Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.210.2026.2.EC

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe w części dotyczącej możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej w odniesieniu do wydatków na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej poniesionych w 2022 r. przed uzyskaniem formalnego odbioru budynku oraz nieprawidłowe w części dotyczącej odliczenia ww. wydatków na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej poniesionych w 2022 r., w zeznaniu podatkowym za 2025 r.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 22 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, dotyczącej zastosowania ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowymi od osób fizycznych, w związku z wydatkiem na instalację fotowoltaiczną poniesionym w 2022 r.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, rozliczającym podatek dochodowy od osób fizycznych w urzędzie skarbowym właściwym dla miejsca zamieszkania  w …. (kod pocztowy: ….).

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w miejscowości (……), który został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę. W dzienniku budowy znajduje się wpis dokonany przez kierownika budowy z dnia 16 września 2019 r. o treści: „w dniu dzisiejszymi zakończono prace przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Budowa została wykonana zgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi, zatwierdzonym projektem budowlanym, pozwoleniem na budowę. Teren budowy doprowadzono do należytego stanu i porządku.”

W dniu 3 lipca 2019 r. Wnioskodawczyni zawarła z ... umowę o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej obiektu mieszkalnego (budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego pod ww. adresem). W dniu 10 sierpnia 2021 r. Wnioskodawczyni zawarła polisę ubezpieczeniową typu „…..”, obejmującą wskazany wyżej budynek mieszkalny jednorodzinny.

W dniu 16 marca 2022 r. Wnioskodawczyni wspólnie z mężem poniosła wydatek na wykonanie instalacji fotowoltaicznej w tym budynku – Wnioskodawczyni posiada fakturę VAT wystawioną  na dane męża, który jest również współwłaścicielem omawianego budynku - współwłasność 1/2 (Wnioskodawczyni rozlicza PIT wspólnie z małżonkiem). Instalacja fotowoltaiczna została zamontowana na ww. budynku mieszkalnym jednorodzinnym i służy zaspokajaniu potrzeb energetycznych tego budynku.

W dniu 29 maja 2022 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem złożyła do właściwego organu nadzoru budowlanego (Starostwo Powiatowe w ….) zawiadomienie o zakończeniu budowy oraz przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego (budynku mieszkalnego jednorodzinnego).  W dniu 13 czerwca 2022 r. organ nadzoru budowlanego wydał decyzję zezwalającą na przystąpienie do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Budynek ma charakter jednorodzinny  w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego oraz pełni funkcję zaspokajania potrzeb mieszkaniowych małżonków jako właścicieli (budynek mieszkalny jednorodzinny, nie lokal użytkowy).

Wydatek na instalację fotowoltaiczną został sfinansowany w całości ze środków własnych. Instalacja fotowoltaiczna stanowi przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy  o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw, gdyż służy ograniczeniu zużycia energii dostarczanej z zewnętrznej sieci.

Dotychczas małżonkowie nie dokonywali odliczenia ulgi termomodernizacyjnej z tytułu tego wydatku w zeznaniach za lata 2022-2024. Wnioskodawczyni zamierza skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej i odliczyć wydatki na instalację fotowoltaiczną poniesione w 2022 r. w zeznaniu podatkowym PIT za 2025 r., złożonym w 2026 r., w ramach limitu 53 000 zł na podatnika.

