Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-2.4015.43.2026.2.MM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przeniesienia samochodów z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do majątku osobistego wspólnika. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 kwietnia 2026 r. (data wypływu 27 kwietnia 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. Od 1 sierpnia 1989 r. jest wspólnikiem spółki cywilnej, w ramach której uzyskuje przychody z działalności gospodarczej. Udział wspólników w zyskach i stratach spółki jest równy, od 1 września 1991 r. spółka jest trzyosobowa. W trakcie trwania spółki (daty wniesienia aportów 11 kwietnia 2014 r. / 26 czerwca 2014 r. / 23 lutego 2017 r.) Wnioskodawca i pozostali dwaj wspólnicy (każdy z osobna), wnieśli do niej aporty w postaci samochodów osobowych. Przedmioty aportu zostały wpisane do ewidencji środków trwałych, a od ich wartości dokonywano odpisów amortyzacyjnych.

Aktualnie wspólnicy (w tym Wnioskodawca) planują wycofanie pojazdów z spółki do ich majątków prywatnych – tak, aby wniesiony przez każdego wspólnika samochód „powrócił” w 100% do jego majątku prywatnego. W wyniku tej czynności każdy ze wspólników otrzyma więc samochód osobowy, który wniósł do spółki. Wartość pojazdów jest różna.

Wskazanego wyżej wycofania wspólnicy planują dokonać nieodpłatnie.

Wycofanie to nie nastąpi tytułem wypłaty zysku w spółce.

Każdy ze wspólników otrzyma 100% własności wniesionego uprzednio do spółki pojazdu, bez obowiązku dokonywania spłat na rzecz pozostałych wspólników.

Odbędzie się to w myśl zasady swobody umów, na podstawie uchwały i porozumienia wspólników. Wycofanie pojazdów ze spółki i przeniesienie do majątków wspólników nie będzie więc stanowić umowy darowizny uregulowanej przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Czynność ta nie będzie stanowić również żadnej innej umowy nazwanej, przewidzianej przepisami Kodeksu cywilnego.

W ocenie Wnioskodawcy przedmiotowe porozumienie będzie stanowić umowę zbliżoną do zmiany umowy spółki cywilnej (wycofanie wkładu).

Planowany sposób wycofania pojazdów jest w ocenie Wnioskodawcy dopuszczalny na gruncie prawa cywilnego. Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Wkłady wnoszone do spółki zostają objęte współwłasnością łączną wspólników, która bywa określana mianem prawa do niepodzielnej ręki. W ramach spółki wszystkim wspólnikom przysługuje prawo do całości majątku spółki. Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku. W czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników. Ponadto w czasie trwania spółki wierzyciel wspólnika nie może żądać zaspokojenia z jego udziału we wspólnym majątku wspólników ani z udziału w poszczególnych składnikach tego majątku.

Przyjmuje się jednocześnie, iż przesunięcie składnika z majątku spółki cywilnej do majątku wspólników jest prawnie dopuszczalne. Jak bowiem orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt V CSK 132/07, w przypadku zawiązania spółki prawa cywilnego funkcjonują równolegle obok siebie odrębne masy majątkowe należące do poszczególnych wspólników oraz spółki (wspólność łączna wspólników), przy czym ustawa nie wyklucza przesunięć majątkowych pomiędzy tymi masami. Zakazu takich przesunięć nie można też wyprowadzić z istoty spółki cywilnej, czy też szerzej z istoty stosunku zobowiązaniowego. Dokonanie nakładów z majątku spółki cywilnej na majątek stanowiący współwłasność ułamkową wspólników tejże spółki nie jest sprzeczne z naturą tego stosunku zobowiązaniowego.

Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdza również doktryna: „istotnym komponentem zasady niepodzielności wspólnego majątku jest zakaz zadania jego podziału w czasie trwania stosunku spółki (art. 863 § 2 k.c.). Podział ten jest możliwy dopiero w razie ustania członkostwa danego wspólnika albo rozwiązania spółki. Analizowany zakaz dotyczy wyłącznie jednostronnego zadania podziału majątku spółki w części przekraczającej dochody uzyskane w danym okresie rozrachunkowym. Wspólnicy mogą natomiast w każdym czasie podjąć uchwałę o przeniesieniu części aktywów z majątku wspólnego do swoich majątków osobistych. Z uwagi na osobistą odpowiedzialność za zobowiązania spółki, tego rodzaju „obniżenie kapitału własnego” spółki nie wymaga zgody wierzycieli (A. Szajkowski, Prawo Spółek Osobowych, System Prawa Prywatnego TOM XVI, C.H.Beck, Warszawa 2008, s. 665; podobnie Weiss, Szumański, Pyzioł „Prawo Spółek”, Oficyna Wydawnicza Branta, Bydgoszcz-Kraków 2006 s. 63).

Samo wycofanie składnika majątku ze spółki (tutaj samochodów), powoduje przekształcenie współwłasności łącznej wspólników we współwłasność ułamkową, w ramach której wspólnicy jednocześnie dokonują dalszych przesunięć majątkowych – nieodpłatnie lub odpłatnie, w zależności od ostatecznych ustaleń.

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytanie na podstawie jakiej czynności nabędzie Pan samochód na własność wskazał Pan, że odbędzie się to w myśl zasady swobody umów, na podstawie uchwały i porozumienia wspólników. Taka czynność prawna będzie miała dwa skutki:

·wycofanie składnika majątku ze spółki (tutaj samochodów), które powoduje przekształcenie współwłasności łącznej wspólników we współwłasność ułamkową,

·jednoczesne dalsze przesunięcie majątkowe - każdy z wspólników otrzyma 100% własności wniesionego uprzednio do spółki pojazdu, bez obowiązku dokonywania spłat na rzecz pozostałych wspólników.

W odpowiedzi na drugie pytanie, w którym poprosiłem o wyjaśnienie dlaczego czynność ta nie będzie stanowić żadnej umowy nazwanej przewidzianej przepisami Kodeksu cywilnego wskazał Pan, że wycofanie pojazdów ze spółki i przeniesienie do majątków wspólników nie będzie więc stanowić umowy darowizny uregulowanej przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Czynność ta nie będzie stanowić również żadnej innej umowy nazwanej, przewidzianej przepisami Kodeksu cywilnego. W ocenie Wnioskodawcy przedmiotowe porozumienie będzie stanowić umowę zbliżoną do zmiany umowy spółki cywilnej (wycofanie wkładu).

Wynika to z powszechnie obowiązujących przepisów, które nie przewidują nigdzie tego typu umowy (z podwójnym skutkiem, wskazanym w odpowiedzi na pytanie nr 1). Z punktu widzenia wspólników racjonalne i uzasadnione gospodarczo jest dokonanie rozporządzeń majątkowych na mocy jednej umowy - dzielenie operacji na wycofanie majątku z spółki oraz osobno dokonywane przesunięcie majątkowe byłoby sztuczne.

Pytanie

Czy nieodpłatne wycofanie samochodu ze spółki na podstawie umowy nienazwanej/umowy zmiany umowy spółki cywilnej, w wyniku której ww. składnik majątku zostanie przekazany z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej, do majątku osobistego wspólnika, podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi temu, zwanemu dalej: „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny oraz nieodpłatnego zniesienia współwłasności.

Zatem ustawa o podatku od spadków i darowizn określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. określa wyczerpująco, które zdarzenia cywilnoprawne skutkują nabyciem (przysporzeniem) podlegającym opodatkowaniu tym podatkiem. Zatem powyżej przedstawiony katalog ma charakter zamknięty. Oznacza to, że podatkowi od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych, które zostało w tym katalogu wymienione w sposób wyraźny i precyzyjny.

