Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.259.2026.2.PRM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący braku obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej sprzedaży usług instalacji akcesoriów samochodowych sklasyfikowanych pod kodem PKD 45.20.Z. Uzupełnił go Pan pismem z 28 kwietnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej zamierza Pan rozszerzyć świadczone usługi o instalację i montaż akcesoriów w pojazdach samochodowych (sklasyfikowane pod kodem PKD 45.20.Z).

Zakres Pana usług ograniczy się ściśle do dokładania, podłączania i konfiguracji dodatkowego wyposażenia elektronicznego, elektrycznego oraz akustycznego (niebędącego wyposażeniem fabrycznym niezbędnym do działania układów jezdnych pojazdu).

Będzie to w szczególności sprzęt taki jak: systemy car audio oraz stacje multimedialne (radia, ekrany (…), wzmacniacze, subwoofery, głośniki), materiały poprawiające akustykę (maty wygłuszające wnętrze instalowane na potrzeby systemów audio), urządzenia rejestrujące i nawigacyjne (wideorejestratory, kamery samochodowe, lokalizatory GPS), systemy wspomagające kierowcę (czujniki parkowania, kamery cofania), systemy komunikacji i komfortu (zestawy głośnomówiące Bluetooth, przetwornice napięcia, ładowarki indukcyjne ukryte w schowkach), dodatkowe oświetlenie kabiny (np. oświetlenie wnętrza typu ambient LED, rzutniki logo w drzwiach).

Usługi będą świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Kategorycznie oświadcza Pan, że w ramach prowadzonej działalności nie będzie Pan świadczył żadnych usług związanych z naprawą pojazdów silnikowych oraz motorowerów, naprawą opon, ich zakładaniem, bieżnikowaniem, regenerowaniem, ani też usług w zakresie mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług.

Pana działalność nie ma charakteru warsztatu mechanicznego, blacharskiego ani detailingowego.

Przewidywany obrót z tytułu świadczenia powyższych usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 20 000 zł (a w przypadku rozpoczęcia działalności w trakcie roku - nie przekroczy kwoty wyliczonej proporcjonalnie do okresu wykonywania tych czynności w danym roku).

Doprecyzowanie i uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Działalność gospodarczą rozpoczął Pan 2 kwietnia 2022 r.

Obecnie jedynym zakresem Pana działalności gospodarczej jest działalność związana z oprogramowaniem, sklasyfikowana pod głównym kodem PKD 62.01.Z. Świadczy Pan wyłącznie usługi w zakresie projektowania, programowania i rozwoju oprogramowania na rzecz innych podmiotów gospodarczych. Kod PKD 45.20.Z jest dopiero planowanym rozszerzeniem Pana działalności. Zamierza Pan dodać go do rejestru CEIDG po uzyskaniu interpretacji indywidualnej, dlatego we wniosku zaznaczono ten fakt jako zdarzenie przyszłe.

Zamierza Pan świadczyć wyłącznie kompleksową usługę instalacji i montażu na sprzęcie powierzonym przez klienta. W przypadku konieczności nabycia drobnej elektroniki lub okablowania, materiały te zostaną zużyte przez Pana wyłącznie jako element niezbędny do wykonania wspomnianej kompleksowej usługi. Nie zamierza Pan dokonywać dostawy samych towarów w ramach odsprzedaży detalicznej, w związku z czym nie wskazuje Pan kodów PKWiU ani CN.

Do tej pory świadczył Pan usługi wyłącznie na rzecz podmiotów gospodarczych. W ogóle nie wykonywał Pan żadnych czynności na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. W związku z tym Pana obroty z tego tytułu wynoszą 0 zł, co oznacza, że nie przekroczyły kwoty 20 000 zł ani w roku podatkowym 2025, ani w roku bieżącym.

W poprzednich latach nie był Pan obowiązany do ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej i nigdy takiej kasy w firmie Pan nie posiadał. Z uwagi na brak tego obowiązku, nigdy nie zaistniała sytuacja, w której przestałby Pan spełniać warunki do zwolnienia z ewidencjonowania.