Na dzień poniesienia wydatku (16 marca 2022 r.) istniał już faktycznie budynek mieszkalny jednorodzinny - nie była to faza wznoszenia obiektu, lecz obiekt budowlano zakończony, a następnie formalnie dopuszczony do użytkowania (zawiadomienie 29 maja 2022 r., decyzja 13 czerwca 2022 r.). Zgodnie z aktualną linią interpretacyjną, dla celów ulgi termomodernizacyjnej istotne jest faktyczne istnienie i użytkowanie budynku mieszkalnego, a nie wyłącznie data formalnej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Budynek był przeznaczony do celów mieszkalnych, podłączony do sieci elektroenergetycznej (umowa z … z 3 lipca 2019 r.) oraz objęty polisą „…” od 10 sierpnia 2021 r., co potwierdza jego funkcję mieszkalną.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, rozliczającym podatek dochodowy od osób fizycznych w urzędzie skarbowym właściwym dla miejsca zamieszkania  w (…..). Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w miejscowości (…), który został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę. Współwłaścicielami wskazanej we wniosku działki, na której został postawiony budynek jednorodzinny, Wnioskodawczyni wraz z mężem jest od 25 czerwca 2016 r. W dzienniku budowy znajduje się wpis dokonany przez kierownika budowy z dnia 16 września 2019 r.o treści: „w dniu dzisiejszym zakończono prace przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Budowa została wykonana zgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi, zatwierdzonym projektem budowlanym, pozwoleniem na budowę. Teren budowy doprowadzono do należytego stanu i porządku.”

W dniu 3 lipca 2019 r. Wnioskodawczyni zawarła z … umowę o przyłączenie  do sieci dystrybucyjnej obiektu mieszkalnego (budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego pod ww. adresem). W dniu 10 sierpnia 2021 r. Wnioskodawczyni zawarła polisę ubezpieczeniową typu „…”, obejmującą wskazany wyżej budynek mieszkalny jednorodzinny.

W dniu 16 marca 2022 r. Wnioskodawczyni poniosła wspólnie z mężem wydatek na wykonanie instalacji fotowoltaicznej w tym budynku – Wnioskodawczyni posiada fakturę VAT wystawioną na dane męża, który jest również współwłaścicielem omawianego budynku - współwłasność 1/2 (Wnioskodawczyni rozlicza PIT wspólnie z małżonkiem). Instalacja fotowoltaiczna została zamontowana na ww. budynku mieszkalnym jednorodzinnym i służy zaspokajaniu potrzeb energetycznych tego budynku.

W dniu 29 maja 2022 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem złożyła do właściwego organu nadzoru budowlanego (Starostwo Powiatowe w … ) zawiadomienie o zakończeniu budowy oraz przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego (budynku mieszkalnego jednorodzinnego). W dniu 13 czerwca 2022 r. organ nadzoru budowlanego wydał decyzję zezwalającą na przystąpienie do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Budynek ma charakter jednorodzinny w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego oraz pełni funkcję zaspokajania naszych potrzeb mieszkaniowych jako właścicieli (budynek mieszkalny jednorodzinny, nie lokal użytkowy).

Wydatek na instalację fotowoltaiczną został sfinansowany w całości ze środków własnych. Instalacja fotowoltaiczna stanowi przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy  o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw, gdyż służy ograniczeniu zużycia energii dostarczanej z zewnętrznej sieci. Dotychczas małżonkowie nie dokonywali odliczenia ulgi termomodernizacyjnej z tytułu tego wydatku w zeznaniach za lata 2022-2024.

Wnioskodawczyni zamierza skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej i odliczyć wydatki na instalację fotowoltaiczną poniesione w 2022 r. w zeznaniu podatkowym PIT za 2025 r., złożonym w 2026 r., w ramach limitu 53 000 zł na podatnika. Z ulgi termomodernizacyjnej Wnioskodawczyni nie skorzystała w zeznaniu podatkowym za 2022 r. z przyczyn techniczno‑organizacyjnych oraz z uwagi na planowanie rozliczenia tego wydatku w jednym z kolejnych lat podatkowych, w ramach limitu 6‑letniego przewidzianego dla ulgi termomodernizacyjnej. W ramach ulgi termomodernizacyjnej Wnioskodawczyni chciałaby odliczyć zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej. Faktura VAT została wystawiona przez podmiot niekorzystający ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Wydatki na instalację fotowoltaiczną zostały sfinansowane ze środków wspólnych małżonków - posiadają wspólność majątkową małżeńską.

Wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię w związku z opisanym przedsięwzięciem termomodernizacyjnym nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustaw o podatkach dochodowych, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, nie zostały uwzględnione w związku z korzystaniem z jakichkolwiek innych ulg podatkowych w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej, poza planowanym skorzystaniem z ulgi termomodernizacyjnej będącej przedmiotem wniosku. Poniesione wydatki nie były sfinansowane ani dofinansowane z żadnych środków publicznych oraz nie zostały Wnioskodawczyni zwrócone w żadnej z możliwych form.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez odliczenie w zeznaniu PIT za 2025 r., wydatku na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej poniesionego w 2022 r., mimo że w dacie poniesienia tego wydatku budynek miał zakończoną budowę (wpis w dzienniku budowy), lecz formalna decyzja zezwalająca na użytkowanie została wydana dopiero w dniu 13 czerwca 2022 r.?

Pani stanowisko w sprawie

Na dzień poniesienia wydatku (16 marca 2022 r.) istniał już faktycznie budynek mieszkalny jednorodzinny - nie była to faza wznoszenia obiektu, lecz obiekt budowlano zakończony, a następnie formalnie dopuszczony do użytkowania (zawiadomienie 29 maja 2022 r., decyzja 13 czerwca 2022 r.). Zgodnie z aktualną linią interpretacyjną, dla celów ulgi termomodernizacyjnej istotne jest faktyczne istnienie i użytkowanie budynku mieszkalnego, a nie wyłącznie data formalnej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Budynek był przeznaczony do celów mieszkalnych, podłączony do sieci elektroenergetycznej (umowa z … z 3 lipca 2019 r.) oraz objęty polisą „….”  od 10 sierpnia 2021 r., co potwierdza jego funkcję mieszkalną.

W ocenie Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy z dnia  26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania wydatków poniesionych w 2022 r. na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej  w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, w zeznaniu podatkowym PIT za 2025 r. Instalacja fotowoltaiczna służy zaspokajaniu potrzeb energetycznych budynku mieszkalnego i prowadzi  do ograniczenia zużycia energii dostarczanej z zewnętrznej sieci, co wpisuje się w definicję przedsięwzięcia termomodernizacyjnego z ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów. Rozporządzenie w sprawie wykazu materiałów, urządzeń i usług dla ulgi termomodernizacyjnejwymienia instalacje fotowoltaiczne jako wydatki kwalifikowane. Przepisy o uldze termomodernizacyjnej przewidują możliwość rozliczania ulgi w okresie do 6 lat, licząc od końca roku, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Brak odliczenia w zeznaniu za 2022 r. nie powoduje utraty prawa do ulgi.

Wnioskodawczyni własne stanowisko oparła na następujących przepisach prawa:

-art. 26h ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulującym zasady korzystania z ulgi termomodernizacyjnej,

-art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw, określającym pojęcie przedsięwzięcia termomodernizacyjnego,

-rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych, w którym instalacja fotowoltaiczna została wskazana jako wydatek kwalifikowany do ulgi termomodernizacyjnej, przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, określających definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zasady jego użytkowania,

-przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, regulujących ogólne zasady stosowania ulg podatkowych oraz wydawania interpretacji indywidualnych.

Powyższe przepisy stanowią podstawę prawną zajętego przez Wnioskodawczynię stanowiska  w sprawie przedstawionego stanu faktycznego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Prawo do odliczenia przedmiotowej ulgi przysługuje także podatnikom opłacającym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.):

Art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako:

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 438 ze zm.):

Zgodnie z art. 26h ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2489 ze zm.).

Na jego podstawie odliczeniu od 1 stycznia 2022 r. podlegają wydatki na materiały budowlane i urządzenia:

Odliczeniem objęte są również wydatki na następujące usługi:

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., odliczeniu podlegają następujące wydatki na materiały budowlane i urządzenia:

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, odliczeniu podlegają następujące wydatki na usługi:

Analiza powyższych przepisów oraz załącznika do wskazanego wyżej rozporządzenia zawierającego wykaz rodzajów materiałów, urządzeń i usług, na które przysługuje ulga prowadzi do wniosku, że wskazana ulga dotyczy wydatków ściśle związanych z termomodernizacją istniejącego budynku, poniesionych na jego docieplenie i modernizację systemu grzewczego.

W myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy:

Na podstawie art. 26h ust. 4 ww. ustawy:

Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 cytowanej ustawy:

Podkreślić należy, że powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.

Art. 26h ust. 6 ww. ustawy stanowi, że:

W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy:

Stosownie zaś do art. 26h ust. 9 cytowanej ustawy:

Z zacytowanych przepisów wynika zatem, że ulga termomodernizacyjna przysługuje właścicielowi lub współwłaścicielowi istniejącego już budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i wyłącznie w zakresie tych wydatków, podatnikowi przysługuje ulga termomodernizacyjna. Wydatki podlegające odliczeniu w ramach omawianej ulgi należy rozliczyć w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym poniesiono wydatki. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Ponadto podkreślić należy, że limit ulgi nie jest związany z jedną inwestycją lub jednym przedsięwzięciem termomodernizacyjnym, lecz jest określony dla danego podatnika, niezależnie od liczby inwestycji termomodernizacyjnych. Limit ten dotyczy każdego z małżonków odrębnie, czyli każdemu z nich przysługuje odliczenie w maksymalnej wysokości 53 000 zł.

Podatnik może skorzystać z powyższego odliczenia wtedy, gdy w wyniku realizowanego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego nastąpi zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania budynku i efekt ten zostanie uzyskany za pomocą materiałów budowlanych, urządzeń oraz usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Wysokość limitu w części niewykorzystanej przez jednego z małżonków nie powiększa limitu drugiego małżonka. Podatnik, który odliczył wydatki poniesione na przedsięwzięcie termomodernizacyjne, a następnie zwrócił ulgę, doliczając kwoty poprzednio odliczone odnawia swój limit w części dokonanego zwrotu.

Odliczenia wydatków może dokonać jeden z małżonków (oczywiście w granicach przysługującego mu limitu) albo oboje małżonkowie po 50% wydatków, lub w innej wybranej przez nich proporcji. W tym przypadku wystawienie faktury na imię i nazwisko tylko jednego małżonka nie ma znaczenia dla możliwości skorzystania z ulgi. Wydatek został poniesiony bowiem z majątku wspólnego małżonków i dotyczy budynku mieszkalnego należącego do ich majątku wspólnego.

Z opisu sprawy wynika m.in., że:

- jest Pani wraz z mężem współwłaścicielem budynku mieszkalnego, który został wybudowany na działce, której małżonkowie są właścicielami od 25 czerwca 2016 r.,

- wybudowany budynek ma charakter jednorodzinny, w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego oraz pełni funkcję zaspokajania potrzeb mieszkaniowych Pani i Pani męża,

- w dzienniku budowy znajduje się wpis dokonany przez kierownika budowy z dnia 16 września 2019 r. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego,

- 3 lipca 2019 r. zawarła Pani umowę o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej obiektu mieszkalnego, zaś 10 sierpnia 2021 r. polisę ubezpieczeniową, obejmującą wskazany wyżej budynek mieszkalny jednorodzinny,

- 13 czerwca 2022 r. organ nadzoru budowlanego wydał decyzję zezwalającą na przystąpienie do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego,

- 16 marca 2022 r. wspólnie z mężem poniosła Pani wydatek na wykonanie instalacji fotowoltaicznej, która została zamontowana na ww. budynku mieszkalnym i służy zaspokajaniu potrzeb energetycznych tego budynku,

- w ramach ulgi termomodernizacyjnej chce Pani odliczyć zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej,

- posiada Pani fakturę VAT wystawioną na dane męża (małżonkowie posiadają wspólność majątkową małżeńską), przez podmiot niekorzystający ze zwolnienia od podatku od towarów i usług,

- instalacja fotowoltaiczna stanowi przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw, gdyż służy ograniczeniu zużycia energii dostarczanej z zewnętrznej sieci,

- wydatki przez Panią poniesione na przedsięwzięcie termomodernizacyjne zostały w całości sfinansowane ze środków wspólnych małżonków,

- poniesione wydatki nie były sfinansowane ani dofinansowane z żadnych środków publicznych oraz nie zostały Pani zwrócone w żadnej z możliwych form,

- kwota odliczenia nie przekroczy limitu 53 000 zł na podatnika.