Ponadto aby dana czynność, wymieniona w powyższym katalogu podlegała opodatkowaniu musi dojść do nabycia rzeczy przez podatnika. Jako, że spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, jak również nie jest jednostką organizacyjną, której na mocy przepisów szczególnych przyznano zdolność prawną, należy uznać, że czynność prawna dotycząca składników majątkowych spółki jest dokonywana przez samych wspólników, nie natomiast przez spółkę cywilną jako taką. „Spółka cywilna jest więc jedynie umową, formą prowadzenia działalności gospodarczej przez strony tego stosunku obligacyjnego. Jeśli w jego ramach następuje rozporządzenie składnikiem majątkowym, to rozporządzenia tego dokonują wspólnicy, a nie spółka” (wyrok WSA z dnia 11 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1542/2010). Należy zatem stwierdzić, że przeniesienie majątku spółki cywilnej do majątku wspólników oznacza jedynie zmianę rodzaju współwłasności. Nie można w tym przypadku mówić zwłaszcza o nabyciu składnika majątkowego przez wspólnika. Wspólność majątkowa wspólników spółki cywilnej jest wspólnością do niepodzielnej ręki, która charakteryzuje się tym, że wszelkie składniki majątkowe należą do wszystkich wspólników łącznie: „Wspólność łączna oznacza niepodzielność majątku oraz brak określenia wysokości udziałów przysługujących poszczególnym wspólnikom. Każdy wspólnik zatem jest współwłaścicielem majątku jako całości, jak też każdej rzeczy i prawa tworzących tę całość - wspólność do niepodzielnej ręki” (J. Gudowski, Kodeks cywilny. Komentarz, Lexpolonica 2013 r.). Skoro zatem wszelkie składniki majątkowe stanowią w całości własność wspólników, to w wyniku ich podziału wspólnik nie może powtórnie ich nabyć. Odnosząc się natomiast do problemu udziału każdego ze wspólników we własności składników należących do spółki należy podkreślić, że - jak była już o tym mowa - majątek spółki do czasu jej rozwiązania jest objęty współwłasnością łączną. Udział wspólnika w masie majątkowej i w poszczególnych jej składnikach nie jest zatem możliwy do wyrażenia w postaci ułamka w prawie własności. W takiej sytuacji najwłaściwszym sposobem dla ustalenia, czy w momencie przeniesienia składnika z majątku wspólnego do majątku osobistego wspólników powstaje przysporzenie (dochodzi do nabycia prawa lub rzeczy, bądź też ich części), będzie odniesienie się do przepisów dotyczących zwrotu wartości wkładu w przypadku wystąpienia wspólnika ze spółki. Nie jest uprawnione natomiast zastosowanie proporcji udziału wspólnika w zyskach i stratach spółki, gdyż proporcja ta dotyczy majątku dorobkowego spółki, a nie wniesionych wkładów. Udział w zyskach i stratach nie może być zwłaszcza utożsamiany z „udziałem w spółce”, gdyż w spółkach cywilnych kategoria taka w ogóle nie występuje. Udział w samym majątku regulowany jest właśnie przepisami o zwrocie wartości wkładów. Przepisy dotyczące zysku obejmują natomiast wartość dodaną ponad ten majątek. W istocie nie ma zatem żadnego uzasadnienia stanowisko, według którego relewantny w omawianej kwestii jest udział w zyskach i stratach.

W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy objęta pytaniem czynność nie spełnia przesłanek do uznania za umowę darowizny albo nieodpłatnego zniesienia współwłasności. Posiada wprawdzie cechy tych czynności prawnych, jednak są to tylko elementy, których nie można brać pod uwagę w oderwaniu od całości planowanej operacji. Planowana czynność polega bowiem na jednoczesnym wycofaniu pojazdów z majątku spółki i przeniesieniu udziałów w tych składnikach majątku na rzecz poszczególnych wspólników – uzasadnieniem jest fakt, iż każdy z nich pierwotnie wniósł dany pojazd do spółki.

Brak w opisanej sytuacji również „nabycia” – przysporzenia majątkowego po stronie każdego z wspólników.

Zatem skoro w opisanej sytuacji wycofanie pojazdów ze spółki i przeniesienie ich nieodpłatnie do majątków wspólników odbędzie się na mocy uchwały i porozumienia wspólników (stanowiącego umowę zbliżoną do zmiany umowy spółki cywilnej), nie stanowiących umowy darowizny / nieodpłatnego zniesienia współwłasności i nie znajdujących się w zamkniętym katalogu zdarzeń cywilnoprawnych podlegających podatkowi od spadków i darowizn, to należy stwierdzić, iż brak jest podstaw do objęcia planowanej czynności podatkiem od spadków i darowizn.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał interpretację indywidualną.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191):

Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że katalog tytułów nabycia podlegającego opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, określony w art. 1 ust. 1 i 2 cyt. ustawy, jest katalogiem zamkniętym. Wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.