W prowadzonej działalności gospodarczej nie świadczy i nie zamierza Pan świadczyć usług wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Kategorycznie nie będzie Pan wykonywał usług takich jak naprawa pojazdów silnikowych, naprawa opon, czy też mycie i czyszczenie samochodów.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, świadcząc usługi instalacji akcesoriów samochodowych pod kodem PKD 45.20.Z i nie przekraczając proporcjonalnego limitu obrotu 20 000 zł rocznie na rzecz osób fizycznych, jest Pan całkowicie zwolniony z obowiązku posiadania kasy rejestrującej i w związku z tym nie musi Pan ewidencjonować na niej swojej sprzedaży?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, w opisanym zdarzeniu przyszłym, przysługuje Panu pełne prawo do zwolnienia z obowiązku instalacji i posiadania kasy rejestrującej.

Zgodnie z obowiązującym Rozporządzeniem Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwolnieniu z tego obowiązku podlega sprzedaż na rzecz osób fizycznych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył w danym roku kwoty 20 000 zł.

Rozporządzenie to zawiera wprawdzie katalog czynności, do których zwolnienia nie mają zastosowania bez względu na wielkość obrotu (m.in. „naprawy pojazdów silnikowych” oraz „usługi mycia i czyszczenia”), jednak wskazuje Pan, że Pana działalność nie podlega pod nie. Świadczone przez Pana usługi montażu nowych akcesoriów (car audio, wideorejestratory) to wyłącznie instalacja, a nie naprawa. Stanowią one odrębną kategorię usług i nie są wymienione w katalogu bezwzględnych wyłączeń ze zwolnień (§ 4 rozporządzenia).

W związku z powyższym, dopóki pilnuje Pan ustawowego limitu obrotu 20 000 zł, Pana zdaniem przepisy zwalniają Pana z obowiązku zakupu kasy rejestrującej oraz ewidencjonowania sprzedaży za jej pomocą.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi lub towaru jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1 ustawy, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902 ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem”.

Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 ww. rozporządzenia.

Zwolnienia te wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników, u których wartość sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, nie przekroczyła kwoty 20 000 zł.

W myśl § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2024 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, nie przekroczy kwoty 20 000 zł.

Zatem, powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu, którego wartość sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, nie przekroczyła limitu kwoty 20 000 zł w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym.

Według § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym wartość sprzedaży podatnika z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, przekroczyła kwotę 20 000 zł.

Natomiast w myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia:

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Niektóre usługi oraz dostawa niektórych towarów zostały wyłączone przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 ww. rozporządzenia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej. Szczegółowo zostały one wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 powołanego rozporządzenia.

I tak, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia:

Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku:

1)dostawy:

a)gazu płynnego,

b)części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),

c)silników do napędu pojazdów i motocykli, silników spalinowych tłokowych z zapłonem iskrowym i samoczynnym do różnego rodzaju jednostek, w tym motocykli (CN 8407 i 8408),

d)nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),

e)przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00), kontenerów (CN 8609 00),

f)części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN 8716 90),

g)części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (CN 8708, 9401 99 20 i 9401 99 80), to jest do:

- ciągników,

- pojazdów silnikowych do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą,

- samochodów i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi,

- pojazdów silnikowych do transportu towarów,

- pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia, innych niż te zasadniczo przeznaczone do przewozu osób lub towarów, w szczególności: pojazdów pogotowia technicznego, dźwigów samochodowych, pojazdów strażackich, betoniarek samochodowych, zamiatarek, polewaczek, przewoźnych warsztatów, ruchomych stacji radiologicznych

- z wyłączeniem motocykli,

h)komputerów stacjonarnych i przenośnych, w tym laptopów i tabletów, oraz urządzeń peryferyjnych do nich, konsol do gier, części do komputerów i konsol,

i)wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych, gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten, wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych,

j)wyrobów optycznych, w tym lornetek, lunet, rzutników,

k)silników elektrycznych, prądnic i transformatorów,

l)sprzętu fotograficznego, w tym cyfrowych i konwencjonalnych aparatów fotograficznych, soczewek, obiektywów, kamer, projektorów filmowych,

m)wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,

n)zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,

o)wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na kod CN,

p)wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

q)napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na kod CN), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

r)perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

s)wyrobów klasyfikowanych do CN 2404 i 8543 40 00, przeznaczonych do palenia lub do wdychania bez spalania, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

t)wyrobów zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej mocy powyżej 50% objętości, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym rozpuszczalników, płynów odkażających, rozcieńczalników farb, płynów do odmrażania,

u)węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych,

w)towarów przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej) i wydają towar;