W katalogu wydatków podlegających odliczeniu znajdującym się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych, w brzmieniu obowiązującym w 2022 r., w części 1 w punkcie 13 zostało wskazane: „ogniwo fotowoltaiczne wraz  z osprzętem”. Natomiast, w części 2 w punkcie 13 wskazano: „montaż instalacji fotowoltaicznej.”

Ulga termomodernizacyjna nie odnosi się tylko do budynków wybudowanych/inwestycji zakończonych. Obejmuje również podatników, którzy prace termomodernizacyjne przeprowadzają  w budynku, który nie jest jeszcze formalnie oddany do użytkowania, ale spełnia kryteria budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Prawo budowlane nie pozbawia bowiem takiego obiektu atrybutu „budynku”.

Brak formalnej zgody na użytkowanie budynku nie wyklucza bowiem istnienia budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy - Prawo budowlane.

Zatem wydatki poniesione na przedsięwzięcie termomodernizacyjne w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, który nie jest jeszcze formalnie oddany do użytkowania, tj. w trakcie budowy  (w tym rozbudowy, nadbudowy, odbudowy), przebudowy, mogą stanowić wydatki, o których mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dotyczy to nowo budowanych jednorodzinnych budynków mieszkalnych, jednorodzinnych budynków mieszkalnych już istniejących, jak również nowych ich części powstałych w wyniku rozbudowy, nadbudowy, odbudowy oraz przebudowy.

W każdym z tych przypadków będziemy mieć w pewnym sensie do czynienia z tożsamymi wydatkami, które po spełnieniu pozostałych warunków, należy uznać za wydatki określone  w ww. art. 26h ustawy.

Stosownie do przepisu art. 26h ust. 1 ww. ustawy, na moment odliczenia wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej podatnik musi być właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, którego dotyczą wydatki odliczane w ramach ulgi termomodernizacyjnej. Oznacza to, że w momencie odliczania wydatków na termomodernizację – chodzi o czynność dokonaną  w ustawowym terminie – jednorodzinny budynek mieszkalny musi faktycznie istnieć i posiadać wymienione cechy z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy – Prawo budowlane. Na tych samych zasadach odliczeniu podlegają wydatki termomodernizacyjne, które podatnicy ponieśli w trakcie rozbudowy, odbudowy, nadbudowy czy przebudowy swojego domu. Przepisy nie stanowią, że w trakcie ponoszenia wydatków termomodernizacyjnych musi zostać spełniony warunek istnienia budynku. Podatnik może zatem ponosić wydatki termomodernizacyjne jeszcze przed wybudowaniem budynku  w rozumieniu art. 3 pkt 2 i 2a ustawy – Prawo budowlane.

Zatem, podatnik może odliczyć w zeznaniu podatkowym wydatki termomodernizacyjne, jeżeli  na moment ich odliczenia (złożenia zeznania) jest właścicielem lub współwłaścicielem istniejącego  i odpowiadającego definicji zawartej w ustawie – Prawo budowlane, budynku mieszkalnego jednorodzinnego (w tym nowo wybudowanego, a także jego nowych części powstałych w trakcie ww. procesów), którego te wydatki dotyczą. Jednocześnie na moment odliczenia ulgi (złożenia zeznania) nie musi posiadać dokumentów formalnie potwierdzających użytkowanie tego budynku (brak obowiązku udokumentowania użytkowania dotyczy jednorodzinnego budynku mieszkalnego,  w tym także jego nowych części powstałych w trakcie odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy).

