytalnego, który w swojej konstrukcji prawnej i celu odpowiada polskim Pracowniczym Programom Emerytalnym (PPE). Szwajcarski II filar emerytalny (BVG/LPP) jest instytucjonalnym i prawnym odpowiednikiem polskiego PPE w rozumieniu art. 21 ust. 33 ustawy o PIT. Program ten został utworzony przez pracodawcę, a środki (składki) były wpłacane zarówno przez pracodawcę, jak i pracownika na indywidualny rachunek w celu gromadzenia oszczędności emerytalnych, co spełnia definicję programu emerytalnego.

W dacie zdarzenia przyszłego ustawowy wiek emerytalny (65 lat) nie zostanie osiągnięty. Jednakże zgodnie z przepisami szwajcarskiej ustawy federalnej o zawodowym ubezpieczeniu emerytalnym (BVG), wypłata kapitału nastąpi w ramach ustawowej procedury wcześniejszej realizacji uprawnień emerytalnych. Szwajcarski ustawodawca uznaje wypłatę w związku z definitywnym opuszczeniem kraju za pełnoprawną formę realizacji celów emerytalnych. Tym samym wypłata ta zachowuje swój charakter emerytalny, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o PIT.

Uprawnienie do otrzymywania tych środków i ich wypłata nie będą związane z osiągnięciem wieku emerytalnego lub wcześniejszym przejściem na emeryturę. Wypłata następuje w związku z definitywnym opuszczeniem Szwajcarii (art. 5 ustawy LPP/BVG). Mimo wcześniejszej wypłaty środki te mają charakter kapitału emerytalnego zgromadzonego w trakcie pracy i stanowią zabezpieczenie utrzymania: środki mają na celu zabezpieczenie Pana przyszłości po zakończeniu aktywności zawodowej, mimo wcześniejszej wypłaty.

Wypłata środków ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania po przejściu na emeryturę i posiada charakter świadczenia emerytalnego. Środki te zostały zgromadzone w ramach szwajcarskiego II filaru (BVG), który jest funduszem emerytalnym o charakterze kapitałowym, analogicznym do polskiego Pracowniczego Programu Emerytalnego (PPE). Choć wypłata następuje jednorazowo w związku z opuszczeniem Szwajcarii (zgodnie z tamtejszymi przepisami), ich przeznaczeniem jest sfinansowanie potrzeb życiowych w wieku emerytalnym. Zatem wypłata ta realizuje cel zabezpieczenia społecznego i emerytalnego.

Tożsamość z PPE: Szwajcarski fundusz (Pensionskasse), w którym gromadzone były środki, spełnia definicję pracowniczego programu emerytalnego z art. 21 ust. 33 ustawy o PIT.

Odniesienie do art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b: Jeśli środki pochodzą z programu utworzonego na podstawie przepisów państwa członkowskiego UE lub EOG (Szwajcaria jest traktowana na równi z tymi państwami w kontekście podatkowym na podstawie umów międzynarodowych)- ten przepis zwalnia wypłatę BVG z podatku

Przyczyną wypłaty jest definitywne opuszczenie Szwajcarii i ustanie rezydencji w Szwajcarii oraz przeniesienie centrum interesów życiowych do Polski, co wg tamtejszego prawa (LPP/BVG) jest równorzędną podstawą do wypłaty z funduszu emerytalnego. Takie wykorzystanie kapitału jest formą zabezpieczenia bytu i kapitału na starość, co jest tożsame z celami realizowanymi przez polskie programy emerytalne.

Zgodnie z przepisami szwajcarskiej ustawy federalnej o zawodowym ubezpieczeniu emerytalnym (BVG), wypłata kapitału nastąpi w ramach ustawowej procedury wcześniejszej realizacji uprawnień emerytalnych. Szwajcarski ustawodawca uznaje wypłatę środków w związku z definitywnym opuszczeniem kraju za pełnoprawną formę realizacji celów emerytalnych. Tym samym wypłata ta zachowuje swój charakter emerytalny, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o PIT.

Pytanie

1.Czy jednorazowa wypłata środków zgromadzonych w ramach tzw. drugiego filaru szwajcarskiego (BVG), dokonana w związku z definitywnym opuszczeniem Szwajcarii, podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.Czy musi Pan zgłosić wypłatę BVG w zeznaniu podatkowym PIT za 2026?

3.Czy w Polsce zostanie opodatkowana wypłata BVG, skoro podatek zostanie potrącony wcześniej przez szwajcarski urząd skarbowy? Ponadto istnieje umowa między Polską a Szwajcarią o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, jednorazowa wypłata środków zgromadzonych w ramach tzw. II filaru szwajcarskiego systemu emerytalnego (Berufliche Vorsorge – BVG), dokonana na podstawie przepisów federalnej ustawy LPP/BVG (Bundesgesetz über die berufliche Alters-, Hinterlassenen- und Invalidenvorsorge), podlega w całości zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o PIT.