2)świadczenia usług:

a)przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 19 i 20 załącznika do rozporządzenia,

b)taksówek (PKWiU 49.32.11.0), z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z kierowcą,

c)naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania,

d)w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,

e)w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,

f)w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia,

g)prawniczych, z wyłączeniem usług wymienionych w poz. 31 załącznika do rozporządzenia,

h)doradztwa podatkowego,

i)związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, 56.21, ex 56.29, ex 56.30), wyłącznie:

- świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz

- usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),

j)fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,

k)kulturalnych i rozrywkowych - wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe,

l)związanych z rozrywką i rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,

m)mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług (PKWiU 45.20.30.0),

n)parkingu samochodów i innych pojazdów,

o)przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej).

§ 4 rozporządzenia zawiera katalog czynności, do których nie mają zastosowania zwolnienia przedmiotowe, podmiotowe oraz podmiotowo-przedmiotowe. Oznacza to, że podatnik dokonujący czynności wymienionych w ww. przepisie nie ma prawa do korzystania ze zwolnienia z ewidencjonowania przy pomocy kasy rejestrującej. Wyłączenie to dotyczy jednak konkretnych wskazanych przez ustawodawcę czynności. Natomiast w stosunku do pozostałych czynności, innych niż wymienione w § 4 ust. 1 rozporządzenia, podatnicy mogą korzystać z innych tytułów zwolnienia (podmiotowo-przedmiotowych oraz przedmiotowych), o ile spełniają warunki dla nich przewidziane.

Podkreślić ponadto należy, że o kwalifikacji danej czynności jako dostawy towarów bądź świadczenia usług rozstrzyga każdorazowo zindywidualizowany stan faktyczny, w tym zakres i specyfika wykonywanych czynności, użytych materiałów oraz treść zawartych umów. Jedynie łączna analiza czynników takich jak m.in. przedmiot świadczenia, udział materiałów, obowiązki stron, sposób wzajemnego rozliczenia, pozwala określić, czy wykonywane czynności powinny być traktowane jako usługa, czy też jako dostawa towarów. Zatem ustalenie, czy określoną transakcję należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług, wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących.

Co do zasady, dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług każde świadczenie powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, to nie powinno być ono sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Tym samym, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedno świadczenie złożone, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego.

Świadczenie złożone zawiera zatem kilka czynności, z tym że jedna z nich jest świadczeniem zasadniczym, przeważającym, nadającym danemu świadczeniu główny charakter, przy czym wszystkie zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie. Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym, powinno składać się ono z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu (do wykonania świadczenia zasadniczego), na który składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem jako element świadczenia złożonego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez niego świadczenia głównego. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowania do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.

Czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg - Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Sposób identyfikowania świadczeń złożonych również wpisuje się w stanowisko TSUE wyrażone w orzeczeniu z 29 marca 2007 r. w sprawie Aktiebolaget NN v. Skatteverket (C-111/05), w którym TSUE wskazał, że ocena ta powinna być dokonywana z punktu widzenia charakterystycznych cech danej transakcji.

Z innych orzeczeń TSUE w sprawie świadczeń złożonych wynika, że w celu określenia świadczenia głównego w ramach świadczenia złożonego należy zbadać, jakie są oczekiwania klienta (rozumianego jako przeciętny konsument) w ramach transakcji i na tej podstawie ustalać świadczenie główne (wiodące), czyli to świadczenie, którego oczekuje od dostawcy klient (C-41/04).

Pana wątpliwości dotyczą braku obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej sprzedaży usług instalacji i montażu akcesoriów samochodowych sklasyfikowanych pod kodem PKD 45.20.Z.

Odnosząc się do Pana wątpliwości, w pierwszej kolejności należy ustalić czy określoną transakcję należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług.