Ze względu na to, że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna” i „zniesienie współwłasności”, w tym zakresie należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Istotną więc cechą darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, że druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy oraz zbywalne prawa majątkowe.

Zgodnie natomiast z art. 195 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego;

Zgodnie z art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności regulują postanowienia art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego.

W świetle wyżej powołanych przepisów, zniesienie współwłasności może nastąpić w drodze umowy między współwłaścicielami albo, w braku zgody między współwłaścicielami, na podstawie orzeczenia sądu.

W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności:

1)podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych (tzw. podział fizyczny),

2)przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,

3)sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).

W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 i pkt 7 ww. ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o podatku od spadków i darowizn:

W myśl art. 7 ust. 6 ww. ustawy:

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pan jednym z trzech wspólników spółki cywilnej. Udział wspólników w zyskach i stratach spółki jest równy. W trakcie trwania spółki, wspólnicy wnieśli do spółki aporty w postaci samochodów osobowych. Aktualnie wspólnicy planują wycofanie samochodów ze spółki i nieodpłatne przeniesienie ich do majątków prywatnych wspólników – tak, aby wniesiony uprzednio przez każdego wspólnika samochód powrócił do jego majątku prywatnego. Wartość samochodów jest różna. Czynność przeniesienia samochodów do majątku wspólników nie będzie stanowić umowy darowizny uregulowanej przepisami Kodeksu cywilnego, ani żadnej innej umowy nazwanej, przewidzianej przepisami Kodeksu cywilnego. Planowane wycofanie samochodów będzie stanowić umowę zbliżoną do zmiany umowy spółki cywilnej (wycofanie wkładu) i jest dopuszczalne na gruncie prawa cywilnego. Czynność ta będzie miała dwa skutki:

·wycofanie składnika majątku ze spółki (tutaj samochodów), które powoduje przekształcenie współwłasności łącznej wspólników we współwłasność ułamkową,

·jednoczesne dalsze przesunięcie majątkowe - każdy z wspólników otrzyma 100% własności wniesionego uprzednio do spółki pojazdu, bez obowiązku dokonywania spłat na rzecz pozostałych wspólników.

Pan jako wspólnik spółki cywilnej ma wątpliwość, czy nieodpłatne wycofanie samochodu ze spółki na podstawie umowy nienazwanej/umowy zmiany umowy spółki cywilnej, w wyniku której samochód zostanie przekazany do Pana majątku osobistego, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika, że przedmiotowa czynność przyjmie którykolwiek tytuł z wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Nie będzie to bowiem jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego ani umowa darowizny, ani żadna inna umowa nazwana. Jak wskazano powyżej, podatkowi od spadków i darowizn podlega jedynie nabycie na podstawie tytułów enumeratywnie wymienionych w art. 1 ww. ustawy; wśród nich ustawodawca nie wymienił czynności (tytułu) opisanej we wniosku, tj. umowy nienazwanej zbliżonej do zmiany umowy spółki cywilnej.

Skoro więc czynność nieodpłatnego przeniesienia na Pana rzecz jako wspólnika spółki cywilnej samochodu, który uprzednio wniósł Pan aportem do spółki, będzie umową nienazwaną zbliżoną do zmiany umowy spółki cywilnej i nie przyjmie – jak Pan wskazał – formy umowy darowizny ani umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, to czynność ta nie będzie objęta zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Powyższe oznacza, że z tytułu tej czynności po Pana stronie nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Organ podatkowy w opisanej we wniosku sytuacji, nie ocenia dopuszczalności i skuteczności przedstawionej czynności prawnej (bo nie do tego jest uprawniony). Organ ocenia jedynie jej skutki podatkowe, zgodnie z nadanymi uprawnieniami, zawartymi w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z tym przepisem:

Ponadto przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem – została wydana wyłącznie dla Pana, a tym samym płynąca z niej funkcja ochronna ma zastosowanie tylko dla Pana.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.