Charakter programu: Szwajcarski II filar (BVG) jest systemem zawodowego zabezpieczenia emerytalnego, który w swojej konstrukcji prawnej odpowiada polskim Pracowniczym Programom Emerytalnym (PPE). Jest on tworzony przez pracodawców, a uczestnictwo w nim jest obowiązkowe dla pracowników po osiągnięciu określonego dochodu. Składki finansowane są wspólnie przez pracodawcę i pracownika.

Podstawa zwolnienia: Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o PIT, zwolnione z podatku są wypłaty środków zgromadzonych w ramach PPE utworzonych i działających na podstawie przepisów o pracowniczych programach emerytalnych obowiązujących w państwach członkowskich UE lub państwach należących do EOG. Choć Szwajcaria nie jest członkiem UE/EOG, to na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie swobodnego przepływu osób, obywatele Polski i Szwajcarii korzystają z tych samych przywilejów podatkowych w zakresie zabezpieczenia społecznego, co obywatele państw EOG.

Cel wypłaty: Mimo że wypłata następuje jednorazowo przed osiągnięciem ustawowego wieku emerytalnego (w związku z definitywnym opuszczeniem Szwajcarii – tzw. Barauszahlung), środki te mają charakter kapitału emerytalnego zgromadzonego w trakcie aktywności zawodowej. Wcześniejsza wypłata jest dopuszczalną przez szwajcarskie prawo formą realizacji uprawnień emerytalnych w specyficznych okolicznościach życiowych.

Brak obowiązku wykazania w zeznaniu: Skoro powyższe środki korzystają ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o PIT, Pana zdaniem, nie ma Pan obowiązku wykazywania ich w rocznym zeznaniu podatkowym (PIT), ani odprowadzania od nich podatku dochodowego w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

W świetle opisanego zdarzenia, w przedstawionej sytuacji znajdują zastosowanie uregulowania Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 22 poz. 92 ze zm., dalej Konwencja polsko-szwajcarska), oraz Protokołu do niej, zmienionej Obwieszczeniem Ministra Spraw Zagranicznych z 2 lutego 2021 r. o sprostowaniu błędów (Dz. U. z 2021 r. poz. 262).

Stosownie do art. 18 ust. 1 ww. Konwencji:

Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 emerytury i inne podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniej pracy najemnej, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-szwajcarskiej:

Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Odnosząc się do opodatkowania wypłaty, którą Pan otrzyma ze środków zgromadzonych w ramach tzw. II filaru emerytalnego w Szwajcarii, wyjaśnić należy, że oceniając czy świadczenia te podlegają opodatkowaniu stosownie do art. 18 ust. 1 lub art. 21 ust. 1 ww. Konwencji, należy odnieść się do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD. Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).

Konwencja polsko-szwajcarska nie definiuje, co należy rozumieć przez określenie „emerytury i inne podobne wynagrodzenia”. Zgodnie z Komentarzem do art. 18 Konwencji Modelowej OECD rodzaje wypłat objętych tym artykułem obejmują nie tylko emerytury wypłacane bezpośrednio byłym pracownikom najemnym, lecz również innym beneficjentom (…) oraz inne podobne świadczenia, np. renty starcze z tytułu dawnego zatrudnienia. Różne wypłaty mogą być dokonywane na rzecz pracownika po ustaniu jego zatrudnienia. Kwestię, czy takie wypłaty są objęte art. 18 można ocenić w zależności od ich istoty, z uwzględnieniem faktów i okoliczności, w których są dokonywane.

O ile określenie „emerytura” w ramach zwykłego znaczenia tego słowa obejmuje tylko okresowe wypłaty, o tyle sformułowanie „inne podobne świadczenia” jest dość szerokie, aby objąć wypłaty nieokresowe. Na przykład wypłata ryczałtowa w miejsce wypłat okresowych dokonana w momencie ustania zatrudnienia może wchodzić w zakres stosowania tego artykułu. Czy konkretną wypłatę należy uważać za inne świadczenie podobne do emerytury zależy od konkretnych okoliczności. Na przykład, jeżeli wykaże się, że powodem wypłaty ryczałtowej jest przeliczenie emerytury lub rekompensata za zmniejszoną emeryturę, wówczas daną wypłatę można określić jako „inne podobne świadczenie” objęte artykułem 18 Konwencji Modelowej. Mogłoby to mieć miejsce na przykład wówczas, gdyby osoba miała możliwość wyboru w momencie przejścia na emeryturę między wypłacaniem emerytury a kwotą ryczałtową obliczoną w powiązaniu z ogólną kwotą składek lub kwotą emerytury, do której osoba byłaby uprawniona według obowiązujących zasad w zakresie systemu emerytalnego. Ważnym czynnikiem jest źródło wypłat. Inne czynniki, które mogą pomóc w ustaleniu, czy wypłata lub seria wypłat jest objęta artykułem 18, są zwłaszcza następujące: czy wypłata jest dokonana w czasie, czy po ustaniu zatrudnienia uprawniającego do wypłaty, czy odbiorca w dalszym ciągu pracuje, czy odbiorca osiągnął normalny wiek emerytalny właściwy dla danego zawodu; jaka jest sytuacja innych osób mających prawo do takiego samego rodzaju wypłaty ryczałtowej i czy odbiorca może korzystać jednocześnie z innych świadczeń emerytalnych. Zwrot składek emerytalnych (na przykład po czasowym zatrudnieniu) nie stanowi „innego podobnego świadczenia” w rozumieniu artykułu 18 Konwencji Modelowej.

Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double Taxation Convention. A commentary to the OECD-, UN-, US Model Conventions for the Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str. 1008, Nb 14).

Biorąc zatem pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, w szczególności zaś fakt, że jednorazowa wypłata środków zgromadzonych w ramach szwajcarskiego drugiego filaru emerytalnego nie zostanie dokonana ani w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego ani też w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę, wypłata ta będzie podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-szwajcarskiej, tj. tylko w Pana miejscu zamieszkania, czyli w Polsce.

Jak wskazał Pan bowiem we wniosku, w dacie otrzymania wskazanej we wniosku wypłaty będzie miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie w Polsce i będzie podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W konsekwencji do opodatkowania ww. świadczenia zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są inne źródła.

Według art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności” świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Jednakże stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika - z zastrzeżeniem ust. 33.

Na mocy art. 21 ust. 33 ustawy:

Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Według art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 556):

Przez wypłatę rozumie się dokonaną przez uczestnika lub osobę uprawnioną wypłatę gotówkową lub realizację przelewu środków zgromadzonych w ramach programu na wskazany przez uczestnika lub tę osobę rachunek bankowy - na warunkach określonych w umowie zakładowej, w przypadku spełnienia warunków określonych w ustawie.

Warunki te określone są w art. 42 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Wypłata następuje:

1)na wniosek uczestnika po osiągnięciu przez niego wieku 60 lat;

2)na wniosek uczestnika po przedstawieniu przez niego decyzji o przyznaniu prawa do emerytury i po ukończeniu 55 roku życia;

3)w przypadku ukończenia przez uczestnika 70 lat, jeżeli wcześniej nie wystąpił z wnioskiem o wypłatę środków;

4)na wniosek osoby uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika.

Z powyższego wynika, że zamiarem ustawodawcy było, aby określenie „wypłata” świadczeń, które realizują cel programu emerytalnego obejmowała m.in. zabezpieczenie źródła utrzymania osobie otrzymującej wypłatę po przejściu na emeryturę lub osobie uprawnionej w przypadku śmierci uczestnika.

Jak wyjaśnił Pan w uzupełnieniu wniosku, jednorazowa wypłata nastąpi przed osiągnięciem przez Pana ustawowego wieku emerytalnego. Wypłata będzie dokonana w związku z definitywnym opuszczeniem Szwajcarii (wymeldowaniem i zakończeniem pracy). W momencie wypłaty środków będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce oraz nie będzie Pan uzyskiwał dochodów z tytułu emerytury (ani w Polsce, ani w Szwajcarii).

Skoro zatem uprawnienie do otrzymania ww. środków nie będzie związane z osiągnięciem przez Pana wieku emerytalnego lub z wcześniejszym przejściem na emeryturę, lecz będzie związane z opuszczeniem terytorium Szwajcarii i przeniesieniem się na stałe na terytorium Polski, to wypłata ww. środków nie będzie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) w zw. z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wypłata ta nie będzie dotyczyła transferu środków do innego pracowniczego programu emerytalnego lub na indywidualne konto emerytalne, jak również nie będzie dotyczyła środków zgromadzonych w grupowej formie ubezpieczenia na życie związanej z funduszem inwestycyjnym lub w innej formie grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne dla pracowników wypłaconych do pracowniczego programu emerytalnego, zgodnie z przepisami o pracowniczych programach emerytalnych. W związku z powyższym do otrzymanej wypłaty nie będą mieć więc również zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. a) i c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji opisaną we wniosku kwotę wypłaconych środków zgromadzonych w ramach szwajcarskiego II filaru emerytalnego (LPP/BVG) będzie Pan zobowiązany wykazać w rocznym zeznaniu podatkowym PIT i będzie ona stanowić dla Pana przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.