Wskazał Pan, że obecnie planuje Pan rozszerzyć działalność o świadczenie usług instalacji i montażu akcesoriów w pojazdach samochodowych - sklasyfikowane pod kodem PKD 45.20.Z - na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Z ramach ww. rozszerzenia zamierza Pan dokładać, podłączać i konfigurować dodatkowe wyposażenie elektroniczne, elektryczne oraz akustyczne - niebędące wyposażeniem fabrycznym niezbędnym do działania układów jezdnych pojazdów - tj. systemy car audio, stacje multimedialne, materiały poprawiające akustykę, urządzenie rejestrujące i nawigacyjne, systemy wspomagające kierowcę, systemy komunikacji i komfortu oraz dodatkowe oświetlenie kabiny. Podejmowane przez Pana czynności instalacji i montażu świadczone będą na sprzęcie powierzonym przez klienta. W przypadku konieczności nabycia drobnej elektroniki lub okablowania, materiały te zostaną zużyte przez Pana wyłącznie jako element niezbędny do wykonania usługi kompleksowej. Nie zamierza Pan dokonywać dostaw samych towarów w ramach odsprzedaży detalicznej.

W omawianej sprawie użycie materiałów, tj. nabycie przez Pana drobnej elektroniki czy okablowania niezbędnego do wykonania świadczenia na rzecz klienta, który co do zasady, powierza Panu sprzęt, który ma być zainstalowany przez Pana w jego aucie, stanowić będzie składnik jednego kompleksowego świadczenia, jakim będzie wykonanie usługi instalacji i montażu akcesoriów w pojazdach samochodowych. Element składowy tego świadczenia, tj. drobna elektronika lub okablowanie zostaną zużyte przez Pana wyłącznie jako element niezbędny do wykonania usługi kompleksowej i dla Pana klientów ma poboczne znaczenie w świetle celu głównego jakim jest instalacja/montaż akcesoriów w jego aucie. Nie można go w racjonalny sposób osiągnąć inaczej, niż przez nabycie kompleksowej usługi.

Jak wcześniej wskazano dostawa niektórych towarów jak i świadczenie niektórych usług zostało wyłączone przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej. Natomiast wśród usług, których świadczenie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej wymieniono m.in.: świadczenie usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania (§ 4 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia) oraz świadczenie usług w zakresie mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług (PKWiU 45.20.30.0) (§ 4 ust. 1 pkt 2 lit. m) rozporządzenia).

Jak zatem wynika z przedstawionych okoliczności sprawy, wykonywane przez Pana usługi instalacji i montażu akcesoriów w pojazdach samochodowych nie zostały zawarte w katalogu usług wyłączonych na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania. Nie będzie Pan świadczył żadnych usług związanych z naprawą pojazdów silnikowych oraz motorowerów, naprawą opon, ich zakładaniem, bieżnikowaniem, regenerowaniem, ani też usług w zakresie mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług. Pana działalność nie ma charakteru warsztatu mechanicznego, blacharskiego ani detailingowego. Na obecną chwilę nie był zobowiązany do ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej, bowiem od 2022 r. świadczy Pan usługi związane z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z) wyłącznie na rzecz podmiotów gospodarczych. Ponadto przewidywany przez Pana obrót z tytułu opisanego świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku rozpoczęcia działalności w trakcie roku - nie przekroczy kwoty wyliczonej proporcjonalnie do okresu wykonywania tych czynności w danym roku. Podkreślić również należy, że wskazał Pan, że nie zamierza Pan dokonywać dostaw samych towarów w ramach odsprzedaży detalicznej.

Tym samym należy stwierdzić, że świadcząc usługi instalacji i montażu akcesoriów w pojazdach samochodowych, na warunkach opisanych we wniosku, na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, nie będzie Pan zobowiązany do ewidencjonowania tej sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej. W sytuacji gdy rozpocznie Pan wykonywanie ww. czynności w trakcie roku podatkowego 2026 to może Pan korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania tej sprzedaży na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. W kolejnych latach działalności podstawą zastosowania zwolnienia (jeżeli nie zostanie przekroczony limit sprzedaży) będzie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

W konsekwencji Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Ponadto należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.