Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.97.2026.1.PJ

Interpretacja indywidualna- stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego wpłynął 26 lutego 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną. Wnioskodawca jest właścicielem samochodu osobowego (...). Pojazd ten został pierwotnie nabyty w Polsce przez wnioskodawcę. Wnioskodawca posiada polską fakturę VAT potwierdzającą uiszczenie krajowego podatku od towarów i usług przy nabyciu pojazdu (nie była to sprzedaż eksportowa ze stawką 0%). Pojazd był zarejestrowany w Polsce na Wnioskodawcę pomiędzy 2016, a 2023 rokiem, posiadał polską Kartę Pojazdu, a podatek akcyzowy z tytułu pierwszej rejestracji na terytorium kraju został w pełni zapłacony.

Samochód został następnie wywieziony do Szwajcarii „na kołach” jako mienie przesiedleńcze, w związku z czym nie wygenerowano zgłoszenia wywozowego i Wnioskodawca nie posiada komunikatu IE599. Niemniej jednak, formalne wyrejestrowanie pojazdu z polskiego Wydziału Komunikacji oraz jego pierwsza rejestracja w szwajcarskim systemie komunikacyjnym na nazwisko Wnioskodawcy nastąpiły w październiku 2023 r. (na co Wnioskodawca posiada stosowne decyzje i dowód rejestracyjny z października 2023 r.).

Wnioskodawca planuje w lipcu 2026 r. dokonać powrotnego przywozu (importu) tego samego samochodu ze Szwajcarii do Polski w stanie niezmienionym. Towar zostanie wprowadzony przez tę samą osobę, która dokonała wywozu. Wnioskodawca zgłosi pojazd do procedury dopuszczenia do obrotu jako "towar powracający", opierając się na dowodach alternatywnych w postaci polskiej decyzji o wyrejestrowaniu oraz szwajcarskiego dowodu rejestracyjnego z października 2023 r., udowadniając tym samym, że powrót towaru następuje przed upływem 3 lat od daty jego formalnego wywozu/zmiany rejestracji.

Po ponownej rejestracji pojazdu w Polsce, Wnioskodawca zamierza przekazać ten samochód w darowiźnie członkowi najbliższej rodziny (swojej matce). Wnioskodawca nie zamierza korzystać ze zwolnień celno-podatkowych z tytułu „mienia przesiedleńczego” ani „powrotu z czasowego pobytu”, które nakładają 12-miesięczny zakaz zbywania, gdyż nie zmienia miejsca stałego zamieszkania w Szwajcarii.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, pomimo braku komunikatu IE599 i oparciu się na wskazanych dowodach alternatywnych z października 2023 r., z tytułu powrotnego przywozu opisanego samochodu do Polski w lipcu 2026 r. (przed upływem 3 lat od formalnego wyrejestrowania), Wnioskodawca będzie korzystał ze zwolnienia z podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług jako towar powracający?

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku akcyzowego

Zdaniem Wnioskodawcy, przywóz będzie zwolniony z VAT. Zgodnie z art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku import towarów powracających z terytorium państwa trzeciego, zwolnionych od cła, dokonywany przez podatnika, który wcześniej wywiózł te towary. Wnioskodawca spełnia te warunki: auto było zakupione i opodatkowane w Polsce (faktura z krajowym VAT), wraca w stanie niezmienionym i przywozi je ta sama osoba. Wobec braku IE599, dowodem wywozu jest formalne wyrejestrowanie w Polsce i rejestracja w Szwajcarii w październiku 2023 r. Skoro powrót nastąpi w lipcu 2026 r., zachowany zostanie 3-letni termin wymagany dla towarów powracających w ramach procedury celnej. Zatem zwolnienie z VAT jest w pełni zasadne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej: „ustawa”):

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:

1) Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

2) Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

3) Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;

7) imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej;

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 77 ust. 1 lit. a i b Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE. L 2013 nr 269, str. 1), zwany dalej UKC:

Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu,

b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

W myśl art. 77 ust. 2-3 UKC,

2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. Jeżeli zgłoszenie celne dotyczące jednej z procedur, o których mowa w ust. 1, zostaje sporządzone na podstawie danych powodujących, że nie zostają pobrane w całości lub części należności celne przywozowe, osoba, która dostarczyła dane wymagane do sporządzenia zgłoszenia i która wiedziała lub powinna była wiedzieć, że dane te są nieprawdziwe, jest również dłużnikiem.

W myśl art. 5 pkt 15, 18 i 19 UKC:

- „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;

- „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;

- „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.

W myśl art. 19a ust. 9 ustawy:

Jak stanowi art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Planuje Pan w lipcu 2026 dokonać powrotnego przywozu (importu) ze Szwajcarii do Polski, samochodu który wcześniej został przez Pana wywieziony jako mienie przesiedleńcze. Zgodnie zatem z przepisami dotyczącymi podatku od towarów i usług dokona Pan importu z państwa trzeciego na terytorium kraju. Zgłosi Pan pojazd do procedury dopuszczenia do obrotu jako towar powracający. Wobec powyższego będzie Pan z tytułu tej czynności podatnikiem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przedmiotem Pana wątpliwości jest możliwość objęcia planowanego przywozu samochodu osobowego zwolnieniem, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Warunkiem stosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy, jest zwolnienie towarów z cła.

Należy podkreślić, że nie chodzi tu o zwolnienie uprzedniego wywozu towarów, ale zwolnienie samego przywozu, na podstawie odpowiednich przepisów Unijnego Kodeksu Celnego (Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. - Dz.Urz.UE.L 2013 Nr 269, str. 1).

Jak wynika z przedstawionego opisu nie zamierza Pan korzystać ze zwolnień celno-podatkowych z tytułu „mienia przesiedleńczego” ani „powrotu z czasowego pobytu”.

Tym samym warunek skorzystania ze zwolnienia z podatku od towarów i usług nie będzie spełniony, wobec czego import opisanego samochodu osobowego będzie opodatkowany podatkiem od towarów i usług.

Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zadanego pytania), w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, takie jak możliwość zastosowania innych zwolnień z podatku od towarów i usług nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

W zakresie podatku akcyzowego zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.