Przepisy normujące ulgę termomodernizacyjną nie odwołują się w swej treści do nowo budowanego budynku jednorodzinnego. Dla celów zastosowania przedmiotowej ulgi konieczne jest powiązanie wydatku związanego z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego z budynkiem, który już istnieje i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiąc konstrukcyjnie samodzielną całość – stosownie do treści cytowanego wyżej art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu sprawy należy zgodzić się z zajętym przez Panią stanowiskiem w sprawie, że brak formalnej zgody na użytkowanie budynku nie wyklucza - w opisanych przez Panią okolicznościach - możliwości odliczenia wydatków, o których mowa we wniosku, stosownie do art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, skoro wydatki poniesione przez Panią na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej zostały wymienione w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i instalacja fotowoltaiczna została wykorzystana na potrzeby budynku, który na moment odliczenia wydatków był istniejącym i odpowiadającym definicji zawartej w ustawie Prawo budowlane, budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, to w odniesieniu do poniesionych ww. wydatków przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej.

Zatem mogła Pani skorzystać za 2022 r. z ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na wydatki poniesione w 2022 r. tytułem zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznej.

Ponadto, przedmiotem Pani wątpliwości jest możliwość z skorzystania przez Panią z ulgi termomodernizacyjnej, poprzez odliczenie w zeznaniu PIT za 2025 r. wydatku na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej poniesionego w 2022 r.

Wskazała Pani, że zamierza skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej i odliczyć ww. wydatki na instalację fotowoltaiczną poniesione w 2022 r. - w zeznaniu podatkowym PIT za 2025 r., złożonym w 2026 r., w ramach limitu 53 000 zł na podatnika. Z ulgi termomodernizacyjnej nie skorzystała Pani w zeznaniu podatkowym za 2022 r., z przyczyn techniczno‑organizacyjnych oraz z uwagi na planowanie rozliczenia tego wydatku w jednym z kolejnych lat podatkowych, w ramach limitu 6‑letniego przewidzianego dla ulgi termomodernizacyjnej.

W tym miejscu wskazać należy, że z literalnego brzmienia przepisów regulujących stosowanie ulgi termomodernizacyjnej wynika, że poniesione wydatki na termomodernizację podatnik może odliczyć w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy, w którym te wydatki poniósł, czyli w Pani przypadku w zeznaniu składanym za 2022 r. (stosownie do art. 26h ust. 6 ww. ustawy).

Nie można się zgodzić z Pani twierdzeniem, że przepisy o uldze termomodernizacyjnej przewidują możliwość rozliczania ulgi w okresie do 6 lat, licząc od końca roku, w którym poniesiono pierwszy wydatek i brak odliczenia w zeznaniu za 2022 r. nie powoduje utraty prawa do ulgi.

Zgodnie z art. 26h ust. 6 ustawy o PIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki (decyduje o tym dzień wystawienia faktury). Dopiero jeżeli nie wystarczy dochodu do odliczenia, ulgę można potrącić w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez sześć lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek (art. 26h ust. 7 ustawy).

Zatem z literalnego brzmienia przepisów regulujących stosowanie ulgi termomodernizacyjnej wynika, że poniesione wydatki na termomodernizację podatnik może odliczyć wyłącznie w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy, w którym te wydatki poniósł (w Pani przypadku w zeznaniu składanym za 2022 r.). Przy czym w sytuacji, gdy w roku poniesienia wydatku podatnik nie uzyskał żadnego dochodu (wyniósł on 0 zł) całość wydatkowanej kwoty podlega odliczeniu w kolejnych 6 latach podatkowych, liczonych od końca roku poniesienia wydatku.

W Objaśnieniach podatkowych z 30 czerwca 2025 r. dotyczących „Form wsparcia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w podatku dochodowym od osób fizycznych” wskazano:

Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622)

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jeżeli zatem, skutkiem dokonanej korekty będzie powstanie nadpłaty, to zgodnie z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, należy złożyć wraz ze skorygowanym zeznaniem rocznym również wniosek o jej stwierdzenie do właściwego organu podatkowego.

Zatem, przysługuje Pani prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2022 r., w którym będzie mogła Pani dokonać odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej, wskazanej w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej - poniesionych w 2022 r., których nie odliczyła Pani w zeznaniu podatkowym za 2022 r. Natomiast, nie może Pani dopiero zacząć odliczać ww. wydatków w zeznaniu podatkowym za 2025 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.